Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Prince Darling ภารกิจร้ายปล้นหัวใจเจ้าชายที่รัก
N 3 ziitu
โจมตี >>> 6
7
15/07/2558 14:29:20
154
เนื้อเรื่อง
6
โจมตี
                หลังจากที่ยังไวส์แจ้งเรื่องในที่ประชุมให้ทุกคนทราบแล้ว ก็ถึงเวลาที่พวกเราจะเริ่มทำภารกิจจริงๆจังๆสักที แต่หัวข้อภารกิจดูเหมือนจะไม่ง่ายเลย ‘ตราประจำโรงเรียน’พวกเราต้องแบ่งออกเป็นสามกลุ่มย่อย ทีมหนึ่งเฝ้าตราโรงเรียน อีกสองทีมต้องแบ่งไปแย่งตราอีกสองโรงเรียนมาให้ได้ แต่ยังไง เซนต์มารีอา ของเราต้องไม่แพ้ ถึงจะไม่ชอบขี้หน้ากันอย่างไง แต่ถึงเวลาที่ต้องร่วมมือกันแล้วสิ
                “-_-“
                “>.<”
                ฉันไม่หน้าเผลอไปมองหมอนี่เลยจริงๆ ดูสิ ยิ้มบ้าอะไรไม่รู้อยู่คนเดียว ประสาท!
                “ทีนี่จะเอาไง จะแบ่งกลุ่มยังไง แล้วแผนตั้งรับจะเอายังไง” นายเพซัสถามยังจริงจัง
                “เราต้องทำภารกิจเป็นคู่อยู่แล้วใช่ป่ะ ก็มาเลือกเอาเลยดีกว่าว่าใครจะบุก ใครจะเฝ้า” ฉันเสนอ
                “งั้นฉันกับยัยนี่จะไปเซนต์ปิแอร์ เอง” นายฟาโรห์พูดขึ้นพร้องใช้นิ้วจิ้มไปที่หัวยัยตาน
                จึ้ก จึ้ก
                “นี่นาย เอามือออกไปจากหัวฉันนะ ไอ่หมอนี่กวนสะแล้ว” แล้วหลังจากนั้นนายหัวกรองแสงก็โดนยัยตานลากไปรุมสะกรัมที่นอกระเบียง ทิ้งบรรยากาศพิลึกๆไว้เบื้องหลัง
                “ไอ่คู่นี่มันจะไปรอดไหมเนี่ยย -_-  งั้นฉันกะยัยซีดนี่จะไปเซนต์ปอร์น เอง”
                “ตกลง ฉันจะไปเซนต์ปอร์นกับนายหัวแดงงี่เง่านี่เอง” นายลูเคียสหันมาทำหน้าฝากไว้ก่อนเหอะ ใส่ฉัน กลัวตายล่ะ นายมาว่าฉันเป็นยัยซีดก่อนทำไมล่ะ -_-
                “อืมตกลงกันเรียบร้อย งั้นฉันกับนายต้นไม้ไร้ประโยชน์นี่จะเฝ้าเซนต์มารีอาเอง” พูดจบยัยไวส์ก็โดนสายตาพิฆาตของนายเพซัสเอาไปเต็มๆ ฉันรีบลุกเดินเข้าห้อง ก่อนที่สงครามกลางเมืองจะประทุ
 
                “ว้าววว นี่หรอตราประจำเซนต์มารีอาของเรา”
                พออาจารย์คิตตี้(คนเดิม)นำตราประจำโรงเรียนออกมาให้ดูยัยตานก็อดร้องออกมาด้วยความตื่นเต้นไม่ได้ ก็จะไม่ให้ร้องได้ไงทับทิมสีแดงเม็ดเท่ากำปั้นน้ำงาม มีรอยสลักเป็นรูปตราประจำโรงเรียนไว้บนตัวทับทิมด้วย นี่มันสวยจริงๆนะเนี่ย สีแดงเหมือนสีประจำโรงเรียนเราเลย (ชุดนักเรียนเราก็เป็นสีแดง ส่วนเซนต์ปิแอร์เป็นสีน้ำเงิน เซนต์ปอร์นสีน้ำตาล)
                “น้ำลายเธอจะหยดไปบนตราล่ะยัยเซ่อ”
                “นายจะหยุดแขวะฉันสักนาทีได้ไหม ห๊ะนายฟาโรห์”
                “ความจริงก็ทั้งคู่นั่นแหละ เลิกทะเลาะกันเป็นเด็กๆได้แล้ว” ฉันพูดขึ้นอย่างอดไม่ได้ -_-
                “อย่าคิดว่าฉันเห็นเธอส่งสายตาตีกันไปตีกันมากับลูเคียสนะยัยผีดิบ” ไอ่หัวกรองแสงมันด่าฉันอ่ะ นี่สินะที่เขาว่า รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี รู้งี้ฉันไม่น่าเข้าไปยุ่งกับหมดนี่เลยจริงๆ -_- พูดแล้วโมโห
                “เอาล่ะๆ พวกเธอทั้งหมดนั้นแหละหยุดทะเลาะกันสะที แล้วตราประจำโรงเรียนอันนี้รักษาให้ดีล่ะ เธอจะต้องปกป้องมันเอาไว้ให้ได้ เอาแค่ให้รอดพ้นคืนนี้ พอหกโมงเช้าเราจะเอาตรามารวมกันที่ห้องประชุม เข้าใจไหม”
                “ค่ะ/ครับ”
                (ซาตาน&ฟาโรห์)
                หนึ่งทุ่มตรง หน้าโรงเรียนเซนต์ปิแอร์
                ตอนนี้อยู่กับซาตานเองค่ะ รางงานสดจากโรงเรียนเซนต์ปิแอร์ สิบนาทีผ่านไปตั้งแต่มาเฝ้าสังเกตการณ์เรายังไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรกันเลยสักอย่าง นายหัวกรองแสงน่ะสิ บอกให้รอ รอบ้าอะไรก็ไม่รู้ -_-^ยุงก็กัด ร้อนก็ร้อน ฉันน่ะอย่างออกไปบู๊เต็มทีแล้วนะ ขอให้ไอ่หมอนี่เป็นไข้เลือดออกตายเถอะ -/\-
                “เธอนั่งแช่งฉันอยู่ในใจสินะ” -_-^
                “อ๊ะ นายนี่ฉลาดไม่เบา รู้ด้วยว่าฉันกำลังแช่งนายยย”
                “ฉันไม่ได้ตาบอดนะ ที่จะไม่เห็นเธอทำปากขมุบขมิบแล้วจ้องฉันอย่างนั่นน่ะ” นายฟาโรห์พูดพลางส่ายหัวเบาๆ
                “ย่ะ เพราะนายนั่นแหละ มานั่งทำบ้าอะไรตรงนี้ ยุงก็เยอะ ร้อนก็ร้อน ทำไมไม่เข้าไปหาตราอะไรนั่นแล้วรีบกลับมารีอะ…” OxOหมอนี่อุดปากฉัน
                “ชู่ววว” ฟาโรห์ชี้นิ้วไปทางประตูโรงเรียนที่มีผู้หญิงผมสีน้ำตาลทองกลับผู้ชายผมดำวิ่งเข้ามาในโรงเรียนและกำลังวิ่งผ่านจุดที่พวกเราซ่อนตัวอยู่ คงเป็นนักเรียนตัวแทนของเซนต์ปอร์นแน่ๆ
                “ไป ตามพวกนั่นไป รอให้พวกนั่นแย่งตรามาได้ก่อนแล้วเราค่อยเข้าไปแย่งมาอีกที”
                “อือ” หมดนี่ฉลาดเหมือนกันแหะ ถึงฉันจะไม่ค่อยเข้าใจก็เถอะ
                “เข้าใจไหม ยัยโง่ ทำหน้าอย่ากับหมางง” อ่ะหมอนี่ด่าฉัน ด่าฉันทั้งๆที่หน้ายังยิ้มอยู่ หึ่ย คิดว่าหล่อหรอไง -_-^^
                “นายว่าใครห๊ะ อีตาหัวกรองแสง”
                “ฉันว่าเธอนั่นแหละยัยหมางง ไป ไปได้แล้ว” ว่าจบเขาก็ฉุดฉันออกจากที่ซ่อนแล้ววิ่งตามพวกเซนต์ปอร์นไป ไม่เปิดโอกาสให้ฉันได้ด่ากลับเลยสักนิด ชิ ไว้คิดบัญชีที่หลังแล้วกัน เห็นแก่รอยยิ้มที่นานๆทีจะโผล่มา…
                ตอนนี้ฉันกำลังซุ่มอยู่ที่บริเวณหน้าห้องกรรมการนักเรียน พวกเซนต์ปอร์นทำการบ้านมาดีเลยสินะ ถึงวิ่งตรงมาที่นี่เลยน่ะ ถ้าฉันเข้ามาหากันเองป่านี้คงหลงอยู่ในโรงเรียนนี้แน่ๆ T^T ดูเหมือนจะปะทะกันนิดๆแล้ว
                “ส่งตราห่วยๆนั่นมาให้ฉันสะ ไม่งั้นแม่เตะหัวหลุดแน่” บร๊ะ ยัยผมน้ำตาลทองจากเซนต์ปอร์นดุเป็นบ้า
                “อ้ายหย๋า เธออย่าดุนักสิ ไม่เห็นหรอว่าฝ่ายนั่นเขาตัวเล็กนิดเดียว” นายผมดำที่มาด้วยกันเอ่ยขึ้น พลางทำท่ากะลิ่มกะเหลี่ยใส่ยัยสาวหมวยตัวเล็กที่เป็นคนเฝ้าตราประจำโรงเรียน
                “นายหุบปากเน่าๆไปเลยนะเฟียส์ ถ้างานนี้ชวด ฉันเตะนายแน่!” ยัยอ้ายหย๋าอะไรนี่ไปกินเลือดกรูปรีที่ไหนมาฟ่ะ ทำไมมันดุได้ดุดี แรงไม่มีตกอย่างนี่ แล้วใครจะกล้าไปแย่งมาจากหล่อนกัน ไปแย่งมาจากยัยหมวยที่เฝ้าตราอยู่ไม่ง่ายกว่าหรอ ผู้ชายผมดำตาเขียวนั่น ก็ดูไม่น่าจะเก่งเท่าไร อีตาฟาโรห์ หาเรื่องแท้ๆ เฮ้ออออ
                ฉันส่งสายตาเฉือดเชือนไปให้นายฟาโรห์ หมอนั่นทำหน้าตอบมาประมาณว่า ‘ใครจะไปรู้ว่ายัยตัวแทนจากเซนต์ปอร์นจะโหดอย่างนี้น่ะ’มันน่าไหมล่ะ ฮึ่ยยย
                “ชิงชิง เธอถือตรานั่นดีๆล่ะ ถ้าใครจะเข้ามาแย่งก็ยัดมันเข้าไปในเสื้อเธอเลย เดี๋ยวพวกนั่นฉันจักการเอง”นายหัวดำตาเขียวหันไปสั่งยัยหมวย แต่ยัดเข้าไปในเสื้ออะไรกัน หมอนี่มันหยาบคายจริงๆ
                “บ้าสิ ใครจะไปทำอย่างนั่น ถ้านายกล้า นายก็เอาไปยัดไว้ในการเกงของนายเองสิไม้โท” ยัยหมวยนี่ ใจกล้ากว่าที่เห็นแหะ หยาบคายกว่านายไม้โทอีก 555+
                อุ๊บ !
                จู่ๆอีตาฟาโรห์ก็ผีเข้าอะไรไม่รู้เข้ามาอุดปากฉันอีกแล้ว ฉันดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขนของนายฟาโรห์ ยิ่งดิ้นยิ้งแน่น พอฉันหันไปสบตา หมอนี่ก็ทำหน้าประมานว่า ‘อยู่เฉยๆมันจะตายหรือไง ยัยหมาโง่’ ทำไมหมอนี่ชอบด่าคนทางสีหน้าจังฟ่ะ
                “แล้วนายจะมาปิดปากฉันไว้ทำแป๊ะนายหรือไง” พอเปิดปากปุบฉันก็แวดใส่ปับ
                “ฉันจะบอกให้รู้ตัวไว้นะว่าเสียงเธอนะมันดังมาก มากกกจนจะทำให้พวกเราชวดตรานั่น และถ้าเธอยังไม่เงียบฉันจะปิดปากเธอด้วยวิธีของฉัน” เชอะ ไม่ต้องมาขู่สะให้ยาก
                “อ๊ะ”
                “และมันจะไม่ใช่แค่มือเหมือนครั้งที่ผ่านมา” ฉันที่กำลังจะเถียงเกือบเบรกไว้ไม่ทันเมื่อนายฟาโรห์พูดประโยคอันตรายแทรกขึ้นมา
                “หึ ฝากไว้ก่อนเถอะ” = =^
                “ฉันจะตั้งหน้าตั้งตารอเลยล่ะ” ^_^
                ฉันรีบหันหน้าหนีจากนายฟาโรห์และเปลี่ยนไปสนใจเหตุการณ์ชุลมุนที่อยู่ในห้องนั่นต่อ ตอนนี้ยัยหมวยกำลังวิ่งหนีอีตาผมดำที่ดูเจ้าชู้สุดๆจากเซนต์ปอร์นอยู่ ส่วนยัยโหดจากเซนต์ปอร์นก็กำลังยืนเถียงอะไรก็ไม่รู้กับนายไม้โทดูท่าทางเอาเป็นเอาตาย
                “หลีกทางไปไม้โท อย่าหาว่าฉันไม่เตือนนายนะ”
                “ถึงเธอจะเป็นเพื่อนกับยัยเพจแต่ฉันก็ไม่ยอมให้เธอง่ายๆหรอกนะอ้ายหย๋า เซนต์ปิแอร์ต้องไม่แพ้”
                ดูเหมือนสองคนนี้จะรู้จักกันอยู่แล้วแหะ ฉันควรจะรอจังหวะเหมาะตอนที่สองคนนั่นเผลอและแอบเข้าไปชิงตราจากยัยหมวยตัวเล็กที่ชื่อ ชิงชิงนั่นมาให้ได้
                “ส่งตรานั่นมาให้ฉันเถอะหมวยน้อย แล้วฉันจะไม่กินเธอ” หมอนี่ โรคจิตป่าวฟ่ะ สถานการณ์ยังนี้มันยังคิดเรื่องแบบนี้ = =
                “ออกไปนะ ไอ่บ้า ไอ่หมาป่าโรคจิต นี่แน่ะๆๆๆๆ”
                “เห้ย ฉันเจ็บนะ ตัวเธอเล็กนิดเดียวไปเอาแรงมาจากไหนห๊ะ” ตอนนี้กลายเป็นว่าอีตาเฟียส์จอมเจ้าชู้โดนยัยหมวยจากเซนต์ปิแอร์ กระหน่ำตีแบบไม่มียั้ง หืออ เจ็บน่าดู
                ตึง~~ กึก กึก กึ๊ก กึก!
                พระเจ้า ตรานั่นหลุดจากมือยัยหมวยนั่นและกำลังกลิ้งมาที่ๆพวกฉันซ่อนตัวอยู่ และมันก็หยุดลงตรงหน้าฉันพอดิบพอดี
                ชึบ  หมับ ฟิ้วววว
                และทันทีที่ตราหยุดลงอีตาฟาโรห์ก็วิ่งไปฉกตรานั่นก่อนหันมาจับมือฉันและออกแรงวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต พวกที่เหลือพยายามวิ่งตามพลางตะโกนด่าพวกฉันที่อยู่ๆก็มาชุบมือเปิบ เอาตราไปง่ายๆแบบนี้ แฮกๆ แต่ตอนนนี้เหนื่อยเป็นบ้า ตอนนนี้เหลือยัยโหดจากเซนต์ปอร์นคนเดียวที่วิ่งตามพวกฉันมา ยัยนี่มันจะถึกไปไหนฟ่ะ
                “ไหวไหม อีกนิดเดียวจะถึงที่เราจอดรถไว้แล้ว” นายฟาโรห์หันกลับมาถามฉันที่ตอนนี้ใกล้จะหมดแรงเต็มที
                “อื้มม” ตอนนี้แรงที่เหลือไม่พอจะให้ฉันตอบหมอนั่นด้วยประโยคที่ยาวกว่านี้ได้
                ในที่สุดฉันก็เห็นรถที่จอดไว้ไกลจากประตูรั้วโรงเรียนเล็กน้อย ฉันรีบเร่งสปีดก่อนจะรีบเข้าไปในรถและปิดประตู พอดีกับที่นายฟาโรห์ออกรถ ยัยโหดที่วิ่งตามมา ยืนท้าวสะเอวแล้วตะโกนด่าอะไรไม่รู้อยู่ข้างหลัง ตอนนี้ฉันไม่สนใจอะไรแล้วนอกจากกลับไปที่มารีอา และเตรียมฉลองกันได้เลย เย้!
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 487 ท่าน