Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Bad girl Good guy !!!ขอรักได้ไหมผู้ชายคนนี้
IUhuhi
Kiss No.3 ยอม ฉันยอมเธออยู่ตรงนี้
3
19/08/2558 15:24:53
163
เนื้อเรื่อง
ตี๊ดๆ ตี๊ดๆ ตี๊ดๆ เสียงอะไรดังน่ะ

"= _= อืออ"


ตี๊ดๆ ตี๊ดๆ ตี๊ดๆ หืมคงเป็นเสียงนาฬิกา เดี้ยวนะ แต่วันนี้วันเสาร์ไม่ใช่หรอ โถ่นี่ฉันลืมเปลี่ยนวันหรอเนี่ยให้ตายเถอะ ช่างมัน นอนต่อๆ 

"=_ =งืม แจ่บๆ"

" ^_^ "

ตี๊ดๆ ตี๊ดๆ ตี๊ดๆ เสียงยังดังอยู่อีก อ่า ปล่อยให้มันเงียบไปเองได้ไหม หืมทำไมรู้สึกเหมือนมีใครมองอยู่ คิดไปเองหรอกมั้ง

 
"=_ 0" เปิดตาหน่อยก็ได้ฟระ

"^_^"

"O{}Oอะ"

ตี๊ดๆ ปึด!!

ฟุ่บ!! 

" ^_^  อรุณสวัสดิ์" เด้งตัวลอยเลยค่ะ เมื่อเห็นใครอยู่ตรงหน้า มีกล่าวอรุณสวัสดิ์กันด้วยเออ นี่อย่าบอกนะว่าคุณเธอมายืนมองฉันนอนน้ำลายยืดกับหมอนข้างสุดที่รักของฉันมาตั้งนานแล้ว เธอทำลายยางอายของฉันที่มีอยู่น้อยนิด

"0o0 เอ่ออ่า รุณหวัดจะ "

"หิวข้าวหรือยังจ๊ะ"

"เอ่อ นิดหน่อยอะ"

"งั้นเดี๋ยวเธอไปอาบน้ำก่อน เราจะทำอะไรให้กิน"

"จะ..ห๊ะ เดี๋ยว นิชาไม่ต้องทำๆเราไม่กินข้าวเช้า"แหกปากห้ามสุดเสียง เกือบตกลงไปทันทีในสภาพสมองเบลอๆแล้วไหมล่ะฉัน ตั้งแต่มาใช้ชีวิตอยู่ด้วยตัวคนเดียวในหอ ฉันก็จำได้ว่าตัวเองนั้นยังไม่เคยตื่นทันข้าวเช้าเลยสักมื้อ แม้แต่วันไปเรียนก็ตื่นพอทันเข้าห้องเรียน แล้วไปกินเอาช่วงเที่ยงนั่นแหละ กระเพาะของดิฉันจึงเกิดความผิดปกติ  มันไม่ทำงานค่ะตอนเช้าๆเนี่ย ยัยดั๊คที่เห็นเพื่อนท้องใส้ไม่ดี ก็สงเคราะห์ขนมปังให้ฉันทุกเช้า แต่พอกินเข้าไปก็แทบพ่นออกมาไม่ทัน ปรากฎการณ์กระเพาะไม่รับประทาน ฉันจึงต้องห้ามนิชาก่อนที่อาหารของเธอจะทำเสียเปล่า(เด็กดีไม่ควรเอาเยี่ยงย่าง)

"หืม ทำไมไม่กินล่ะ"

"กระเพาะเรามันไม่รับข้าวเช้า กินนิดเดียวก็ออกหมด เธอไม่ต้องทำหรอก"

ฉันบอกออกไปอย่างเอือมระอากับชีวิตตัวเอง นิชาทำหน้าขมวดคิ้วงงๆแต่เธอก็เดินออกเข้าไปตรงโซนห้องครัวเล็กๆมุมขวาของห้อง   มีโต๊ะสี่เหลี่ยมทรงสูงรูปตัวยู ด้านบนติดตั้งเตาไฟฟ้า ไมโครเวฟ หม้อหุงข้าวบลาๆๆของใช้ในครัวที่สำคัญสำหรับเด็กหอ พอให้สมกับค่าเทอมราคาแพงหูฉี่หน่อย เมื่อเห็นนิชาออกไป ฉันก็จัดการทำธุระของตัวเองให้เรียบร้อย แล้วเดินออกมาหานิชาที่กำลังจัดอาหารวางบนโต๊ะอยู่พอดี

" หอมจังเลยน้า ถ้ายัยดั๊คมาเห็นมันต้องกระโจนเข้าใส่แน่เลย"พูดไปก็ทำจมูกฟุดฟิดๆมันน่ากินสุดๆไปเลยน้า 

“มานี่ มานั่งกินตรงนี้”นิชาวางอาหารบนโต๊ะเสร็จไม่พูดพร่ำทำเพลง นางก็เดินมาดันหลังฉันให้ไปที่โต๊ะ อ่าฉันยังไม่อยากกินนะ แม้ว่ามันจะหอมทรมาณกระเพาะก็เถอะนะ

“ไม่เอา ไม่กินอะ เดี๋ยวอ้วกออกมาเสียดายตายเลย”

"ไม่ได้ ต้องกินนะ มันมีประโยชน์ เธอจะทำเหมือนทุกทีไม่ได้นะ "

"ไม่อ้าว ไม่เอา"พยายามตะเกียกตะกายหาสิ่งยึดเหนี่ยวได้คือนั่นแถบผ้าม่าน หวังว่ามันคงจะแน่นหนาดีนะแก 

"ต้องกินนะ มานี่" นางก็ไม่ย่อท้อค่ะ จะลากฉันให้ไปกินให้ได้  ตอนนี้ในท่าเหมือนชะคะเย่อ โดนมือข้างนึงฉันดึงผ้าม่านไว้ ส่วนมืออีกข้างนิชากำลังใช้แรงนางลากอยู่ 

"ม่ายยย"

เธอยิ้มออกมาอย่างน่ารักแต่มุมปากยกขึ้นสูง ก่อนจะเดินมาฉุดแขนฉันให้ไปนั่งเก้าอี้ ก่อนที่เธอจะเดินมาดึงตัวฉัน ไม่อยากจะบอกว่าเธอแรงเยอะมาก นี่ฉันเป็นถึงเอสกีฬาบาสนะ ฉันว่าฉันโคตรถึก และบึกบึน แต่เธอกลับมาฉุดแขนฉันแบบเหมือนเขี่ยมดเอาเลย แทบไม่ต้องเสียเหงื่อสักเม็ด อ๊ากกจะไม่ไหวแล้วแขนฉ้านน ผู้หญิงใสๆท่าทางอ่อนแอที่ต้องมีคนคอยดูแล คนนั้นอะนะ 

"นิชาเธอเล่นกีฬาอะไรบ้างไหม "สุดท้ายก็ต้องยอมมานั่งแต่โดยดี ไม่อย่างนั้นไม่แขวนก็อวัยวะใดในร่างกายซักส่วนต้องฉีกขาดแน่ ฮืออเมื่อฉันนั่งที่แล้วเธอก็เดินไปฝั่งเธอแล้วเริ่มทานอาหารที่อยู่ตรงหน้าทันที ดูท่าจะหิวมากเมื่อกี้ใช้แรงหิวใช่ไหม ในระหว่างนั้นฉันก็เริ่มถามเกี่ยวกับเธอ 

" อืม ก็หลายอย่างจ๊ะ"

“จริงอะ แล้วกีฬาอะไรที่ชอบที่สุดหรอ” นิชาของฉัน เธอเล่นกีฬาค่ะ แถมยังเยอะอีกด้วย ถึงว่าสิไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ที่แท้ก็อย่างนี้นี่เอง

“ส่วนใหญ่ก็เบสบอล ยูโด เทคอนโด้”

“…อืม ยูโด หืม0-0”

แปลกได้อีก ก…กีฬา ของเธอมันแมนๆทั้งนั้นเลยนะค่ะ หรือว่าภายใต้ใบหน้าอันบ้องแบ๊ว แท้ที่จริงแล้วเธอจะเป็นสาวห้าวที่ถูกเก็บกดจากการเรียน เลยต้องไประบายกับพวกกีฬาหนักๆจะใช่หรอแก

“อ๋อๆแล้วก็ฟุตบอล”

“เอ๊ะ มันกีฬาผู้ชายทั้งนั้นเลยนิ”

เพล้ง!แคร้ง!

“อะขอโทษ ผะ…ผู้ชายอะไรกัน เราเป็นผู้หญิงขนาดนี้ อย่ามาว่าเราเป็นผู้ชายเลยนะ ”

หลังจากฉันโพล่งออกไปแบบนั้น ช้อนในมือเธอหล่นลงบนจานทันที แล้วตอบตะกุกตะกักเสียงสูง พร้อมหลบตาฉัน เก็บช้อนขึ้นมาถือใหม่แล้วทานต่อ  นี่เธอคงรับไม่ได้กับคำหยาบคายที่แสนดูถูกของฉัน ที่หาว่าเธอเป็นผู้ชายสินะ โถ ไอ แอม ซอรี่ มายเลดี้ ฉันผิดไปแล้ว

“ไม่ต้องใส่ใจ ปากเราหมาแบบนี้แหละ เราขอโทษนิชา”

“อ๋อ เปล่าเลยแค่ช้อนมันลื่น ไม่ใช่เพราะเธอหรอก”

ช้อนลื่น เหตุผลงดงาม นี่ถ้าไม่ได้ดูละครหลังข่าวนะ นึกว่าจะไม่มีใครพูดเหตุผลตบควายตายอย่างนี้ซะแล้ว ดีนะที่ทันดู

“จริงหรอ”

“จริงๆก็แอบเสียใจนะ แต่เธอต้องกินข้าวเป็นเพื่อนเราก่อน แล้วเราจะยกโทษให้”

“หา กินข้าว เป็นอย่างอื่นได้ไหม กระเพาะเราไม่รับ”

“ต้องกิน ทุกวันด้วยนะ ^_^”

เธอยิ้มน้อยๆความหวานหยดย้อย อย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน และเป็นยิ้มแบบที่ทำให้คุณต้องยอมจำนน ฉันแพ้รอยยิ้มแบบนี้อะ

“ งั้นก็ได้ค่ะ ตายเป็นตาย อ้วกเป็นอ้วกTT^T/” 



สิบวินาทีต่อมา _

พรวดดด! เพละ!อ่อก

"แค่ก แค่ก แหวะ หึบ "
อ้วกสิคะ ออกมาเป็นสายระยวง แถมยังเต็มจาน เต็มจริงๆ อ้วกลงไปใส่จานข้าว ไอ้ที่กินเมื่อกี้  ทำให้ตอนนี้จานข้าวกลายเป็นจานข้ามต้ม แอ๊ เห็นแล้วอยากจะอ้วกอีกรอบ อ้วกแกเเท้ๆ แอ๊ะ แหวะ 

"ลิซ่า เป็นอะไรมากไหม ทำใจดีๆไว้นะ ฉันขอโทษ"นิชาลุกจากฝั่งโต๊ะ รีบมาลูบหลังเราเบาๆ

"แอ่ก แค่กๆ ม..ไม่..ไม่เป็นไร แอะ" 

อับอาย ไม่อยากจะบอกตอนนี้หรอกนะ แต่เมื่อกี้อีตอนที่อ้วกฉันพุ่ง นิชาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ตั้งแต่ ฉันตักข้าวเข้าปาก เคี้ยวได้สักพักและกลืนลงไปหนึ่งคำยิ้ม ไม่ทันไรลมปานภายในก็ดันมันขึ้นมา ฉันที่ยังไม่ทันป้องกันไว้ก่อน จึงต้องหาที่ปล่อยมัน โดยหันเข้าหาจาน ไม่อย่างนั้นหน้านิชานั่นละที่จะโดนลูกหลง พอเห็นอย่างนั้นนิชาตกใจมาก หน้านางเหวอสุดๆ และรีบมาลูบหลังฉันพลางล่ำให้ เอ๊ะ ร้องทำไมฉันยังไม่ตาย ไม่มีใครร้องทั้งนั้นแหละ ฉันจะพูดเพื่อ แต่ตอนนี้โคตรอายกับสภาพตัวเอง

"ไปล้างหน้าในห้องน้ำกัน มาฉันช่วย" เธอเดินอ้อมมาแล้วให้ฉันถือกระดาษทิชชู่ปิดปากเอาไว้ ก่อนที่เธอจะพยุงฉันไปอย่างรวดเร็ว เดี๋ยวนะตัวเธอแค่นี้ เธอแบกฉันไหวได้ยังไงกัน ตัวเธอดูไม่น่าจะน้ำหนักเยอะกว่าฉันแท้ๆ แต่ช่างเหอะ ฉันไม่มีเวลาคิด พาฉันไปที่สบายๆเถอะ 

"อ่อก อ้วก แหวะๆ"เป็นไปตามคาด อ้วกก๊อกที่สองเต็มคอห่าน นี่ฉันไปกินช้างทั้งโขลงมาหรือไงหะ มันถึงได้เยอะขนาดนี้ อี๋เลอะเปลื้ยนเสื้อตัวเองอีก

"ไหวไหม หมดหรือยัง "

"อื้อ อื้อ เฮ้ออ UoU\"

"เสื้อเปลื้อนหมดแล้ว มาถอดเสื้อออกก่อนเดี๋ยวเลอข้างใน" พอนิชาเห็นเสื้อฉันเปลื้อนเธอก็รับเดินมาเลิกเสื้อยืดสีขาวฉันขึ้น แต่ตอนนั้นฉันไม่สนใจอะไรแล้ว หมดแรงนั่งแผ่พิงผนังห้องน้ำปล่อยให้เธอจัดการ

"อ่ะ 0///0"

"หืม เป็นอะไรหรอ"พอเลิกเสื้อได้เกือบพ้นเนินอกที่จะพ้นคอ เธอก็ชะงักไปแล้วปล่อยมือทันที ฉันมองเธออย่างสงสัย เธอหลบสายตา ก่อนจะเห็นแก้มเธอมีสีแดงระเรื่อ หืมเป็นอะไร

"อ..เอ่อ เดี๋ยวเธอเปลี่ยนเองไปก่อนนะ คือเดี๋ยวเราจะไปเอาเสื้อมาเปลี่ยนให้ ไปละ"

ปัง!


"อ้าว นิชา เดี๋ยวก่อน "จากนั้นเธอก็รีบรุดเดินออกจากห้องน้ำไป เฮ้ยจะรีบไปไหน ช่วยฉันถอดมันก่อนสิ ค้างอยู่อย่างเนี้ยะ โอ้ยแขนไม่มีแรงเลย รออีกพักละกัน เฮ่ออ เป็นอะไรของเธอกันน้า อายผู้หญิงด้วยกันงั้นหรอ หรือว่าจะไม่ชอบเวลาเห็นหุ่นเผละๆ ที่ไม่ได้ฟิตมานานของฉัน โอ้วม่ายน้า ละอายแก่ใจจริงๆ อ้วกไม่พอยังต้องให้มาเห็นหุ่นสุดทรมาณใจในด้านลบอีก ไม่น้าา ต่อไปนี้ฉันต้องทำความรู้จักเธอให้มากขึ้น เพื่อไม่ทำให้นิชาเดือดร้อนไปมากกว่านี้ ฮึ่มๆไฟลุกแล้ว
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
ติดตามอยู่นะ..อัพไวๆๆสู้ๆๆ
จากคุณ nantarat987/(nantarat987) อัพเดตเมื่อ 02/11/2558 04:18:25
ความคิดเห็นที่ 2
รีบๆอัพน้า จะรออ่านค่า
จากคุณ >mintjtwn) อัพเดตเมื่อ 20/08/2558 19:37:43
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 267 ท่าน