Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Over Love : ทำให้รักต้องชำระ
sweeterwhan
Telephone’s My Lover
5
03/01/2556 00:00:03
525
เนื้อเรื่อง

3
Telephone’s My Lover
 

(Special:เมย์)

               ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในห้องเรียนกับทับทิมและยัยทอมโรคจิต(ลินิล)พวกเราสามคนนั่งอยู่แถวกลางเป็นแถวเดียวที่สามารถนั่งได้สามคน..ดีนะที่มีทับทิมเจ้าหญิงน้อย(?) นั่งคั่นตรงกลางระหว่างฉันกับยัยทอม =^= ขณะนี้พวกเราสามคนกำลังรอเวลาเรียน ตอนนี้เวลาแปดโมงสิบห้านาทีเหลืออีกสิบห้านาทีกว่าอาจารย์วิชาแรกจะเข้ามาสอน พวกเราทั้งสามคนไม่มีใครกล้าลงไปไหนเพราะกลัวหลงทาง แต่ฉันอยากไปแทบแย่เพราะโรงเรียนนี้ผู้ชายหล่อมว้ากกกก >///< ยกเว้นไอ้ตี๋เปรต! พูดถึงนายนี่แล้วเสียอารมณ์สุดๆ ผู้ชายบ้าอะไรก็ไม่รู้ปากจัดยิ่งกว่าสาวประเภทสองถ้าฉันใส่ส้นสูงอยู่นะจะเอาทิ่มหน้านายนั่นให้หมดหล่อเลย (เสียดายความหล่อจริงจริ๊งงงง-_-!)
               “ฮือๆๆๆ อาหารที่นี่ไม่ฟรีแล้วฉันจะเอาอะไรบำรุงสมองแสนฉล๊าดฉลาดของฉันละ >O<!”
               ฉันเห็นยัยทอมบ้านี่เดินบ่นตั้งแต่ออกมาจากห้องที่อยู่ชั้นหกจนถึงตอนนี้ พอแม่สาวสวยเชบบ้ะที่ชื่อแจสบอกว่าข้าวกลางวันไม่ฟรีทำให้ยัยทอมแหกปากบ่นนู่นนี่ไม่หยุด แต่มันก็น่าบ่นอยู่หรอกนะแหม๋..!ข้าวไม่ฟรีนี่ฉันก็ไม่มีปัญหาหรอกแต่นี่ ที่นี่คือโรงเรียนวิวัฒนราห์ทิศโรงเรียนไฮโซแล้วไงละคิดเหรอว่าข้าวแต่ล่ะจานจะราคาแค่ยี่สิบสามสิบเหมือนโรงเรียนธรรมดาๆอะ-_-? ถึงตอนกลางวันพวกเราทั้งสามคนคงต้องออกไปหากินข้างนอกโรงเรียน เยี่ยมมมม!
               “ละ..ลินิล..เมย์? U_U”
               “มีอะไร” ฉันตอบรับ
               “ว่าไงเจ้าหญิง...ถ้าคราวนี้เรียกฉันแล้วพูดตะกุกตะกักเหมือนตอนอยู่ห้องประชุมอีกนะฉันจะ...” ต่อดด้วยยัยทอม
               “เออ..ก็กำลังจะพูดนี่ไงละ -_-#”
                ทับทิมรีบสวนยัยทอมบ้าทันที เยี่ยมมากทำดีแล้วจ้าทับทิมเจ้าหญิงน้อย ^Q^
               “ คะ...คือฉัน...”
               “เป็นอะไรคะเจ้าหญิง พูดติดอ่างแล้วจ้องหน้าฉันกะ...กับยัยปลาสลิดเนี่ย? เดือดร้อนเรื่องเงินหรือไงอย่ามายืมฉันนะฉันจนเว่อขอบอก!!^_^”
               เจ้าหญิงน้อยของฉันยังไม่ทันได้พูดอะไรยัยทอมบ้าก็ขัดขึ้นและแถมยังมาเรียกฉันว่าปลาสลิด...หน็อยแหน่ะกล้ามากนะ...แต่เจ้าหญิงน้อยผู้นี้ต้องมีเรื่องไม่สบายใจแน่ๆดูหน้าตาซึมๆเศร้าๆยังไงไม่รู้ คงไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินเหมือนที่ยัยทอมบ้าตั้งประเด็นแน่!
               “ เงียบเลยลินิล...ฉันแค่อยากให้พวกเราสามคนเป็นเพื่อนกันดีๆ พวกเธอลองดูรอบๆสิ มีใครที่พวกเราสามารถผูกมิตรได้บ้าง? พวกเขาก็รู้ว่าพวกเรามันไม่ใช่ผู้ดีตีนแดงไม่มีทางที่จะมาผูกมิตรกับพวกเราง่ายๆหรอกนะ”
               “ เหรอ..^_^”
               ยัยทอมบ้านี่ติดกวนจริงๆ เจ้าหญิงน้อยของฉันกำลังเครียดยังมีหน้ามายิ้มแหย่ะๆ แต่ไม่นานยัยทอมบ้าก็ตอบตกลงกับทับทิมทันทีว่าจะเป็นเพื่อนกัน
               “ เธอละเมย์ O.o?”
               “ มีกันแค่นี้นิ่...เอาไงก็เอา”
               “ ^_^”
               และฉันก็ต้องตอบโอเคด้วย นี่ฉันทำเพื่อเจ้าหญิงน้อยของฉันนะ อีกอย่างมันก็เป็นอย่างที่ทับทิมพูด เรามีกันแค่นี้และพวกคุณหนูคงไม่ยอมเป็นเพื่อนกับพวกเราง่ายๆ ชิ แต่แค่ฉันพยายามระงับต่อมหมันไส้ ฉันก็น่าจะอยู่รวมโลกใบเดียวกับยัยทอมบ้านี่ได้ล่ะมั้ง(?)
               “ Stand up, Please!”
               เสียงทำความเคารพจากหัวหน้าห้องดังขึ้น!!
               “ Good morning, Teacher!” อาจารย์ตอบโดยพยักหน้าเบาๆไม่พูดอะไร นักเรียนทุกคนก็พร้อมใจกันนั่งลงโดยที่อาจารย์ไม่ต้องบอก โอ้ยปวดกระบานกับวิชาภาษาอังกฤษพูดตรงๆนะฉันโง่อังกฤษมาก แต่ถ้าเป็นพวกวิชาส่องผู้ชายนะฉันได้เกรดสี่ทุกปี(อยากให้มีวิชานี่จริงๆจังฮี่ๆ) ^_^;
               “ เด็กใหม่สามคนที่นั่งหลังสุด Stand up!!”
               เรียกพวกเราเหรออย่าบอกนะว่าให้แนะนำตัวฉันไม่เอานะฉันพูดภาษาต่างดาวไม่เป็นโว้ยยย!
               “Hi!, I want you tell me about you, To everyone well know that”
               “…….”
               ไม่มีหมายเลขที่ทีชเชอเรียกจากพวกหนูสามคนหรอกคะ แบ่! ก็พวกเราไม่รู้เรื่องนิ่เพราะฉะนั้นเงียบไว้ดีที่สุด ^_^
               “ Teacher!!, aa sorry! We’re can’t speak English. So I don’t understand you! Ok?”
               “ Really O.O??”
               “ It’s true!”
               มิสซิสทีชเชอกับยัยทอมพูดอะไรกันว่ะ? ฉันละอึน...ภาษาไทยบ้านเราก็มีทำไมไม่ใช้ละยะ ไปใช้ภาษาอะไรก็ไม่รู้บาบูบีบาโบ้บิ้วติ้ว =_=* ไม่ภูมิใจหรือไงที่ได้เกิดเป็นคนไทย ประเทศไทยไม่เคยตกเป็นเมืองขึ้นของประเทศอื่นเลยนะ ชิ พวกนี้นิ่ไม่รักชาติ เดี๋ยวแจ้งสิบเอ็ดสิบสองเลย -_- (คือฉันหิวน่ะ)
               “ Okey, site down…ฉันคิดว่าฉันน่าจะรู้หัวของพวกเธอดีเอาภาษาไทยและกัน”
               เยี่ยมม!นี่สิถึงเรียกว่ารักชาตินะจ้ะนะ…พอพวกเรานั่งลงยัยทอมที่พูดภาษาต่างดาวเมื่อกี้ก็ถอนหายใจเบาเหมือนโล่งอกอะไรประมาณนี้...
               “ลินิล..เธอพูดอะไรกับอาจารย์เหรอ?”
               “ฉันบอกว่าพวกเราพูดภาษาอังกฤษไม่ได้นะเพคะเจ้าหญิง ^O^”
               “ ห๋า!!!..เธอพูดไปอย่างนั้นแล้วคนที่ฟังภาษาต่างดาวออกเขาก็ต้องหาว่าพวกเราโง่น่ะสิ”
               “แล้วเธอพูดได้เหรอยัยปลาสลิด^_^”
               ย้อนถามฉันแบบนี้เอาตะเกียบมาฟันหัวฉันเถอะยัยทอมบ้าแต่ก็ดีนะบอกไปว่าพูดไม่ได้ดีกว่าพูดไปแล้วพูดผิดมันจะอายยิ่งกว่า เฮ้อ! แต่ฉันว่ายัยทอมบ้าพูดได้นะ -_-‘
               อาจารย์สอนภาษาต่างดาวท่านนี้มีนามว่าอาจารย์ลันวิกา เวอร์ตัน เป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษจากวอชิงตัน
               “ตัน..ตัน..ตัน ห้าๆๆ ไขมันอุดตันตามร่างกาย แฮ๊ววววว!^O^”
               “ชู่ววว! เบาๆลินิลเดี๋ยวอาจารย์ได้ยินแล้วจะเป็นเรื่องนะ >_<!”
               ยัยทอมบ้าตั้งแต่รู้ว่าอาจารย์ท่านนี้ชื่ออะไรก็เอาแต่พูดว่า ‘ตัน..ตัน..ตัน’ เกือบชั่วโมง เฮ้อ..แต่อาจารย์สอนภาษาต่างดาวที่นี่อินเต๊ออินเตอร์ไม่เห็นเหมือนที่นิวาธรรม์เลยนะ อาจารย์มหิง อิ่มโชย..แค่ชื่อก็..^_^(ขอยิ้มแทนคำเปรียบเทียบดีกว่า) แถมเป็นคนอุดร..อินเตอร์ซ้ะไม่มี หุหุ~
               ตึกมัธยมปลายชั้นเจ็ดห้อง S.P(special)  
               “เออไอเอฟ...ที่แกบอกกับฉันเมื่อวานว่าจะเอาน้องลินิลอะไรนั่นมาเป็นเด็กแก..เอาจริงเหรอว่ะ? ฉันว่ายัยนั่นไม่ยอมแกง่ายๆเหมือนของเก่าๆที่แกทิ้งไปหรอก”
               “ ฉันอยากได้ก็ต้องได้^_^”
               “ แกโดนถีบคาตีนยัยนั่นขนาดนั้นยังคิดจะได้ยัยนั่นมาอีกเหรอ?”
               “ของอย่างนี้มันต้องลองว่ะ...เออแล้วเรื่องของแกกับน้องเมย์นั่นล่ะ? ฮ่าๆๆไอตี๋เปรตว่าไง?”
               “ โอ้ยยย ไอเอฟพอเถอะอย่าพูดถึงยัยนั่นเลยแต่ดูยัยนั่นทำดิ มองไอเอกับไอซีหล่อและก็เรียกพี่คะพี่ขาซ้ะดิบดีแต่ฉันดันตรงข้ามหมดเซงว่ะ”
               “ ไอบี..นี่ขนาดไม่อยากให้พูดถึงนะ!!”
               “ ไอเอ บี แอลเอฟ! พวกแกจำน้องที่ชื่อทับทิมได้เปล่าวะ?”
               “เออจำได้ทำไมว่ะไอซี...อย่าบอกนะว่าแกจะหลอกแอ้มน้องเขาเหมือนไอเอฟอ่ะ?”
               “ ไม่ได้หลอกเว้ยไอบีแต่จะแอ้มจริงๆ ฉันว่าฉันถูกชะตากับน้องที่ชื่อทับทิม เลยว่าจะลองดูๆไปก่อนและไปขอน้องเขาคบดีป่ะว่ะ?”
               “ เรื่องของแกเห่อะไอซี -_-”
               “ เรื่องของฉัน!..แล้วแกล่ะไอเอไม่ลองหาใครมาเป็นน้ำใบบัวบกแก้ช้ำในจากยัยเจซี่หน่อยเหรอ? ฮ่าๆๆๆ”
               “เงียบปากเลยไอซี..พวกเราไปเรียนได้แล้วแหละว่ะเลยมาเกือบครึ่งชั่วโมงล่ะ!!!”
               “ แหง๋...ไอเอพอพูดถึงยัยเจซี่ละทำเปลี่ยนเรื่อง”
               “นายอยากตายมากหรือไงไอซีเดี๋ยวฉันจะเอาบาทาตบนายแทนมือของยัยเมย์นั่นเลยเอาไหม?=_=+”
“ ฮ่าๆ ๆๆๆๆๆๆๆ ไอเอเอ้ยยยย^O^”
ห้านาทีก่อนหน้านี้
ตึกมัธยมปลายชั้นสองห้องเจ็ด
            ฮาชชชชชชช ชิ้วววววววววววว!~ฮาชชชชเช่ยยยยย!! ซืดๆๆ! ~
               “ขนของปลาโลมาเข้าจมูกพวกเธอสามคนหรือไง ถึงได้จามดังขนาดนี้ขอความกรุณาจามแบบผู้ดีหน่อยนะคะ ถ้าไม่ได้ก็เชิญข้างนอก”
               “ ปลาโลมามีขนด้วยเหรอคะอาจารย์ ฮัชชิ่ววว>O<?”
               “ ฉันประชดนะคุณลินิภัสน์”
               พวกเราสามคนถูกอันเชิญออกมาข้างนอกเนื่องจากจามไม่หยุดและไม่สามารถลดวอลุมเสียงจามให้เบาลงได้แต่มันจะบังเอิญไปหรือเปล่าที่ฉันยัยทอมและเจ้าหญิงน้อยจามพร้อมกันไม่หยุด!!
               “ฮาชชชเช่ยยย!~ โอ้ยยย!!เห็บหมาขี้กากขี้เรื้อนตัวไหนริอาจนินทาพวกเราว่ะถ้ารู้นะจะจับยัดใส่ปากยัยปลาสลิดให้หมดเลยยย!”
               อ่าวยัยทอมบ้านี้ตบปากสักทีดีไหมเนี่ย -_-*
               “ ฮะ...ฮะ...ฮัชชิ่ววว! ซืดๆๆ~ ลินิล เมย์เอาไงต่อละ จะนั่งรออยู่ข้างนอกกับบรรยากาศเตาต้มน้ำร้อนเนี่ยเร่อะ?”                   
                    “ แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ?”
               ฉันกับลินิลพร้อมใจกันตอบแบบไม่ต้องนัดหมาย ตอนนี้จนปัญญาจริงๆ U_U
               “ฉันถามพวกเธอนะ -_-!”
               “ ยัยปลาสลิดอีกกี่นาทีหมดชั่วโมง?”
               “สามสิบนาทีกว่าๆ-_-+”
               จำใจตอบนะก็ดูยัยทอมถามฉันสิ่ ‘ปลาสลิด’ =O=
               “ไหนๆพวกเราก็ไม่ได้เข้าห้องเรียนง่ายๆอยู่แล้ว...ขึ้นไปชั้นสี่กัน!!!^O^”
               “ เพื่อ!!!!! O.O?”
               ฉันกับทับทิมตะโกนออกมาพร้อมกันดูความคิดของยัยนี่สิแม่สาวเชบบ้ะก็ห้ามแล้วนี่ว่าห้ามขึ้นไปชั้นสามและสี่ =n=;;
               “ก็ฉันสงสัยนิ่ว่าทำไมถึงไม่ให้ขึ้นไปพวกเธอไม่สงสัยเหรอ!!?”
               “แล้วทำไมต้องชั้นสี่ ชั้นสามก็โดนสั่งห้ามนะยะ” ฉันสงสัย
               “ ถ้าไปชั้นสามซึ่งติดกับชั้นสอง หากเกิดเรื่องเดี๋ยวหนีทันไงเลยเอาชั้นสี่ โอเค้?”
               นี่คือความคิดของคนจ้า -_-
               ฟวับบบบ!!!
               “ เห้ย!! ลินิลทำอะไรของเธอเนี่ย TOT”
               ฉันยังไม่ทันตอบอะไรเลยยัยทอมบ้าก็คว้ามือเจ้าหญิงน้อยเข้าลิฟต์ไปทันที!!! >///<
               “ เฮ้!! รอด้วยโว้ยยยย! >O<!”
               ขณะนี้ฉันกับเจ้าหญิงน้อยก็ได้อยู่ในลิฟต์ตามความต้องการของยัยทอมบ้าแล้ว แน่นอนแหล่ะว่ายัยนี่ต้องรู้ ถ้าเจ้าหญิงน้อยไปไหนฉันก็ต้องไปด้วย เลยใช้วิธีฉุดกระชากมายบอดี้ทางอ้อม -_-
               พวกเราอยู่ในลิฟต์กันสามคน จุดประสงค์คือชั้นสี่(ชั้นหวงห้าม)ซึ่งยัยลินิลกำลังพาพวกเราแหกกฎและซวยยกฝูง ฉันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องไม่ให้ขึ้นไปชั้นของพวกมอห้ามอหกเหมือนกันและก็ไม่ได้อยากมาหาเรื่องใส่ตัวเหมือนยัยลินิลบ้านี่หรอก แต่อดดูรุ่นพี่ผู้ชายหล่อๆเซงเบาๆ(T^T)
                " เย้!ชั้นสี่" เข้าลิฟต์มาได้ไม่ถึงสามนาทีก็ได้มาถึงชั้นสี่พร้อมคำอุทานสุดแสนจะดีใจของยัยทอมบ้าแต่ว่าฉันกับเจ้าหญิงน้อยขาสั่นใจสั่นกระตุกๆเหมือนกินกาแฟไปเป็นถังแล้ว มีความรู้สึกว่ากำลังจะตายเพราะทอมบ้าคะ
                "ลินิล...ฉันขอกลับดีกว่า"
                "ถ้าเธอหนีฉันจะไปตามผู้ชายมาจุ้บแก้มเธอ โอเค?"
                "ลินิล ฉันเกลียดเธอจังเลย ฮือๆ >_<++"
                เจ้าหญิงน้อยฉันสงสารเธอจังจะช่วยอะไรก็ไม่ได้ ยัยทอมบ้าเก่งเรื่องการข่มขู่มากที่สุดไม่รู้ไปขุดจุดอ่อนพวกเรามาจากไหน
                "ลินิลฉันกลัว"
                "อยากจะหนีเหมือนกันเหรอยัยปลาสลิด ก็ลองดูสิ่ ฮึ่ๆ ^_^"
                " เออ ไม่หนีก็ไม่หนีเว่ย" แหม๋ ก็ยัยทอมบ้าเคยขู่ว่าถ้าหากฉันขัดใจหล่อน หล่อนจะประกาสให้ทั้งโรงเรียนรู้ว่าฉันกำลังตั้งครรภ์ซึ่งเป็นเรื่องที่หล่อนแต่งขึ้นเอง และจะไม่มีผู้ชายหน้าไหนมาจีบฉันส่วนฉันก็จีบใครไม่ได้ด้วย แง!ไม่รู้ว่ายัยนี่จะทำจริงไหม? แต่ก็ฟังไว้ก่อนเพราะชีวิตนี้ถ้าไม่มีผู้ชายเมย์มี่อยู่ไม่ด๊ายยยจ้า>///<
                "ยัยทอมบ้าเป็นไรยะ ยืนนิ่งหน้าอึนหัวฟูเป็นปลาดุก =_=?"
               " อะๆ เปล่า^_^" ดูก็รู้ว่ายัยทอมบ้าเริ่มกล้าๆกลัวๆกับการอยู่ชั้นสี่
               ตอนนี้พวกเราอยู่หน้าลิฟต์แต่หันหน้าไปทางทางเดิน ขวามือเป็นห้องน้ำ ทางตรงด้านหน้าห้องแรกเป็นห้อง มอหกทับหนึ่งป้ายหน้าห้องจะพิเศษกว่าห้องปกติเขียนด้วยอักษรพิเศษสีทองอร่ามว่า ‘VIP.ROOM6/1’
               “ เจ้าหญิงน้อย ยัยปลาสลิด...ฉันว่าพวกเรารีบกลับลงไปชั้นเดิมเถ่อะ”
               “ เย้!! ปลาสลิด เอ้ย!เมย์ กดลิฟต์เร็วเข้า >_<”
               ดูจากท่าทางอาการและสีหน้าของยัยทอมบ้าบ่งบอกให้รู้ว่าตัวเองเริ่มกลัวกลับการแหกกฎนี้ พอเจ้าหญิงน้อยได้ยินคำพูดของทอมบ้า ถึงกับสั่งให้ฉันเปิดลิฟต์ด้วยคำว่า ‘ปลาสลิด’ เดี๋ยวจับขังกงผู้ชายและนิ่เดี๋ยวเถอะนะ -_-
               ติ๊งน่อง!
               ฉันกำลังจะกดลิฟต์เพื่อลงไปข้างล่างแต่ยังไม่ทันได้แตะปุ่ม เสียงลิฟต์ก็ดังขึ้น ประตูค่อยๆเปิดออก กรี๊ดดด!ฉันจะทำยังไงดีคะเนี่ย ฮือๆ TOT;
               ฟวับ!!!
               “ อะ...โอ้ย”
               “ จุ้ๆๆ ชู่วววว! เงียบไปเลยนะทอมบ้าเดี๋ยวก็ซวยกันหมด>///<”
               ระหว่างที่ลิฟต์กำลังเปิดประตูออก ฉันเห็นยัยทอมบ้าเอาแต่จ้องมองลิฟต์ ฉันเลยดึงหัวฟูของยัยนั่นเข้ามาในห้องน้ำที่อยู่ใกล้ๆกัยลิฟต์
               “ เห้ย! ไอไบท์เมื่อกี้นายเห็นอะไรแว็บๆเปล่าวะ?”
               “ เหมือนจะเห็น O.o?”
               แก่ก!
               “ ไอตั้ล...โทรศัพท์ใครวะ ของนายปะ?”
               “ โทษทีพอดีไม่ใช้รุ่นโบราณขนาดนี้”
               นักเรียนผู้ชายสองคนหน้าตาหน้าเจี้ย ที่เดินออกมาจากลิฟต์เจอโทรศัพท์รุ่นโบราณตกอยู่หน้าลิฟต์พร้อมเหยียบเต็มบาทาของเขา แต่ไม่ใช่ของฉันแน่ๆ ถึงของฉันจะถูกแต่ก็ไม่โบราณขนาดนั้น -_-
               “ ไม่นะ!!! โทรศัพท์ฉัน >O<!”
               “ ลินิลเงียบๆสิ”
               “ ฮือๆ (>O< )( >O<)(>O< )( >O<)”
               เจ้าของโทรศัพท์โบราณคือยัยทอมบ้านี่เอง โอ้ยยย!แหกปากโวยวายกลัวเขาไม่รู้รึไงว่ามีคนแอบอยู่อะ ยัยทอมบ้าตัวซวย ซวย ซวย
               “ ถอยไปนะยัยปลาสลิด ฉันจะไปเอาโทรศัพท์ที่รักของฉัน”
               “ จะบ้าเหรอ เดี๋ยวก็ได้ซวยกันหมดหรอกยัยทอมบ้าอยู่เฉยๆนะ –O-”
               ทอมบ้าโวยวายและผลักฉันให้ออกไปพ้นๆทางของเธอถ้าฉันหลบทางยัยนี่ง่ายๆ ก็ตายยกฝูงแน่ ยัยนี่บ้าไปแล้วแค่โทรศัพท์เก่าๆโบราณๆเครื่องเดียวซื้อใหม่ก็ได้ไม่ถึงพันหรอก -_-
               “ ไอไบท์ ฉันว่าเอาไปให้อาจารย์ที่ห้องเรียนเถ่อะว่ะ”
               “ เออ.. -_-‘”
               ผู้ชายหล่อสองคนนั้นกำลังเอาโทรศัพท์โบราณของทอมบ้าไปให้อาจารย์ที่ห้องเรียน พอยัยนี่ได้ยินประโยคนี้ก็รีบดิ้นไปดิ้นมาจะออกไปเอาโทรศัพท์มาให้ได้
               “ ไม่ๆๆ อย่าพึ่งไปนะ อะ...เอาโทรศัพท์ที่รักแปดปีของฉันมาไอหล่อหน้าเกลียดเอ้ยยย!!! TOT”
               อ้ายยยย!! บังอาจมาว่าคนหล่อว่าหน้าเกลียด -_-‘
               “ บอกแล้วว่าอย่าขึ้นมาสมน้ำหน้าเสียโทรศัพท์ที่รักของเธอไปเหอะยัยทอมบ้าเอ้ย 555+ ^O^”
               ฉันเยาะเย้ยยัยทอมบ้าอย่างสะใจพรางหัวเราะและหลับตาเล็กน้อย มันสมควรแล้วจริงๆ ^_^
               ฟิ้ววววววว!!~
               ช่วงที่ฉันกำลังหัวเราะเยาะเย้ยยัยทอม ยัยนี่ก็ผลักฉันอย่างรุนแรงและรีบพาร่างสูงเพรียวของตัวเองพุ่งไปหาผู้ชายหล่อสองคนนั้นที่กำลังเดินเข้าห้องเรียน นี่ถ้าไม่เห็นว่าไปเอาโทรศัพท์ฉันคงคิดว่ายัยนี่รีบวิ่งไปจีบผู้ชายแน่ๆ -_- 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 215 ท่าน