Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Over Love : ทำให้รักต้องชำระ
sweeterwhan
ด่าประจันบาน
4
02/01/2556 23:57:22
491
เนื้อเรื่อง

2
ด่าประจันบาน
 

(Special:ทับทิม)

               กรี๊ดดดดดด!! ฉันคงเป็นคนที่โชคดีมากที่ได้ทดลองเรียนที่นี่รวมถึงเมย์และลินิลด้วยสองคนนี้ฉันยังไม่ค่อยสนิทมากนักเท่าไหร่เพราะเข้ามามอสี่โรงเรียนสถุนพร้อมกันและถึงแม้ฉันจะอยู่ห้องเดียวกับเมย์แต่ก็ใช่ว่าจะสนิทหรือรู้จักกันมากหรอกนะ ก็ฉันพูดคุยกับใครไม่ค่อยเก่งเวลาคุยกับคนอื่นแล้วมันเขินๆ ยังไงไม่รู้ทั้งหญิงและชายฉันเลยต้องรอ รอ รอและก็รอให้อีกฝ่ายมาทำความรู้จักกับฉันเอง เหมือนฉันหยิ่งเลยเนอะ!แต่เปล่านะต้องเข้าใจว่ามันเขิน>///< ฉันขออยู่แบบเงียบๆ อย่างนี้จะดีกว่า ^_^ถึงตอนนี้ฉันยังไม่ค่อยรู้จักใครมากแต่ก็พอมีเวลาศึกษาเมย์และลินิลห่างๆโดยไม่ต้องคุย แฮ่ๆ                       ตอนที่เริ่มจับฉลากแรกๆ ขอบอกว่าตื่นเต้นมากแถมในระหว่างที่จับฉลาก ฉันเหลือบๆเห็นลินิลโดนหนุ่มหล่อล็อกแขนด้วยแต่ฉันเห็นหน้าหนุ่มคนนั้นไม่ชัดเพราะอยู่ไกลจากเขาเยอะ ถึงจะเห็นไม่ชัดยังไงก็ดูออกว่าหล่อ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะหล่อมากขนาดไหนส่วนเมย์ก็จ้องตาไม่กระพริบขนาดเห็นหน้าไม่ชัดยังจะเขย่าฉันตาย(นี่ขนาดไม่สนิทกันนะ)T_T เมย์ดูๆแล้วเป็นผู้หญิงที่เปรี้ยวเอามากๆและหลงใหลคนหล่อเอามากๆด้วย เมย์ค่อนข้างที่จะเตี้ยกว่าลินิลแต่สูงกว่าฉัน ต่อให้ฉันออกกำลังกายยืดตัวกินนมเป็นล้านๆกล่องมันก็ไม่มีวันสูงให้ฉันหรอก!! ส่วนลินิลเป็นผู้หญิงที่สูงน่าจะประมาณร้อยหกสิบเก้ามั้ง เธอคนนี้สูงมากจริงๆ นะและผมคุณเธอก็ฟูยิ่งกว่ารังอีแร้ง (เว่อไปงั้นล่ะ) ผมลินิลออกเซอๆไปหน่อยแค่นั้นเองแถมยังมีพี่ประธานนักเรียนหน้าหวานที่ชื่อเอฟมาขอเป็นแฟน อีกอย่าง...ลินิลถีบเก่งดีฉันชอบ ^O^
“ ลินิล”
ฉันหันหน้าไปหาลินิลและทักขึ้นเพราะฉันอยากลองรู้จักกับคนนี้ ถ้าฉันมัวแต่นิ่งเหมือนเมื่อก่อนมีหวังงานนี้ฉันได้บ้าตายอยู่ที่วิวัฒนราห์ทิศแน่ๆเพราะไม่มีเพื่อนT_T และถ้าฉันรู้จักกับลินิล ลินิลอาจทำให้ฉันเลิกอายก็ได้
               “ อะไร!!”
               ยึ๋ย!!!!!!!! เสียงตอบรับกลับมาทำเอาฉันสดุ้งตึก ตะโกนออกมาได้นะลินิลแต่เสียงลินิลตะโกนไม่ค่อยโหดสักเท่าไหร่นะเพราะเสียงยัยนี่ค่อนข้างใสและแหลม(น่ารักอ่ะ)ถึงตะโกนก็ได้แค่สดุ้งไม่ทำให้กลัวหรอก ฮี่ๆแต่ชอบเสียงลินิลจัง คนอะไรสูง สวย หุ่นดี ถีบเก่ง แถมเสียงยังน่ารักอีก ...
               “นิ่... เรียกแล้วทำไมไม่พูด ชื่อฉันไม่ใช่ชื่อสาธารณนะที่จะเรียกตามใจชอบ =_=;;”
               “คะ...คะ คือฉัน”
ฉันพูดติดๆขัดๆเพราะกลัวสีหน้าของลินิลเว่อๆ อะไรเนี่ยแค่เรียกชื่อต้องว่ากันด้วยถ้าฉันร้องไห้ล่ะอย่าง้อนะ
               “โถ้เว้ย! พูดตะกุกตะกักหาพื้นถนนขรุขระรองรับหน้ารึไง”
               “O.O;;”
               อะไรกัน....ฉันทำอะไรก็ผิดไปหมดเลยเหรอ ตอนนี้ฉันไม่กล้ามองหน้าลินิลแล้ว(กลัวจนซึมไส้) คิดผิดหรือเปล่านะที่ทำความรู้จักกับลินิลเนี่ย T^T
               “ โอ้ยยย!รำคาญ”
               หลังจากที่ฉันกำลังก้มหน้าลงพยายามไม่มองหน้าลินิล เมย์ก็ตะโกนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว!
               “หนักก้นเธอหรือไงยะ”
               แทบจะกรี้ด! ปากสองพันธุ์นี้อยู่ใกล้กันไม่ได้จริงๆเลยนะ เกิดศึกน่ากลัวขึ้นแล้ระหว่างสาวห้างกับสาวเปรี้ยว
               “ เออ!!! -_-;;”
               “ ไปตัดทิ้งดิ่ โง่เหรอ”
               คำว่า ‘โง่’ คำเดียวโดนด่าครั้งเดียวก็เจ็บ! ถ้าฉันโดนด่าว่าโง่เพราะไม่ยอมไปตัดก้นทิ้งแบบนี้ฉันคงต้องกระทืบคนที่ด่าฉันแน่ๆ (ถึงจะไม่เคยกระทืบคนก็นะ)
               ผัวะ!!!!!
               ในช่วงเสี้ยววินาทีที่ฉันเหว๋อ...เมย์ก็พุ่งลูกตบพิฆาตของตัวเองตรงไปที่ลินิลอย่างกับจรวดแต่มันกลับไม่โดนลินิล คนที่รับลูกตบของเมย์แทนลินิลก็คือ ‘พี่ซี’ พัวะเดียวทำเอาพี่ซีร่วงไปกองกับพื้น !! >_<’
               “ เห้ย!! ไอซี เป็นไงบ้างว่ะเนี่ย?”
               คณะกรรมการที่ชื่อพี่แอลรีบเข้ามาประคองตัวพี่ซีให้ลุกขึ้นและถามด้วยน้ำเสียงเหมือนพี่ซีกำลังจะตายเลยคะ
“พี่ซีเป็นอะไรมากไหมคะ? ขอโทษแทนเพื่อนด้วยนะค่ะ”
               ฉันถามพี่ซีด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงพร้อมกับคำขอโทษแต่น้ำเสียงฉันยังคงดีกว่าพี่แอลที่ทำเหมือนพี่ซีจะตาย -_-;
                “ ทับทิมพี่ซี เห้ยพี่ซีหล่อนี่หว่า...ขะ...ขอโทษนะคะพี่ซี”
               นี่ถ้าพี่ซีไม่หล่อเธอก็คงไม่ขอโทษใช่ไหมเนี่ย? เมย์เอ้ยยย! -_-
               “ไม่เป็นไรครับน้องทับ...ทิม”
               พี่ซีพูดกับฉันพรางเอามือจับปากโถ่...น่าสงสารจัง ไม่ไหวเลยยัยเมย์เนี่ย -_- ส่วนลินิลก็ไม่ขอบคุณพี่ซีซักนิดที่มาบังลูกตบให้ แต่ตอนที่พี่ซีหันหน้ามาพูดกับฉันทำไมใจฉันถึงเต้นแรงก็ไม่รู้ คงเป็นที่พี่ซีเขาหล่อมั้ง ^-^;;
“นี่เธอกล้าดียังไงมาตบเพื่อนฉันเนี่ย...อยากเจ็บตัวมากเหรอ”
               พี่ซีดูเป็นคนเงียบสงบใจเย็นควบคุมอารมณ์ได้ดี แต่พี่บีสิตอนนี้โกรธเมย์แทนพี่ซีเป็นฟืนเป็นไฟ
               “ฉันไปตบนายหรือไงห้ะ? หรืออยากโดน..นี่เห็นว่าหล่อหรอกนะถ้าไม่หล่อ นายโดนตบตั้งแต่มาร้อนตัวแทนพี่ซีแล้ว”พี่บี....ลอดเพราะ ‘หล่อ’ -_-;
               “ เธอเด็กกว่าฉันนะเรียกพี่อ่ะเป็นไหม? สัมมาคราวะ อ่ะมีไหมหา?
               “ ทำตัวแบบนี้น่าเคารพตายอ่ะ...นายเป็นพ่อแปลงเพศเป็นหญิงกลายเป็นแม่ฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบยะ -_-!”
               “ หึ..นิสัยลูกเป็นอย่างนี้ฉันคงจะดีกว่าพ่อแม่เธอด้วยซ้ำ!”
               พี่บีว่าแรงเกินไปแล้ว!!ผู้ชายอะไรปากจัดจริงๆเลย  (เวลาด่ากันอย่าเล่นถึงบุพการีคุณพ่อคุณแม่นะคะมันไม่ดี)
               “ นะ...นายกล้าว่าพ่อแม่ฉันเลยเหรอห้ะ!?!”
               ‘ไม่คิดว่ามีด้วยซ้ำ’ พี่บีเขยิบปากพูดเบาๆแต่ใครๆก็รู้ล่ะว่าพี่เขาพูดว่าอะไร เห้อ! ผู้ชายอะไรปากร้ายเป็นบ้า T^T
               “อะ...ไอตี๋เปรต” ยัยเมย์กำลังโมโหจัดพี่บีก็รีบสวนขึ้นอย่างไม่รีรอคอยท่า “ไอหมวยเถื่อน”
               น่านตั้งฉายากันแล้วหมวยเถื่อนกับตี๋เปรต ฉันไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงตั้งฉายากันแบบนี้ ก็ยัยเมย์มีผิวขาวเนียนหน้าออกเป็นรูปทรงกลมๆเล็กๆ(ไม่บาน) จุดเด่นคือมีหนังตาชั้นเดียว(ตาตี่) ตัวเล็กแต่ไม่เตี้ยมากเท่าไรประมาณร้อยหกสิบห้า(ฉันเตี้ยกว่าเยอะ)ยัยเมย์เลยเปลี่ยนชื่อเป็น ‘ยัยหมวยเถื่อน’ส่วนพี่บีหล่อรากกระแซะปูนซีเมนต์ พี่บีมีรูปร่างที่สูงน่าจะประมาณร้อยแปดสิบอัพ ผิวขาว รูปร่างรวมทั้งหุ่นดูดีแบบแมนสุดๆ ตาชั้นเดียวเหมือนกันแต่คมแบบเว่อๆ เลยคะ เลยกลายเป็น ‘พี่ตี๋เปรต’ ที่ยัยเมย์เติมคำว่าเปรตลงท้ายคงเป็นเพราะพี่บีสูงถ้าอย่างนั้นก็คงต้องเรียกทั้งกลุ่มเลยละนั่นเพราะในประธานนักเรียนหกคน หาคนเตี้ยๆไม่มีสักคนทับทิมคนนี้ฟันธงคะ(พูดคำว่าเตี้ยแล้วเจ็บใจตัวเองพอดีกว่า T_T)
ระหว่างทางที่กำลังเดินตามกลุ่มประธานนักเรียน ฉันก็ยังได้ยินเสียงเมย์กับลินิลเถียงกันตลอดทางฉันเริ่มรำคาญแล้วนะสองคนนี้นิ่
“ฉะ...ฉันจะฆ่าเธอยัยลินิล”
               “จะเหรอ???...พร้อมเมื่อไหร่ก็บอกนะยะ!^^”
               “ ยะ...ยัย...”
               “พวกเธอสองคนเถียงชิงแชมป์กันเหรอ O_O?”
               ฉันโวยวายขัดจังหวะเมย์พอดี ฉันทนไม่ไหวแล้วจริงๆ นะถึงฉันจะเป็นคนเงียบขนาดไหนถ้าใครมาฟังสองคนนี้เถียงกันก็คงรำคาญพอๆ กับฉันนั่นแหล่ะ
               “ปิรันย่าทั้งสองเอ้ย -.-+”
               “O.O!”
               “ นี่คุณน้องๆขอรับ...จะเลิกเถียงกันแล้วเดินตามมาได้รึยัง ‘ขอรับ’ ”
               ลินิลและเมย์กำลังคุ่นคิดกับคำด่าปิรันย่าของฉันอยู่ ประธานนักเรียนที่ชื่อเอก็อันเชิญพวกเราด้วยน้ำเสียงประชด (ต่อยปากสักทีดีไหม?) ฮ่าๆๆๆฉันไม่ใช่ลินิลนะไม่โหดขนาดนั้นหรอกคะ ^O^
พี่เอสงบศึกพวกเราเสร็จก็รีบเดินนำทุกคนและพาพวกเรามาที่ห้องบ้าบออะไรไม่รู้กว้างเท่าสนามกีฬาชิงแชมป์โอลิมปิกโลก( ประชดคะ) ฉันรู้สึกว่าตอนนี้คอเหมือนอยู่ในทะเลทรายต้องการน้ำด่วนมากๆ โรงเรียนหรูแบบนี้ไม่มีคนมาเสริฟน้ำเลยนะ หรูลวงโลกชัดๆ เลยคะ ฮือๆ T^T
               “นี่คือห้องเรียนของพวกเธอมอสี่ทับเจ็ดอยู่ชั้นสอง ห้องน้ำของเด็กมอสี่จะต้องเดินตรงไปจนสุดทาง...”
               รองประธานที่ชื่อบีอธิบาย
               ห้องเรียนในฝันฉันขอบอกก่อนนะว่าตึกของมอปลายที่นี่จะแยกออกจากตึกของมอต้น มีทั้งหมดแปดชั้นพวกเราอยู่ชั้นสองเป็นชั้นของมอสี่ทั้งหมดพวกมอห้าจะอยู่ชั้นสาม มอหกอยู่จะอยู่ที่ชั้นสี่ส่วนชั้นที่เหลือจะเป็นชั้นของห้องกิจกรรม ชมรม ฯลฯ และแต่ละชั้นจะมีห้องน้ำอยู่ทุกๆ ชั้นยกเว้นชั้นเจ็ดกับชั้นแปด อีกอย่างหนึ่งคือตั้งแต่ชั้นสองถึงชั้นแปดจะมีลิฟต์ ซึ่งจะอยู่ก่อนถึงห้องน้ำเพียงไม่กี่ก้าวถ้าออกมาจากห้องน้ำจะเห็นลิฟต์อยู่ทางขวามือ ลิฟต์ชั้นแรกคือชั้นสองจะอยู่ตรงข้ามกับบันได ถ้าจะลงไปชั้นหนึ่ง( ชั้นล่างสุด) ก็ต้องลงลิฟต์ที่ชั้นสองและเดินลงไปที่บันไดฝั่งตรงข้าม เห้อ ยุ่งยาก แล้วมีบันไดแค่ชั้นสองอย่างเดียวเนี่ยนะ!!!? ถ้าวันไหนเกิดไฟไหม้ฉันก็รอดได้ง่ายๆ เพราะห้องสี่ทับเจ็ด(ห้องที่ฉันอยู่) เป็นห้องที่อยู่ริมสุดติดกับบันไดพอดีเป้ะ! รวมๆแล้วทุกอย่างก็ดีแต่ถ้าสรุปทุกชีวิตทุกระดับชั้นมอสี่ถึงมอหกที่มีความประสงค์จะลงไปชั้นหนึ่งก็ต้องผ่านห้องมอสี่ทับเจ็ดตลอดน่ะสิ วุ่นวายๆๆ TOT
               “พวกน้องอาจจะสงสัยว่าทำไมมีบันไดแค่ฝั่งเดียว ที่เดียว และชั้นเดียว จริงๆแล้วมีด้านหลังอยู่อีกที่หนึ่งต่อกันชั้นหนึ่งถึงชั้นแปดแต่ส่วนมากคนชอบใช้ลิฟต์กันมากกว่า บันไดข้างหลังเลยปล่อยไว้ให้เป็นบันไดฉุกเฉิน”
               อ่อยังดี ดีนะที่มีนึกว่าพวกคนเฮงซวย เอ้ย!! คนรวยจะต้องเป็นขลุยผงกันหมด (เสียใจนิดๆคะ) T^T เดี๋ยวไปพังบันได้ด้านหลังเอาบันไดออก พูดเล่นนะคะๆ ^O^ทับทิมไม่ทำหรอก
               “แล้วหนังสือล่ะไอตี๋เปรต - -?”
               คำถามนี้คงไม่ต้องบอกนะว่าใครถาม! 555.
               “-_-+”
               “ เอ่า...ทำหน้าบิ่นอีก ถามว่าหนังสือล่ะๆ –O- “
               “ เออ!!” พี่บีทำเสียงโมโหร้ายกาจพร้อมจ้องหน้าเมย์จนสายตาคมๆของเขาแทบจะฟันหน้าเมย์ขาด!
“ ก็จะบอกอยู่นี่ไงล่ะ ฮึ...ยัยหมวยเถื่อน ^_^”
               “ เห้ย!..”
เสียงโหดเข้มตะโกนขึ้น ทุกคนที่มัวแต่มองเมย์กับพี่บีก็หันมามองที่ต้นเสียงเข้มๆทันที
               “ไอบีกับนังหมวยเลิกเห่าขู่กันสักทีดิ่!!”
เจ้าของเสียงเข้มๆโหดนี่ก็คือพี่เอ ที่ทำเหมือนรู้จักกับลินิลมาก่อนหน้านี้แต่ลินิลก็ปฏิเสธ คงไม่รู้จักกันจริงๆหรอกมั้ง พี่เอเพอร์เฟ็คขนาดนี้จะมายุ่งกับลินิลทำไมเนอะ
               “รีบอธิบายส่วนต่างๆ ของโรงเรียนให้เสร็จๆ จะได้รีบไปนอน _ _! ” (ซี)
“พวกนายก็ช่วยฉันบ้างสิฟ้ะ -_- ” (บี)
เอาแล้วไง เสียงของแต่ละคนเริ่มเข้มและโหดขึ้นมาเรื่อยๆ จะเกิดศึกประธานนักเรียนหน้าหล่อกัดกันไหมค่ะเนี่ย?
               “จะเถียงกันหาดาวเคราะห์มานับรึยังไงวะ แค่บอกที่สำคัญๆ ก็พอแล้วเร็วๆดิ่”  พี่แอลรีบพูดขึ้นหลังจากที่พี่บีพูดจบไปได้ไม่นาน
               “ เออถูกของไอแอล...ที่เหลือก็ให้พวกเด็กพวกนี้ศึกษาเองก็จบ” พี่เอเสริมต่อ
               “ เฮ้ยยยยย!!!หยุดสักทีดิ” พี่เอฟที่เงียบอยู่นานก็รีบสงบศึกของเพื่อนตัวเองและกวาดสายตาไปมาด้วยความเบื่อหน่ายก่อนจะพูดต่อ “ แค่แนะนำโรงเรียนแค่นี้ทำเอาพวกนายขี้เกียจขนาดนี้เลยเหรอ -_-;;”
               “ เออ!!!!! +O+;: ” ( เอ บี ซี เอฟ)
               “ แล้วแกอะไอดี-_-? ” พี่เอฟทำหน้าแห้งๆ แล้วหันไปหาพี่ดี เอ่...ตั้งแต่เห็นพี่ดีมาจำได้แค่ว่าได้ยินพี่เขาพูดแค่ตอนแนะนำตัวเองนะ จนลืมไปแล้วว่าเสียงที่อยู่ภายใต้หน้านิ่งเข้มหวานนี่เป็นยังไง!!
               “……” จบคำถามของพี่เอฟที่ถามพี่ดีคำตอบที่ได้ไปคือ ‘…….’ พี่ดียังคงนั่งนิ่งอ่านหนังสืออะไรก็ไม่รู้ (โคตรเท่ห์) อาการนิ่งเฉยของพี่ดีทำเหมือนพี่เอฟไม่มีตัวตนเอาซะเลย
               “ เฮ้ยยยยยยยยยย” พี่เอฟฉะโงกหน้าเข้าไปใกล้ๆ พี่ดีแล้วตะโกนดังลั่นจนโรงเรียนแทบพังเลยค่ะ!
               “อ่อ....ฉันยังไงก็ได้ -_-;; ”
               “ นายได้ยินที่ฉันถามนิ แล้วทำไมพึ่งจะตอบว่ะ -_-?”
               “โทษที พอดีอ่านถึงตอนสำคัญอยู่น่ะ ^_^;;”
พี่ดีตอบขณะที่หน้ายังก้มอ่านหนังสืออยู่พร้อมกับมีรอยยิ้มเล็กน้อย เสียงพี่ดีหวานมาก(น่ารักโว้ย)ฮ่าๆๆ
               “โอเค ถ้าอย่างนั้นพวกนายยกเว้นไอดีจะไปไหนก็ไป”
               “ O.O!” (พวกพี่ๆ ประธานที่ถูกพี่เอฟไล่)
               “พวกประธานกิ๊งก๊องหยุดเถียงกันสักทีเหอะ ย้ายส้นเท้ากับหน้าอันเนียนใสของพวกนายกลับไปให้หมดนั่นแหล่ะ แค่ศึกษาโรงเรียนมันจะไปยากอะไร -_-;;”  
พอพวกเราฉัน เมย์ และลินิลนั่งฟังพวกประธานเกี่ยงกันเรื่องการแนะนำสถานที่โรงเรียนอยู่นานเมย์ก็โวยวายขึ้นมา
               “ เห็นไหม!!ไอเอฟ เด็กพวกนี้เก่งสุดยอดอยู่แล้ว…เห้อแต่เด็กน้อยพวกนี้คงลืมไปล่ะมั้งว่านี่เป็นการทดลองเรียน ไม่ได้เข้าเรียนจริงๆสักหน่อยเลยได้อวดดีขนาดนี้ รวยก็ไม่ และถ้าให้สอบก็คงสอบไม่ติดอยู่ดีล่ะ เป็นไงเก่งเนอะว่าไหมเอฟ ฮ่าๆๆ ไม่ต้องไปแนะนำอะไรมากหรอกไปเหอะว่ะ” พี่แอลพูดขึ้น ใส่ประชดเต็มที่เลยนะนั่นน่ะ _ _’
               “ แต่ถ้าน้องๆสามคนสนใจเป็นแฟนพี่และอยากอยู่ด้วยกันนานๆพี่อาจช่วยพวกน้องได้นะ ^_^;”
ตุบ พลั่ก โป้ก !!
โอ้ยยย!!!!!! TOT
คำพูดที่ดูถูกและเหยียดหยามบวกกับความหื่นของพี่แอลนั่นทำให้ลินิลและยัยเมย์คันไม้คันมือคันบาทาขั้นสูงสุด เลยปล่อยความกดดันนั้นออกไปใส่พี่แอลเต็มที่ ทำเอาพี่แอลหมอบเป็นสุนัขน้อยหาที่นอน แต่ก็สมควรแล้วแหละดูถูกกันมากเกินไปแล้วนะ ทับทิมผู้เรียบร้อยคนนี้ไม่ไหวแล้วโว้ยยยย
“อะไรนะ...!อย่ามาดูถูกนะถึงพวกเราจะไม่สวย ไม่รวย เรียนไม่เก่ง สอบไม่ติด ไม่มีใครเอา...เจ๋งมากนักรึยังไง? คิดว่าหล่อที่สุด คิดว่าเป็นประธานแล้วจะทำอะไรก็ได้ไม่เกรงใจใครงั้นเหรอห้ะ! พวกเราน่ะเคยดูถูกพวกพี่รึยัง? ตั้งแต่เช้ายันตอนนี้มีแต่พวกพี่อ่ะ!#$&(+*^(%()@”
เอาล่ะนะฉันด่าไม่เป็นคำแล้วตอนนี้ฉันโมโหเข้าใจไหมมันโมโหดูที่พี่แอลสิฉันเหลืออดแล้วจริงๆ ร่างนางฟ้าของฉันออกไปไหนแล้วไม่รู้ โอ้ยยยยโมโห =O=;;
“O.O;!!+”
ทุกคนที่อยู่รอบๆรวมถึงพี่ดีที่นั่งเงียบยังเงยหน้าขึ้นมามองฉัน…ฉันด่าทีทำเอาคนอื่นๆตาโตอ้าปากค้างขนาดนี้เลยเหรอ T_T ภาพพจน์ดีๆหายไปในแวบเดียว ฮือๆๆ
               “เออก็ได้ๆ...เข้าเรื่องต่อนะ หนังสือทางโรงเรียน....” เรื่องหนังสือเหรอฉันลืมไปแล้วนะเนี่ย!!! -_-^
               “ เงียบไปเลยไอตี๋เปรต!!!!”
เมย์แทรกขึ้นขณะที่พี่บีกำลังพูด -_-  
               “ใช่เงียบไปเลยพี่บี..อยากนอนไม่ใช่รึไง? เห็นพวกเราเก่งแล้วไม่ใช่เหรอ? แล้วพวกพี่จะมานำเสนอหน้าต่ออยู่ทำไมกัน..อยากไปทำอะไรก็เชิญเลยค่ะ ใช่!!พวกพี่คิดถูกแล้วว่าพวกเราเก่ง เพราะฉะนั้นพวกเราศึกษาเองได้อยากไปทำอะไรที่ไหนไปเลย ขอย้ำนะค่ะ ‘ไปเลย’ =O=;” (และฉันก็เสริมต่อ...อีกครั้ง) ก็มันหมันไส้นิ่ TOT
               “O-O;;”
               ฉันอุส่าด่าแบบดูดีแล้วนะยังจะเหว๋อกันอีกหรือยังไง พี่ๆประธานนักเรียนได้ฟังเทศนาคำด่าของฉันเสร็จก็เดินออกไปจากตึกที่อยู่โดยไม่พูดอะไร (งึดกันเป็นแถวค่ะ55+)
               “พวกเธอแน่ใจนะ”
พี่เอฟที่กำลังเดินตามไปกับพวกประธาน หันหลังกลับมาถามพวกเรา
               “อืม..ถ้าไม่แน่ ละ...ล่ะ...แล้ว...ว...จะ..”ฉันกำลังจะตอบคำถามพี่เอฟไปแต่ลินิลกับเมย์รีบอุดปากฉันทันที โอ้ยยปล่อยนะ! แค่จะตอบคำถามทำไมต้องเอามือมายัดปากทับทิมที่น่ารักคนนี้ด้วย TOT
“ก็อย่างที่บอก..ตามความเข้าใจของนายคงไม่คิดว่าพวกฉันอยากให้ช่วยหรอกนะ สุดท้ายฉันจะใช้หนึ่งปีนี้ให้มีความสุขที่สุด จบ(- - )( - -)!!!!!”ลินิลตอบแทนฉันอย่างเด็ดขาด ทั้งๆที่มือยังอุดปากฉันอยู่
( Stop Special: ทับทิม)
เช้าวันอังคารที่ 20 พฤษภาคม
เวลา 06:55 น.
            ฟิ้วววววววววววว! ~ (_ _’) หลังจากเมื่อวานที่พวกเราสามคนมีศึกกับพวกประธานเส็งเคร็ง พวกเราก็สำรวจสิ่งแวดล้อมในโรงเรียนหรูตั้งแต่เที่ยงวันถึงสี่โมงเย็น = =;; ยอมรับเลยจริงๆว่ากว้างยิ่งกว่าอเมริกาทั้งประเทศ ฮี่ๆ (เว่อไปเน่อะ) แต่มันก็กว้างจริงๆนะ นี่ยังสำรวจไม่หมดด้วยซ้ำ เห้อ!!~ รู้แบบนี้ไม่น่าปากดีไปไล่พวกประธานเส็งเคร็งนั่นเลย T_T (สายไปแล้วที่จะสำนึก!) แต่พอพวกเราสำรวจโรงเรียนยังไม่เสร็จดีผอ.ใจมาร(ผอ.ภิมาร) ก็ประกาศให้พวกเราไปหาที่หน้าโรงเรียนซึ่งห่างกันเป็นกิโลฯ เพื่อกลับไปเอาขยะ(ของ) ที่โรงเรียนนิวาธรรม์ ระหว่างทางที่พวกเราเดินทางกลับโรงเรียน ก็ได้ยินแต่เสียงแจ๊ดๆๆๆๆ บ่นๆๆๆๆ บราๆๆ -_-’ อยู่ตลอดทาง
               ‘เน่...ปีรันย่าทั้งสองตัวตอนนั้นพวกเธอจะปิดปากฉันทำไมพวกเธอยอมเหรอให้พี่ๆพวกนั้นหยามน่ะ@*!)(@&#**@...’
               ‘=O=;;’
พวกเราสองคนได้แต่ตอบโต้ทับทงทับทิมอะไรนั่นแหล่ะได้แค่ในใจเท่านั้น ไม่มีสิทธิ์(ไม่มีโอกาส) จะเถียงกับยัยนั่นแบบปากต่อปาก เห้อ ฉันและยัยเมย์ก็มองหน้ากันไม่ค่อยจะติด ได้แต่ทำหน้าห้อยหน้าห่อมาตลอดทางเพราะคุณหนูทับทิมผู้แสนเรียบร้อย TT^TT จำได้ไหมที่เมื่อวานยัยแบ๊วกำลังจะต่อความยาวสาวความยืดคำด่าของตัวเองให้กับประธานนักเรียนที่ชื่อเอฟ แล้วฉันกับยัยปลาสลิดก็รีบปิดปากยัยทับทิมสกัดดาวรุ่งคำด่าสวยๆ นั่น และนี่คือสาเหตุที่ทำให้ยัยนั่นบ่นแทบจะขาดใจตายจนถึงที่หมาย (โรงเรียนนิวาธรรม์)
และในเช้าวันนี้ฉันจะได้ไปโรงเรียนวิวัฒนราห์ทิศอย่างจริงๆจังๆ ใจหนึ่งฉันก็นึกตื่นเต้นแต่อีกใจหนึ่งฉันก็ไม่อยากเจอพวกประธานนักเรียนเฮงซวยพวกนั้น (>O<)’ เห้อ!~ มันก็คงต้องได้อย่างเสียอย่างสินะคนเรา TTOTT อีกอย่างวันนี้ฉันตื่นเช้าเป็นพิเศษตั้งหกโมงห้าสิบห้าแน่ะ^O^ ปกติตอนอยู่นิวาธรรม์ ฉันตื่นเก้าโมงครึ่งสองสัปดาห์เต็มๆตั้งแต่เปิดเทอม ไม่เคยทันเข้าแถวตอนเช้า ไม่เคยเรียนทันคาบแรกและคาบที่สอง พอไปถึงก็เรียนคาบที่สามกันหมดและอีกไม่กี่นาทีก็จะหมดคาบที่สาม (เป็นไงละ เด็กดีละสิ่ ฮ่าๆๆๆๆๆ เด็กๆคนอื่นอย่างเอาอย่างนะ จุบุๆ )
ณ โรงเรียนวิวัฒนราห์ทิศ
เวลา 07:40 น.
หา.....!!! นี่ก็เจ็ดโมงกว่าแล้วนะทำไมโรงเรียนเงียบอย่างกับท้องปลาวาฬแบบนี้ล่ะ O.O! ปกติโรงเรียนรัฐบาลจะเข้าแถวเจ็ดโมงครึ่งไม่ใช่เหรอนี่ก็จะแปดโมงแล้วนะทำไมไม่เห็นมีใครล่ะ ( รู้สึกเหมือนตัวเองจะสาย -_-+)
“555555….”
“เสียงหัวเราะ!!! ดังมาจากตึกมอปลายนี่หว่า” ฉันพูดขึ้นพร้อมวิ่งไปที่ตึกมอปลายทันที ใช้เวลาก็นานนะกว่าจะวิ่งไปถึงตึก แต่พอมาถึงก็.....
“รินา!! ดูนี่สิๆๆ กรี๊ดดด>///<”
“ไหนๆๆๆๆ ว้ายยยย >O< หล่อเป็นบ้าเลยยย!!”
“รินา เบล กรี๊ดเยอะไปและนะ ^_^ 5555”
ฉันเห็นพวกผู้หญิงห้องฉัน (มอสี่ทับเจ็ด) นั่งหัวเราะบ้าอะไรอยู่ก็ไม่รู้กันเป็นกลุ่มๆ และก็ได้ยินเสียงคุย เล่น เฮฮามาอีกจากหลายทั่วสารทิศเหมือนกับมีคนอยู่กันเยอะแยะ ฉันเลยลองเดินผ่านไปให้ครบทุกห้องไล่ตั้งแต่ห้องฉัน เดินไปที่สี่ทับหกห้าสี่สามจนถึงห้องหนึ่งและใกล้จะถึงลิฟต์ ที่ฉันเดินผ่านมาทั้งหมดมีคนอยู่ทุกห้องไม่น่าล่ะทำไมหน้าโรงเรียนดูเงียบเว่อร์วังเวงซะขนาด ที่แท้ก็มามุดหัวกันอยู่บนห้องนี่เอง =_=;; แต่ทำไมล่ะ เข้าแถวเสร็จแล้วเหรอ!? จะเร็วไปไหม อึนมากค่ะ แต่ตอนนี้ฉันคงทำได้เพียงเดินกลับไปเก็บกระเป๋าที่ห้องมอสี่ทับเจ็ด (เห้อเดินย้อนกลับไปไกลอีกแล้ว TTOTT)
ตอนนี้ฉันนั่งอึนอยู่ที่โต๊ะที่ทางโรงเรียนจัดเตรียมไว้ให้
               “ขณะนี้เวลาแปดนาฬิกา นักเรียนทั้งหมดยืนตรง!” เสียงอาจารย์ (อะไรไม่รู้) ประกาสขึ้น นักเรียนทุกคนก็พร้อมใจกันยืนตรง ^_^ และเพลงชาติก็เริ่มขึ้น
               “ประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย เป็นประชารัฐ....” เสียงเพลงชาติดังขึ้นต่อเนื่องจนใกล้จะจบ “มีชัย ชโย”
               พอเพลงชาติจบนักเรียนบางคนก็เดินออกไปข้างนอก บางคนก็นั่งเมาส์ต่อ ส่วนบางคนก็ทำอะไรเหมือนก่อนหน้านี้ที่ทำ แล้วไม่เรียนกันรึไงฟ้ะ? หลังเคารพธงชาติเสร็จต้องเรียนต่อเส่ะO.O? แต่ที่นี่ไม่มีการเข้าแถวงั้นเหรอแค่ถ้าเพลงชาติขึ้นก็ต้องยืนตรง ไอยะ!! สุดยอดไปเลยยย ฮี่ๆ ^_^’v แต่ที่สงสัย ทำไมทุกคนถึงทำตัวตามสบายกันจัง?
               “นิ่!!~ ไม่เรียนกันรึยังไง????? =_=” ฉันจะตะโกนแหกปากดังลั่น!!
               ทุกคนที่จับกลุ่มกำลังเมาส์กันปากแทบฉีก และคนอื่นที่ทำอะไรกันต่างๆนาๆก็ละเลิกจากสิ่งที่กระทำอยู่แล้วกลิ้งลูกตามองมาที่ฉันเหมือนสับประราด!! เอ้ย!! ตัวประหลาด ฉันทำอะไรผิดอ่ะแต่รู้สึกอายๆแปลกๆยังไงไม่รู้แหะ -///-
               “........”
“มองแล้วเงียบ มีปัญหารึไง??? -_-“
“555555555555….” คำถามฉันทำให้ห้องที่เงียบขรึมไปชั่วขณะมีเสียงหัวเราะดังขึ้น! เฮ้ย..ฉันไม่ได้เล่านิทานผีดิบนะ จะขำหาหลุมศพกันเหรอฟ้ะ -_-
“พวกเธอ...” ฉันพูดพร้อมเหวี่ยงนิ้วไปมา “...พวกนายด้วย! ขำอะไรไม่ทราบหะ =_=??”
“ก็ขำเธอไง ฮ่าๆๆๆๆ ...^O^;” นักเรียนหญิงในห้องพูดขึ้น
“หา...ขำเรื่อง -_-^?”
พอฉันถามด้วยความมึนชงันแมนแตนก็มีผู้หญิงสองคนเดินเข้ามาหาฉัน คนนึงผมทรงหมวกกันน็อกสูงประมาณเท่าคิ้วฉันผิวขาวเนียนตาโตหน้าใสจมูกเล็กโด่งพอประมาณหุ่นพอดีๆ ส่วนอีกคนมัดผมรวบขึ้นประบ่า ตาตี่ๆเหมือนยัยเมย์ หน้าใสๆจมูกเล็กโด่งพอประมาณผิวขาวเนียนความสูงและหุ่นพอๆกับคนแรก
“เธอลินิภัสน์ตามพวกเรามา” หมวกกันน็อกสั่งขึ้นพร้อมกวาดสายตามองฉันตั้งแต่หัวยันบาทา -_-^
ฟวับ!!~
               ฉันยังไม่ทันได้พูดอะไรสักคำยัยตาตี่ก็จับแขนฉันและกระชากลากดึงออกจากห้องเรียนทันที (จะข่มขืนเพศเดียวกันรึไงยะ =_=)
               “จะลากฉันไปไหนเนี่ย!!?!”
               “ตามมาดีๆเถอะ -_-^”
               ตอนนี้ฉันมียัยหมวกกันน็อกเดินประกบอยู่ข้างหลังส่วนยัยตี่ตาปิดก็ลากฉันมาจนมาอยู่หน้าลิฟต์และกดลิฟต์ขึ้นไปชั้นบนทันที พอลิฟต์เปิดยัยตี่ตาปิดก็ลากฉันเข้าไปนี่คิดจะข่มขืนและฆ่าหมกลิฟต์เลยเหรอ T_T’
“เห้ย!!! ไม่ไปโว้ยยยย พวกเธอจะพาฉันไปไหนเนี่ย!!?”
“เข้าไปเร็วๆ”ยัยหมวกกันน็อกตะโกนขึ้น
“ไม่เอา!...ฉันไม่เคยรู้จักพวกเธอนะไม่เคยทำอะไรให้และยังไม่อยากตายด้วยอย่าฆ่าฉันเลย TOT!”
“ปากเสีย!!! เห็นหน้าหวานๆอย่างฉันเป็นพวกซาดิดชอบฆ่าคนรึไงยะ”ตี่ตาปิดโวยวาย
“โอ้ยยยย...เงียบแล้วเข้าลิฟต์ไปเถอะ ถ้าฉันจะฆ่าเธอคงไม่มาทำในโรงเรียนหรอก ยัยปัญญาอ่อนเอ้ย =_=”
ยัยหมวกกันน็อกโวยวายต่อและพลักฉันให้เข้าลิฟต์อย่างโหดเหี้ยม ฮือๆๆๆฉันไม่ยอมหรอกนะโว้ยยยย ยัยโรคจิตหน้าสวยทั้งสอง TOT;; แต่ก็ต้องเข้ามาแบบง่ายๆฮึ~สองต่อหนึ่งฉันคงหนีไปไหนไม่พ้น -_-;
ติ๊งน่อง!
               เสียงลิฟต์ดังขึ้นประตูลิฟต์เปิดออก ฉันเหลือบตามองไม่ดูชั้นที่ยัยตี่ตาปิดกดเป็นชั้น หก? ยัยสองคนนี้พาฉันขึ้นมาชั้นนี้ทำไมเนี่ย???? ยัยหมวกกันน็อกที่กำลังเดินออกจากลิฟต์ก็เหลียวหางตาคมๆมาทางฉัน
               “อ่ะมองอะไรอยู่ละออกมาสิคะ?”
               “ไม่!!” ฉันตอบอย่างเสียงแข็งเป้ก!
               “นี่เธอจะให้ฉันลากเธอเหมือนวัวกระบือแบบเมื่อกี้อีกรึไง จะมาดีๆไหม...คะ - -?”
               ยัยตี่ตาปิดมองฉันด้วยสายตาแหย่ะๆ หึ่ยหมันไส้วุ้ย -_-‘สุดท้ายฉันก็คงต้องยอมเดินตามหุ่นสวยๆทั้งสองนั่นอย่างเสงี่ยม ไม่รู้ทำไมฉันถึงยอมเพราะปกติฉันไม่ใช่คนแบบนี้นะ คุณพ่อกับพี่วีสอนไว้ว่าการยอมเป็นการอ่อนแอ เราควรจะยอมในเรื่องที่ถูกและกับคนที่ถูก แต่ไม่เข้าใจทำไมฉันต้องยอมยัยหน้าสวยสองคนนี้ด้วยนะ -_- นี่เห็นว่าสวยหรอกนะ                ฉันเดินตามยัยหุ่นสวยมาเรื่อยๆ เกือบจะสุดทาง แล้วยัยหุ่นสวยก็เลี้ยวเข้าไปที่ห้องอะไรไม่รู้หายแวบไปกับตา พอฉันไปถึงหน้าห้องนั้นยันไม่ทันเข้าไป ก็เห็นยัยปลาสลิด(เมย์)กับนางฟ้าผู้แสนน่ารัก(?)(ทับทิม) นั่งอยู่ ทั้งสองคนรวมถึงฉันต่างมองหน้ากันแบบอึนๆ
               “พวกเธอสองคนมาทำบ้าอะไรที่นี่เนี่ย O_O?”
               “ถามคุณคนสวยสองคนนั่นสิ ( -_-)” ยัยปลาสลิดเป็นคนตอบคำถามฉันพร้อมเชิดสายตาไปทางสองสาวหุ่นสวยนั่น
               “ ลินิล ทับทิม เมย์ เด็กที่จับฉลากได้ใบสีชมพูสามคน โอเค! ครบนะสามคน”ตี่ตาปิดกวาดสายตาตี่ๆมองพวกเราสามคน “ ฉันขอเรียกพวกเธอด้วยชื่อเล่นนะจำง่ายดี ^_^….”  ใครห้ามล่ะ -_-‘
               “ สวัสดีฉันแจสและนี่เพื่อนสนิทของฉันมิน....” (ตี่ตาปิดเป็นคนแนะนำ)
“ อ้าว~ชื่อแจสกับมินเองเหรอเนี่ยก็นึกว่าหมวกกันน็อกกับตี่ตาปิดซะอีก ฮ่าๆๆๆๆๆ ^O^; ” ฉันแทรกขึ้นทันทีหลังจากที่รู้ชื่อของยัยสองคนนี้
“ แค่ชื่อคล้ายกับจัสมินเจ้าหญิงในการ์ตูน คิดว่าเป็นเจ้าหญิงหรือไงค่ะถึงมีสิทธิ์บังคับพวกเราให้มาที่นี่อ่ะ เดี๋ยวจับกินไส้เลย -_-;;” แท่มแทมแท๊ม!!~คงไม่ต้องบอกว่าคำพูดแบบนี้ใครเป็นคนพูดต่อจากฉัน -_-;;  
“ เมย์ ใจเย็นสิพวกเขาคงจำเป็นแหละนะ ^_^” พูดแบบบ่องแบ๊วยิ้มแบบแบ๊วๆก็คงไม่ต้องบอกหรอกว่าใคร -_-
“กล้าดียังไงบังอาจเทียบฉันแบบนั้นฉันสวยกว่าตั้งเยอะนะยะ...” (แจส)
“ กล้าเนอะ -_-^” ยัยปลาสลิดแทรกขึ้นทันที
“ ปากเหรอนั่น นี่ฉันเป็นพี่พวกเธอนะอยู่มอหกใหญ่กว่าพวกเธอตั้งเยอะ ขอความกรุณาพูดจาให้เกียรติกันหน่อยนะคะ -_-”
“อ่อ งั้นเหรอคะ O.o?” จบคำพูดของตี่ตาปิดหรือแจสเจิสอะไรนั่นฉันก็ตอบรับคำและมองแหย่ะๆไปที่หน้าอกของยัยนั่น ตี่ตาปิดมองหน้าฉันแบบงงๆ “มะ...มองอะไรของเธอลินิล?”
“ ไม่เห็นจะใหญ่เลยนิ...โม้นี่หว่าเห้อ!~” (อันที่จริงแล้วฉันควรจะพูดคำนี้กับตัวเองมากกว่า เง่อะเหมือนด่าตัวเองเลย T^T)
“ห๋า!! ไม่ได้หมายถึงหน้าอกน้า (>O<’ ))(( ‘>O<)…” ตี่ตาปิดมองของตัวเองและรีบปิดทันที ฉันโกหกนะเออยัยตี่ตาปิดขอบอกเลยว่าเป๊ะทุกส่วน T_T คนอะไรฟ้ะดูดีไปหมดยังไม่มั่นใจตัวเองอีก เซงจิตแบบซิงกูลาร์ (เบาๆ)-_-ยัยหมวกกันน็อกก็พอๆกัน เอาเป็นว่าสองคนนี้ประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวอฯ ได้สบายๆ TT
“ฉันแจส วิจิตรา วิวัฒนราห์ทิศเป็นลูกสาวเจ้าของโรงเรียนวิวัฒฯคนที่หนึ่ง....”ยัยตี่ตาปิดแนะนำตัวเองอย่างมั่นใจ ชิ~จะอวดละสิ...เชอะ!  “และนี่เพื่อนสนิทที่รักของฉันมิน วรัณธิยา อิทรมินทร์ ลูกสาวคนเดียวของเจ้าของห้างหรูใหญ่มีทั้งหมดสิบสองสาขาในกรุงเทพฯ”
“ แล้วไง? ลูกสาวเจ้าของโรงเรียนใหญ่กับลูกสาวเจ้าของห้างหรู! ทำไมไม่เอาลูกสาวเจ้าของจักรวาลมาด้วยเลยละ”
               “ เหอะ...พวกเธอน่ะปากเก่งอวดดีจนไม่รู้ว่าการเข้าแถวและกฎของโรงเรียนเป็นยังไง” (แจส)
               “ พวกเราปล่อยให้พวกเธอนอกกฎไม่ได้หรอกนะ เพราะฉะนั้นพวกเราจะมาแทนพวกประธานนักเรียน!” (มิน)
               “ ประธานนักเรียนเส็งเคร็งไปฟ้องรึไง -_-?” (เมย์)
               “ ห้ามเรียกพวกประธานแบบนั้นนะ!!!!!” แจสตะโกนขึ้น
”ทำไมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!???” ฉัน เมย์ และทับทิมประสานเสียงตะโกขึ้น!!
               “ หยุดเรื่องประธานนักเรียนไว้ก่อนสักวันเดี๋ยวพวกเธอก็รู้ โอเค๊?” ยัยหมวกกันน็อกถามด้วยเสียงสูง
               “……” พวกเราทั้งสามคนนั่งเงียบไม่ตอบอะไรแต่ในใจตอบตรงๆเลยว่าไม่โอเค และถ้าตอบไปแบบนี้เรื่องคงไม่จบ -0-; ทำไมนะก็แค่ประธานนักเรียนกลุ่มหนึ่งมีแขนขาหูตาจมูกเหมือนมนุษย์ทั่วไป ไม่ใช่มนุษย์ต่างดาวมีปีกใส่แว่นดำสักหน่อย ถึงจะว่าอะไรไม่ได้เลย -_O
               “สมมติว่าโอเคละกัน ^_^” อะไรฟ้ะพูดเองเออเอง =_=
               ถ้าอยากหลุดพ้นไปจากแม่มดสองคนนี้ทางที่ดีและดีที่สุดในตอนนี้คือต้องนั่งนิ่งเป็นหินง่อย! ฉันกับยัยเมย์จึงนั่งเงียบตามยัยทับทิมที่นั่งทำตาแบ๊วน่ารักๆอยู่ข้างๆ -_-++.และนั่งฟังเจ้าหญิงในเทพนิยาย(จัสมิน) คือแจสกับมินบ่นพรึมๆอย่างบ้องแบ๊ว! โอ้ยยยเซงสลิด )T.T(‘
               “ เอาล่ะมาถึงเรื่องต่อไปคือการเคารพธงชาตินะ โรงเรียนเราจะเปิดเพลงชาติตอนเวลาแปดโมงเช้าและหกโมงเย็นสำหรับตอนเช้านักเรียนไม่ต้องเข้าแถวแต่ไม่ว่าใครทำอะไรที่ไหนภายในโรงเรียนอยู่ในเวลานั้นเมื่อเพลงชาติขึ้นต้องยืนตรงตามประเพณีของประเทศไทย....”
               โอ้ววววเย้!!~ ไม่ต้องเข้าแถวงั้นหรอกเหรอเนี่ย ยอดไปเลยยย! ^O^(มีการประเมิณไว้ว่าเด็กไทย เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ไม่ชอบการเข้าแถว 555+)
               “ และหลังเคารพธงชาติเสร็จจะมีเวลาครึ่งชั่วโมงในการฟรีสไตล์ ทุกระดับชั้นจะเริ่มเรียนชั่วโมงแรกตอนแปดโมงสามสิบ ส่วนตอนเย็นไม่มีปัญหาอะไรส่วนมากจะมีแค่เด็กกิจกรรมที่อยู่ถึงหกโมงเย็น^_^” หมวกกันน็อก(มิน)หยุดพูดและมองไปทางตี่ตาปิด(แจส) คงจะเหนื่อยละสิ่ ฮ่าๆๆๆ
               “ ต่อมาก็เรื่องรองสุดท้ายเรื่องที่พวกเธอทะเราะกับผอ. วิวัฒธยาหรือคุณแม่ของฉันเรื่องหนังสือเรียน เวลานี้ฉันจะเคลียร์เอง...”
 ห้ะ!!? รู้ด้วยว่าผอ. ทะเราะกับพวกเรา(แค่ยัยปลาสลิดคนเดียวนะ)ชิ ก็แม่ลูกกันนี่นะ...ยัยตี่ตาปิดหรือแจสบอกว่าหนังสือจะมีแจกตามวิชาในคาบเรียนนั้นๆ โอ้ย..ดีแท้ๆจะได้ไม่ต้องแบกให้ลำบากหลังสุดที่รัก และอีกประเด็นที่สงสัย(อีกแล้ว) ยัยแจสบอกว่าห้ามขึ้นไปชั้นสามกับชั้นสี่ที่มีพวกมอห้ากับมอหก =_=;; ทำไมโรงเรียนนี้ชอบทำให้ฉันสงสัยนู่นนี่นั่นอยู่เรื่อยเลยนะ เวร!
“ขอเพิ่มเติมอีกนิด!..ถึงพวกเธอจะได้เรียนฟรีหนึ่งปีแต่ข้าวกลางวันไม่ฟรีนะ^_^”
“ม้ายยยยยยยยยยเจงงงงง อ้ากกกกกกกก (>O<  )(  >O<)(>O<  )!”
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 185 ท่าน