Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Belive of you
onepiece_JUM
โรงเรียนใหม่
3
05/12/2555 20:49:26
320
เนื้อเรื่อง
ก๊อกๆๆ ก๊อกๆๆ
          “พีต ลูกตื่นรึยังลูก สายแล้วนะ”
          “อีกนิดน่าแม่”
          “ไม่ได้แล้วลูกเดี๋ยวสาย วันนี้ต้องไปทำเรื่องย้ายโรงเรียนแล้วนะ”
ย้ายโรงเรียน ใครจะย้ายโรงเรียนกัน หะ ย้าย- โรง- เรียน อ๊ากกก ลืมได้ไงวันนี้ฉันต้องย้าย โรงเรียนนี่หว่า ฉันแหกปากร้องลั่นบ้านหลังจากลืมตาโพลงขึ้นมามองนาฬิกาบนหัวเตียง  
  “ตายแล้ว เจ็ดโมงยี่สิบแล้ว ตายแน่ๆ”
เหอะ เพราะไอ้บ้านั่นแท้ๆ เลย เมื่อคืนมัวแต่นั่งเถียงกับนายไนท์เรื่องตุ๊ดเรื่องทอม เพิ่งจะมาวางตอนตีสาม เชื่อเขาเลย สงสัยจะเงินโทรศัพท์หมด งั้นคงไม่ยอมวางแน่ๆ
          “พีต เสร็จหรือยังน่ะ” เสียงแม่ตะโกนขึ้นมาอีกแล้ว
          “แป็ปนะคะ”
          ฉันรีบกระโจนลงจากเตียงเข้าห้องน้ำอาบน้ำทันที หลังอาบน้ำเสร็จฉันก็ต้องแต่งตัวอีก ว่าแต่ชุดโรงเรียนนั้น ทำไมกระโปรงมันสั้นจังวะเนี่ย เสื้อก็ต้องใส่โค๊ดทับอีก ที่นี่เมืองไทยนะเว๊ย ร้อนตับแลบขนาดนี้ ยังมาใส่โค้ดอีก
         
ณ วิทยาลัยบ่ติ๊งต๊อง
          โห วิทยาลัยนี้นี่ใหญ่กว่าที่เห็นในรูปอีกนะเนี่ย ฉันหยิบแว่นตาที่ไม่มีเลนส์จากกระเป๋าขึ้นมาใส่ ฉันตัดสินใจว่าจะทำตัวเป็นเด็กเอ๋อ เพื่อไม่ให้มีใครสงสัย แล้วก็จะได้มีพวกอันธพาลมารังแกฉัน เพราะพวกมันน่าจะชอบรังแกเด็กที่เอ๋อๆ หน่อย มาตรการนี้ฉันเพิ่งคิดขึ้นได้เมื่อเช้านี้เอง เลยเอาแว่นตาในห้องทำงานของพ่อมาถอดเลนส์ออก
 “เอ่อ...ขอโทษค่ะ” อยู่ๆ ก็มีคนเดินมาชนฉัน ปากก็พูดไปแบบนั้นน่ะ แต่ในใจนี่คือ เดินยังไงไม่ดูตาม้าตาเรือเลยหะ ตาบอดเหรอไง
“ไม่เป็นไรครับ” ฉันต้องก้มลงไปช่วยผู้ชายคนที่มาเดินชนฉันเก็บของของเขาที่ตกอยู่บนพื้น เพื่อแอ๊บเป็นเด็กเรียนมีมารยาท ผู้ชายที่มาชนฉันท่าทางเหมือนตี๋หล่อ ใส่แว่นด้วย
          “เฮ้ย”
          “เฮ้ย”
          เก็บของเสร็จนายตี๋หล่อก็เงยหน้าแล้วลุกขึ้นยืน ที่น่าตกใจก็คือ นายตี๋หล่อเนี่ยมันนายไนท์น่ะสิ
          “ไอ้ตุ๊ด มาทำอะไรที่นี่”
          “ยายทอมมาทำอะไรที่นี่”
          “ฉันไม่ใช่ทอม”
          “ฉันก็ไม่ใช่ตุ๊ด”
          “เออ ช่างเหอะว่าแต่นายมาทำอะไรที่นี่กัน อย่าบอกนะว่านายเรียนที่นี่น่ะ”
          “ก็ใช่น่ะสิ ฉันเรียนที่นี่ ว่าแต่เธอเถอะมาทำอะไรที่นี่ หรือว่าทนคิดถึงฉันไม่ไหว เลยต้องมาหา เอ๊ะ แต่นี่เธอใส่ชุดของโรงเรียนฉันนี่”
          “อื้อ ฉันเป็นเด็กใหม่น่ะสิ”
          “แล้วนี่ทำไมต้องใส่แว่นด้วยเนี่ย”
          “เอ่อ ก็ป่าวหรอก ไม่มีอะไร ฉันสายตาสั้นน่ะ”
          “แว่นที่ไม่มีเลนส์เนี่ยนะ”
          “เออน่า ฉันจะทำอะไรก็เรื่องของฉันน่า ว่าแต่ฉันนายก็ใส่แว่นเหมือนกันนั่นแหละ”
          “ฉันใส่ของฉันประจำอยู่แล้วต่างหาก”
          ระหว่างที่ฉันกับนายไนท์พยายามเหมือนจะปกปิดอะไรสักอย่างต่อกันอยู่ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาที่ฉันกับนายไนท์ยืนอยู่ ท่าทางน่าจะเป็นอาจารย์ที่นี่ล่ะมั้งเนี่ย
          “มีอะไรกันเหรอ ณัฐพล”
          “อ๋อไม่มีอะไรหรอกครับแค่เดินชนกันเฉยๆ น่ะครับอาจารย์” แหวะ ทำมาเป็นพูดจาดี ทำไมตานี่ถึงสุภาพแบบนี้เนี่ย ไม่น่าเชื่อเลยแฮะ ว่าจะเป็นเด็กเรียนร้อยด้วย แล้วทำไมทีอยู่กับฉันไม่สุภาพแบบนี้มั่งเนี่ย
          “อืม อ้าวแล้วนี่เธอท่าทางจะเป็นเด็กใหม่ใช่ไหมเนี่ย” แล้วอาจารย์ก็หันมาเห็นฉัน ฉันจึงรีบนำหน้าเจี๋ยมเจี้ยมขึ้นมาแอ๊บเป็นเด็กเรียน
          “อะ.....เอ่อ ค่ะอาจารย์” ฉันตอบเสียงเบาแทบไม่ได้ยินเลยด้วยซ้ำ ฉันหันไปมองหน้านายไนท์ นายนั่นทำหน้าแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้
          "อืม เด็กใหม่งั้นเหรอ ถ้างั้นเธอก็อยู่ห้องครูน่ะสิ รู้จักห้องเรียนหรือยังล่ะ”
          “เอ่อ ยังค่ะ”
          “งั้นเดี๋ยวครูพาไปแนะนำกับเพื่อนๆแล้วกันนะ”
          “ค่ะ” ฉันเดินตามอาจารย์ที่เดินนำหน้ามุ่งตรงไปยังห้องเรียน นายไนท์ก็เดินตามฉันมา เมื่อเข้ามาในห้อง นายไนท์ก็เดินไปนั่งลงบนโต๊ะหลังห้อง ส่วนฉันก็เดินตามอาจารย์ออกมาที่หน้าห้อง ห้องนี้ท่าทางจะเป็นห้องเด็กเรียนนะเนี่ย มีเด็กใส่แว่นทั้งนั้นเลย ตอนเดินมานะไม่มีเสียงออกมาจากห้องเลยสักแอะเดียว
          “อ้าวทุกคนวันนี้ครูมีเพื่อนใหม่มาแนะนำให้รู้จักนะ”
          “เอ่อ....สวัสดีค่ะทุกคน ชื่อพีตค่ะ” ต้องแอ๊บเป็นเด็กเรียนหน่อย
          “อ่ะ งั้นเดี๋ยวเธอไปนั่งข้างๆ ณัฐพล แล้วกันนะ มีโต๊ะว่างอยู่” หะ ไปนั่งกับไอ้ตุ๊ดเนี่ยนะ
          “ค่ะ.....” อาจารย์คิดไงของเขาวะ ให้ฉันไปนั่งกับไอ้ตุ๊ดเนี่ย เซ็งเป็ด
          “ยังไงก็ฝากดูแลนักเรียนใหม่ด้วยนะณัฐพล”
          “ครับอาจารย์” ฉันค่อยๆ เดินเข้าไปนั่งข้างๆ ไอ้ตุ๊ด อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
          “ไงจ๊ะ เบบี๋” เอาแล้วไง นั่งปุ๊ป กวนประสาทปั๊ปเลย ไอ้บ้านี่ ถ้าไม่ติดว่าต้องแอ๊บเป็นเด็กเรียนล่ะก็ แกตายแน่
          “เอาล่ะนักเรียน ทำตัวดีๆ กันล่ะ ครูไปก่อนนะ”
          “นักเรียนเคารพ” นายไนท์ลุกขึ้นบอกทำความเคารพอาจารย์ เอ๋ นายนี่เป็นหัวหน้าห้องเหรอเนี่ย เชอะ นิสัยไม่น่าเป็นเลย
          ฟิ้วววว  เฮ้ย อะไรลอยผ่านหน้าวะ
          เช้งๆๆๆๆ  ปังๆๆๆๆ ย๊ากกกกกกก  เฮ้ย ทำไมเป็นงี้วะ เด็กเรียนทั้งห้องเมื้อกี้มันหายไปไหนหมด ฉันได้แต่อึ้งกับอึ้ง จะไม่ให้อึ้งได้ไง ไอ้พวกเด็กเรียนตอนที่เข้ามามันหายไปหมดหลังจากที่อาจารย์ออกจากห้องน่ะสิ เหลือแต่ไอ้พวก ลิง ค่าง บ่าง ชะนี เต็มห้องไปหมด
          “ไงจ๊ะ เด็กใหม่ ชื่อพีตใช่ม้า ฉันชื่อวิทย์นะ ยินดีที่ได้รู้จักกับคนสวยนะ” อยู่ดีๆ ก็มีไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้เดินเข้ามาทักฉัน คำพูดนี่มันน่าหักคอจิ้มน้ำพริกจริงๆ เลย
          “น้อยๆ หน่อยไอ้วิทย์ เนี่ยแฟนฉันนะเว้ย” ไอ้บ้าไนท์ มาหาว่าฉันเป็นแฟนนายได้ไงเนี่ย แน่ะ แล้วยังทำเนียนโอบไหล่ฉันอีกนะ
          “อ้าวเด็กแกเหรอวะ แหมมีแฟนไม่บอกเพื่อนฝูงเลยนะ”
          “ก็บอกอยู่นี่ไงวะ”
          “เอ่อ ไม่ใช่หรอกค่ะ ฉันไม่ใช่แฟนเขาหรอก”
          “นี่ ทำไมพูดแบบนี้หะ ยายทอม เธอจำสัญญาของเราไม่ได้หรือไง หรือต้องให้ฉันทวนสัญญาให้ฟังหะ” นายไนท์พอได้ยินฉันพูดแบบนั้นก็เข้ามากระซิบต่อว่าฉันยกใหญ่เลย
          “นี่ไอ้ตุ๊ด ฉันบอกว่าฉันจะยอมเป็นแฟนนายตามสัญญา แต่ไม่จำเป็นต้องประกาศให้คนอื่นรู้นี่” ฉันกระซิบตอบนายไนท์กลับไป
          “แต่ฉันอยากประกาศนี่ จะได้ไม่มีใครมาจีบเธอไง”
          “แต่ฉันไม่ เมื่อกี้นายว่าอะไรนะ” เมื่อกี้ฉันว่าฉันต้องหูฝาดฟังอะไรผิดไปแน่ๆ นายไนท์พูดอย่างกับหวงฉันเลยอ่ะ
          “พูดอะไร ป่าวพูดอะไรซะหน่อย”
          “นี่นายไม่ต้องมาทำไก๋เลยนะ ฉันได้ยินนะ”
          “ได้ยิน ได้ยินอะไรเหรอ”
          “ก็ที่นายพูดว่า......” ไอ้บ้าทำไมต้องเอาหน้านายเข้ามาใกล้ด้วยหะ “ช่างมันเหอะ ไม่มีอะไรหรอก ฉันคงหูฝาด”
          “นี่ๆ คุยอะไรกันเนี่ย กระซิบกระซาบมีความลับอะไรกันรึป่าวเนี่ย”
          “ป่าวนี่ ความล้งความลับอะไรวะ ไม่มีหรอก ไปกินข้าวกันเหอะ ปะ ไปกินข้าวกันเหอะจ๊ะที่รัก”
          “นี่ไอ้ตุ๊ด เอามือออกจากไหล่ฉันได้แล้ว” ฉันสะบัดไหล่เพื่อให้มือของนายไนท์หลุดออกไป
          “เอาน่า ไปกินข้าวกันเถอะ แล้วฉันจะแนะนำเพื่อนๆ ของฉันให้เธอรู้จัก” แล้วนายไนท์ก็ลากคอ ย้ำ ว่าลากคอฉันมาถึงโรงอาหารจนได้ เสียงในโรงอาหารก็ดังเป็นปกติของโรงอาหารโรงเรียนทั่วไป แต่ พอนายไนท์เดินเข้าไปนะ เสียงนี่เงียบกริบเลยล่ะ แค่นายไนท์จ้องไปที่โต๊ะไหนนะ โต๊ะนั้นจะรีบลุกลี้ลุกลนลุกออกไปทั้งที่ยังกินข้าวไม่อิ่มเลยล่ะ แถมยังมีการเช็ดโต๊ะให้อีกด้วยนะ ทำไมล่ะเนี่ย
          “ไม่เห็นต้องทำหน้างงแบบนั้นเลย ก็ฉันเป็นประธานนักเรียนนี่ มันก็แบบนี้แหละ”
          “หะ น้ำหน้าอย่างนายนี่นะเป็นประธาน ไม่น่าเชื่อว่าระบบการศึกษาของประเทศจะตกต่ำถึงขนาดนี้”
          “นี่ ให้มันน้อยๆ หน่อยเหอะ ยายทอมนั่งเฉยๆ ไปเลย จะกินอะไรเดี๋ยวฉันไปซื้อมาให้”
          “หะ นี่นายจะไปซื้อข้าวให้ฉันจิงดิ ออกตังค์ด้วยปะ”
          “ดูไม่ค่อยจะงกเลยนะ เออ จะกินอะไรสั่งมาเลย”
          “งั้นขอราดหน้าทะเลละกัน ขอพิเศษด้วยล่ะ” ฮ่าๆ ลาภปากแท้ๆ ได้กินของฟรีด้วย
          “นี่เธอ เป็นแฟนกับไอ้ไนท์จิงดิ” นายวิทย์เพื่อนนายไนท์นี่ จะมาสนใจอะไรนักหนาเนี่ยว่าฉันเป็นแฟนกับนายไนท์หรือป่าว แล้วฉันจะตอบว่าไงล่ะทีเนี้ย
          “อือ คงใช่มั้ง......คะ” เอ๊ยเกือบหลุด ลืมไปว่าแอ๊บเป็นเด็กเรียนอยู่
          “เหรอ โชคดีจังน้า เธอเป็นแฟนคนแรกเลยนะ ตั้งแต่วันนั้น”
          “วันนั้น วันไหนเหรอ”
          “ก็วันนั้น........เอ่อ ไม่มีอะไรหรอก เธออย่าสนใจเลย”
          “แต่ฉันอยากรู้บอกมาเหอะ”
          “ไม่มีอะไรหรอก ฉันก็เพ้อเจ้อไปงั้นแหละ นั่นไงไอ้ไนท์มาพอดีเลย งั้นเดี๋ยวฉันไปซื้อข้าวก่อนแล้วกันนะ” แล้วนายวิทย์ก็ลุกออกจากโต๊ะไป พร้อมกับที่นายไนท์เดินตรงมากับราดหน้าทะเลแสนอร่อยของฉัน แล้วเรื่องอะไรของนายไนท์นั่นน่ะก็หายไปจากสมองของฉันทันที ช่างมันเถอะ ตอนนี้ในหัวของฉันมีแต่คำว่า ราดหน้าทะเล ราดหน้าทะเลเต็มหัวไปหมดแล้ว อ้ายยยย อยากกิน
          “อ่ะนี่ราดหน้าทะเลของเธอ”
          ฉันไม่รอช้าหลังจากรับราดหน้ามาจากนายไนท์ฉันก็ลงมือกินทันที ไม่รอใครแล้ว ฮ่าๆๆๆ ราดหน้าทะเลแสนอร่อย
          “นี่ กินให้มันสมเป็นกุลสตรีหน่อยได้ไหมเนี่ย”
          “ฉันเป็นของฉันแบบนี้นี่ นายยุ่งอะไรด้วยล่ะ”
          “......” ฮ่าๆๆ นายไนท์พูดไม่ออกล่ะสิ โดนมุกนี้เข้าไป
          “นี่เธอเงยหน้าขึ้นมาหน่อยฉันจะแนะนำเพื่อนของฉันให้เธอรู้จัก” อ้าวเพื่อนหมอนี่มาแล้วเหรอ ว่าแต่ไปซื้อข้าวกันนานมากเลยนะเนี่ย
          “เริ่มจากคนแรกเลยแล้วกัน ไอ้วิทย์เธอคงรู้จักแล้ว แล้วนี่ไอ้นนท์ ส่วนไอ้นี่แฝดนรกเอบี” นายไนท์เริ่มแนะนำเพื่อนแต่ละคนของเขาให้ฉันรู้จัก นายคนชื่อวิทย์ หน้าตาจะออกเข้มๆ หน่อย ผิวค่อนข้างคล้ำ แต่เป็นพวกหล่อเข้มล่ะนะ คนต่อมานายนนท์ นายนี่เหมือนเจ้าชายเลยนะเนี่ย ผิวโคตรขาวอ่ะ หน้าใสมาก สงสัยจะใช้บริการวุฒิเสกมา ส่วนแฝดนรกเอบีที่นายไนท์มันเรียกเนี่ย ก็หล่อ ใสๆ แบบเด็กๆ ท่าทางจะกวนใช้ได้เลยนะเนี่ย
          “สวัสดี...เอ่อ..ค่ะ”
          “สวัสดีคร้าบ” นี่คือเสียงจากไอ้แฝดนรก นายวิทย์ก็ยิ้มให้ฉันนิดหน่อยตามแบบฉบับหนุ่มเข้มล่ะนะ ส่วนนายนนท์ยิ้มหน้าบานเลยล่ะ ว่าแต่นายนนท์เนี่ยหน้าตาคุ้นชะมัดเลยแฮะ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออกเลย ช่างมันเถอะ
          “นี่พีต แฟนของฉัน” ไอ้ตุ๊ดนี่ไม่เคยเชื่อกันเลยนะว่าไม่ต้องประกาศน่ะหะ เดี๋ยวปั๊ด
          “แฟนแกนี่เด็กเรียบร้อยมาเชียวนะเว้ย โดนหลอกมาป่าววะเนี่ย”
          “เด็กเรียบร้อยอะไรวะ เหมือนทอ.........” ฉันเอามือปิดปากนายไนท์ที่จะพูดว่าฉันเป็นทอม ถ้าหมอนี่พูดออกไปแผนฉันก็แตกอ่ะดิ แล้วฉันก็ลากนายไนท์ออกมาจากโต๊ะอาหารเพื่อมาตกลงให้รู้เรื่อง
          “นี่นายหุบปากไปเลย อย่าพูดว่าฉันเป็นเด็กไม่เรียบร้อยหรือว่าเป็นทอมอีกนะ”
          “ทำไมล่ะ เธอกำลังปิดบังอะไรฉันรึป่าว”
          “ป่าว ฉันไม่มีอะไรซะหน่อย”
          “ถ้าไม่มีฉันก็จะพูด”
          “เฮ้ย อย่านะ เออๆ เดี๋ยวฉันเล่าให้ฟังก็ได้ แต่นายต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่พูด”
          “สัญญา” แล้วนายไนท์ก็เดินกลับเข้ามาที่โต๊ะอีกครั้ง ฉันก็หันมาสนใจราดหน้าแสนอร่อยต่อ
         
 
 
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 202 ท่าน