Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
วัน ใส ใส กับ ใจ รัก สอง เรา
qb+lucky
ชัยชนะนี้ฉันให้เธอ
9
21/09/2555 23:11:49
223
เนื้อเรื่อง
        “พี่รัตน์...”
เจี๊ยบเรียกชายหนุ่มด้วยเสียงอันดัง แต่เขาก็เพียงชายตามามองนิดเดียว แล้วพยักหน้าให้เธอ ก่อนจะลงมาจากมอเตอร์ไซค์สีดำ รุ่นกลางเก่ากลางใหม่นั้นมายืนอยู่หน้ารถที่เธอนั่งอยู่
 
         “อะไรละพวก  มาขวางทางทำไมวะ คนเขาจะรีบกลับบ้าน หลีก !”
เด็กหนุ่มที่ขับมอเตอร์ไซค์ตะวาดเสียงดังด้วยสีหน้าขุ่นเคือง ก่อนจะเอามือชี้หน้าของรัตน์อย่างไม่เกรงใจ
 
 “ไอ้น้อง พี่ขอผู้หญิงคนนั้น ตอนนี้มันดึกแล้ว เขาต้องกลับบ้าน พ่อแม่เขาเป็นห่วง หวังว่าคงไม่ขัดข้องนะ”
   ชายหนุ่มพูดเสียงเข้ม ก่อนจะเดินมาที่เจี๊ยบนั่งอยู่ แล้วกำลังจะเอามือไปดึงแขนเธอให้ลงมาจากเบาะรถนั้น
 
           “เฮ้ย !นี่มันผู้หญิงกู  ไอ้ป๊อดมันยกให้  มันแพ้พนันแข่งรถจะมาขอกันดื้อๆอย่างนี้ ไม่ด้านเกินไปหน่อยเหรอพวก”
      เด็กหนุ่มยังส่งเสียงดัง แล้วพยักหน้าให้คนกลุ่มหนึ่งซึงยืนมองอยู่ห่างไปประมาณสิบก้าวนั้นให้รีบเดินเข้ามาตรงนี้อย่างรวดเร็ว
      “อ้อ...เล่นเอาคนมาเป็นของพนันเลยเชียว พวกนายนี่ ช่างเห็นคนเป็นสิ่งของที่ไม่มีค่าเลยนะ  เอาผู้หญิงคนนี้มา ก่อนที่ผมจะแจ้งตำรวจจับ !”
         รัตน์เสียงเข้ม ก่อนจะคว้าแขนเจี๊ยบซึ่งยังโดนผู้หญิงที่นั่งประกบท้ายจับตัวไว้นั้นและดึงเธอออกมา
 
     “มีเรื่องอะไรกัน ค่อยๆพูดจากันซิพวก...”
พอเสียงดังจบ ก็มีร่างสูงใหญ่ ก้าวมาชิดตัวรัตน์แล้วจับมือเขาไว้ด้วยสีหน้านิ่งเฉย  ใบหน้าคนนี้ คล้ายกับมีรอยเย็บตรงข้างแก้ม ยามที่พูดออกมารอยนั้นบุ๋มลึกจนเห็นได้ชัด
         “ลูกพี่ ไอ้หมอนี่มันจะมาขอเด็กผมแบบฟรีๆหน้าด้านๆ ฉะมันเลย !”
เด็กหนุ่มที่เห็นว่าได้ที รีบร้องบอกอย่างสะใจเมื่อเห็นว่า ชายคนที่มาหานั้น ข่มรัตน์ได้อยู่หมัด เพราะตอนนี้ ชายหนุ่ม ปล่อยมือวางจากแขนเจี๊ยบ แล้วหันมาทางชายร่างสูงนั้นด้วยอาการสงบ
 
               “พี่ครับ  นี่แฟนผม...”
รัตน์พูดพร้อมกับผายมือไปที่เจี๊ยบซึ่งตอนนี้เธอเบิกตากว้างด้วยอาการตกใจนิดๆ หล่อนมองมาที่ชายหนุ่มคล้ายอยากจะพูดอะไรออกมา  แต่ก็รีบคืนสีหน้าเป็นนิ่งเฉยเมื่อเห็นว่า รัตน์มีสายตาแข็งกร้าวนักตอนที่มองมาทางเธอ
 
       “ผมขอคืน  เพราะเธอหนีมาเที่ยวไม่ได้บอกทางบ้าน ขอความกรุณาด้วยเถอะครับ ผมขอร้อง...”
 ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมยกมือไหว้คนที่ตัวสูงนั้น  เขาคิดว่า ถ้าพูดกันดีๆ คงไม่มีอะไร และน่าจะเห็นใจบ้าง   แต่ชายคนนั้นกลับยิ้ม แล้วผลักมือเขาไปด้านข้างอย่างไม่สนใจ
       “เฮ่ยน้อง...ของอย่างนี้ขอกันได้ไง  ก็คนเขาใช้ฝีมือได้มานี่  ก็ต้องทำตามกติกาซิ เขาแข่งชนะกันไปแล้ว ก็ต้องได้รางวัล...”
ชายคนนั้นพูดจบก็ควักบุหรี่ออกมาจุดไฟสูบท่าทีเหมือนสบายใจ ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้เด็กหนุ่มคนนั้นอย่างรวดเร็วตอนที่รัตน์ไม่เห็น
 
 
 “ใช่ๆๆ ลูกพี่พูดถูก  กูแข่งจบแล้ว ถ้ามึงอยากได้แฟนคืน ก็ต้องรอก่อน ไว้กูจะเอามาส่ง อย่าเพิ่งมาขัดจังหวะอะไรกูตอนนี้โว้ย !”
        เด็กหนุ่มคนนั้นตะคอกใส่หน้ารัตน์พลางยิ้มเยาะก่อนจะบิดคันเร่งมอเตอร์ไซค์ จนเสียงแผดสนั่น ควันไอเสีย ลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณจนเหม็นไหม้
 
      “เอาละขอถามสั้นๆ ผมต้องทำยังไง ถึงจะได้แฟนผมคืน บอกมา !”
รัตน์เอ่ยเสียงดัง สีหน้าเริ่มเข้มขึ้น ดวงตากร้าวดุดันจนเจี๊ยบเห็นแล้วก็อดตกใจไม่ได้เพราะเธอไม่เคยเห็นชายหนุ่มมีท่าทีแบบนี้มาก่อนเลยนับแต่อยู่ร่วมชายคาบ้านเดียวกันมา
                    ชายร่างสูงยังยิ้มน้อยๆ ก่อนจะยกบุหรี่ขึ้นมาดูด แล้วพ่นควันฉุยพลาง หันมาทางชายหนุ่ม
 
         “ก็แข่งแล้วมีพนันสิ...เหมือนน้องๆเขาทำกันตามธรรมเนียม
ถ้านายชนะ ก็เอาของไป แพ้ก็ต้องมีของให้เขาเป็นการตอบแทน โอเคมั้ย?”
 รัตน์ยิ้มน้อยๆ ก่อนจะพยักหน้า เขาคิดว่า ยังไงเสียพวกนี้คงไม่ยอมปล่อยเจี๊ยบง่ายๆ  ในตอนนี้ชายหนุ่ม ควักกระเป๋าเงินออกมาและยื่นให้ชายร่างสูงดู
          “ผมจะแข่งถ้าหากพี่มีกรรมการที่เป็นกลางและให้แฟนผมอยู่กับคนกลาง นี่เงินสามพันกับมอเตอร์ไซค์คันนี้ถ้าผมแพ้มันจะไปอยู่บ้านคุณในคืนนี้ แต่หากผมชนะ ขอแฟนผมคืนก็พอ ตกลงตามนี้ เลยมั้ย...”
         เมื่อเด็กหนุ่มกับชายร่างสูงมองเห็นเงินก็มีแววตาวูบวาบพร้อมรอยยิ้ม โดยเฉพาะเด็กหนุ่มคนนั้น ยิ้มกว้างพร้อมชายตามองรถมอเตอร์ไซค์ของรัตน์ด้วยสายตาดูแคลน  เพราะว่า รถคันนี้ ดูสภาพแล้ว ค่อนข้างโทรมถ้าเทียบกับรถคันของตัวเอง เด็กหนุ่มนึกในใจว่า  แค่ออกสตาร์ท รถคันนี้น่าจะถูกทิ้งห่างอย่างไม่เห็นฝุ่นแล้วละ
         “ฮ่าๆๆ ลูกพี่ครับ ผมว่านะ อย่าเอาเปรียบเขาเลย ผมตกลงใจแล้ว  ถ้าหากผมเอ่อ... สมมตก็แล้วกันนะว่าเผื่อจะแพ้  ผมจะยอมยกมอไซค์คันนี้แถมให้ด้วยแล้วกัน ตกลงตามนี้ !”  เด็กหนุ่มหัวร่ออย่างพอใจเมื่อพูดจบ 
 
 “เอ้า !งั้นเข้าประจำที่เลย พี่จะเป็นกรรมการให้ เริ่ม !”
            
              รัตน์เลื่อนรถเข้าสู่ถนนตรงเลนกลางหลังที่ตรงนี้พวกแข่งรถกลุ่มใหญ่ได้พากันหยุดแข่งชั่วคราวเมื่อชายร่างสูงคนนั้นบอกว่าจะมีรายการแข่งคู่พิเศษ
     ในยามนี้ ใบหน้าชายหนุ่มเฉยเมยยามที่เจี๊ยบมองมา เขารู้ว่าหญิงสาวอยากพูดอยากถามเรื่องนี้ว่าเขามาได้ยังไง  เขาคิดว่าสิ่งที่เธอทำในวันนี้นั้น ทำให้ความรักความห่วงใยซึ่งได้มอบให้เธอไปนั้น มันไร้ค่านัก  
          “พี่รัตน์...”
เจี๊ยบเอ่ยเบาๆพลางจะเดินมาหา  แต่ชายหนุ่ม ยกมือบอกให้เธอหยุดโดยไม่หันหน้ามามอง
 “เอาไว้กลับบ้านค่อยคุย...”
น้ำเสียงห้วนบอกให้ทราบว่าเธอควรอย่าพูดอะไรออกไปตอนนี้
หญิงสาวมองเห็นท่าทีซึ่งผิดหวังในตัวเธอนั้นอย่างชัดเจนจึงเดินกลับมาอยู่กับกลุ่มผู้ชายตรงข้างเส้นสตาร์ทซึ่งมันเป็นเส้นชัยด้วยเมื่อรถแข่งกันจบสามรอบโดยมีกติกาว่า ต้องชนะสองในสาม หรือชนะรวดสามรอบถึงจะได้รางวัล
         เสียงรถครางกระหึ่มเมื่อเสียงนับถอยหลังดังขึ้น 
รัตน์หวนนึกถึงตอนที่ไปยืมรถคันนี้มาจากเพื่อน หลังที่ได้สอบถามเรื่องว่า มีการแข่งรถที่ไหนของถนนวิภาวดีบ้างกับเจ้าแดน เพื่อนสนิทที่มันเปิดร้านซ่อมมอเตอร์ไซค์แถวนอกเมือง เจ้าเพื่อนคนนี้ มีฝีมือในการโมดิฟายรถเป็นหนึ่ง
         รถคันไหนผ่านมือ ให้เชื่อขนมกินได้เลยว่าชนะแน่ร้อยเปอร์เซ็น รัตน์ได้ขอรถคันนี้ด้วยเหตุผลว่า ไม่อยากให้คนมองออกว่ามันจะชนะ ดังนั้น เพื่อนจึงหารถที่แต่งไว้คอยกินรางวัลอย่างคันนี้ให้ยืม ลักษณะของมัน เป็นรถใช้เครื่องกลางเก่ากลางใหม่ ถ้ามองเผินๆคล้ายรถวิ่งเอกสารทั่วไป
        แดนบอกเขาว่า คืนนี้ มีแข่งที่เดียว และมีเวลาแข่งแค่ครึ่งชั่วโมง เพราะจะต้องรีบแข่งรีบเคลียร์ ไม่งั้นข่าวถึงหูเจ้าหน้าที่ แน่นอน
        “ไปได้ !”
สิ้นเสียงคนปล่อยรถ มอเตอร์ไซค์เด็กหนุ่มก็พุ่งพรวดด้วยความแรง จนล้อหน้าลอยขึ้นพ้นพื้น ก่อนจะปล่อยล้อกระทบผิวถนนและแล่นฉิวทิ้งห่างรถของรัตน์ไปสี่ช่วงตัว  สีหน้าเด็กหนุ่มที่คอยหันมามองด้านหลัง มีแต่รอยยิ้มหยัน
         ชายหนุ่มสีหน้านิ่งเฉย มือบิดคันเร่งไว้แค่สามในห้าส่วนของความแรงรถ
เขามองปุ่มสีดำซึ่งซ่อนอยู่ตรงซอกคันเร่งสลับมองถนน
 เพราะปุ่มนี้ มีไว้สำหรับ “เทอร์โบ”ที่ติดตั้งเพื่อใช้เร่งรอบเครื่องให้แรงจากศูนย์ถึงหนึ่งร้อยได้ภายในสิบวินาที !
 รถสองคันยังทิ้งช่วงห่างสี่เท่าตัวรถเหมือนเดิม
ก่อนจะถึงเส้นชัยเพียงห้าเมตรในรอบที่สองของการแข่ง
ฉับพลันนั้น รถของรัตน์ซึ่งตามหลังมาเรื่อยๆ ก็เพิ่มความเร็วอย่างพรวดพราด แซงขึ้นหน้ารถเด็กหนุ่มไปจนพ้น ก่อนจะเข้าเส้นชัยในพริบตา !
           เมื่อเลี้ยววกกลับมาอีกครั้ง รถเด็กหนุ่มก็แซงรถของรัตน์ไปก่อนที่จะเพิ่มความแรงพุ่งทิ้งห่างรถชายหนุ่มไปอีกครั้ง
 ตอนนี้เหลือรอบแข่งสุดท้ายแล้ว  ทั้งสองคันมีคะแนนสะสมคนละหนึ่ง !
และ...ต้องการถึงเส้นชัยเพื่อชนะในรอบนี้ด้วยกันทั้งสองคน
     รัตน์ไม่ต้องการให้ตัวเองห่างรถเด็กคนนั้นมากนัก เพราะถึงยังไงการประมาทคือบ่อเกิดของความเสียหาย  จึงได้เร่งเครื่องจนมาถึงด้านข้างของรถเด็กคนนั้น
      “ไม่ได้กินกูหรอกโว้ย นี่แน่ะ !”เด็กหนุ่มคนนั้น หักแฮนด์รถปรี่เข้ามาชิดมอเตอร์ไซค์ของรัตน์ ก่อนที่จะเอาเท้ายันเข้าตัวรถของเขาจนเสียหลัก 
        เอี๊ยดดด !  ชายหนุ่ม พยายามเต็มที่ในการบังคับรถไม้ให้ล้ม แต่มันก็จนใจ เพราะแรงเหวี่ยงอันมหาศาลของแรงส่งจากการโดนยันสีข้างรถอย่างจงใจ บวกแรงเหวี่ยงที่รถเสียหลัก จึงทำให้รถ ไถลหลังจากแฉลบเอาสีข้างรถถูกับพื้นจนดอกไฟกระจายเป็นเม็ดๆ  รัตน์ ไม่รอให้รถเสียเวลานอนราบนานเกินไปกว่านี้อีกได้ เขาหักแฮนด์ เพื่อดึงหัวรถให้เงยเหวี่ยงรถกลับพลิกขึ้นมาตั้งตรงได้ด้วยแรงเหวี่ยงที่ส่งนั้น และเร่งเครื่องเต็มสูบให้รถกระชากตัวพุ่งเป็นเส้นตรง แล้วแซงรถเด็กหนุ่มไปเข้าเส้นชัยอย่างชนิดที่เรียกว่าเส้นยาแดงผ่าแปด !
 
 
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 230 ท่าน