Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
รักร้ายๆของเจ้าชายปีศาจ
หมูน้อยสร้างสรรค์
บทที่ 2 "พวกนายคือใคร -_-? "
3
16/09/2555 11:52:49
306
เนื้อเรื่อง

บทที่ 2


ABCUniversity
               “อ๊ายยยยยย!มีนาดูสิ วงSuper Juniorดิ พี่เย้(เยซอง วงSuper Junior)ของฉันสิ~น่ารักมากๆ >O<”ยัยการ์ตูนเริ่มบ้าดาราขึ้นมาแล้วสิ - -** ตอนนี้พวกเรากำลังนั่งเล่นในห้องลูกเจ้าของโรงเรียนอย่างยัยการ์ตูน
               “เออๆ ไอ้พี่เต่าของเธออ่ะ น่ารักที่สู้ดดดดดด”ฉันพูดประชดสุดชีวิต รำคาญมันจังเลย + +
                “กรี๊ดดดดด ใช่ม่ะๆ”ยังไม่รู้ตัวอีก ....
                “ยัยป๊อปๆ นิยายของ ‘HidekoSunshine’ออกมาใหม่หรือยังอ่ะ”ฉันหันไปถามยัยป๊อป
                “ออกแล้วๆ อยากซื้อม้ากมากกกก”กรี๊ด อยากได้อ่ะ * *                                                                         
               “การ์ตูน!!! เกิดเรื่องแล้ว....อยู่ดีๆ ก็มีดารามาโรงเรียนแกตั้ง 4 คนแน่ะ หล่อมากกกก”มายด์เนสวิ่งหน้าตั้งเข้ามาในห้อง เอ๋...ดาราเหรอ วันนี้ก็ไม่มีโปรแกมพาดารามานี่น่า - -?
               “ห๊ะ!แกยัยมีนาไปดูให้ฉันหน่อยสิ ว่าใครมา เป็นพี่เย้ของฉันหรือเปล่า”ตอนแรกเหมือนจะโหด ทำไมตายตอนจบล่ะเนี่ย - -
                “เออ เดี๋ยวดูให้แกนั่งบ้าพี่เย้แกไปเหอะ!”ฉันสะบัดตูดเดินกระแทกเท้าออกมา
 
ลานจอดรถ ABCUniversity
“กรี๊ดดดดดดด~พี่แฟนต้าขาาา~”เสียงนี้จำได้แม่น เสียงยัยนุ่นหน้าแหก(อันหลังเติมเอาเอง)กรีดร้องหาผู้ชายอย่างเร่งด่วน หึๆ บ้าดารามากใช้มั้ย ด้ายยยย ^^+
“อ้าว นุ่นไม่ขึ้นเรียนเหรอ”ฉันเนียนๆเดินเข้าไปในวงรอบ พอทุกคนเห็นฉันเท่านั้นแหละ ทุกคนเงียบกริบ เดินไปทางตึกเรียนอย่างรวดเร็ว เอ...ฉันลืมบอกไปใช่มั้ยว่าฉันเป็นประธานนักเรียนแสนโหดน่ะ * - *
“มะ...มีนา เอ่อ ทำไมเหรอย่ะ ฉันจะเรียนหรือไม่ก็เรื่องของฉัน”ยัยนุ่นตอกกลับด้วยเสียงที่สั่นเล็กน้อย(ถึงปานกลางและมาก)
“ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่เรื่องที่เธอไปอ่อยนายลูกไม้ เรื่องที่เธอไปจูบกับไมล์ เรื่องที่เธอแก้เกรด เรื่องที่เธอโดดเรียน และเรื่องที่เธอไปมีอะไรในห้องเรียนกับนายข่อย ฉันก็แค่เอาไปบอกผู้อำนวยการจากนั้นก็พ่อแม่ และเพื่อนๆที่เธอรักทั้งหมด ไม่แน่นะ...เธออาจจะต้องเดินออกจากโรงเรียนพร้อมกับน้ำตาด้วยนะ ยัยนุ่น!!!!”ฉันตะคอกใส่ยัยนุ่นหน้าหักด้วยความสะใจ ฮิฮิๆ
“ม่ะ...ไม่นะ ฉันจะไปเรียนแล้ว TOT”ยัยนุ่นแทบจะกราบเท้าฉันอยู่แล้วเนี่ยถ้าเพื่อนๆของเธอไปชิงจับตัวเธอไว้ก่อน ชิ!(แอบเสียดายยยย)
“งั้นก็ไปเร็วๆล่ะ เดี๋ยวฉันเปลี่ยนใจนะ”ฉันพูดพลางยิ้มที่มุมปากเพื่อเป็นการไล่
“จ้ะๆๆๆๆ”นุ่นพร้อมพ้องเพื่อนเดินไปอย่างกับโบยบิน เร็วมากๆ ฉันเลิกสนใจยัยนุ่นแล้วหันมาสนใจมนุษย์ทั้ง 4 คนตรงหน้า
“แล้วพวกคุณมาที่มหาวิทยาลัยเราทำไมเหรอค่ะ”ฉันหันไปถามอย่างสุภาพ โห แต่ละคนหล่อๆกันทั้งนั้นนน~
“คือ...พวกเรามาหา...หาใครนะพี่ชาโต”หนุ่มน้อยหน้ารัก หนาตาโคตรเหมือนเด็กอายุ 18 เท่านั้น แต่สาบานมั้ยว่าหนุ่มคนนี้น่ะ อายุเกิน20แล้ว(วัดจากรูปร่าง)ล่ะ
“หาผู้หญิงที่ชื่อว่า มีนา น่ะ เธอรู้จักมั้ย”นายชาโตบอก หาฉัน...หาทำไม?
“รู้จักสิ ก็มีนาน่ะมันฉันเองนิน่า”ฉันบอก ตายแล้ว!ดารามาหาช้านนนนนนนน!* */ /
“เธอเองสินะ มีนา...ฉันมีบางอย่างให้เธอช่วยหน่อยน่ะ”บุคคลที่สามเอ่ยขึ้น
...เฮือก!รู้สึกถึงลางไม่ดีแล้วล่ะ!!!
 
2
©PSPEntertainment
 
ทั้งสี่คนพาฉันขึ้นรถตู้มา พวกนี้กำลังจะพาฉันไปไหน? ในหัวของฉันมีแต่คำถามพวกนี้ผุดขึ้นในหัว
“นี่ๆ พวกนายกำลังจะพาฉันไปไหนเนี่ย”ฉันถามนายชาโต(รู้จักแค่คนเดียว)
“เออน่า เดี๋ยวก็รู้เองล่ะ”ฉันพยกหน้ารับแต่ในใจมันไม่รับ ฉันกลัวน่ะเนี่ย TT
               
เอี๊ยดดดดดดดด!
               “เฮ้ยยยย!ลุงพลขับรถดีๆหน่อยได้มั้ย - _-+”นายผมสีน้ำตาลเข้มท่าทางดุดันที่เงียบมาตั้งแต่มหา’ลัยตะโกนบอก
               “ขะ...ขอโทษครับพอดีมีเด็กผู้หญิงนอนสลบอยู่ครับ”ลุงพลคนขับรถบอกด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว(อย่างเห็นได้ชัด)
               “ฮ่ะ!!!”พวกเราทั้งหมดร้อง ‘ฮ่ะ!’ก่อนจะรีบลงจากรถ งานงอกแล้วมั้ยล่ะลุงพลลลล \T____T/
               “เฮ้!นี่ตายยัง”นายชาโตปากมอมพูดจาจนฉันอยากจะกระโดถีบสองขาคู่ตั้นหน้าเค้าซะ - -+
                “ปากอย่างนี้ เก็บปากไว้กินข้าวเถอะนาย”ฉันหันไปจิกกัดเค้าด้วยคำพูดและสายตาทำให้เค้าเงียบปากลง
               “น้องค่ะ!น้อง”ฉันตบหน้าน้องผู้หญิงตรงหน้าเบาๆ เพื่อเรียกสติ และเหมือนจะได้ผล น้องค่อยๆขยับตัว
                “กรี๊ดดดด!พะ..พวกพี่ วง The miracleboyอ๊ายยยยย ฉันจะเป็นลม T^T”น้องพูดหญิงตรงหน้าพูดพร้อมใส่กริยาบทเต็มที่ โอ้โหน้อง!เดี๋ยวพี่หาแมวมองให้เอามั้ย - -+
               “เอ่อ...ไม่เป็นไรแล้วพวกพี่ไปก่อนนะ”นายแฟนต้าบอกเสียงเรียบ (เพิ่งรู้จักชื่อ)
               “ค่าาาาาาา~”น้องลุกขึ้นแล้วรีบวิ่งไปอีกท่าด้วยความร่าเริง เห็นแล้วเหนื่อยใจ ไฟลุกโชน...ก็ ฉันเป็นประธานนักเรียนนี่น่า + +*
               “ไป!สายมากแล้วล่ะ”การ์ฟิว(อายุเท่ากัน) เรียกพวกเราทั้งหมดขึ้นรถเพราะสายมากแล้ว แล้วนี่เรากำลังจะไปไหนกันเนี่ย ทำไมฉนยังไม่รู้เลยเนี่ย
               
                ©PSPEntertainment
“ถึงแล้ว”พี่ชาโตพูดก่อนลงจากรถ โอ้โห!นี่พวกนายพาฉันมาที่บริษัทพ่อฉันทำไมเนี่ย? --
“เธอคงไม่รู้จักหรอกใช่มั้ย ถึงมองด้วยสีหน้างงงวยขนาดนั้น”
“จะบ้าเหรอ!เนี่ยบริษัทพ่อฉันเองแหละ พวกนายพาฉันมาทำไมเหรอ”พอฉันพูดจบ ทั้งสี่คนก็มองฉันด้วยสีหน้า OoOทุกคน งงอะไรกันเหรอ
“หา!นี่บริษทเธอเหรอ”การ์ฟิวมองหน้าฉันแบบอึ้งๆ
“ไม่ใช่ของพ่อฉัน!”
“ก็ของเธอป่ะล่ะ”
“ก็บอกของพ่อไง”
“แล้วในอนาคตของเธอป่ะล่ะ”
“ในปัจจุบันมันเป็นของพ่อ
“ของเธอ”
“ของพ่อ
“พอได้แล้ว!!!!”ชาโตบอกเสียงดังจนฉันถึงกับสะดุ้ง เหย~เสียงดังอะไรตอนนี้เนี่ย - -+
“เถียงกันเป็นเด็กๆอยู่ได้ เข้าไปได้แล้ว”แฟนต้าบอกเสียงเข้ม แล้วเดินนำเข้าไป นั่นบริษัทฉันนะ(ยอมรับซะทียัยบ้า =_=)
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 414 ท่าน