Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
วัน ใส ใส กับ ใจ รัก สอง เรา
qb+lucky
ใครกันนะเอาแต่ใจแต่ไม่ได้ใจ
5
12/08/2555 20:28:10
244
เนื้อเรื่อง
      
 
 












“เจี๊ยบ !เดี๋ยวก่อน เอานี่ไปด้วย...”
 
                 รัตน์วิ่งออกมาถึงหน้าบ้านก็เห็นสาวน้อยกำลังถกกระโปรงนักเรียนขึ้นเหนือเข่าเพื่อจะนั่งท้ายมอเตอร์ไซค์ของเด็กหนุ่มร่างผอมก้างคนนึงซึ่งแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าเซอร์ๆ 
         พอเหลียวมา เจี๊ยบก็อมยิ้มให้เขานิดนึง ท่าทางที่มองมาดูรัตน์นั้น มีแววตาของคนขี้เล่นเหมือนเดิม เธอยื่นมือรับกระเป๋าเงิน แล้วยัดใส่กระเป๋าเรียน แล้วนั่งลงเบาะมอเตอร์ไซค์
         “ขอบใจมากเพ่ แหม...ทำแบบนี้ต้องการเอาใจเจี๊ยบแล้วก็คงหวังซิว่าเจี๊ยบจะเห็นใจ ฮ่าๆๆ...ทำต่อไปนะ ทำแล้วรวย ไปละ...”
 
   สาวน้อยเอามือกอดเอวไอ้คนขับมอเตอร์ไซค์ซึ่งมันเร่งเครื่องเสียงดังปานโรงสีอยู่นั้น เจี๊ยบแกล้งเอาหัวไปซบหลังคนขับแล้วยักคิ้วให้กับรัตน์ทำนองจะบอกว่า
‘หวังไปเหอะ หวังแล้วไม่ได้แอ้มหรอก’


          ...ทำพูดดีไปยัยตัวร้ายเอ้ย...ไว้รอให้พี่เอาหัวใจน้องมาได้เสียก่อนเหอะ พี่จะล่อให้หนักเลยคอยดู...


       รัตน์จ้องตามหลังมอเตอร์ไซค์คันนั้นไปด้วยสายตาอาฆาตน้อยๆ แต่ก็ยังยิ้มที่มุมปากด้วยความขำที่เห็นว่ายัยตัวดีนั้นรีบยันตัวออกห่างทันทีที่พ้นมุมรั้วต้นไม้หน้าบ้าน คงคิดว่าเขามองไม่เห็นแล้วมั้ง



 
 
      เมื่อกลับถึงบ้านในตอนเย็น รัตน์ก็รีบหยิบกล่องพลาสติกใส่สบู่แปรงและยาสีฟันเดินตัวปลิวในชุดกางเกงขาสั้นสบายๆเพื่อจะเข้าห้องน้ำซึ่งอยู่ใต้ถุนบ้านใกล้กับริมรั้วนั้น ด้วยว่าร้อนเหงื่อไหลมาจากการโหนรถเมล์อันแออัดนั่นเอง  เขาเหลียวยขึ้นไปบนบ้าน ตรงห้องของเจี๊ยบ ซึ่งดูตอนนี้เธอคงยังไม่กลับมา เพราะว่าบานหน้าต่างไม่ได้แง้มไว้นั่นเอง
         สำหรับห้องน้ำนี้ แต่เดิมเป็นห้องน้ำแม่บ้านซึ่งก่อนนั้นเคยมาประจำอยู่ที่นี่ช่วงที่เจี๊ยบยังเด็กๆเพื่อเลี้ยงและดูแล  แต่เมื่อเธออายุได้7ปี แม่บ้านก็ลากลับต่างจังหวัด เพราะเห็นว่าไม่ได้มีหน้าที่อะไรสำคัญอีกแล้ว
       เสียงน้ำซู่ พร้อมกับเสียงฮัมเพลงเบาๆของชายหนุ่มดังลอดออกมา
กลิ่นสบู่ลอยคลุ้งหอมออกนอกห้องไปถึงจมูกของแม่สาวในชุดนักเรียนที่กำลังเดินเข้าบ้านนั้นจนทำให้เธอต้องหันไปมองประตูห้องน้ำอย่างสนใจ
   แล้วเมื่อนั้น สายตาของเธอก็มีแววเจ้าเล่ห์ขึ้นมา            มุมปากมีรอยยิ้ม
 
          ก๊อกๆๆๆ !...
 
“โอ้ยปวดท้อง !ขอเข้าห้องน้ำก่อนเหอะใครอยู่ข้างใน ออกมาก่อน เจี๊ยบปวดจนไส้จะขาดอยู่แล้วอูย เร็วเข้า !...”
 
       เสียงทุบประตูรัวถี่นั้น ทำให้ชายหนุ่มสะดุ้งเฮีอก ด้วยว่ากำลังเพลินในการถูสบู่และตอนนี้ยังลูบไม่ทั่วตัวเลย
           “ไปเข้าห้องข้างในบ้านซิ พี่ยังไม่เสร็จเลย เพิ่งเข้ามาเมื่อกี้นี้เอง !...”
รัตน์ตะโกนตอบพร้อมกับลูบสบู่ต่อไปอย่างไม่ใส่ใจคนข้างนอกนัก
 
     “ห้องข้างในแม่กำลังเข้าอยู่แล้วก็แม่บอกว่า เพิ่งเข้าเหมือนกัน เร็ว...เจี๊ยบปวดจะตายอยุ่แล้ว...โอยๆๆ...”
  เสียงคร่ำครวญนั้น ทำให้รัตน์ต้องชะงักมือก่อนจะนิ่งคิด ก็ใช่สินะ ถ้าหากแม่ของเธอเพิ่งเข้า แล้วก็อาจจะปวดท้องหนักก็ได้   แต่อีกใจก็ไม่อยากจะเชื่อสักเท่าไหร่ ก็เที่ยวที่แล้วนั้นหนนึง  เธอคนนี้เล่นพิเรนทร์ เอาน้ำมารดที่โคนขาด้านในแล้วแกล้งมาบอกให้เขาออกจากห้องน้ำเล่น บอกว่าเยี่ยวจะแตก แต่พอเขาออกมา เธอกลับหัวเราะแล้วก็บอกเขาว่า ล้อเล่นเอาซะอย่างนั้น
 
   “อย่ามาหลอกพี่เสียให้ยากเลยเจี๊ยบ พี่ไม่หลงกลหรอก ไม่เปิด!...”
 
ชายหนุ่มส่งเสียงห้วนใส่แล้วราดน้ำใส่ตัวดังซู่ๆ
 
“ใครเขาจะบ้ามาหลอกพี่เล้า !คนมันปวดท้องจริงๆ ออกมา เจี๊ยบจะขาดใจแล้วโอยๆๆ...”
 
 แล้วแม่สาวคนนี้ก็เอาเท้าไปยันประตูปังๆจนมันโยกไปมา ด้วยว่าบานประตูนี้มันผุที่ปลายด้านล่างตั้งนานแล้ว
       “เจี๊ยบครับ อย่ากวนพี่ได้ไหม อีกไม่นานพี่ก็อาบเสร็จแล้ว...”
 
รัตน์ร้องตอบด้วยน้ำเสียงปกติไม่มีทีท่าตกใจตาม เมื่อสาวน้อยได้ฟังก็ทำหน้าบึ้งพลางมีท่าทีน้อยใจนิดๆ เธอเอากำปั้นจะทุบที่ประตู แต่ก็ชะงักไว้ แล้วค่อยๆวางลงข้างตัว


                     “ตกลงพี่ไม่เปิดใช่ไหม..."

เสียงนั้นแผ่วแต่เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองในใจปนมา

         "พี่ไม่รักเจี๊ยบเหรอถึงทำอย่างนี้...”


      เมื่อรัตน์ได้ฟัง ก็ชะงักมือที่ถือสบู่พลางเอาวางลงในกล่อง แล้วหันมายืนนิ่งตรงบานประตูก่อนจะรีบคว้า ผ้ามาเช็ดตัวอย่างลวกๆแล้วเอาผ้านั้นมานุ่งและถอดกลอนห้องน้ำเปิดประตูออกไปทันที


  “เจี๊ยบ...”












             จบตอน







ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 399 ท่าน