Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
รักแอบร้ายของยัยจอมโหด
bule hydrangea
พรหมลิขิต
14
03/08/2555 15:55:40
297
เนื้อเรื่อง
“น้ำนี่เก่งน่ะจัดการเจ้าพวกตัวยุ่งได้อยู่มัดเชียว”น้าโรสพูดขึ้นระหว่างเรานั่งรถไปสตูดิโอเพื่อถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่นชื่อดังของเกาหลี พวกนายตัวยุ่งนั่งคุยกันเรื่องคอนเซ็ปของนิตยสาร
“นูนาจบแพทย์เชียวน่ะทำไมถึงได้มาดูแลพวกเราล่ะ ที่ไทยน่ะผมได้ยินมาว่าต้องเรียน 6ปีนี่   นูนาพึ่ง 24เองน่ะ”แดจองถามฉันด้วยความสงสัย
“ฉันถูกแม่บังคับมาน่ะบอกว่าให้มาช่วยงานน้าโรสฉันได้เข้ามหาลัยก่อนเวลา 2ปีน่ะเลยเร็วจริงๆฉันต้องไปใช้ทุนอีกสองปีน่ะแต่แม่ยื่นเรื่องเลื่อนออกไปให้น่ะ”ฉันอธิบาย                        “นูนาของผมเก่งจริงๆเรียนจบแพทย์ซะด้วย”ควอนมินเอ่ยแซวขึ้นอีก
“น้อยๆหน่อยใครนูนาของนายห่ะ นี่ลูกของเพื่อนรักฉันเหมือนลูกฉันด้วยฉะนั้นนายอย่าหวัง”น้าโรสกระชากเสียงใส่ ควอนมินทำหน้างอยก่อนจะแกล้งหลับซะเลย หลังจากนั้นไม่มีบทสนทนาเกิดขึ้นอีกน้าโรสขับรถไปเรื่อยๆท่าทางอารมณ์ ส่วน พี่แทฮันกำลังฟังเพลงในโทรศัพท์ของเขา พี่ซึงฮวอนนั่งเหม่อมองออกไปด้านนอก ควอนมินแกล้งหลับอยู่ แดจองกำลังเล่นเกมส์ในมือถืออย่างเมามัน ส่วนนายฮยอนมินเอาแต่มองฉันอยู่ได้หลายครั้งที่เราสบตากันทางกระจกหลัง
07:10 สตูดิโอที่ถ่ายแบบ
พวกเราถึงสตูดิโอโดยทันเวลาเพราะน้าโรสขับรถได้รวดเร็วมากทั้งๆที่รถติดกลับมาถึงทันเวลา
ทีมงานรีบพาพวกตัวยุ่งไปแต่งหน้าทำผมทันทีน้าโรสบอกให้ฉันไปคุมงานด้านในส่วนตรงฉากน้าโรสจะคุมเอง ฉันเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวพวกนายตัวยุ่งกำลังถูกช่างแต่งหน้าทำผมรุมกันอย่างเมามันช่างแต่งหน้าทำผมมีอย่างละสามคนจึงต้องวิ่งวุ่นกันทั่วห้อง ฉันนั่งลงที่โซฟาตรงมุมห้องกลัวจะไปเกะกะคนอื่น  สักพักน้าโรสโทรมาหาฉันบอกให้ไปเอาชุดจากสไตร์ลิสของนิตยสารที่ข้างล่าง ฉันกำลังเดินไปที่ลิฟต์แต่ฉันกลับได้ยินเสียงเหมือนคนกำลังทะเลาะกันแต่เป็นภาษาเกาหลีฉันเลยฟังไม่ออกแต่น้ำเสียงเหมือนกำลังจากตีกันเลยน่ะเอาล่ะต้องไปดูหน่อย
ฉันเดินเข้าไปในบันไดหนีไปประตูปิดไม่สนิทเสียงจึงลอดออกมาได้ ผู้หญิงตัวเล็กผมยาวสลวยสีน้ำตาลอ่อนยืนกลังพิงผนังอย่างหวาดกลัว ส่วนผู้ชายตะโกนเสียงดังโหวกเหวกเงื้อมือจะตบหน้าผู้หญิง ฉันรีบเข้าไปจับข้อมือผู้ชายคนนั้นพร้อมกับบิดไปข้างหลังเตะที่ข้อพับจนล้มลง หมอนี่พยายามดิ้นฉันจึงบิดข้อมืออย่างแรงคงแพลงแน่ๆ หมอนี่ร้องโอดโอย ฉันรีบดึงมือผู้หญิงคนนั้นพาเดินออกมาพอมาถึงที่หน้าลิฟต์
‘เธอควรระวังให้ดีน่ะเจ็บตรงไหนบ้างหรือเปล่า’ฉันพูดกับเธอเป็นภาษาอังกฤษ
‘ฉันโอเคค่ะ ขอบคุณที่ช่วยน่ะค่ะ ’เธอพูดขอบคุณแล้วเดินเข้าไปในสตูดิโอที่พวกตัวยุ่งใช้ถ่ายแบบสงสัยเธอคงเป็นทีมงานละมั้ง อ้อฉันต้องไปเอาชุดนี่นาลืมไปสนิทเลย ป่านนี้คงรอชุดกันจนง่วงแล้วล่ะ
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 287 ท่าน