Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
รักแอบร้ายของยัยจอมโหด
bule hydrangea
ปลุกแต่เช้า
12
03/08/2555 15:49:21
268
เนื้อเรื่อง
ปลุกแต่เช้า
   ประวัติแต่ละคนไม่ธรรมดาเลยน่ะเนี่ยเห็นท่าทางปัญญานิ่มกันเกือบทั้งวง ที่ว่าเกือบทั้งวงเนี่ยเว้นนายซึงฮวอนไว้คนหนึ่ง เพราะตายด้านมากไร้ความรู้สึกสุดๆช่างเหอะ อืมมารับตอนหกโมงเช้าเหรองั้นรีบนอนดีกว่าต้องไปปลุกพวกนายปัญญานิ่มนั่นสักตีห้าล่ะกัน
 05:00 AM
เกาะๆ!!
ฉันเริ่มเคาะห้องนายควอนมินก่อนหลังจากเคาะประมาณสามสี่ที นายควอนมินโผล่หัวออกมาจากประตูสภาพหัวสีเหลืองอ่อนที่ยุ่งเหยิ่ง ฉันบอกอีกห้านาทีเจอกันที่โต๊ะทานอาหาร
ต่อด้วยห้องนายแดจอง ที่เคาะนานพอๆกับห้องนายควอนมินโผล่หัวออกมาในสภาพเดี๋ยวกัน
ต่อมาเป็นห้องของนายซึงฮวอนแต่ยังไมทันที่ฉันจะเคาะประตูนายซึงฮวอนกลับเปิดประตูออกมาเกือบชนหน้าฉันแล้วพยักหน้าให้ฉันเป็นการทักทายนิดหน่อยก่อนจะเดินเข้าไปในห้องทานอาหาร เหอะแปลกๆกันทั้งวง
ต่อมาคงเป็นห้องนายฮยอนมินสิน่ะแค่คิดก็เหนื่อยใจแล้ว
เกาะๆๆๆๆๆ!
นี่ฉันเคาะหกครั้งแล้วน่ะนี่จะแกล้งกันใช่ไหนเนี่ย ฉันเปิดประตูเมื่อพบว่ามันไม่ได้ล็อคพอเข้าไปในห้องของนายฮยอนมินไม่มีเวลาสำรวจฉันเดินตรงไปที่เตียงทันที  พอฉันเข้าไปเขย่าตัว   นายฮยอนมินกลับพลิกตัวหนีแถวยังปัดมือฉันทิ้งเฉยเลย ไม่ตื่นใช่ไหม ฉันกระโดดขึ้นไปบนเตียงขย่มแรงๆเผื่อนายฮยอนมินจะตื่น แต่กลับไม่เป็นผลได้นายเรียกร้องเองน่ะฉันลุกขึ้น ลากเก้าอี้มาไว้ที่ปลายเตียงขึ้นไปยืนอยู่บนเก้าอี้ ฉันกระโดดใส่นายฮยอนมินกะจะให้แรงๆและเอาข้อศอกกระทุ้งท้องซะเลย แต่แรงส่งมันน้อยไป ฉันนั่งคร่อมอยู่บนตัวนายฮยอนมินและตบหน้านายฮยอนมินอย่างแรงหลายๆครั้งในที่สุดนายฮยอนมินก็ตื่นซะที แต่เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นเมื่อเขาเหมือนจะตกใจที่เห็นฉันไปนั่งคร่อมอยู่บนตัวเขาและจู่ๆเขาก็ลืมตาโพล่งขึ้นมาฉันเองก็ตกใจเช่นกัน เขาลุกขึ้นนั่งทันทีที่ลืมตาเห็นฉันฉันก็ไม่ทันตั้งตัวทำให้เรากลิ้งตกลงมาจากเตียง
เขาพลิกตัวรองฉันไว้ไม่ให้กระแทกพื้นหน้าฉันซบอยู่บนหน้าอกของเขา เสียงลมหายใจติดขัดของฉันให้ตายสิฉันต้องไม่หวั่นไหวน่ะ  เสียงหัวใจของเขาและฉันเต้นถี่รัวพอๆกัน ก่อนจะมีอะไรเกินเลยไปกว่านี้ฉันรีบเด้งตัวออกจากนายฮยอนมินทันที นายฮยอนมินเองก็ยังคงงงอยู่ ก่อนจะลุกขึ้นจากพื้น
“เธอจะบ้าเหรอยัยเตี้ย ทำอะไรของเธอกระโดดมาได้”นาฮยอนมินว้ากขึ้นทันทีที่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง
“เตี้ยบ้าบออะไร ฉันสูง 165 ซ.ม.มาตรฐานผู้หญิงไทยย่ะ”ฉันตะโกนกลับไปบ้าง กล้าดียังไงมาวิจารณ์ความสูงฉันย่ะ
“แทงใจดำล่ะสิ ยัยเตี้ย”นายฮยอนมินเหน็บแนมฉันต่อก่อนจะกอดอกมาฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า
“ใครใช้ให้นายนอนขี้เซาล่ะ ฉันเขย่าตัวนายตั้งนาน ตีห้าครึ่งแล้วเนี่ยฉันเวลานายห้านาทีรีบลงไปทานอาหารเช้าข้างล่าง”ฉันพูดแค่นั้นก่อนจะเดินออกจากห้องอย่างรวดเร็ว โอ๊ยฉันรู้สึกร้อนที่หน้ามากเลย ทำไงดีเนี่ย ไม่ได้น่ะห้ามหวั่นไหวน่ะ
อยากให้มาอ่านกันเยอะๆน่ะค่ะ นิยายเรื่องแรกในชีวิตติชมได้น่ะค่ะไม่โกรธน่ะค่ะ ช่วยแนะนำด้วยน่ะค่ะ


ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 272 ท่าน