Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Very sweet สูตรรัก (ลับ)กับดักหัวใจ
am32
ทะเลาะ -- งานเข้า!!!
7
26/06/2555 21:42:05
326
เนื้อเรื่อง
ตอนเย็นของวันนั้น
เพื่อนๆกำลังเก็บของเตรียมกลับบ้านส่วนฉันเก็บเรียบร้อยแล้วกำลังเตรียมทำความสะอาด 
"ที่ร๊ากกกก~~~"เสียงนี้คงเป็นเสียงใครไปไม่ได้นอกจากชาช่าเพื่อนรักของฉันเอง
"นี่!แกไปก่อนก็ได้นะฝากไปบอกพี่ส้มด้วยว่าฉันโดนทำโทษฉันอาจจะไปช้าหน่อยT^T"
"โอ๊ะ!มายด์เดียร์ของฉันอย่าทำหน้าอย่างนั้นฉันจะร้องไห้T^T"ว่าแล้วชาช่าก็เดินมาจับมือฉันแนบแก้ม--*
"แกไปบอกพี่ส้มให้ฉันด้วยและกัน"
"ได้ๆๆ  งั้นฉันไปแล้วนะ จุ๊บๆ >3<"
และชาช่าก็เดินออกไปทั้งห้องเหลือฉันกับพวกนายซิสเตอร์ เหอะ! จะมานั่งข่มฉันหรือไงนะฉันกลัวซะที่ไหนกันล่ะ
"เฮ้~~พัพป์น้องรักไปกันได้หรือยัง^^"พี่คัสตาร์ดตะโกนเรียกฉันตั้งแต่ยังไม่เข้ามาให้ห้อง ฉันหันไปทางประตูก็พบพี่คัสตาร์ดเดินมากับพี่จีเอ็ม
"พี่ไปก่อนเถอะ ฉันต้องทำความสะอาดก่อน"
"ได้ไง! ฉันจะอยู่รอเธอ"
"เดี๋ยวพี่ก็ถูกพี่ส้มหักเงินหรอก"
"ฉันไม่สน!"
"พี่!ฉันไม่เป็นไรหรอกน่าพี่ไปทำงานเหอะ"
"ไม่!"
พี่คัสตาร์ดทำหน้าเชิด เฮ้อ มันใช่เวลามั้ยเนี่ย?
"พี่~~~ถ้าพี่ไม่ไปทำแล้วเงินล่ะT^T"
"แกอย่าทำหน้าแบบนั้นนะ!"
"T^T พี่ค่าา~~"
"บอกว่าอย่าไงล่ะ!"
"พี่สุดหล่ออ~~T^T"
"เหอะ!เออ ก็ได้ แต่ถ้าแกทำเสร็จแล้วรีบไปหาฉันที่ร้านเลยนะ!"
"ค่าาา"พี่คัวตาร์ดมองหน้าซิสเตอร์ตาขวางก่อนจะเดินออกไป ส่วนพี่จีเอ็มมองไปทางซิสเตอร์ด้วยสายตาที่ดุดัน ก่อนจะมองมาทางฉันด้วยสายตาอ่อนโยน "มาทำงานเร็วๆล่ะ พี่เป็นห่วง "
"คะ...ค่ะ^///^"ฉันยิ้มให้เขาพร้องกับใบหน้าที่แดงก่ำ
"พวกแกไปก่อนเถอะเดี๋ยวฉันตามไป"เสียงนายซิสเตอร์บอกกับเพื่อนของเขา
"เอางั้นเหรอว่ะ?"เซเทอร์พูดขึ้น ด้วยสีหน้านิ่งๆ 
"เออ ฉันอยู่ได้"
"งั้นฉันไปรอแกที่บ้านแกและกัน"
"เออ" และพวกF4 โรคจิตก็เดินออกไปทิ้งให้ฉันอยู่กับอีตาซิสเตอร์สองต่อสอง เหอะ!ใครจะสนฉันไม่กลัวเขาหรอก 
ฉันเดินไปหยิบไม้กวาดมากว่าพื้นห้อง ถึงห้องเรียนจะไม่ได้รกขนาดนั้นก็เถอะ --* 
พรึ่บ!ฉันกวาดไปเจอเศษกระดาษอยู่แผ่นหนึ่งซึ่งมันถูกขย่ำจนจะขาดแล้ว ฉันหยิบแล้วคลี่ออกมาในนั้นมีข้อความว่า
'ถึงคนที่ฉันแอบชอบตั้งแต่แรกพบ
 เธอคงไม่รู้สินะว่าฉันน่ะชอบเธอ แต่ฉันก็ไม่กล้าบอกเธอหรอกไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ฉันกลัวว่าถ้าเธอรู้ขึ้นมาแล้วเธอจะปฏิบัติกับฉันไม่เหมือนเดิม
ฉันเลยเขียนจดหมายมาให้เธอ ฉันอยากบอกเธอว่า ฉันชอบเธอ  ......สุดหล่อ..' เมื่ออ่านข้อความในนั้นจบฉันก็ขย่ำทิ้งเหมือนเดิม
ใครเขามาบอกรักกันแถวนี้เนี่ยเลี่ยนจริง --* ฉันเลือบไปมองนายซิสเตอร์ว่าจะทำอะไรบ้างไม่ให้ฉันทำอยู่คนเดียวหรอกนะ อ้อ!นายนั้นเช็ดกระจกหน้าต่างอยู่ อิอิ ดูสิเขาขัดไม่ออกหน้ามุ้ยเลย
"มองอะไร!"อุ้ยนายซิสเตอร์รู้ด้วยว่าฉันแอบมองเขา ><
"มองนายไง อย่าได้อู้เชียวนะถ้านายอู้ฉันจะฟ้องอาจารย์ว่านายอู้"
"อะไรของเธอฉันก็ทำอยู่นี้ไงเล่าตาบอดเรอะ!"
"เอ๊ะ!นี่นายไม่ว่าฉันสักสองสามชั่วโมงมันจะตายมั้ย?!"
"ตาย!"
"ไอ้.."ฉันหยุดคำที่จะว่านายนั้นเพราะไม่รู้ว่าจะว่า ว่าไงแล้ว ฉันหันไปกวาดต่อจนทั่วห้องจนสะอาด(ซึ่งมันไม่ได้สกปรก)
ฉันมองนาฬิกาจะห้าโมงแล้วนี่ตายและ!
ลา ล่า ล้า ~~ ลา ล่า ล้า~~
+-TEERAK-+
กรี๊ดพี่จีเอ็มโทรมาหาฉันกรี๊ดๆๆๆ ฉันจะกดรับและนะ><
"ฮะ..ฮัลโหล"
"พัพป์ทำความสะอาดเสร็จหรือยังครับ?"
"อ้อ!พัพป์กำลังจะออกไปแล้วล่ะค่ะ"
"ให้พี่ไปรับมั้ย?"
"อุ้ย!อย่าเลยค่ะลำบากพี่จีเอ็มแย่เลย"
"ฮ่ะ ฮ่า ไม่หรอก เดี๋ยวพี่ไปรับนะ"
"มะ.."ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด วางไปแล้ว กรี๊ดเขาจะมารับฉันหน้าฉันล่ะมันหรือเปล่าฉันวิ่งไปที่กระจกในห้องเรียนและส่องกรี๊ดหน้ามันมาก แป้ง !
ฉันวิ่งมาที่กระเป๋าตัวเองก่อนจะหยิบแป้งฝุ่นออกมาปะ ฉันเทแป้งฝุ่นลงในมือก่อนจะถูแล้วทาหน้า
"เฮ้!นี่เธอฉันถูแล้วนะ!"เสียงซิสเตอร์ทักขึ้น อุ้ยแป้งเต็มเลย
"แหะ ๆ ฉันขอโทษเดี๋ยวฉันถูให้ก็ได้ แต่ขอฉันปะแป้งก่อน"
"เหอะ!โป๊ะไปก็เท่านั้นและเขาไม่มองเธอหรอก"เมื่อได้ยินคำพูดนั้นฉันหันไปมองหน้านายซิสเตอร์ก่อนจะพูดว่า
"นายอย่ามารู้ดีหน่อยเลยก็ตนอย่างนายมันไม่เคยมีความรักนิ!"
"เธอก็อย่ามารู้ดีหน่อยเลยว่าฉันไม่เคยมีความรัก!"
"ถ้านายมีความรักนายจะไม่พูดอย่างนี้ นายพูดเหมือนนายรู้จักความรักดีนักแหละ"
"อย่างน้อยฉันก็ไม่วิ่งตามต้อยๆเหมือนหมาหาเจ้าของอย่างนี้หรอก!"
"นี่นายนายว่าฉันแรงไปแล้วนะ!"ฉันพูดก่อนจะกลั้นน้ำตาที่บริ่มอยู่บนขอบตาและกระพริบตาถี่ๆ
"นายมันคนไม่มีหัวใจ ถ้านายลองรักใครสักคนแล้วนายจะรู้ว่ามันเป็นยังไง!"ฉันพูดจบน้ำตาเจ้ากรรมก็ไหลออกมา ทีแรกซิสเตอร์ดูตกใจนิดหน่อย แต่เขารีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ 
ปึก! 
ฉันโยนกระปุกแป้งลงพื้นก่อนจะหยิบกระเป๋าและเดินออกมา ฉันยกมือเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างกับเขื่อนแตก 
หึ!มันเจ็บนะมีคนมาว่าอย่างนี้อ่ะ ฉันก็ไม่เข้าใจว่ามำไมเขาต้องมาว่าฉันด้วยT^T
พลั่ก!
"ขอ...ฮึก ทะ..โทษค่ะ"ฉันก้มหัวให้คนที่ฉันเดินชนก่อจะเดินออกมาแต่..!
"เดี๋ยว!พัพป์ร้องไห้ทำไมน่ะ"ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองก็พบไครอนที่ยืนหน้ามุ้ยอยู่
"เธอเป็นอะไร ไอ้เซล์มันทำอะไรเธอ"
"ฮึก ฮือ ๆๆ"ยิ่งเขาพูดฉันก็ยิ่งเจ็บ มันทำให้ฉันร้องไห้หนักว่าเดิมอีกT^T
"เฮ้!เธอ ฉันปลอบคนไม่เป็นนะ"ฉันไม่พูดอะไรอยู่ดีๆไครอนก็โอบฉันก่อนจะกดหัวฉันซุกไปที่อกกว้างเขา  ฉันปล่อยให้เขากอดไปซักพักจนเริ่มรู้
สึกดีกว่าเมื่อกี้ฉันจึงถอยออกมา แต่ต้องตกใจเมื่อข้างหลังของไครอนคือพี่จีเอ็ม!
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 245 ท่าน