Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
Neighbors กับดักหัวใจยัยตัวเเสบข้างบ้าน
llวมไws'n'ojราMรี
น้ำตาดาวเหนือ
3
15/05/2555 10:15:53
147
เนื้อเรื่อง
แก๊ก………แก๊ก ……… แก๊ก……..
มันมาอีกแล้ว  ไอ้บ้ากัซเซ็ทปาหน้าต่างระเบียงบ้านชั้นทุกวันวันนี้เป็นวันที่5ที่ไอ้หมอนั่นทำแบบนี้
วันแรก หมอนั่นปาหน้าต่างระเบียงพอชั้นเปิดออกไปหมอนั่นก็ขนของกินมาไว้หน้าระเบียงห้องชั้นบอกว่าเลี้ยงขอบคุณที่ชั้นช่วยไปซื้อของเป็นเพื่อน  
วันที่สอง  มันให้เหตุผลว่าเหงาไม่มีเพื่อนคุย  จนชั้นต้องนั่งคุยเป็นเพื่อนจนเกือบสว่าง
วันที่สาม ไม่มีเพื่อนเชียร์บอลมันปีนระเบียงมาดูบอลบ้านชั้น  กว่าจะกลับก็เกือบตีสี่
วันที่สี่ มันให้ชั้นต้มมาม่าให้  เพราะเกิดหิวกลางดึก  ต้องนั่งกินเป็นเพื่อนมันอีก สุดท้ายก็นอนเกือบเช้าอีกเหมือนกัน
วันที่ห้าวันนี้  มันปาหน้าต่างระเบียงบ้านชั้นอีกแล้ววววววววว      อะไรกันนักหนาฟะ  ชั้นทำเป็นไม่สนใจตั้งหน้าตั้งตาดูทีวีตรงหน้า
แก๊ก ..แก๊ก..แก๊ก..
ไม่สนเว่ย
ก็อกๆๆ    “เฮ่   ถ้าเธอไม่เปิดชั้นพังประตูเข้าไปจริงๆนะ”  
“  เฮ่ยไม่ได้นะ ”   สุดท้ายชั้นก็ต้องเปิดประตูให้มันอยู่ดี 
“มีอะไร”   
“คืนนี่ดาวสวย”   
“นี่หนะเร๊อะเหตุผลที่นายเกือบพังประตูบ้านชั้น”  
“ก็เธอไม่ยอมเปิด”  
“นี่มันบ้านชั้นนะ จะเปิดไม่เปิดก็สิทธิ์ของชั้น”
“ถ้าเธอไม่เปิด  ชั้นก็พังมันเข้ามาไง”   ไอ้เลว  แกกำลังทำลายความสงบสุขในชีวิตชั้น  เอเมนทำไมชั้นต้องมาเจอคนอย่างไอ้บ้านี่ด้วย
“ไปดูดาวกัน”  หมอนั่นคว้ามือชั้นออกไปที่ระเบียง
“ไม่เอา  ชั้นจะนอนแล้ว” 
“หือ”   หมอนั่นเลิกคิ้วหันมามองหน้าชั้น
“ชั้นง่วงจะตายอยู่แล้ว  เพราะนายนั่นแหละทำให้ชั้นต้องนอนเกือบสว่างทุกวันเลย  ห้าวววว”  ออสก้าปีนี้ต้องได้ชั้น
“งั้นชั้นนอนเป็นเพื่อน”   ไม่พูดปล่าวกัซเซ็ทเดินไปล้มตัวลงนอนแผ่บนตียงของแอมเฟตามีน
ให้ตายเหอะ  ไอ้หมอนี่รู้จักคำว่าเกรงใจมั่งมั้ยเนี่ยะ
“เธอไม่นอนเหรอ  ไหนว่าง่วงไง”กัซเซ็ทถามแอมเฟตามีนใบหน้าอมยิ้มเจ้าเล่
ให้ชั้นนอนทั้งที่เเกแผ่หลาอยู่บนเตียงเนี่ยะนะ  ได้ไปถึงไหนต่อไหนกันพอดีไอ้บ้านั้นยิ่งบ้าๆบอๆอยู่ด้วย
“เปลี่ยนใจแล้ว  ชั้นอยากดูดาวมากกว่า”  ชั้นหันหลังเดินออกไปที่ระเบียง
คืนนี้ดาวสวยอย่างที่หมอนั่นว่าจริงๆ ท้องฟ้าปลอดโปล่งดาวลอยเต็มฟ้าไปหมด
“เธอชอบดาวดวงไหนมากที่สุด” อีตากัซเซ็ทหันมาถามชั้น
“ไม่รู้สิ  ชั้นดูดาวไม่เป็น      แล้วนายหละ”   ชั้นหันไปถามหมอนั่นกลับ
“ชั้นชอบดาวเหนือ”     อีตากัซเซ็ทชี้ให้ชั้นมองดาวดวงหนึ่งที่ส่องสว่างค่อนข้างชัดกว่าใคร บนท้องฟ้า
“ทำไมถึงชอบดาวเหนือหละ”
“เวลาที่เราท้อแท้สิ้นหวังให้มองไปที่ดาวเหนือจะทำให้เรามีความหวัง  ใครคนนนึง   ใครคนนึงเคยบอกชั้นว่าถ้าเราหันหน้าไปทางดาวเหนือ หลับตาเเล้วกลั้นหายใจนับหนึ่งถึงสิบ เราจะได้เจอคนที่จริงใจกับเราที่สุด  เเละพร้อมจะอยู่เคียงข้างเราไม่ว่าทุกข์หรือสุข”หมอนี่เชื่อเรื่องเเบบนี้กับเค้าด้วยเหรรอเเนี่ยะ
“เดี๋ยวชั้นมานะ”   หมอนนั่นบอกชั้นก่อนปีนระเบียงกลับไปบ้านตัวเอง
ไม่นานหมอนั่นก็ปีนกลับมาพร้อมกีต้าร์ในมือ
ชั้นนั่งลงข้างๆหมอนั่น  เค้าเริ่มดีดกีต้าร์ในมือ
“เหม่อมองท้องฟ้าที่กว้างใหญ่
ชั้นเฝ้ามองเธอจากที่ที่ไกลแสนไกล
เธอช่างดูงดงาม  และสดใส
และช่วยเติมความหวังให้ใครหลายคน
แต่ไม่เข้าใจ  ทำไมวันนี้เธอดูหม่นหมอง
อาจเพราะเรื่องราวมากมายที่เธอต้องเจอ
หรือเป็นความเดียวดาย  อันโหดร้ายที่เธอต้องเผชิญ
หยดน้ำตาที่รินไหล ถึงแม้ไม่มีใครเห็น
แต่ไม่เป็นไร   ชั้นคนนี้จะช่วยซับมันเอง
ความเดียวดายที่เธอต้องเจอ
หากมีชั้นเคียงข้างเธอไม่ต้องกลัวสิ่งใด
แม้ท้องฟ้าที่แสนกว้างใหญ่  ก็ไม่อาจกั้นใจที่รู้สึกถึงกัน
หยดน้ำตาดาวเหนือ   ชั้นจะคอยซับมันด้วยหัวใจ
จากนี้และตลอดไป   ชั้นให้สัญญา
น้ำตาดาวเหนือ  จะเหือดแห้งไป
จากนี้และตลอดไป  ชั้นให้สัญญา…..”
“ไม่ได้ให้ฟังฟรีๆหรอกนะ  ไม่ต้องมาเคลิ้มเลย”   หมอนั่นดีดหน้าผากชั้น  
“นายเสนอหน้ามาเล่นให้ชั้นฟังเองนะ”
“ชั้นแค่มาเล่นเฉยๆ   เธอนั่นแหละที่เสนอหน้ามาฟังเอง”    เหตุผลมันฟังดูน่าตบนะชั้นว่า
“ห้าววววตอนนี้ชั้นง่วงแล้ว   ไว้คิดออกว่าจะให้จ่ายยังแล้วจะมาบอกแล้ว”   ไอ้บ้านั่นพูเองเออเองเสร็จสรรพแล้วก็ปีนกลับบ้านตัวเอง  
จะบ้าตาย  ไอ้หมอนี่มันคนประเภทไหนเนี่ยะ

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
     
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 130 ท่าน

Line PM