Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Past day วันเก่าๆของเรา ฉันไม่เคยลืม
kimiko
แฟน!?!
5
10/05/2555 12:39:03
207
เนื้อเรื่อง
ฉันรีบโทรไปหาริสทันที ป่านนี้คงนอนร้องไห้แน่ๆ ตอนคาบเรียนภาคบ่ายมันยังโดดเรียนชิ่งกลับบ้านก่อนเลย
[แกมีอะไร...]ทาร์ริสถามเสียงสั่น ฉันรู้ดีว่าการอกหักมันเจ็บปวด
“ฉันแค่จะโทรมาปลอบแกนะ เป็นยังไงบ้าง...”ฉันถามอย่างเป็นห่วง
[แกไม่ต้องมาพูดเลย ฮือๆๆๆ]มันพูดไปร้องไป วันนี้มันจะตายมั้ยเนี่ยยยยยย...
“แล้วแกจะให้ฉันทำยังไง อกหักมันเป็นเพียงการเริ่มต้นนะ ชีวิตอีกยาวไกล ตัดใจแล้วไปหาคนใหม่ซะเถอะ เดี๋ยวแกจะยิ่งกลุ้ม”ฉันพูดปลอบ
เฮ้อ...ทำไงได้ ฝ่ายชายเขาเจ้าเล่ห์
[ฮึกๆ งั้นแค่นี้นะ แกเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันTT^TT]มันพูด
“จ๊ะ บาย”ฉันพูด แล้วกดตัดสาย
เหนื่อยใจ ความรักกับเรื่องเรียนมันซับซ้อน จิตใจคนเราใช่ว่าจะไม่เปลี่ยนแปลง
 
ตอนทานข้าว
ฉันอยู่กัน4พ่อแม่ลูก ในคฤหาสน์หลังโต กับคนรับใช้ต่างๆ พ่อฉันชื่อโคทโทลล์
แม่ฉันชื่อเอมิน่า ส่วนพี่ชายชื่อเลคอน
“พ่อ แม่ พี่”ฉันเอ่ยปากพูด
“ว่าอะไรลูก/อะไรจ๊ะ/อะไออะเอน อี้อินอู่อ๊ะ(อะไรอ่ะเวน พี่กินอยู่นะ)”
โอ๊ยยยย ถ้าฉันบอกไป จะบ้านแตกมั้ยเนี่ย!!!
เป็นไงเป็นกันTT
“คือ...หนู...มีแฟนแล้ว”ฉันพูดกล้าๆกลัวๆ
“หา!?!/อะไรนะ!!!/O_O”ทั้ง3พากันตกใจ
“แค่กๆๆๆ ว่าไงนะลูก!!!”พ่อที่กำลังดื่มน้ำพุ่งน้ำเต็มพื้น คนรับใช้ลุกลี้ลุกลนทำความสะอาด
แม่ที่กำลังจะกินสเต๊กส้อมกับมีดร่วงกับพื้นทันที
พี่ที่กำลังเคี้ยวตุ่ยๆก็สำลักอาหาร
อะไรกัน- -:;แค่ลูกสาวคนเดียวมีแฟน ถึงกับพากันยกใหญ่
“พาเขามาพรุ่งนี้เลย!วันเสาร์หยุดนี่”พ่อออกคำสั่งทันที
“แม่อยากเห็น!!!”
ส่วนพี่รีบดื่มน้ำอึกใหญ่แล้วจ้องตาประมาณว่า ได้ไงวะ
ฉันรีบวิ่งขึ้นข้างบนด้วยความอาย เสียงเรียกจากทั้ง3ยิ่งทำให้ฉันอาย!!ถึงมันจะเป็นการแก้แค้นให้เพื่อน แต่มันก็อายนี่นา
ลืมบอกอีกอย่างค่ะ พี่ชายฉันอายุ23แล้ว หล่อเหมือนพ่อตอนหนุ่มๆ แต่ไม่มีแฟนสักที เพราะพี่มันบอกว่า ยังไม่ใช่ และเป็นนักเซิร์ฟอันดับ2ในเมืองทีเดียว
ส่วนฉัน อายุ17แล้วค่ะ รวมๆแล้วพี่ก็แก่ไม่ใช่น้อย 555+
คืนนี้ลาก่อน ง่วง ครอกกกก...z z Z
 
เช้า...
07.30
ฉันรีบโทรไปหาซานฟราส ซึ่งเขาก็ตกลงกลับมาว่าจะไปตอน9โมงเช้าและเราเตี้ยมกันไว้ประมาณว่าชอบสีอะไรเผื่อพ่อถามและฯลฯ
“แน่ใจนะ ว่าเขาคนนั้นจะดูแลน้องได้”พี่คอนถาม
“ไม่รู้สิคะ...พี่คอน หนูจะบอกอย่างหนึ่งให้ ห้ามบอกพ่อแม่ล่ะ”ฉันซุบซิบๆกับพี่ชาย
“ว่ามา”
แล้วฉันก็เล่าทุกอย่างให้ฝัง ที่ฉันจะใช้ซานฟราสเป็นเครื่องมือ
“จะไม่รุนแรงไปเหรอ- -“พี่ถาม
“แล้วทีเค้าทำกับริสล่ะมันร้องห่มร้องไห้ทั้งวันทั้งคืน”ฉันอธิบาย
พี่ฉันส่ายหน้าช้าๆ แล้วเดินเข้าบ้านให้ฉันอยู่ในสวนน้ำพุดังเดิม
นายจะต้องเจอบทโหดรึเปล่าน้า อีตาหน้าหล่อ(ด่าเจ็บมาก)อย่าพึ่งตายซะล่ะ หึ
 
09.33
ฉันพาเขาเข้าบ้าน เขาเล่าว่าทันทีที่เขาเล่าให้พ่อฟัง ถึงกับพ่อเขาจะมาด้วย
ไม่มาน่ะดีแล้ว-_-
“คนนี้เหรอ...เธอชื่ออะไรจ๊ะ”แม่ถามยิ้มๆ สงสัยถูกใจความหล่อรวยของซานฟราส
“ซานฟราส คิโตโคะ ครับ”
“ลูกครึ่งญี่ปุ่นเหรอ แล้วทำไมรักกับลูกฉันได้ล่ะ”พ่อถามสีหน้ายิ้มเยือกเย็น(พ่อฉันน่ากลัวชะมัด)ทำเอาพี่ชายถึงกับจ้องพ่อทีเดียว
“ตอนนั้นลเวนหกล้ม ผมเลยไปช่วย แล้วเราก็เจอกันบ่อยๆครับ”เขาทำสีหน้าจริงจังจนฉันอึ้งในความเนียนของเขา
พี่ฉันส่งสายตาประมาณว่า เนียนโคตรๆ
ฝึกมานานล่ะสิท่า-__-:;
“ลเวนชอบสีอะไร”พ่อถาม
เอาแล้วไง ><
“สีฟ้าครับ”
ฉอดๆๆๆๆ
 
“พ่อเธอนี่...โหดเป็นบ้า”เขากระซิบกับฉัน
ฉันหลุดก๊ากออกมาทันที ฮ่าๆๆๆ พ่อหวงลูกสาวมันก็ยังงี้ล่ะน่า
 
เขากลับไปแล้ว ฉันนั่งรอฟังผลจากพ่อ...
“ฉันจะให้แกคบกับเขา...แต่!!!...ถ้ามันหักหลังลูกพ่อจะตัดมันให้เป็ดกิน!”พ่อสั่งอย่างเผด็จการ
โอ๊ย!พ่อขา หนูนี่แหละจะหักหลังเขา!
ดูไปดูมาพ่อฉันหล่อจัง- - เอ พี่ฉันหล่อเหมือนพ่อแต่ทำไมพี่โสดล่ะ ไม่มีใครเอาพี่งั้นเหรอ น่าสงสารแฮะ
แต่พี่ฉันก็ปากหมานะบางที แต่ใจดี อบอุ่น พึ่งพาได้ และเป็นกันเองมากๆด้วย
ฉันนั่งเหม่อสักครู่กลับเข้าห้องไป
ก๊อกๆ
“เข้ามาสิ”
“คุณหนูคะ แย่แล้ว คุณนายใหญ่เป็นลม!!!”สาวใช้รีบตะโกนบอกฉัน ฉันรีบวิ่งลงไปข้างล่างทันที...
นี่มันอะไรอีกนะ!!!
 
           
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 214 ท่าน