Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
รักร้ายๆ ของนายปีศาจ
YUU
Chapter 3
3
28/04/2555 19:46:36
496
เนื้อเรื่อง
หลังจากที่ได้เปิดตัวไปแล้ว(คุยซะยิ่งใหญ่)ทุกคนที่ฉันคิดว่าคุย และเข้าถึงยาก กลับเข้ามารุมล้อมและพร้อมจะพูดคุยเสมือนว่าฉันเป็นดาราที่บินตรงมาจากฮอลลีวูดก็ไม่ปาน แต่จริงๆแล้วฉันก็พอจะรู้ว่าส่วนหนึ่งมาจากอิทธิพลของฟีนิกส์ด้วยนั่นแหละ แต่ก็นะ ถึงฉันจะรู้ว่าตัวเองนั้นไม่ใช่คนปรกติ แต่ก็ไม่รู้สึกคุ้นเคยกับปีศาจเหล่านี้อยู่ดี ฉันยังคงความรู้สึกหวาดกลัวอย่างเสมอต้นเสมอปลายอยู่ดีTToTT
ตอนนี้ฉันนั่งเสนอหน้าอยู่ที่โรงอาหารของโรงเรียนซึ่งกว้างเกินความจำเป็นมากๆ มากจนฉันไม่รู้ว่า นักเรียนเพียงเท่านี้ เขาจะสร้างให้มันใหญ่โอ่โถงไปไหน แถมอาหารแต่ละอย่างก็ไม่เหมือนอาหารทั่วๆไปที่ฉันเคยเจอ ใครมันจะกระเดือกลงไปได้เล่า YoY
“เฮ้ เธอจะไม่กินอะไรหน่อยหรอ”  ฟีนิกส์ท้วงขึ้นเมื่อเห็นว่าฉันยังนั่งนิ่งอยู่หน้าจานอาหารที่หมอนั่นพูดถูกเดะๆว่า ‘อะไร’
“ฉันมีคำถาม”
“ว่ามาสิ” ฟีนิกส์บอกหน้านิ่งๆ
“นี่” ฉันเอามือชี้ไปที่จานอาหาร “มันคืออะไร
“ซาลามาน”
=_=มันคือชื่ออาหารเหรอ?
“มันกินได้หรอ” ฉันถามพลางเหลือบไปมองอย่างหวาด สภาพคล้ายๆผักนานาชนิดนำมาปั่นรวมกัน แล้วเทราดไปบนอะไรซักอย่างขาวๆข้นๆ อา แค่มองยังดูไม่ไหวเลย
“กินได้สิ ใครๆก็กินกันทั้งนั้น” ฟีนิกส์ตอบพลางยักไหล่เหมือนกับว่าคำถามฉันมันช่างไร้สาระจริงๆ แต่ใครๆที่นายพูดถึง มันไม่เหมือนใครๆของฉันนี่ยะ
“ฉันคิดว่า ฉันอาจจะไม่เหมือนใครๆที่นายพูดถึงอะนะ” หรืออีกอย่างหนึ่งคือฉันไม่คุ้นเคย และคาดว่าจะไม่มีวันคุ้นเคยกับไอ้อาหารประหลาดๆนี่
“อ้อ จริงสิ เธอมาจากโลกมนุษย์นี่นาที่นั่นอาจจะไม่มีอาหารดีๆแบบนี้ซักเท่าไหร่” ฟีนิกส์พูดพร้อมยิ้มเยาะๆ
อาหารดีๆเร๊อะ ถ้าแบบนี้เรียกว่าอาหารดีๆแล้วล่ะก็ฉันขอทานอ้วกมังกรอะไรอย่างนั้นได้ป่ะล่ะ TToTT(ประชด)
“อ่า แบบว่าที่นี่มันไม่มีอาหารแบบที่คนบนโลกมนุษย์อันต่ำต้อยด้อยค่ากินได้เลยหรอ แค่ผลไม้ก็ยังดีToT”
ฉันที่ทนมองอาหารตรงหน้าไม่ไหวก็เริ่มมองหาทางเลือกให้ตัวเอง เพราะยังไงซะท้องของฉันมันแทบจะโดนน้ำย่อยในกระเพาะกัดเซาะแทบจะขาดแล้ว หากว่าจะไม่ทานอะไรเลยก็ฟังดูโหดร้ายกับความหิวโหยของฉันเกินไป
“เฮ้ ลูก้า อาหารที่นี่ดีกว่าอาหารที่เธอเคยกินเป็นไหนๆนะ เธอจะเรียกร้องหาอาหารจำพวกนั้นไปทำไมกันล่ะ” ฟีนิกซ์ตีหน้าใสซื่อถามฉันอย่างไม่เข้าใจ แล้วฉันต้องอธิบายยังไงล่ะเนีย
“ผมว่า คุณลูก้าอาจจะยังไม่ชินกับอาหารของเราก็เป็นได้นะครับประธาน” เสียงทุ้มนุ่มนวลเสียงหนึ่งงอธิบายเสียงที่อยู่ในใจฉันได้อย่างชัดเจน นั่นแหละ ฉันคิดอย่างนั้นเลย ว่าแต่เทวดาผู้ช่วยชีวิตฉันเป็นใครกัน
ฉันหันกลับไปมองช้าๆ และใจก็นึกอยากขอบคุณเขานัก แต่เพียงแรกพบสบตาฉันก็แทบจะลืมตัวอ้าปากค้างกับสิ่งที่ได้เห็น เจ้าของเสียงอันนุ่มนวลกระชากใจนั้นนอกจากจะหล่อไม่แคร์ใครแล้ว เขายังให้ภาพลักษ์ที่เรียกได้ว่าเทวดาอย่างไม่ต้องคิดนาน ใบหน้าขาวใสในชุดนักเรียนสีขาวสะอาดตาทั้งชุด ผมสีบลอนด์เข้มเล็กน้อยซอยรากไทรรับรูปหน้าเรียวๆนั่นอย่างเหมาะเจาะไหนจะปากสีแดงๆนั่นอีกล่ะ ไร้ที่ติ!
“แอฟฟรอน” ฟีนิกซ์ร้องทักเมื่อมองแล้วเห็นว่าเป็นใคร กรี๊ดดด แอฟฟรอนงั้นหรอ แม้แต่ชื่อก็ยังน่าหลงไหล
“อรุณสวัสดิ์ครับประธาน และคุณลูก้าคู่หมั้นประธาน”
“เธอทำหน้าเหมือนกำลังจะกลืนแอฟฟรอนลงท้องทางสายตา น่าอายจังลูก้า” ฟีนิกซ์ท้วงเมื่อเห็นว่าฉันคงจ้องเพื่อนเขานานเกินไปทำให้ฉันดึงสติกลับมาได้และยิ้มเก้อๆ หันกลับมามองหน้าฟีนิกซ์อีกครั้งและนั่นทำให้ฉันหุบยิ้มโง่ๆลงแทบไม่ทัน ถ้าฉันจะกลืนแอฟฟรอนลงท้องทางสายตา ตาบ้าฟีนิกซ์ก็คงกำลังแล่เนื้อเถือหนังฉันทางสายอยู่TToTT
“ฉันเปล่านะ” ฉันแก้ตัวเสียงอ่อย ฉันแค่ไม่นึกว่าปีศาจก็มีคนที่เป็นเทวดาอยู่ด้วย
พอหันมาเจอฟีนิกซ์ฉันก็อดเปรียบเทียบไม่ได้ หมอนี่เองก็เรียกได้ว่าหล่อทะลุทะลวงตับ ไต ไส้ พุงเหมือนกัน เพียงแค่ภาพลักษณ์ของหมอนี่ออกไปทางปีศาจซาตานอย่างที่เขาเป็นนั่นไง ผมสีแดงเพลิงนั่น ทำให้เขาโดดเด่นเพียงแค่แวบแรกที่เห็น นัยตาสีเทาอ่อนที่กำลังจ้องมาทางฉันอย่างเคืองๆบ่งบอกได้อย่างดีว่าอารมณ์ค่อนข้างแปรปรวนง่าย และคิ้วเข้มๆที่มีสีออกน้ำตาลเข้มนั่นยิ่งส่งให้หน้าหล่อๆนั่นดูเอาแต่ใจอย่างร้ายกาจอีกต่างหาก ฟีนิกซ์จิ๊ปากอย่างเสียอารมณ์ก่อนหันไปพาลคนข้างๆ
“นายมีธุระสำคัญมากมั๊ย” อา หมอนี่นอกจากดูเอาแต่ใจอย่างร้ายกาจแล้ว ยังไร้มารยาทแบบสุดๆด้วยสินะ
“อา อย่าพูดเหมือนไล่กันอย่างนั้นสิครับ ผมทำอะไรไม่ถูกใจไปรึไง” แอฟฟรอนพูดยิ้มๆอย่างไม่ถือสาและ จากสายตาที่มองไปยังฟีนิกซ์น่าจะเป็นความชินชามากกว่า
“เผื่อนายอยากรีบพูดรีบไปไง” ฟีนิกซ์ยังเสียมารยาทได้ไม่ขาดตกบกพร่อง
“ฮ่าๆๆ ผมเองก็ว่างๆอ่ะนะ แต่ก็ไม่อยู่รบกวนเวลาครอบครัวนานหรอกนะครับ” แอฟฟรอนพูดพร้อมหันมาส่งยิ้มเทวดาให้ฉันอีกรอบ “ก็แค่อยากมาทักทายว่าที่เพื่อนสะใภ้เท่านั้นเอง”
“เห อะ เอ่อ หมายถึง”
“ก็คุณลูก้านั่นแหละครับ ผม แอฟฟรอน ทายาทสายตรงเพียงคนเดียวของภูตหิมะครับ” แอฟฟรอนแนะนำตัวอย่างสุภาพอีกครั้งพร้อมก้มหัวเล็กน้อย ถึงจะบอกว่าเป็นภูต แต่ดีกรีความน่ากลัวนั่นกลับโดนรัศมีความหล่อกลบซะหมดสิ้น กรี๊ดดด ในใจToT
“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันลูก้าเป็น...”
“ฟีนิกซ์ง่อยๆไร้ความสามารถ บินไม่ได้ แถมพิการมีปีกสองสีมีดีเพียงอย่างเดียวคือหน้าอกที่ดูเกินอายุมาหน่อย และเป็นภรรยาของฉันในอนาคต นายหมดธุระแล้วสินะ”ฟีนิกซ์ที่รีบชิงตอบแบบไม่หายใจและออกปากไล่แอฟฟรอนของฉัน(?)อย่างโจ่งแจ้งอีกครั้ง
“ฮ่าๆๆๆ ประธานนี่ท่าทางจะหลงคุณลูก้าพอตัวนะครับ งั้นผมไม่รบกวนแล้วครับ”แอฟฟรอนบอกยิ้มๆ
“และช่วงนี้นายเลิกคบฉันซักพักก็ได้นะ” ฟีนิกซ์บอกงอนๆ
“ฮะๆๆเห็นจะยากนะครับ เพราะผมเองก็ค่อนข้างจะชอบประธานอยู่พอตัว”แอฟฟรอนบอกก่อนขยิบตาให้ฉันน้อยๆ(กรี๊ดดดด)และเดินผละจากไปพร้อมรอยยิ้ม
“เธอมองเจ้านั่นซะฉันยังอายแทนเลยนะยัยเตี้ย!”
“นะ นาย เรียกฉันยัยเตี้ยงั้นหรอ” แง้ ช็อคอ่ะ ฉันไม่คิดว่าหมอนี่จะเป็นคนอย่างนี้นะ
“ทำไม ไม่ได้รึไงก็เธอเตี้ยจะตาย”
“ฉันแค่ตัวเล็กหรอกย่ะ”
 “แล้วมันต่างกันตรงไหน เตี้ยกับตัวเล็ก” อย่างน้อยๆมันก็ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นละกัน แต่ฉันก็ได้แต่จ้องหมอนั่นเคืองๆและแอบงอนเล็กๆก่อนสะบัดหน้าหนี
“กล้าสะบัดหน้าใส่ฉันงั้นหรอยัยเตี้ย หลังจากแอบนอกใจฉันแล้วเธอยังกล้าสะบัดหน้าใส่ฉันอีกเหรอ ฉันสาบานตรงนี้เลยว่า หลังจากนี้ฉันจะทำให้เธอไม่มีกะใจแอบไปหวั่นไหวกับใครหน้าไหนอีกทั้งนั้น”
ว่าแต่เว้นแอฟฟรอนไว้ซักคนได้มั๊ยล่ะTToTT
 
…..
หลังจากผ่านมาแล้วสามอาทิตย์ฉันก็ได้เพื่อนเพิ่มขึ้นมาอีกหน่อย แต่จะเรียกก็เรียกได้ไม่เต็มปากนักเพราะอาจจะมีเพียงฉันที่คิดว่าพวกเขาเป็นเพื่อนอ่ะนะ นอกจากตำแหน่งเพื่อนสะใภ้ที่แอฟฟรอนเอามาบอกผองเพื่อนอีกสี่คนของฟีนิกซ์แล้ว อีกตำแหน่งที่มาโคตั้งให้ฉันคือ “ของแปลก” ใช่ หมอนั่นมองว่าฉันเป็นของแปลก เขาสนใจในทุกๆเรื่องที่เกี่ยวกับโลกของฉัน บางทีฉันก็แอบหวั่นๆว่า เจ้านี่จะแอบมาวางยาแล้วลากฉันไปผ่าตัดตรวจดูเครื่องใน ดีเอ็นเอ หรืออะไรทำนองนั้นรึเปล่าเหมือนกันน่ะนะ ฟีนิกซ์บอกฉันว่า หมอนี่เป็นคนเดียวที่ไม่เคยได้สัมผัสชีวิตในแบบของมนุษย์
มาโคเป็นภูติลม ซึ่งฉันก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับหมอนี่มากนักหรอก มาโควเป็นอีกหนึ่งหนุ่มที่หน้าดีมาก ถึงมากที่สุด เขาเป็นตัวแทนแห่งภาพลักษณ์ของพวกเด็กแก่เรียนได้เป็นอย่างดี เพราะเท่าที่สังเกตุหมอนี่มักจะสนใจกับอะไรทั่วๆไปของสิ่งรอบข้างตัวและเก็บมาขบคิดคนเดียว ็ได้ดูเหมือนหมกมุ่นแต่อย่างใดเพราะเขาจะเลิกสนใจทันทีหากพบว่าสิ่งนั้นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้น หรือมีอยู่ทั่วไป มาโคเป็นเด็กหนุ่มหน้าตาออกเอเชียหน่อยๆเพราะมีแม่เป็นคนเอเชีย ผมสีน้ำตาลเข้มรับกันอย่างดีกับเรียวคิ้วหนาสีเดียวกัน ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนๆของเขาบ่งบอกเชื้อสายฝั่งตะวันตก ผิของเขาออกสีแทนนิดๆแต่ก็ดูมีเสน่ห์แบบต ะวันออก เขาดำรงตำแหน่งเหรัญญิกของสภานักเรียนแหละ เหมาะสมสุดๆอ่ะ
เนโล ตัวแทนแห่งภูติน้ำ หมอนี่มีหน้าตาละม้ายคล้ายๆAlexader Ludwig ยังไงยังงั้น และหมอนี่ก็มีนิสัยที่ไหลลื่นเป็นน้ำได้อย่างลงตัวเพราะนอกจากจะกะล่อนลื่นไหลแล้ว อารมณ์หมอนี่ก็เดายากสุดๆเหมือนกัน เพราะเขาจะมีรอยยิ้มดึงดูดใจอยู่ตลอดเวลานัยตาสีฟ้าน้ำทะเลนั้นโดดเด่นสุดๆ ไหนจะผิวที่ขาวอย่างหนุ่มตะวันตกอีกล่ะ ถึงจะขาวโอโมสู้แอฟฟรอนของฉันไม่ได้ก็เถอะนะอ้อหมอนี่เป็นรองประธานนักเรียนเชียวนะ เป็นไปได้ไงไม่รู้
อีวา สาวสวยตัวแทนแห่งภูติไฟ เป็นญาติสนิทฝ่ายแม่ของฟีนิกซ์เธอเองก็มีผมสีแดงเพลิงโดดเด่น ผิวสีน้ำผึ้งขับให้เธอดูสวยเซ็กซี่อย่างบรรยายไม่ได้ ดวงตาเรียวคมสีเทาอ่อนดูเฉลียวฉลาดและเจ้าเล่ห์ ริมฝีปากอวบอิ่มของเธอมักจะถูกแต่งแต้มด้วยลิปสติกสีแดงสดดูเย้ายวน ผมสีแดงเพลิงยาวสลวยม้วนเป็นลอนอย่างธรรมชาติ แต่สิ่งทีทำให้ฉันแทบจะพ่นไฟด้วยความอิจฉาก็คือหุ่นอันสะโอดสะองของเธอ อกเป็นอก เอวเป็นเอว ไม่แปลกใจเลยที่อีเดนยกให้เธอเป็นราชินีของที่นี่ แถมยังเป็นเลขาสภานักเรียนด้วย
เทนกุ หนุ่มหล่อภูติกา เป็นสารวัตรนักเรียนที่สุขุมลุ่มลึก และหล่อ ผมสีดำซอยรากไทรแบบเท่ๆ นัยตาสีนิลดูเรียบนิ่งไม่แสดงอารมณ์ ริมฝีปากบางสีแดงตัดกับสีผิวที่ขาวจัดอย่างชัดเจนสิ่งที่รู้เกี่ยวกับหมอนี่มีเพียงเท่านี้ เพราะฉันกลัวว่าความอยากรู้ของฉันจะไปสะกิดต่อมโหดของเขาเข้าน่ะสิ แต่น่าแปลกที่อีวากลับเป็นคู่ปรับที่ดูเข้ากันดีอย่าน่าประหลาดเมื่อสองคนนี้ยืนข้างๆกันแล้ว ไม่มีอะไรมาบรรยายได้นอกจากคำว่า โคตรจะเหมาะสมกันเลย
 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

สนุกมากเลยค่ะรออ่านต่ออยู่นะค่ะ

จากคุณ fon/(fon1212) อัพเดตเมื่อ 13/05/2555 12:06:58
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 314 ท่าน