Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Following ให้รักนำพา
อีหมิงหมิง
เหมือนความรู้สึกที่ดี
11
25/03/2555 22:15:57
375
เนื้อเรื่อง
ณ ห้องนอนของฉัน
ให้ตายเถอะ จองชินโทรหาฉันตั้งหกสิบกว่าสาย เขาจะเป็นนักกดโทรศัพท์อะไรปานนั้นน–O-;;
ฉันไม่รอช้าให้เสียเวลา รีบโทรกลับหาจองชิน…
[ตูดด...ตูดด...ตูดด...]
T^T ทำไมไม่รับโทรศัพท์ฉันหละ ?TOT
ฉันพยายามติดต่อจองชินแต่เขาไม่รับสายฉันเลย ทำยังไงดี เขาต้องโกรธฉันแน่ๆ แงๆๆTOT
แอ๊ดด...
ฉันหันไปมองประตูเพื่อดูว่าใครช่างกล้าเปิดประตูห้องฉันโดยที่ไม่ขออนุญาต และนั้นก็คือ... ผู้ชายที่ชื่อ คิมซึลกี เขาเดินเข้ามาในห้องฉันเหมือนฉันไม่ได้อยู่ในห้อง เขาเดินตรงมาที่ฉันก่อนจะถามว่า
“ทำไมไม่ลงไปที่งานหละ?”
“อ๋อ ฉันขึ้นมาเอาโทรศัพท์น่ะ ซอนซาให้มาตามเหรอ?”
ฉันพยายามฉีกยิ้มอย่างเป็นกันเองให้กับคิมซึลกี ฉันรู้ว่าความสัมพันธ์ที่เราเคยมีด้วยกันมันเป็นเพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ แต่ฉันก็ยังไม่เคยลืมมัน มันยังคงอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของหัวใจฉันเสมอ เมื่อฉันได้ยินหรือได้พบจากเขาทีไร มันมักจะทำให้หัวใจของฉันสั่นหวั่นไหว มันเป็นความรู้สึกแปลกมาก!!
เขาเดินเข้ามาใกล้ตัวฉันมากขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้ตอนนี้ฉันสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่แรง และเสียงหัวใจที่กำลังเต้นไม่เป็นจังหวะของทั้งเขาและฉัน ฉันค่อยๆถอยเท้าหนีที่ละก้าวในขณะที่เขาพยายามจะก้าวเข้ามาใกล้ตัวฉันขึ้น
“นะ...นาย...จะทำอะไรน่ะ?”
เสียงของฉันสั่นไม่เป็นจังหวะ
“เธอ...สบายดีใช่ไหม?”
เขายังไม่ละความพยายามจะก้าวเข้ามาใกล้ตัวฉันมากขึ้นแต่แล้วโชคก็ช่วยฉัน
♫~ ♫~
“ขอตัวนะ!!...ว่าไงจองชิน”
[ขอโทษนะ พอดีเมื่อกี้ฉันกำลังขับรถอยู่]
“ขับรถไปไหน?”
[…]
“เฮ้!ชุนจองชิน!!”
[ลงมาข้างล่างหน่อยซิ]
“อยู่หน้าบ้านฉันแล้วเหรอ?O_O”
ฉันวางโทรศัพท์จากจองชินแล้วรีบวิ่งลงมาชั้นล่างและบนว่าทุกคนกำลังสนุกสนานกับงานเลี้ยงวันเกิดอยู่ บอร์ดี้การ์ดในชุดสูทสีดำเดินตรงเข้ามาหาฉัน
“คุณหนูครับ มีแขกมาพบครับ”
“อื้ม พาเขาไปเจอฉันที่สวนนะ”
“รับทราบแล้วครับ”
ฉันเดินไปบอกแม่บ้านคนหนึ่งในเตรียมน้ำให้แขกก่อนจะเดินไปรอที่โต๊ะไม้หินอ่อนในสวนข้างคฤหาสน์
ฉันนั่งรออยู่ไม่นาน บอร์ดี้การ์ดก็พาจองชินมาส่งที่โต๊ะ ฉันส่งสายตาอาฆาตให้จองชินอย่างเอาเรื่อง
“ทำไมมองหน้าผมแบบนั้นหละ?” จองชินถามอย่างรู้อยู่แก่ใจ
ฉันทำเป็นไม่ได้ยินที่จองชินพูด หันหน้าไปทางอื่นไม่มองหน้าจองชินเขาจึงลุกเดินจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่มาด้านหลังฉันแล้วโอบกอดจากด้านหลัง พร้อมกับกระซิบข้างหู
“ผมขอโทษนะรักรารามากเลยรู้ไหม”
น้ำตาฉันเกือบไหลเพราะความดีใจ ฉันรู้สึกมีความสุขมากที่สุดเมื่อได้อยู่ใกล้จองชินคนนี้ ฉันหันหน้าหาจองชินและพบว่าฉันกับเขาอยู่ใกล้กันแค่ปลายจมูก จากที่ฉันกำลังหัวเราะอย่างเขินอายถึงกับหัวเราะไม่ออก แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่ใบหน้าของฉัน ตอนนี้มันคงจะแดงก่ำเหมือนลูกมะเขือเทศแล้วแน่เลย >///<
เขาค่อยๆขยับตัวเข้ามาจนกระทั่งฉันได้ลิ้มรสของจูบที่อ่อนหวานของจองชิน เขาเป็นผู้ชายที่ถะนุถนอมฉันเป็นอย่างดี เขาไม่เคยทิ้งฉันไว้คนเดียวและเขาก็ยังเป็นคนที่ฉันไว้ใจมากที่สุด
หลังจากที่เขาถอนจูบแล้วเขาก็ยังเซอร์ไพต์ฉันด้วยของขวัญแสนน่ารัก มันคือแหวนเพชรที่เป็นรูปตัว ‘J’ ซึ่งหมายถึง ‘Jungshin’ และที่นิ้วของเขาก็มีแหวนอีกวงซึ่งเป็นรูปตัว ‘L’ หมายถึงชื่อของฉันนั้นเอง >///<
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 400 ท่าน