Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
The Angels Zeus--->"estrellas" [chapter 4 complete!!]
Glamorous'
The Angels Zeus--->"estrellas":Chapter 4 complete!!
5
19/05/2555 16:57:23
348
เนื้อเรื่อง

ทำไมฉันจะต้องรู้สึกโกรธเธอที่มองผู้หญิงคนอื่น!
ทำไมฉันต้องรู้สึกไม่พอใจเวลาที่เธอต้องการเขา!

 

Chapter 3

15/3/12

          ฉันก้าวเข้ามาในคลับหลังจากที่วางสายจากยัยบ้านั่นไปแล้วไม่นานนัก มันไม่ยากเลยที่ฉันจะตรวจสอบว่าลีเนียซอยู่ที่ไหน และตอนนี้ฉันอยากจะฉีกอกยัยนั่นเต็มที่ซะด้วยสิ!
          “ขึ้นไปไม่ได้นะครับคุณไม่มีบัตรสมาชิก VIP”ฉันขมวดคิ้วเข้าหากันก่อนจะเดินฝ่าการ์ดไปอย่างหงุดหงิด
          “คุณพูดไม่รู้เรื่องหรือยังไง ถ้าคุณยังจะพยายามเข้าไปละก็เราคงต้องใช้กำลังกันละนะ”
          “คุณเฮดิส!”
          ฉันเหลือบตาไปมองร่างสูงที่ฉันกำลังจะเดินเกมต่อไปกับเขาเป็นคนสุดท้ายเพราะเขาเป็นคนที่อันตรายที่สุดในวงนี่ แต่ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์มากพอที่เดินเข้าไปหาเขา เพราะฉันมีอีกเรื่องที่ต้องจัดการอยู่แล้ว
          ฉันอาศัยช่วงที่การ์ดหันไปทักทายอย่างเคารพนบน้อมกับเฮดิสลูกชายเจ้าของคลับแห่งนี้ เดินขึ้นบันไดไปยังชั้น 2 ของคลับซึ่งเป็นโซน VIPที่มีความส่วนตัวมากเพราะว่ามีห้องแยกออกไปต่างหาก
          แขกที่ต้องการความเป็นส่วนตัวและที่สำคัญกระเป๋าหนักมีเงินมากพอจะจ่ายค่าสมาชิกที่เรียกเก็บเป็นรายเดือน อย่าให้ฉันต้องเอ่ยถึงค่าสมาชิกเลย เชื่อสิ! ว่าคุณไม่ยอมเสียให้คลับแห่งนี้แน่นอน
          ฉันเดินตรงไปห้องท้ายสุดก่อนและไม่ลืมที่จะสั่งเครื่องดื่มขวดสีสวยราคาแพงนี่ติดไม้ติดมือไปฝากใบหน้าที่ไร้ยางอายอย่างยัยนั้นด้วย ทันทีที่ฉันเคาะประตูเสียงใสๆ แต่แฝงไปด้วยแววหงุดหงิดดังขึ้น พร้อมกับประตูถูกเปิดออก
          ฉันไม่รีรอให้ยัยนี้ถามว่าฉันเป็นใครหรือพูดอะไรออกมา ฉันจัดการเทขวดเหล้าในมือใส่ศีรษะของยัยนั้นทันที เหล้าไหลไปตามปอยผมของยัยนั้นพร้อมกับเสียงกรีดร้องที่แสบแก้วหู
          “ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าผู้ชายคนนั้นเป็นของฉัน เธอกล้าดียังไงมาแทะเลมผู้ชายของฉันตอนเขาเมา”
          “แก!ยัยบ้า แกกล้าดียังไงมาทำแบบนี้กับฉัน แกไม่รู้หรือไงว่าฉันเป็นใคร”ยัยนั้นง้างมือขึ้นเตรียมจะตบฉันแต่ฉันคว้าข้อมือเอาไว้ก่อนพร้อมกับเหวี่ยงฝ่ามือใส่ใบหน้าสวยๆ ของยัยนั้น
          “ฉันจะไปรู้ชีวประวัติที่มันไร้สาระของเธอได้ยังไงกันละ ถอยไป!ถ้าไม่อยากตายคามือของฉัน”
          “คิดว่าฉันจะยอมแกหรอ”ยัยนั้นเดินไปหยิบมีดพับเล็กๆ ในกระเป๋าเธอออกมาก่อนจะเดินตรงเข้ามาหาฉัน
          “ถ้าจะเอามันมาให้ฉันกรีดหน้าเธอให้ละก็ เดินเข้ามาเลย”
          “ฉันนี่แหละจะกรีดหน้าเน่าๆ ของเธอ ยัยบ้า!”ฉันกำหมัดแน่นพร้อมกับจับมือข้างที่ยัยนั้นถือมีดเอาไว้พร้อมกับบิดมันออก
          “แล้วหน้าที่ผ่านมีดหมอมาเยอะอย่างเธอละ หึ!ให้ฉันช่วยกรีดมันเพิ่มไหมละ”ฉันแย่งมีดมาเป็นของตัวเองก่อนจะกดยัยนั้นลงกับพื้น
          “ฉันจะแจ้งตำรวจ!”ฉันแค่นหัวเราะในลำคอพร้อมกับส่ายหน้าไปมา
          “ฉันคิดว่าเธอไม่โง่ขนาดนั้นหรอก มีดก็มีดเธอไม่ใช่หรอ ฉันคงจะผิดน่าดู”ฉันปล่อยให้ยัยนั้นเป็นอิสระก่อนจะเดินตรงเข้าไปคว้าตัวผู้ชายที่นอนราบกับโซฟาขึ้นมา
          “ให้ตาย!ฟื้นเมื่อไหร่ฉันเอานายคืนให้สาสมแน่ ลีเนียซ!”
 
 
          ฉันนิ่วหน้าอย่างไม่พอนักกับเรื่องเมื่อคืน ลีเนียซยังคงนอนนิ่งและไม่รู้สึกรู้สาว่าฉันกำลังโมโหเค้ามากแค่ไหน เขากล้าดียังไงให้ฉันยืนรอแล้วตัวเองก็ไม่เที่ยวมีความสุข
          “ตื่น!”ฉันเทน้ำในขวดราดหน้าคนที่นอนกองอยู่บนพื้น ลีเนียซยกมือป้องหน้าก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น
          “Damn it! What the hell?”ฉันใช้มือตบหน้าเขาเบาๆ ทันทีที่เขาสบถด่าฉันด้วยคำหยาบ
          “เมื่อคืนนายทำให้ฉันหงุดหงิด ยัยบ้านั่นจะเอามีดมากรีดหน้าฉันด้วยซ้ำที่ฉันไปขัดจังหวะการแทะนาย”ลีเนียซดันตัวเองขึ้นจาดพื้นพร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉันจนฉันเผลอใจเต้นแรง
          “ทำไมหึงฉันถึงขั้นต้องตามไปวีนเลยหรอ ที่รัก!”ลีเนียซกระตุกที่มุมปากอย่างพอใจที่รู้สึกว่าตัวเองมีอิทธิพลของฉันมากขนาดนั่น
          “Oh!แน่นอน ฉันหึงนายมากเลยละ ที่รัก!ไม่มีนายฉันก็ไม่มีคนทำงานให้สิ เอาละ...ไปอาบน้ำซะได้เวลาทำงานสำคัญแล้ว”
          “เธอทำให้ฉันหงุดหงิด!”ฉันกรีดยิ้มที่ผู้ชายคนไหนมองก็ต้องรู้สึกหัวหมุนให้เขาก่อนจะลุกขึ้นยืนและจัดเดรสให้เข้าที่
          “I’m sorry.”
 
          ฉันกระตุกยิ้มที่มุมปากทันทีที่เห็นเหยื่ออีกรายเดินออกมาตึกเรียนของนักศึกษาแพทย์ ตอนแรกที่ฉันรู้ประวัติการศึกษาของเขาฉันแทบจะไม่เชื่อสายตาว่าเขาเรียนแพทย์ จากการประเมินทางสายตาของฉันแล้วเขาน่าจะเรียนวิศวกรรมศาสตร์หรืออะไรที่มันตรงกับความป่าเถื่อนของเขาซะมากกว่า
          “เฮดิส!เดี๋ยวสิ รอฉันก่อน”และก่อนที่ฉันจะเดินตรงเข้าไปหาเขาก็มีเสียงใสๆ ดังขึ้นจากด้านหลังของเขา เขาหยุดชะงักเล็กน้อยก่อนจะหันกลับไปมองต้นเสียง
           ฉันขมวดคิ้วเข้าหากันในทันทีเมื่อเห็นใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นชัดๆ เพื่อความแน่ใจฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูรูปที่ฉันส่งมาจากเครื่องของโรมัน
          ร่างบางนั่นเดินเข้าไปหาเฮดิสรอยยิ้มบางๆ นั่นสามารถทำให้สีหน้าที่เย็นชาของเขาแปลเปลี่ยนมาเป็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน ฉันหันไปสบตากับลีเนียซที่กำลังเดินตรงเข้ามาฉันในทันที
          “ฉันว่ารูปนี้เด็ดแน่ๆ”ลีเนียซพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะกดชัตเตอร์ติดๆ กัน โดยไม่ถามอะไร
          “ฉันว่าตอนนี้ฉันอย่าเพิ่งปรากฏตัวดีกว่านะ”ฉันมองตามร่างบางและร่างสูงที่กำลังเดินไปด้วยกันก่อนจะก้าวเดินออกมา
          “เธอนี่มีมารยาทเป็นด้วยหรอเนี้ย”ฉันกระตุกยิ้มที่มุมปากและเพ่งมองรูปผู้หญิงคนนั้นอีกรอบหนึ่ง
          “เปล่าหรอก ฉันมีแผนอะไรที่มันเด็ดกว่านั้นอีก ลีเนียซ!”
          “อ้อ!จริงสิ ผู้หญิงอย่าเธอมักจะมีแผนอะไรที่มาทำลายคนอื่นเยอะแยะมากมายอยู่แล้วนิ”
          ลีเนียซเปรยตามองฉันก่อนจะเข้าไปในรถของเขา ฉันจึงเม้มปากเข้ากันแน่นก่อนจะขึ้นรถตามเขาไป คำพูดของเขาคงจะแรงทีเดียวถ้าพูดกับผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน เพราะฉันรู้สึกชินกับเรื่องกับคำพูดแบบนี้และแรงกว่านี้จากทุกคนที่ฉันสร้างข่าวเสียๆ ขึ้นมา แต่แล้วยังไงล่ะ...มันไม่ได้สำคัญกับฉันนิ
          “โกรธรึไง”ลีเนียซหันมามองฉันแวบหนึ่งก่อนจะหันกลับไปมองถนนข้างหน้าต่อ
          “ไม่นิ...คำพูดของนายมันไม่เคยสะเทือนรูขุมขนฉันอยู่แล้ว”ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะหยิบกล้องของลีเนียซขึ้นมาเปิดดูรูป
          “เราไปเที่ยวกันไหม ดูหนัง กินข้าว เดินเล่น...”ฉันเงยหน้าขึ้นจากกล้องถ่ายรูปเล็กน้อยก่อนจะกระตุกยิ้มที่มุมปาก
          “ชวนฉันออกเดตอย่างนั้นหรอ? อย่าบอกนะว่านายหลงเสน่ห์ฉัน”
“หึ!หลงมาตั้งนานแล้วล่ะ”ฉันหรี่ตามองเขานิ่งเพื่อค้นหาความจริงจากคำพูดลอยๆ ของเขา
“อะไรๆ ทำหน้าแบบนั่น คิดว่าฉันจะหลงเธอจริงๆ นะเหรอ? เมย์บี”ลีเนียซผุดรอบยิ้มบางเบาที่มุมปาก ก่อนจะเอื้อมมือมายีหัวฉันเล่น
“ก็ไม่แน่ไม่ใช่หรอ ขนาดนักร้องดังที่มีเสน่ห์มหาศาลและหล่ออลังการยังยอมฉันเลย แล้วนายละเป็นใครก็แค่ผู้ชายธรรมดาที่จัดกว่าหน้าตาดีคนนึง”
“อย่าประเมินฉันต่ำขนาดนั้นสิ ถ้าเธอยังไม่รู้จักฉันดีพอ”
ฉันสะบัดหน้าหนีลีเนียซอย่างหมั่นไส้ แต่ลึกๆ แล้วฉันเองก็รู้สึกสงสัยในตัวตนของเขาเขาเป็นใครกันแน่ เพราะฉันเองไม่รู้ประวัติเขาแม้แต่อย่างเดียว รู้แค่ว่าเขาเดินเข้ามาบอกกับฉันในวันที่ฉันกำลังหาข่าวดาราเมื่อเดือนก่อนว่าเขาจะช่วยฉันทำข่าว
เขามีรถราคาหลายสิบล้านขับ มีคอนโดที่อยู่ใจกลางเมือง เรียนมหาวิทยาลัยเอกชนดังๆ นั่นก็มากพอสำหรับฐานะของเขาอยู่แล้ว เขาไม่จำเลยสักนิดต้องมาหารายได้พิเศษแบบนี่ หรือบางทีเขาอาจจะเป็นลูกคนรวยที่บ้าที่จะใช้ชีวิตด้วยเงินที่ตังเองหาได้อะไรประมาณนัน แต่นั่นไม่น่าจะใช่นิสัยของลีเนียซเลย
“ตกลงว่าเราจะไปไหนกันดี”ลีเนียซถามฉันอีกครั้งหลังจากเงียบไปนาน
“ไม่ละ ฉันไม่ชอบดูหนัง ไม่ชอบกินข้าวที่ร้านอาหารแพงๆ ไม่ชอบเดินในที่ที่คนเยอะๆ”ลีเนียซขมวดคิ้วเข้าหากันก่อนจะเหลือบตามองฉันเล็กน้อย
“งั้นไปเดินเล่นที่ห้างM’mallละกัน”
ฉันเม้มปากเข้าหากันแน่นอย่างไม่ชอบใจเท่าไหร่นัก แต่ก็ไม่ได้ปริปากพูดอะไรเพราะไม่อยากจะเถียงกับคนอย่างเขา ต่อให้ฉันกรีดร้องแล้วบอกว่าไม่ไปเขาก็ยังจะพาไปฉันไปอยู่ดีนั่นแหละ
“หิวรึยัง?”ลีเนียซถามฉันเบาๆ หลังจากเดินเข้ามาในห้างได้สักพัก
“อย่ามาถามเลย จะพาไปไหนก็ไป”ฉันพูดออกไปอย่างเอือมๆ แต่คนตรงหน้าดูเหมือนจะพอใจไม่ใช่น้อยที่ฉันยอมโอนอ่อนตามเขา
“ถ้าอย่างนั้นร้านนั่นก็แล้วกัน”
ฉันเดินตามเขาไปอย่างไม่เข้าใจในการกระทำของเขา มันไม่มีทางหรอกที่คนอย่างลีเนียซจะชวนฉันมากินข้าวเชื่อสิว่าเขาต้องมีจุดประสงค์อะไรสักอย่าง เพราะเขาคงไม่ต่างจากฉันเท่าไหร่ในเรื่องของผลประโยชน์
“นายต้องการอะไรพูดมาเลยดีกว่า ลีเนียซ!เห็นแล้วมันหงุดหงิด”ลีเนียซกระตุกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยก่อนส่ายหน้าไปมา
“เปล่านี่!ฉันก็แค่ชวนเธอมาเดินเล่น ทำไมต้องคิดว่าฉันจะต้องการอะไรจากเธอด้วยล่ะ”ฉันหัวเราะในลำคอ และยังคงจ้องลีเนียซเพื่อรอคำตอบที่แท้จริง
“โอเคๆ ที่ฉันต้องการก็มีอยู่แค่ไม่กี่เรื่องหรอก”ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ ด้วยความหงุดหงิด เหมือนอย่างที่ฉันคิดเอาไว้ว่าเขาไม่ได้ต้องการจะมานั่งกินข้าวกับฉันเพียงเพราะเขาอยากจะทำหรอก
“อะไรล่ะ? ฉันฟังอยู่”ลีเนียซยื่นรูปผู้หญิงคนหนึ่งมาให้ฉันดู ทันทีที่ฉันเห็นฉันก็ต้องขมวดคิ้วเข้าหากันทันที
“ผู้หญิงคนนี้คือคนที่อยู่กับโรมันแล้วก็เฮดิส?”คนตรงหน้าพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเก็บรูปเข้ากระเป๋าตังค์ของเขา
“ช่วยฉันเอายัยนี่คืนมา...แค่นั่นแหละที่ฉันจะขอ”ฉันรู้สึกหัวหมุนและรู้สึกโกรธอย่างบอกไม่ถูกจนฉันต้องสะบัดหน้าหนีเขา
“ทำไมฉันต้องช่วยนายด้วย ยัยนี่มีความสำคัญอะไรกับนายนักหนา”
“มีแน่นอนและทำไมเธอต้องช่วยฉันนะหรอ...ก็มีอยู่ไม่กี่เหตุผลหรอก ข้อแรกเพื่องานของเธอ ข้อสองเพื่อผลประโยชน์ของเธอเอง”
“หึ!และที่สำคัญก็เพื่อตัวนายด้วยสินะ”ลีเนียซระบายยิ้มบางๆ ก่อนที่รอยยิ้มจะหายไปอย่างเร็ว
“ใช่...”
 
         
         
         
 

Writer:ขอกำลังใจเป็นคอมเมนต์กับโหวตหน่อยนะคะและก็ขอโทษที่หายไปนานเลยพอดีช่วงที่ผ่านมาเรียนหนักมวากกกก!
           
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 376 ท่าน

Line PM