Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Oops ! รักป่วนๆของยัยหน้าลิง !
หนูอ้วน หนูผอม
บทที่ 18 ความจริง
19
08/03/2555 15:38:37
454
เนื้อเรื่อง

บทที่ 18
ความจริง
[บันทึกพิเศษ :พิจิกกา]

 
“ยัยพี่พริกมาเน้สิ!”  ไกด์เรียกฉันหลังจากที่ยืนมองไมโลชมขนมปัง ลึกๆฉันก็เจ็บไม่น้อย เฮ้อ
“อะไรๆ พ่อคุณ หึงหรอ ? ^^” ฉันยังคงฝืนยิ้มออกไปให้ได้
“หึงเหิงไร ป๊าว!” นั่น!มีพิรุธน้องฉันคนนี้
“คิ๊ก!น้องชายฉันปากแข็งจริง” ฉันแกล้งแซวมันไปงั้นๆแหละ
“พูดมากนา!นี่แล้วทำไมหาชุดให้ยัยนั่นใส่ล่อแหลมนักหา !”
            “ฉันว่าน่ารักดีออก J”
            “ไม่!พี่แต่งตัวให้ยัยลิงของผมแบบนั้น ยัยนั่นเป็นผู้หญิงนะว้อยยย”
            O.Oยัยลิงของผม หรือว่า.... ^^
            “ยัยลิงของผม อื้อหือ! ~ เลี่ยนชะมัด”
            “อ..อะไร ใครพูด ผมไม่ได้พูดนะ!”  นั่นไง ! มันยังคงแกล้งแถ
            “ชอบขนมปังเข้าแล้วละสิ J” ฉันพูดพลางยิ้มเจ้าเล่ห์ให้
            “อะไร ชอบอะไร!!!” มันจะตะโกนอะไรดัง โธ่ๆ เด็กน้อย แค่นี้ฉันก็ดูออกแล้ว
            “งั้นหรอออออออ”
            “ยัยพี่พริก!!”
            “ไม่ชอบจริงนะ~”
            “ไม่!” น้องคนนี้มันปากแข็งจริง - -*
            “งั้นฉันจะเปิดทางให้ไมโลจีบขนมปัง ~”
            ฉึก!พูดไปเจ็บไป ฉันนี่บ้าเนาะ
            “....” เงียบ
            “ว่าไง ~” ฉันแกล้งลากเสียงยาวเพื่อให้มันคิด
            “คือ..”
            “ไมโ...!”
            “ผมชอบยัยงั่งนั่น!!! L”
            บิงโก! > < สุดท้ายก็ยอมรับสักที!ค่อยโล่งอกหน่อย จะได้มีคนมาคอยขวางทางที่ไมโลจะจีบขนมปัง โล่งชะมัด
            “อย่าบอกยัยนั่นเชียวนะ ผมกลัวเสียเพื่อน”
            “โอเคๆ แต่นายต้องจีบขนมปังนะ ฉันอยากให้น้องฉันเป็นฝั่งเป็นฝา^^”
            “J” ทำไมมันยิ้มเลวร้ายขนาดนั้นกัน  = =;;
            “อะไรของนาย”
            “ผมรู้นะ ว่าพี่กับไอ้แม๊คโคนั่นน่ะเคยเป็นอะไรกันมาก่อน และก็รู้ด้วยว่ามีทางรีเทิร์น 80%”
            O.Oมันรู้ได้ไงกัน ไอ้น้องร้ายกาจ!
            “จุ๊ๆๆ ไม่ต้องคิด ผมแอบดูจดหมายนั่นและผมก็พอจะเดาออกจากสายตาที่พี่กับไอ้แม๊คโคมองกันว่ายังมีเยื่อใย J”
            ร้ายกาจ!
            “เหอะ!เรื่องของฉัน อย่ายุ่งได้ไหมยะ ไปๆๆ” ฉันพูดแล้วลากมันออกมาก่อนจะพูดแทงใจดำฉันไปมากกว่านี้ เหอะ! และไม่ลืมเขกหัวมันพร้อม
 
“ยัยลิงงั่ง เธอแต่งตัวอะไรวะ” ดูมันทักขนมปังเข้าสิ!
            “อะไรยะ คนเขาออกจะน่ารัก! เนาะไมโลเนาะ” ขนมปังพูดพลางเกาะแขนไมโล ฉันไม่ใช่คนปากแข็งนะ ฉันหึง!
            “เหอะ!เกาะแกะกันเข้าไป!”  ขอบใจมากไอ้น้องชายที่พูดแทน
            “ใจเย็นสิ ไกด์ J” ฉันพูดพลางยิ้มให้ “ไมโลมานี่หน่อย L”  ฉันหันไปทางไมโลแล้วแกล้งทำหน้าบูดบึ้งใส่ วันนี้เป็นไงเป็นกันละ ฉันไม่ทนมันแล้ว
            “-*- ทำไมหรอ คร..ครับๆ” ไมโลทำหน้างง ฉันก็ลากออกมาก่อน เรื่องอะไรจะปล่อยให้ยืนนานเล่า
            ฉันลากไมโลมาไกลจากสองคนนั้นพอสมควร เอาไงเอากัน วันนี้จะต้องเคลียร์ให้รู้เรื่อง
            “มีอะไรครับพี่สาว J” หลังจากที่ตั้งสติได้ หมอนี่ก็ยิ้มอย่างตัวร้ายอีกแล้ว!
            “เมื่อไหร่นายจะเลิกยุ่งกับพวกฉัน”
            “จนกว่าผมกับพี่จะกลับมาคืนดีกัน J”
            “นายชอบขนมปังไหม ” ฉันกลั้นใจถามออกไป
            “ชอบ...”
            ฉึก!!ตอบยังงี้ฆ่าฉันเถอะ
            “ชอบที่ยัยนั่นเป็นคนที่ร่าเริง สดใส แต่คนที่ผมรักน่ะ คนนี้ ^^” ไมโลพูดแล้วจิ้มมาที่แก้มของฉัน -///-
            “อย่าเขินๆ ^O^ ” ไมโลยิ้มทะเล้น
            “บ..บ้า”
            “ฮ่าๆ แล้วเรียกผมมานี่มีอะไรรึเปล่า”
            “มี!” ฉันตอบออกไปอย่างมั่นคง โอ้ย TOT; ไม่เคยเสียความมั่นใจขนาดนี้เลยตั้งแต่เกิดมา
            “ว่ามาสิครั..!อุ๊บ X” ฉันรั้งใบหน้าไมโลเข้ามาแล้วประกบริมฝีปากอย่างรวดเร็วทันที ตอนแรกไมโลนิ่งไปสักพักก็จูบฉันตอบ จากอ่อนโยนก็เริ่มร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ เราจูบกันนานหลายนาที จนฉันเริ่มหายใจไม่ออก เขาก็ผละออก
            “ยังหวานเหมือนเดิมเลยนะครับ ^^”
            “-//////- น..นาย!”
            “รักผมใช่ไหมละ”
            “./////.” ฉันก้มหน้างุดด้วยความขวยเขิน
            “รักไหมละ” ไมโลรั้งตัวฉันให้แนบชิดเข้าไปอีก
            “อื้อ -///-” ฉันตอบแล้วเอาหน้าซุกหน้าอกเขา โอย ฉันแพ้ทางเด็กคนนี้อีกแล้ว
            “อื้อ แล้วอะไรละ ?”
            “รั...!”
            ตุ้บบบบบบบบบบ!!
            อยู่ดีๆก็มีมะพร้าวหล่นลงมาสามลูกพร้อมกันทำให้ฉันโผกอดไมโลโดยไม่รู้ตัว
            “ฮ่าๆๆ ไม่มีอะไรหรอกแค่มะพร้าวเอง” ไมโลพูดแล้วกอดตอบเบาๆ มือเขาเริ่มลามจากเอวฉันลงไป
            พรึบ!
            “ทะลึ่ง!”  ฉันจับมือเขาไว้ทันแล้วขึงตาใส่ ทะลึ่งอีกแล้วหมอนี่
            “นิดๆหน่อยๆนา ว่าแต่เมื่อกี้จะพูดอะไรพูดให้จบสิครับ ^^”
            “เปล๊า ไปเถอะ^^;;” ฉันตัดบทแล้วจูงมือเขาไปหาสองคนนั้นทันที รอให้ถึงเวลาก่อนนะแล้วฉันจะบอกรักนายเองไมโล ^^

 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 149 ท่าน