Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
love is dangerous รักอันตรายฉบับนายมาเฟีย
Akira Hikaru
บทที่1 The...stranger ผู้ชายปริศนา
2
16/03/2555 19:36:31
560
เนื้อเรื่อง
"คุณ...คุณเป็นใครคะ”  ฉันถามร่างสูงที่ช่วยรับร่างของฉันไม่ให้ตกลงไปหัวฟาดพื้นตาย ด้วยเสียงสั่นๆ ฉันพยายามแล้วนะที่จะทำให้เสียงของตัวเองเป็นปกติที่สุด แต่...ก็ทำไม่ได้เลย ฉันยังคงหวาดกลัวกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น ฉันเองไม่เคยรู้จักกับพวกโจรพวกนั้นด้วยซ้ำ แล้วพวกนั้นจะมาจับตัวฉันทำไมกันนะ ไหนจะผู้ชายคนนี้อีก ถ้าเกิดว่าเขาเองก็คิดจะมาจับตัวฉันเหมือนกันล่ะแล้วแบบนั้นฉันจะทำยังไง ฉันคงไม่มีปัญญาที่จะหนีแน่ๆT_T

“ว่าไง...เธอบาดเจ็บเหรอ” ร่างสูงพูดก่อนจะค่อยๆโน้มใบหน้าลงมาใกล้ๆฉันมากขึ้น แค่นี้เราก็ใกล้กันมากแล้วนะ ตอนที่ฉันกำลังจะล้มแล้วเขามารับไว้น่ะ มันยังกับตอนที่เต้นรำแล้วหมุนมาเข้ามาในอ้อมกอดเขาไม่มีผิด และตอนนี้เขาเองก็ยังไม่ปล่อยฉันเลยด้วย

“เฮ้! นี่เธอฟังที่ฉันพูดบ้างมั๊ยหา!!” ร่างสูงร้องเสียงดังอย่างอารมณ์เสียจนฉันถึงกับสะดุ้ง TOT

“ปะ..เปล่าค่ะ ฉัน...ฉันไม่ได้บาดเจ็บอะไร” ฉันบอกเสียงตะกุกตะกัก เวลาที่เขาเสียงดังแบบนี้แล้วน่ากลัวชะมัดเลย

“จริงเหรอ” เขาพูดก่อนจะขมวดคิ้วเพื่อสำรวจใบหน้าฉัน แล้วยิ้มเจ้าเล่ห์  ฉันยอมรับนะว่าผู้ชายคนนี้หล่อมาก แต่ใบหน้าของเขาก็ดูเจ้าเล่ห์มากเช่นกัน ยิ่งเวลาที่เขายิ้มแบบนี้แล้วยิ่งทำให้เขาดูเจ้าเล่ห์ขึ้นอีกเป็นกองเลยล่ะ

“ไม่บาดเจ็บแล้วทำไมถึงได้หน้าแดงแบบนี้ล่ะ!?!” เขาถาม(ปนตวาด)พลางเอานิ้วของเขามาแตะเบาๆที่แก้มของฉัน >< ใครจะไม่หน้าแดงได้ล่ะก็เขาเล่นยื่นหน้าเข้ามาจนจะติดกับหน้าของฉันอยู่แล้วนี่

“คุณ..ปล่อยฉันก่อนดีกว่านะคะ” ฉันบอกพลางดันหน้าอกเขานิดๆเพื่อเป็นสัญญาณบอกให้เขาปล่อยฉันออก

“เธอไม่เป็นไรแน่เหรอ” แต่แทนที่เขาจะปล่อยเขากลับถามฉันด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง  ก่อนจะใช้มือของเขาค่อยๆเชิดหน้าฉันขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้สบตาเขา นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มที่ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก เขาเองก็มองเข้ามาในดวงตาของฉันเหมือนจะหาคำตอบอะไรบางอย่าง ...

“เธอไม่เป็นไรก็ดีแล้ว”เขาพูดก่อนจะเอามือออกจากตัวของฉันเพื่อปล่อยให้ฉันเป็นอิสระ  จริงสิ! ฉันต้องถามเขาสินะว่าเขาเป็นใคร และโจรพวกนั้นเป็นใครด้วย 

“คุณ..เอ่อ..คุณ เป็นใครเหรอคะ  แล้วโจรพวกนั้น...”ฉันถามพลางปรายตาไปยังพวกโจรที่มีหัวหน้าหัวแดงนั้น ก่อนจะมองไปที่เขาอย่างหาคำตอบ

“ไอ้พวกนั้นมันต้องการจะมาจับตัวเธอน่ะ” ให้ข้อมูลได้เยอะมากกกTOT

“จับตัวฉัน?” ฉันย้อนถามอย่างงงๆ “เพื่ออะไรคะ”

“เพื่อที่มันจะได้พี่ชายของเธอไปเป็นพวกมันไง  ไอ้พวกนี้นะมันจ้องจะเล่นงานเธออยู่รู้มั๊ย” เขาพูดแล้วจ้องหน้าของฉันนิ่งๆ
จับตัวฉันเพื่อให้พี่ชายเป็นพวกงั้นเหรอ พวกอะไรกันฉันไม่เข้าใจสักนิด  จริงสิ! แล้วนี่ทำไมพี่ชายถึงยังไม่กลับนะ จะเกิดอะไรขึ้นกับพี่ชายของฉันหรือเปล่า

“แล้วพี่ชาย...” ฉันพูดกับตัวเองเบาๆ ไม่รู้ป่านนี้พี่ชายจะเป็นยังไงบ้าง ถ้าปกติพี่ชายต้องกลับมาแล้วนี่นาแล้ววันนี้ทำไมถึง ยังไม่กลับนะ แล้วถ้าพี่ชายโดนจับตัวไปแล้วล่ะ?? ฉันจะทำยังไง

“ไม่ต้องห่วงหรอกน่า...ทาเคชิของเธอน่ะปลอดภัยดี” เมื่อเห็นฉันทำน่ากังวลต่างๆนานา ร่างสูงตรงหน้าก็พูดขึ้นมาเพื่อให้ฉันสบายใจ แต่...ฉันจะรู้ได้ยังไงล่ะว่าพี่ชายของฉันปลอดภัยจริงๆ นี่อาจจะเป็นแผนของเขาที่คิดจะมาจับตัวฉันบ้างก็ได้ ฉันจะเชื่อเขาได้ยังไง

“คุณจะรู้ได้ยังไงกันล่ะคะ ว่าพี่ชายของฉันจะปลอดภัยน่ะ แล้วอีกอย่างคุณเองเป็นใครฉันก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง ก็ใช่สิ! เขาเองเป็นใครก็ไม่รู้จะมารู้ได้ยังไงล่ะว่าพี่ชายของฉันปลอดภัยน่ะ

“ทาเคชิยังไม่ได้บอกเธอสินะ ว่าหมอนั้นไปทำธุระที่อิตาลีน่ะ” ทันทีที่ร่างสูงพูดจบ ร่างทั้งร่างของฉันก็เหมือนจะไม่มีแรงขึ้นมาดื้อๆ ไปอิตาลีงั้นเหรอ พี่ชายจะไปไกลขนาดนั้นโดยที่ไม่บอกฉันสักคำได้ยังไง

“ไม่จริง! คุณโกหก พี่ชายจะไปโดยที่ไม่บอกฉันสักคำได้ยังไง ไม่มีทาง!!!” ฉันเถียงอย่างสุดเสียง ความกลัวที่มีต่อผู้ชายคนนี้ในตอนแรกได้หายไปจนหมด ไม่รู้สิอาจจะเพราะฉันโกรธ ฉันสับสน ที่เขามาบอกว่าพี่ชายจะไปอิตาลีโดยที่ไม่บอกฉันสักคำน่ะ ยังไงฉันก็ไม่เชื่อพี่ชายน่ะ ถึงจะดูห่ามๆแต่ฉันก็รู้ว่าเขาก็รักฉันมาก และเรากันแค่สองคนพี่น้องเท่านั้น เขาจะทิ้งให้ฉันอยู่คนเดียวเชียวหรือ  น้ำตาของฉันค่อยๆรินไหลด้วยความสับสน

“ก็เพราะถ้าเขาบอกเธอ เธอก็คงจะขอไปด้วยใช่มั๊ยล่ะ” คำพูดที่เขาพูดมาทุกคำเหมือนแทงใจดำของฉันไม่มีผิด แน่นอนฉันต้องไปกับพี่ชายอยู่แล้วก็เรามีกันแค่สองคนนี่ “ฉันพูดถูกใช่มั๊ยล่ะ” เขาถามด้วยเสียงที่จริงจัง  ฉันได้แต่พยักหน้ารับความจริง

“ก็นั้นแหละ ไปที่นั้นน่ะมันอันตรายทาเคชิอยากให้เธอปลอดภัยที่สุด “ คำพูดของร่างสูงตรงหน้าทำให้น้ำตาของฉันค่อยๆไหลลงมาอีกครั้ง “พี่ชาย...” ฉันพึมพำกับตัวเองเบาๆ

“ถ้างั้นเราก็ไปกันได้แล้ว”ร่างสูงพูดพลางเอื้อมมือมาดึงแขนฉันให้เดินตามเขาไป อะไรกันนี่เขาจะลากฉันไปไหนอีกล่ะเนี่ย

“นี่คุณ! ปล่อยฉันนะคะ คุณจะพาฉันไปไหนน่ะ” ฉันพูดก่อนจะพยายามแกะมือของคนตัวสูงออก

“อยู่นิ่งๆแล้วเดินตามมาดีๆ” เขาหันมาขู่เสียงนิ่ง นี่อย่าบกนะว่าเขาเองก็จะมาจับตัวฉันไปเหมือนกันน่ะ

“ไม่! คุณเป็นใครก็ไม่รู้ แล้วจะให้ฉันตามคุณไปได้ยังไงคะ”ฉันถามขณะที่พยายามจะดึงมือเขาออก
กึก! โอ๊ย!
ฉันร้องเสียงหลง เมื่ออยู่ๆร่างสูงตรงหน้าก็เบรกอย่างกะทันหัน จนทำให้ฉันที่เดินตามเขามาด้วยความเร็วชนเข้าจังๆกับแผ่นหลังกว้างของคนตัวสูง  ร่างสูงหันหลังกลับมาก่อนจะเอามือมาจับที่ไหล่ของฉันทั้งสองข้าง

“ ฉันเป็นที่ช่วยเธอไว้เมื่อกี้และฉันจะเล่าให้ฟังทีหลัง แต่ตอนนี้เราก็ควรไปจากที่นี่ก่อนที่ไปพวกนั้นจะส่งคนมาเพิ่มอีก” เขาพูดน้ำเสียงจริงจังพลางมองไปทางพวกนายหัวแดงนั้น

“แต่ว่า...” ฉันกำลังจะเอ่ยปากแย้งแต่ก็ถูกเขามองด้วยสายตาข่มขู่ซะก่อน

“เธอควรจะรู้เอาไว้ด้วยว่าฉันไม่ใช่คนใจดี ท่าเธอยังถามไม่หยุดอีก สงสัยฉันต้องหาวิธี ‘ปิดปาก’เธอซะแล้ว!!” คำพูดที่น่ากลัวนั้นทำให้ฉันต้องปิดปากนิ่ง ฉันไม่อยากจะคิดเลยว่าไอ้วิธี‘ปิดปาก’ของเขานั้นมันจะมีรูปร่างน่าตายังไง ขนาดผู้ชายร่างยักษ์อย่างพวกนั้นเขาก็ยังจัดการได้ แล้วฉันจะไปทำอะไรเขาได้ล่ะเนี่ย TOTร่างสูงยิ้มมุมปากก่อนจะดึงแขนฉันให้เดินตามเขาไปที่รถสีดำคันหรู ฉันควรจะไปกับเขาหรือไงนะ เรายังไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลยนี่
 
จะเป็นยังไงต่อนั้นฝากติดตามด้วยนะคะ
ติชม หน่อยน๊า
ไม่สนุกขออภัย มือใหม่หัดแต่งจ๊า

 
 
 
  

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 204 ท่าน