Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
My roommate หรือห้องนี้มีไว้รัก
I.D.Know
บทนำ
1
06/03/2555 20:13:05
249
เนื้อเรื่อง


 บทนำ

 
โอ๊ยยยย
ถ้าประเทศไทยจะร้อนขนาดนี้ เอาน้ำมาสาดเลยดีกว่าไม่ต้องรอถึงวันสงกรานต์หรอก นี่ถ้าฉันไม่ดื้อด้าน ดื้อดึง ดั้นด้น ที่จะมาเรียนที่กรุงเทพให้ได้ล่ะก็ ฉันคงไม่ต้อง มาทนแดดทนฝนอะไรแบบนี้หรอก เพราะแฟนเก่าบ้านั่น ดันมาอกหักฉัน แล้วชิ่งไปคบกับยัยหน้าปลากระป๋องหมดอายุนั่น พูดแล้วแซด อะ...โอะ น้ำตาฉันกำลังจะไหล ไม่เอาแล้ว ไม่พูดแล้ว หยุดร้องซะที ยัยโกโก้เธอต้องเข้มแข็งและแสดงให้อีตานั่นรู้ว่าเธอสามารถอยู่ได้โดยไม่มีอีตานั่นอยู่เคียงข้าง เชอะ...
เปิดเรื่องมาแล้ว ก่อนอื่นฉันขอแนะนำตัวก่อนนิสนึง ฉันมีนามว่า โกโก้ เป็นเด็กต่างจังหวัดที่หนีแฟนเก่ามาเรียนที่กรุงเทพ เพื่อที่จะลืมอีตาแฟนเฮงซวยนั่น และตอนนี้ฉันกำลังเดินทางไปยังที่พัก ที่มี        รูมเมท แปลกหน้ามาอาศัยร่วมห้องโดยที่ฉันไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เฮ้อ...ถ้าฉันมีเงินมากกว่านี้ก็คงไม่ต้องมาเช่าห้องพักอยู่ร่วมกับใครที่ฉันไม่สนิทมักคุ้นด้วยแบบนี้หรอก
ว่าแต่ว่า ห้องพักนี่มันอยู่ไหนกันนะ ก็ในแผนที่มันบอกว่าพอลงจากรถไฟฟ้า เดินออกมาผ่านสามแยก แล้วเลี้ยวขวา เดินตรงมาอีก 5 เมตร แล้วเลี้ยวซ้าย จะเห็นป้าย มินิมากค์ แล้วเลี้ยวซ้ายอีกครั้งนึงก็จะถึง คอนโด รุ่งร่วง (ชื่อไม่เป็นมงคลเลยจริงๆ) แล้วฉันเดินเลย 5 เมตรมายังเนี่ย ใครก็ได้ เอาที่วัดมาให้ฉันหน่อย วู้ว...ใครจะไปกะได้ถูกกันฟร๊ะ
ติ้ง
เสียงลิฟท์ ขึ้นถึงชั้น 5 บ่งบอกว่าฉันนั้นได้มาถึงวิมานของฉันแล้ว เฮ้อ...กว่าจะมาถึงเล่นเอาซะขาลาก ดันเดินเลย ไปเข้าอีกซอยหนึ่งซะได้ กว่าจะหาเจอ สภาพฉันเหมือนไปฟัดกับถังขยะหน้าซอยมาเลย  เอ้...แล้วมันอยู่ไหนน้า ห้อง 505 นะ อะห้องนี้แน่เลย
แอดดดดด
ฉันเปิดประตูเข้าไป รูมเมทฉันจะเป็นคนแบบไหนกันนะ จะเรียบร้อยแบบผ้าผับไว้ ลืมจะเปรี้ยวจนเข็ดฟันกัน แต่ยังไงก็ช่างขอเป็นคนดีก็พอ ไม่มาวุ่นกับฉันมากเกินไปฉันก็โอเค
“จ๊ะเอ๋ ที่รักทำไมมาเร็วนักละ ก็ไหนบอกว่าจะมาตอนเย็นๆ นี่พึ่งจะบ่ายกว่าๆเองนะ” ฉันโดนใครก็ไม่รู้สวมกอดจากด้านหลัง แถมยังหอมแก้มฉันไปหนึ่งทีอีกด้วย เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ นอกจาอีตาแฟนเก่าบ้านนั่นก็ยังไม่เคยมีใครมาทำแบบนี้กับฉันมาก่อนเลยนะเนี่ย แล้วแกเป็นใครกันถึงมากล้าทำกับฉันแบบนี้แกตายซะ ไอโรคจิตเอ้ย...
“ลูกเตะจุดศูนย์กลางพิคาดจักรวาล” ตุ้บ ฉันหันหลังแล้วเตะเข้าตรงกลางเป้า อย่างแม่นยำ ไม่เจ็บก็เป็นหมั่นล่ะทีนี้
“อ๊ากกกกก ที่รัก เตะมากลางเป้าทำไม เดี๋ยวฉันตอบสนองเธอไม่ได้อย่ามาเรียกร้องกันนะ”ไม่ยอมลืมหูลืมตาขึ้นมาเลยนะอีตาบ้า แถมยังใส่บ๊อกเซอร์แค่ตัวเดียวอีก กระทืบซ้ำดีมั้ยเนี่ย
“เงยหน้าขึ้นมาดูสิอีตาโรคจิต ใช่แฟนแกซะที่ไหนกันเล่า แล้วแกเป็นใคร เข้ามาในห้องนี้ได้ยังไง”
“โอ๊ยๆๆๆ อ๊าก...ฉันจะฆ่าเธอ ฉันสิที่ต้องถามเธอว่าเข้ามาได้ยังไง ปีนหน้าต่างมาเรอะ” ช่วยเอามือออกจากเป้าก่อนได้มั้ยเนี่ยเวลาพูดน่ะ มันเหมือนนายกำลังแสดงหนังสดให้ฉันดูอยู่เลย
“ใช้สมองนิดนึงได้มะ นี่มันชั้น 5 ฉันคงเป็นสไปเดอร์แมนมั้ง ถึงไต่ขึ้นมาได้นะ ฉันเป็นเจ้าของห้องนี้ แล้วนายเป็นใคร ไม่ทราบ”
“ฉันก็เป็นเจ้าของห้องนี้ นะ...นี่ อย่าบอกนะว่า รูมเมทฉันเป็นผู้หญิงน่ะ บ้าไปแล้ว...” ไม่น่า... ก็ตอนโทรศัพท์คุยกันถึงที่พัก ก็เป็นเสียงผู้หญิงอยู่นี่น่า
“กะ..ก็ ฉันจำได้ว่าตอนเช่า ยังเป็นผู้หญิงอยู่เลย แล้วทำไมถึง โอ๊ยยย” ฉันหมดแรงนั่งฟุบลงไปกับพื้น
“ฉันให้พี่มาทำเรื่องให้น่ะ แต่ทำไมยัยพี่นั่น หรือว่า หนอยแน ถ้ายัยนั่นบินกลับมาเมื่อไหร่ พี่ตายแน่  ฉันสงสัยว่าพี่สาวฉันคงไม่ทันได้สนใจอะไรเพราะตอนนั้นพี่ฉันรีบจัดการเรื่องเดินทางไปต่างประเทศอยู่ คงลืมไปมั้งว่าฉันเป็นผู้ชาย และคนที่เช่าร่วมกับฉันเป็นผู้หญิง”
“แล้วจะทำยังไงล่ะทีนี้ เงินค่าหมัดจำ ก็จ่ายไปแล้ว เงินติดตัวก็มีไม่กี่บาท กว่าจะมีอีกที ก็เดือนหน้านู้น”
“ฉันสิที่แย่กว่า ต้องมาอยู่ร่วมกับยัยหัวฟู สภาพดูไม่ได้แบบนี้ ใครจะไปทนอยู่กัน บึ่ยย”
“เฮอะ อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย สภาพนายดูได้ซะที่ไหน หัวก็ฟู ขี้ตาก็ยังเป็นก้อนจนจะปิดตาอยู่แล้ว ฟึ่บๆ อี๋ยยย น้ำก็ยังไม่อาบ แหวะ นอนไปได้ยังไงกัน จะอ้วกกก”
“เธอก็เหมือนกัน ยัย$#@#[email protected]#$$%^&*” แล้วเราเถียงกันจนหมดแรง จะคุยกันรู้เรื่องมั้ยเนี่ย
สุดท้าย
เราก็ตกลงกันว่า ต่างคนต่างอยู่ เพราะที่นี่มีห้องนอนสองห้อง ห้องน้ำอยู่ตรงกลางแบ่งกันใช้ ห้องนั่งเล่น กับห้องครัว ต้องช่วยกันดูแล ห้ามทำสกปรกเป็นอันขาด และ ห้ามใครเข้าห้องคนอื่นก่อนที่ไม่ได้รับอนุญาต
รูมเมทฉันมีนามว่า ฟราน เรียนมหาลัยที่เดียวกันกับฉัน แต่อยู่กันคนล่ะคณะ จะว่าไป หน้าตาหมอนี่ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรติดที่จะดูดี เกินไปด้วยด้วย ตาเข้มๆ คิ้วดกๆ ขาวๆสูงๆ ทำไมมันตรงสเป็กฉันเลยล่ะนั่น = = แต่ช่างเหอะ นิสัยก็น่ารักดี ทำอาหารเก่ง รักสะอาด แต่เพราะที่ตื่นเช้าเละออกมาแบบนั้นเพราะพึ่งเมาหัวทิ่มกลับมา จะว่าไปก็ดูดีเหมือนกันน้า...
“ยัยผีดิบ เธอเห็นฉันเป็นคนใช้รึไง มาหยิบจานไปวางที่โต๊ะเซ่” ขอถอนคำพูดแล้วกัน อีตานี่นะ ทุเรศ เหมือนศพเดินได้ก็ไม่ปาน แล้วฉันต้องอยู่กับอีตาบ้านี่ไปอีกนานเท่าไหร่กันเนี่ย...อ๊ากกก




** จบตอนแล้วนะคะ แล้วข้าพเจ้าจะมาอัพให้ใหม่
โปรดได้ อดทนรอสักนิด ไม่นานเกินรอค่าาา
มีข้อผิดพลาดที่จะติ ชม ก็บอกได้นะค่ะ จะรอค่าาาา
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 374 ท่าน