Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
I’m Gonna Be A Liar
Black Mook
Secret
6
29/02/2555 00:19:54
456
เนื้อเรื่อง


ฉันคิดว่า…ฉันคงจะไม่ได้พบเขาอีก…อาจจะเป็นเพราะความเมา หรือ อาจจะเป็นเพราะความแค้น ที่ทำให้เขามายืนอยู่ตรงนี้…ตรงหน้าประตูห้อง ที่คอนโดของฉัน ในเวลาตีสี่ ถึงแม้ฉันจะรู้ว่า การเปิดประตูในครั้งนี้ มันอาจจะนำปัญหามากมายตามมา แต่ร่างกายของฉัน มันไม่ได้ฟังสมองของฉันอีกแล้ว…มันฟังแค่เสียงหัวใจ ที่ถึงจะรู้ว่าเสี่ยงแค่ไหน…แต่ก็ยังดิ้นรนที่จะทำมัน


“พี่กัน”


“กล้ามากนะพี่เปิดประตูให้พี่” รอยยิ้มเยาะส่งผ่านใบหน้า ที่ฉันไม่คิดว่า ชีวิตนี้ เขาจะทำแบบนี้กับฉัน


“พี่กันต้องการอะไรค่ะ” ฉันไม่อยากอ้อมค้อมอีกแล้ว นี่อาจจะเป็นเวลาเดียว ที่ฉันสามารถพูดความจริงได้ อย่างจริงใจเขาผลักประตูอย่างรุนแรง เพื่อแทรกตัวเขามานั่งในห้อง ที่ตอนนี้ฉันอยู่เพียงคนเดียว


“น้องสาวสุดที่รักไปไหนละ?ถึงกับท้องแทนกัน ไม่น่าจะทิ้งให้พี่นอนคนเดียว”มือซ้ายของเขาจับคางของฉันเชิดขึ้นและออกแรงบีบ ก่อนที่ฉันจะสะบัดมันออกอย่างรวดเร็ว


“ถ้าจะเข้ามาเพื่อทะเลาะกัน ก็ออกไปเลย พีชไม่พูดกับคนเมา”


“พี่บอกแล้วไง ว่าพี่จะโง่ แค่สามวัน…เธอไม่ได้มีค่า ให้พี่ต้องเสียใจอีกแล้ว วันนี้พี่มาอย่างมีสติที่สุดเลยละ”เขาเริ่มเดินไปรอบๆห้องอย่างสำรวจ


“พีชจะถามอีกครั้งว่าพี่มาที่นี่ทำไม”


“หึ…เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงชอบใส่ชุดดำ เพราะว่าใจของเธอ ก็ดำเหมือนกับชุด นั่นแหละ” เขามองไปที่ตู้เสื้อผ้าในห้องนอน ซึ่งชุดที่ฉันใส่เมื่อคืน ยังแขวนอยู่หน้าตู้ เพื่อรอการซักมือ


“ถ้าพี่ว่าพีชพอแล้ว ก็ออกไปเถอะค่ะ พีชคงพูดได้แค่ พีชขอโทษ” เสียงของฉันสั่นมากขึ้น อย่างคนใจหาย แต่ถึงอย่างนั้น ก็พยายามจะกลั้นน้ำตา ที่คลออยู่ ไม่ให้ไหลออกมา


“พี่ไม่ได้อยากฟังทำขอโทษ…แต่พี่อยากฟังความจริง” เสียงที่อ่อนลงอย่างชัดเจนของเขา แสดงถึงความเจ็บปวดที่ซ่อนไว้แต่คำพูดนี้ ก็สามารถทำให้ฉันรู้สึกหวั่นใจได้เหมือนกัน


“ความจริงหรือค่ะ…พี่จะรู้ไปทำไม”


“หึ…อาจจะเป็นเพราะ…พีชไม่เคยให้พี่ได้อธิบายอะไรเลย…เพราะเรื่องที่พีช รู้จากพลอยมันไม่เป็นความจริง…พี่ก็เลยอยากให้เรื่องที่พี่เจอทั้งหมด มันเป็นเรื่องโกหก หรือไม่ พีชอาจจะโดนพลอยหลอกมาแทน…หรือไม่ พี่ก็อาจจะ อย่างฟังคำโกหกอีกสัก เรื่องในคืนนี้…น่าสมเพชใช่มั้ยละ”


“แต่พีชไม่อยากพูด” ฉันใช้สองมือเพื่อโน้มคอของเขาลงมา จนลมหายใจของเรา สอดประสานเป็นลมหายใจเดียวกัน ปากของฉันและเขาแนบชิด ร้อนแรงกว่าทุกครั้ง เพื่อแทนคำขอโทษ แทนคำปลอบใจ และทุกๆสิ่งที่ฉันทำให้เขาเสียใจ


“พี่ไม่ได้มาเพื่อทำแบบนี้” เขาผลักฉันออก แล้วจูงมือฉันไปนั่งที่โซฟาอย่างใจเย็น เหมือนทุกๆครั้ง


“เล่าเถอะ” เขากอดฉันไว้แนบอกใหญ่ ก่อนจะประคองตัวฉันให้เอนลงบนตักของเขาอย่างอบอุ่นจนฉันไม่สามารถจะกลั้นน้ำตาไว้ได้อีกต่อไป


“พี่กันทำแบบนั้นได้ยังไง…พี่นอกใจพีช ไปกับยัยตูนเพื่อนของพลอย…พี่นอนกับน้องสาวของพีช…พี่พาฝ้ายเข้าโรงแรม…พี่ทำทุกอย่างนี้ลับหลังพีช” ฉันทุบลงบนขาของเขา อย่างหมดความอดทน พร้อมๆกับน้ำตาที่ไหลลงมา


“พีช พีช…ฟังที่พี่จะพูดสักครั้ง”เขารวบตัวฉันจากข้างหลัง เพื่อให้สงบลง


“มันจะเป็นคำโกหก…มันจะเป็นคำโกหกอีก…พีชไม่อยากฟัง”เสียงสะอึกสะอื้นของฉัน ปราศจากการแต่งเติมของสมองในครั้งนี้ มันร้าวรานอย่างที่สุด เหมือนกับประสบการณ์ทั้งหมดที่ผ่านมา ถูกถ่ายทอดผ่านน้ำตาและคำพูด


“แล้วสิ่งที่พีชจะพูดกับพี่ละ ทั้งคำขอโทษ ทั้งคำอธิบาย…แล้วน้ำตาของพีชละ…มันเป็นคำโกหกอีกหรือเปล่า…ฟังพี่เถอะ พี่ขอร้อง เชื่อพี่สักครั้ง”เมื่อฉันสงบลงบ้าง เขาก็เริ่มพูดในสิ่งที่เขาอยากจะพูด


“ พี่ไม่รู้จักตูน”


“หึ” เสียงเยาะเย้ยของฉันไม่ต้องใช้คำพูดใดๆทั้งสิ้น


“พี่ไม่รู้จักจริงๆ” ฉันคิดถึงรูปที่ส่งผ่านมือถือมาเป็นหลักฐาน ทุกคำกล่าวหาของเขา มีสิ่งที่มายืนยันเสมอ แต่คำโกหกลอยๆนี่ มันช่างหน้าด้าน เกินกว่าที่ฉันจะพูดอะไรจริงๆ


“ส่วนพลอย พี่ไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไร…ตอนแรก พี่มั่นใจว่าพี่กับพลอยไม่ได้มีอะไรกัน…เพราะคืนนั้น พี่ดื่มแต่โค้กไม่ผสม เพราะไม่สบาย ไม่น่าจะ…ทำอะไรโดยไม่รู้สึกตัว…จนกระทั่งพลอยบอกว่าเขาท้อง…พี่ก็เลย…ไม่แน่ใจ”


“เรื่องฝ้าย พี่ยอมรับว่าพาเขาไปที่โรงแรมจริงๆ แต่ว่า…ฝ้ายเขาเป็นเมียไอเค…พีชคิดว่าพี่จะกล้าทำอะไรเขาหรือ?”


“แล้วถ้างั้น พี่กับฝ้าย ไปทำอะไรที่ห้อง 903 กันสองคน ตอนสามทุ่มหรือค่ะ?”ฉันถามต่อ อย่างคนที่เจนจัด ทั้งเรื่องหลักฐาน และการโกหก แต่น่าแปลกใจ ที่สีหน้าของเขา ไม่ได้เปลี่ยนแปลง แม้แต่นิดเดียว


“ขอฝ้ายแต่งงาน”


“อะไรนะค่ะ?”


“พี่หลอกฝ้าย ว่าเคมันลื่นล้ม ที่โรงแรมเพราะมันรอเซอร์ไพรซ์อยู่ในห้องแล้ว…อันที่จริง ถ้าเรื่องของเราเรียบร้อย…ป่านนี้เคมันคงแต่งพร้อมๆกับเรานี่แหละ แต่เกิดเรื่องแบบนั้น กับน้องสาวทั้งสองคน มันเลยพักเรื่องนี้ไปก่อน…แล้วถ้าพีชไม่เชื่อ ก็ถามไอเคมัน ทั้งเรื่องที่พี่ไม่ดื่มในคืนวันเกิดมัน แล้วก็เรื่องผู้หญิงที่ชื่อฝ้าย ว่ามีตัวตนจริงหรือเปล่า เพราะทั้งสองเรื่อง มีแต่มันคนเดียวเท่านั้นที่รู้…แต่น่าเสียดายที่พลอยไม่รู้”


“แต่ว่า…รูปตูนที่เดินเข้าห้องพร้อมกับพี่ รูปตูนยืนข้างๆพี่ที่ซุปเปอร์มาร์เกต รูปตูนกับพี่ที่ร้านเวดดิ้ง…ทุกอย่าง พี่จะบอกว่าพี่ไม่รู้จักเขาอีกหรอ?”


“พี่ถามพีชคำเดียวว่าหลักฐานทั้งหมด ใครส่งมา”ฉันครุ่นคิดอย่างชั่งใจ ก่อนจะตอบความจริงออกไป


“พลอยค่ะ”


“เอารูปมาให้พี่ดูซิ” เขาแบมือขอ ก่อนถอนหายใจรอฉันเปิดคอมพิวเตอร์อย่างใจเย็น หลังจากนั้นก็เปิดอัลบัมรูปทั้งหมดขึ้นมา


“อ๋อ…คนนี้นี่เองตูน…พีชดูรูปที่เดินเข้าห้องนะ…ห้องนี้ เราใช้รวมกันสามคน ข้างในเป็นห้องนอนไอเคกับพี่หนึ่งห้อง อีกห้องเป็นห้องของพลอย ถ้าเพื่อนเขาจะมาหากัน ตอนที่พี่เดินเข้าห้องพอดี…มันก็จะเหมือนว่าเรามาด้วยกัน…ยิ่งแกล้งเดินชนตอนพี่เปิดประตูเนี่ย ใช่เลย” ฉันเริ่มใจชื้น กับคำอธิบายที่สมเหตุสมผล รับฟังคำอธิบายแต่ละรูปอย่างสังเกต


“แล้วดูรูปที่ซุปเปอร์…พีชน่าจะเอาไปให้ คนที่รู้เรื่องภาพ เป็นคนตรวจสอบก็ได้…ว่ามันใช่มุมกล้องหรือเปล่า…องค์กรของเธอ ก็น่าจะมีนิ…บางทีน้องของเธอ อาจจะเก่งเรื่องหลักฐานโกหกมากกว่าที่เธอคิด” ฉันอดมองค้อนชายหนุ่ม ที่เอาแต่ประชดประชันระหว่างบทสนทนาไม่ได้จริง


“นี่ถึงขั้นพี่พาเขาไปเวดดิ้งเลยหรอ” เขาหัวเราะเยาะอย่างสะใจ เมื่อสามารถอธิบายทุกอย่างได้อย่างง่ายดาย ราวกับชำนาญการเป็นอย่างดี


“รู้ดีจังนะค่ะ…สร้างหลักฐานเท็จบ่อยหรอ?”


“เธอกำลังพูดกับอดีตประธานชมรมถ่ายภาพ มหาวิทยาลัยนะ…ยัยงี่เง่า” เขาขยี้หัวฉันอย่างเอ็นดู
 


“โอ๊ะ โอ….ดูเหมือนจะดีกันแล้วนี่ค่ะ พลอยคงมาเป็น ก.ข.ค.” ฉันแอบฟังคำพูดของคนสองคนมาได้สักระยะ…และไม่คิดว่า หลักฐานที่มีทั้งปริมาณและคุณภาพ จะถูกเปิดเผยได้อย่างง่ายดาย และไม่คิดว่าวิธีการของตัวเอง จะมีช่องโหว่มากมายขนาดนี้


“ยัยพลอย” พี่สาวคนสวยลุกขึ้นจากโซฟาอย่างรวดเร็ว


“แก่แล้ว ลุกช้าๆก็ได้นะค่ะ เดี๋ยวเป็นลม”


“เธอมีอะไรจะอธิบายให้พี่ฟังหรือเปล่า” ฉันไม่ได้ตอบคำถามนี้ แต่เดินเลยไปนั่งบนตักของ อดีตว่าที่พี่เขยอย่างรวดเร็ว


“อดีตประธานชมรมถ่ายภาพ…ยังเก่ง แล้วก็หล่อเหมือนเดิมนะค่ะ…สมาชิกชมรมขอยอมแพ้” รอยยิ้มยั่วของฉัน ต้องหุบลงอย่างรวดเร็ว เมื่อเขาเลือกจะใช้วิธีลุกขึ้นยืน จนฉันต้องลงไปกองกับพื้น




“พี่คิดว่า เธอควรจะบอกพีช…ว่าเธอทำทั้งหมดนี้ ทำไม!”

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 233 ท่าน