Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
Ghost Cat
Valentine
ตอนที่ 1 แมวผี
2
25/02/2555 20:13:30
334
เนื้อเรื่อง

1
แมวผี

 
                   ท่ามกลางผู้คนมากมายกลับมีสิงมีชีวิตประหลาดกำลังวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต ด้วยความเร็วที่ผิดธรรมชาติทำให้ไม่มีใครสังเกตเห็นพวกเขา แต่นั้นก็เป็นเพียงจากสายตาคนธรรมดา ไม่ว่าความเร็วขนาดไหนก็ไม่สามารถรอดพ้นสายตาฮันเตอร์ของสถานีวิจัยไปได้ ขณะที่พวกเขากำลังหนี พวกเค้าก็ต้องหยุดชะงักเพราะมาเจอทางตัน
                    “เอาไงดีละ ฉันกระโดดไม่ถึงด้วยสิ ;-o-;;”
                    “รีบๆคิดเถอะ ตอนนี้มันอยู่ห่างจากเราห้าร้อยเมตรเองนะ”
                    “เอางี้ พี่จะถ่วงเวลาไว้ให้ ตรงนั้นมีระเบียงอยู่ ทูกับซิกเข้าไปหลบในนั้นก่อน สูงแค่ไม่กี่สิบเมตรเธอคงกระโดดถึงสินะ”
                    “แล้วพี่ละ!! ฉันไม่ไปถ้าไม่มีพี่นะ!! >o<”
                   “ไม่มีเวลาแล้วนะ ซิกฝากน้องฉันด้วย”
                   “อืม!!”
                   ชายหนุ่มรับคำสั่ง แล้วอุ้มหญิงสาวร่างบาง กระโดดหายลับเข้าไปในความมืดทันที หญิงสาวพยายามร้องหาพี่ของตนแต่ก็ต้องยอมจากไปจากตรงนั้นด้วยน้ำตา เมื่อเห็นพวก’ล่าเนื้อ’ของสถานีวิจัยมาถึง
                   “อึก ฮือๆๆๆ พี่...พี่คะ”
                  “ไม่เป็นไรหรอกไอ้ซีโร่มันเป็นพวกกระดูกแข็ง ไม่ตายง่ายๆหรอก”
                  “นั้นเค้าเรียกปลอบหรอT-T”
                  “เออน่า เชื่อฉันสิ พี่เธอไม่เป็นหรอก -*-”
                  นี้ฉันคิดถูกรึป่าวนะที่หนีออกมาจากสถานีวิจัย ถ้าพี่ถูกไอ้หมาล่าเนื้อพวกนั้นจับได้ ไม่รู้ว่าจะถูกทรมานยังไงบ้าง ฉันรู้ว่าพี่ฉันเก่งแต่...พวกนั้นมันก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน ระหว่างที่ฉันกำลังร้องไห้ สายตาก็เหม่อมองไปบนฟ้า เมฆที่บังดวงดาวบัดนี้กำลังเคลื่อนออก เผยให้เห็นพระจันทร์เต็มดวง แย่ละถ้าร่างกายนี้โดนแสงของพระจันทร์เต็มดวง ฉันจะกลับไปเป็นสัตว์น่ะสิ!!
                  “ซิก รีบหาที่หลบเร็วขะ...เมี้ยว!! OoO”
                  “เฮ้ย!! (O_O)”
                  ตายล่ะ!!พวกเรากับคืนร่างเดิมแล้ว ถ้าพวกนั้นเจอพวกเราจะเอาอะไรไปสู้นะทีนี้ แงๆ พี่จ๋า ช่วยหนูที!! …ตุบ! ซิกที่ตอนนี้อยู่ในร่างกระต่ายน้อยน่ารัก กระโดดทับตัวฉันทีหนึ่ง มากระโดดทับเค้าทำไมอะT^T
                 “เมี้ยว!!TT^TT(เจ็บนะยะ!! )”
                 “…(ก็ทำให้เจ็บน่ะสิ ฉันรู้นะว่าเธอคิดอะไรอยู่ เลิกร้องไห้ได้แล้วน่า เห็นแล้วมันรำคาญ)”
                 “ฟู่ เงี้ยว!! -*- (ว่าไงนะ!!)”
                 ฉันขู่ฟ่อๆใส่ แต่ก็ไม่เป็นผล ฉันเตรียมง่างมือ...(ขาหน้า)จะตะปบแต่แล้ว...
                 “ใครน่ะ!!”
                 “มะ....เมี้ยว~(*o*)(มะ...แมวจ้า)”
                  …
 
 
               
                “ใช่โจรรึป่าวค่ะ พี่!!O-O”
                “ป่าวหรอกวา แค่แมวกับกระต่ายน่ะ (-_-)”
                ผมอุ้มพวกมันเข้ามาในบ้าน ไอ้พวกนี้มันมาอยู่ที่ในได้ยังไง ห้องของผมอยู่ตั้งชั้นสองนะ จะตกลงมาจากฟ้าก็คงไม่ใช่ รึว่าจะกระโดดขึ้นมา...คงไม่มีทางหรอกมั้ง กระต่ายบ้าที่ไหนมันกระโดดสูงเป็นสิบเมตรฟะ
                “พี่ฮาโลวีน กระต่ายตัวนี้น่ารักอะ ขอเลี้ยงมันได้ไหม>/ / / /<”
               “...แล้วรู้ได้ยังไงว่ามันไม่มีเจ้าของ เดี๋ยวเค้าตามหาจะว่ายังไง”
               “ก็...มันไม่มีปลอบคอนี้นา”
               “...แล้วจะตั้งชื่อมันว่าอะไรละ”
              ‘วาเลนไท’ น้องของผมมองไปยังกระต่ายขนสีดำนัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มตัวนั้นอย่างชั่งใจพักหนึ่ง แล้วยิ้มจนแก้มปลิออกมา
               “ชื่อน้องต่ายน้อยดีไหม^^ วาเลนไทกับต่ายน้อยไง น่ารัก~”
               “....( -*- ไม่ดี!!)”
               “เมี้ยว~(ฮะๆๆ^0^)”
              “เอ่อ…พี่ว่าตั้งใหม่เถอะ ถึงจะเป็นกระต่ายแต่มันเป็นตัวผู้นะ- -;;”
              เอ่อผมลืมไป ยัยวานี้คลั่งกระต่ายเข้าเส้นเลือดเลย ทั้งห้องมีแต่ตุ๊กตากระต่าย - -;; แต่พ่อแม่ไม่ยอมให้เลี้ยง ตอนนี้พ่อแม่ไม่อยู่แล้ว...คงไม่เป็นไรมั้ง
              “พี่รู้ได้ยังไง ว่ามันเป็นผู้ชายพี่ไปแอบดูของมันแล้วรึไง - ^ -”
              “… (- / / / / -)”<- - - ซิก
              “เออน่า พี่รู้ก็แล้วกัน คิดชื่อไปละ เดี๋ยวพี่ไปหาอะไรให้พวกมันกินก่อน - -;;”
              “จ้า!! /(^o^)”
              พูดจบ ผมก็เดินมาเปิดตู้เย็นที่อยู่ชั้นล่างของบ้าน เฮ้อ~ของในตู้เย็นจะหมดอีกแล้ว อุตส่าบอกยัยวาเป็นพันรอบแล้วว่าให้ประหยัด ยัยนี้จะกินจุไปถึงไหน - -333  อืม~มีปลาทูทอดอยู่นี้นา งั้นก็ทำข้าวคลุกปลาทูละกัน ไอ้แมวตัวนั้นมันคงจะชอบปลาละมั้ง
             “เมี้ยว~(ขอบใจนะ)”
             “หือ! (0_0)”
             “เมี้ยวๆ ^^(ขอบใจนายมากนะ)”
             “นี้แกตามฉันมาตั้งแต่เมื่อไหร่...ช่างเถอะ เอ้านี้แกชอบไหม”
             ผมแกะเนื้อปลาทูออกจากก้างขนาดพอดีคำ แล้วยื่นให้มัน เอ่อ...จะว่าไป ผมว่าไอ้แมวตัวนี้มันมีขนสีเทาเข้ม ตาสีมรกตใสแปลกๆไม่เหมือนแมวที่ผมเคยเห็นมา อืม~ลักษณะแบบนี้มัน...ใช่เลย!!แมวสีสวาท (O[]O) (มันน่าตกใจตรงไหนเนี้ย - -;;)
             “เมี้ยว!! (*0*)(อร่อย!!)”
             “อร่อยใช่ไหมละ งั้นขึ้นไปกินกันข้างบนกัน^^”
             “เงี้ยว!!(อืม!!)^0^”
             ไม่ทันที่ผมจะก้าวออกจากห้องครัวมันก็วิ่งขึ้นไปแล้ว สงสัยคงจะหิวมากสินะ แต่จะว่าไปแมวตัวนี้ก็รู้ภาษาดีเหมือนกัน ซ้ำยังเป็นแมวที่หายากซะด้วย คงไม่ใช่แมวจรจัดแน่ๆ คงจะผลักหลงกับเจ้าของมาละมั้ง  ผมเปิดประตูเข้ามาก็พบว่า น้องสาวของผมยึดเตียงผมไปซะแล้ว - -;;
             “พี่ฮาว วาได้ชื่อให้เจ้ากระต่ายนี้แล้วละ>v<”
             “’ชื่ออะไรละ คงไม่ใช่อะไรที่หวานแว๋วอีกนะ- -;;”
             “บ้าหรอมันเป็นตัวผู้นะ ตั้งแบบนั้นเดี๋ยวมันก็เป็นกระเทยหรอก”
             “อ้อ หรอ -0- ”แล้วเมื่อกี้ใครตั้งชื่อใครมันว่าน้องต่ายน้อยฟะ ;;- -
             “วาตั้งชื่อให้มันว่า!!”
             “ว่า -_-??”
             “ซัมเมอร์!! ^o^”
             ...สงสัยยัยวาจะอ่านนิยายมากไปแน่เลย ตั้งชื่อซะหล่อเลย - - เฮ้อ~อย่างน้อยน้องผมก็ตั้งชื่อได้ดูดีขึ้นมานิดหนึ่งละนะ    - -;; ผมมองไอ้ซัมเมอร์ที่กำลังกินข้าวอยู่กับเจ้าแมวสีสวาท เพิ่งจะรู้วันนี้ละครับว่ากระต่ายก็กินปลาทูเป็น - -;;
            “พี่ค่ะ พี่ไม่ตั้งชื่อให้แมวตัวนั้นบ้างหรอ (*0*)”
            “อือ นั่นสินะ”
            แล้วจะตั้งชื่อให้มันว่าอะไรดีละเนี้ย เจ้าสวาท...เชยไป เนตรมรกต...ไทยไป อืม ตั้งยากแฮะ ระหว่างที่ผมกำลังคิด ผมก็เหลือกไปเห็นเจ้าแมวตัวนั้นกินแต่ปลาทูจนเหลือแต่ข้าวสงสัยมันจะชอบปลาทูจริงๆ ดูเหมือนมันจะรู้ว่าผมจ้องอยู่ มันเลยสบตาผมตอบ ไม่รู้นะว่าผมตาฝาดรึป่าว แต่เมื่อกี้ผมเห็น ไอ้แมวนั้นมันยิ้มด้วย!!สยองวะ - -lll
            “อ้ะ!!ซันจัง กินเยอะไปแล้วนะ เดี๋ยวก็ท้องแตกหรอก >.<;;”
            “...(บ้ารึไง ข้าวแค่จานเดียวไม่สะเทือนกระเพาะฉันด้วยซ้ำ -*- )”
            “เมี้ยววววววว ง่าว (อย่างนายมันต้องเป็นกะละมังถึงจะอิ่มใช่ไหม)”
            “...(เออ)”
รู้สึกไปเองรึป่าว ว่าไอ้สองตัวนี้มันคุยกันอยู่ -*- ชักแปลกๆแล้วนะ ตั้งแต่ที่มันมาอยู่ที่หน้าระเบียงหลังห้องผมน่ะ
            “พี่!! ตกลงเจ้านั้นชื่ออะไร วาง่วงแล้วนะ -*- ”
            “อะ เอ้อ เอ่อ...ชื่ออะไรดีละ...เอ่อ...งั้นก็เอาเป็น...ปลาทูแล้วกัน”
            “อ๊ะนั้นมันชื่อคุณป้าข้างบ้านนี้นา น่าร๊ากกกกกกกกกอะ >-< ”
            “เงี้ยวๆ(ไม่มีเซ้นเอาซะเลย ทั้งพี่ทั้งน้อง-*-)”
            “ฮ้าว~งั้นวาไปนอนละวันนี้วาขอเอาซันจังไปนอนด้วยนะ บ้ายบาย~”
            ปัง!
            ไม่ทันที่ผมจะพูดอะไร ยัยวาก็อุ้มไอ้ซัมเมอร์วิ่งหายลับจากห้องผมละ ...(- - )( - -)(- - )( - -) อ้าวเฮ้ย!!แล้วอีกตัวละหายไปไหน รึว่าจะไปนอนกับยัยวา...เป็นไปได้ งั้นผมก็นอนบ้างดีกว่า นี้มันก็ปาเข้าไปตั้งห้าทุ่มแล้ว พรุ่งนี้มีเรียนแต่เช้าอีก ผมเดิมไปที่เตียงพร้อมกับเปิดผ้าห่มออก...
            “ไอ้แมวเวร-*-”
            ไอ้ปลาทูมันยึดที่นอนผมไปแล้ว ให้ตายเหอะ วันนี้ผมอยากนอนสบายๆหน่อยไม่ได้รึไง เฮ้อ~แต่ช่างเถอะ แค่แมวตัวเล็กๆตัวเดียวมันไม่ทำให้เตียงของผมแคบลงซะหน่อย - -333
            “ราตรีสวัสดิ์”
            ….
 
 
           08:00 AM
          “ฮ้าว~ \(>o<)/”
         หือ~ฟุดฟิดฟุดฟิด กลิ่นอะไรหอมๆ วันนี้พี่ฮาวตื่นมาทำอาหารแต่เช้ารึไงนะ แหมๆ นานแล้วนะเนี่ยที่ไม่ได้กินอาหารฝีมือพี่ชาย
          “พี่ค่ะ วันนี้มีอะไรกินมั่งค่ะ”
          “....”
          “กลิ่นแบบนี้มันไข่เจียวนี้นา วาชอบไข่เจียว >.<”
          “....”
          หมับ!!
          ฉันเข้าไปกอดพี่ตามปกติแต่ทำไปวันนี้ พี่ดูขาวมาก ใช้อะไรบำรุงผิวเนี้ย ถึงได้ขาวแค่ชั่วข้ามคืนแบบนี้ แถมยังเปลี่ยนกลิ่นน้ำหอมอีก
          “….”
          “พี่ ตอบวาหน่อยสิ”
          “....”
          “พี่...กริ้ดดดดดดดดดดดดดดดด!!”
 
 
          พรึ่บ!!
          เมื่อกี้เสียงยัยวานี้นะ เกิดอะไรขึ้น!! ผมรีบลุกจากที่นอนแต่ลุกไม่ขึ้นเหมือนมีอะไรมาทับ เมื่อวานผมก็ไม่ได้เอาอะไรมาทับก่อนนอนนะ ผมเงยหน้าขึ้นมาดู ปรากฏว่า...
          “อรุณสวัสดิ์ ^ ^”
         “ว๊ากกกกกกกกกก O[]O ”
          นางแมวยั่วสวาท!! ป๊าบโถ่!! O[]O มาได้ไงวะเนี้ย น่ารักมากมาย >[]< เฮ้ย!! ไม่ใช่ละ แต่ก็น่ารักจริงๆอะนะ
         “ธะ เธอเป็นคะ ใคร >/ /o/ /<”
         “เป็นแมวของนาย”
         “หะ!? o[]O”
         “แมว-ของ-นาย...เมี้ยว ^-^ ”
         ยะ ยิ้มด้วยอะ น่าร๊ากกกกกกกก>/ / / /< น้องแมวจงเจริญ!! ชาบู ชาบู!! (อย่าถือสาคนบ้าค่ะ- -) เอ้อจะว่าไป เมื่อกี้น้องคนสวยนี้บอกว่าเป็นแมวของผมหรอ เอ่อ...แมวของผมคือเจ้าแชมเปญไม่ใช่หรอ แล้วน้องแมวยั่วสวาทนี้มาจากไหนละนิ
         “พี่ฮาววววววววววว!!”
         “วา!!(O0O )  (- -  )”
         ผมละสายตาจากผู้หญิงตรง แล้วรีบวิ่งลงไปหายัยวาทันที แต่ภาพที่เห็นนั่นคือ...ยัยวากำลังเกาะแขนผู้ชายคนอื่น!! ว๊ากกกกกกกกกกกกก!! พี่รับไม่ได้!! >[]<
          “ยะ ยัยวา!! O*O”
          “อ้าว พี่ฮาว เพิ่งตื่นหรอค่ะ ดูสิ พี่ซัมเมอร์เค้าทำข้างห่อไข่ให้เราทานกันด้วยละ หล่อแล้วยังใจดีอีก แบบนี้วารักตายเลย ^0^”
          “มันเป็นใคร!! -*- ”
          “จำกระต่ายตัวเมื่อวานไม่ได้หรอ พี่ซัมเมอร์กับเจ้าซัมเมอร์คือคนๆเดียวกันนั้นแหละ ^-^”
          “ไม่ต้องมาพูด!! มันเป็นแฟนแกใช่ไหม!! อายุแค่เนี้ยรึอาจมีแฟน!! เห็นหัวพี่คนนี้บ้างรึป่าว!! แล้วแขนน่ะปล่อยมันได้แล้ว มันไม่ใช่ราวตากผ้านะ จะไปเกาะทำไมนักหนา!! -*-”
          “ตะ แต่...”
          “อย่าเถียง!! แกก็เหมือนกันไอ้หน้าอ่อน!! คิดว่าแกเป็นใครถึงกล้ามาจีบน้องสาวฉัน!! คิดว่าเข้าถ้ำเสือแล้วจะได้ลูกเสือรึไง ไอ้แอ๊บแบ๊วเอ้ย!! โตเป็นวัวเป็นควายแล้วยังแอ๊บแบ๊วใส่หูกระต่าย ไอ้ๆๆ!!-*-”
          “พี่ฮาโลวีน!! หยุดบ้าได้แล้ว!!ก็บอกแล้วไงว่าพี่ซันเค้าเป็นกระต่ายของวาน่ะ พูดแค่นี้ไม่ได้ยินรึไง รึจะให้ทะลวงหูเลยไหมถึงจะได้ยิน ว่าแต่เค้าแล้วพี่ละ!! พี่สาวสุดสวยข้างหลังพี่ละ เป็นใคร!!-*-”
           ยัยวาเริ่มสติแตก อะ เอ่อ นี้ผมว่าน้องแรงไปรึป่าว แต่ผมหวงน้องนี้นา!! ทั้งหวงทั้งห่วงเลยด้วย!! ตลอดสิบเจ็ดปียัยวาไม่เคยมีแฟนแต่อยู่ดีๆก็พาผู้ชายเข้าบ้านเนี้ยนะ!!(ประจานน้อง)เป็นใครก็มีด่าละครับ!! แถมยังใช้ข้ออ้างปัญญาอ่อนว่าเป็นกระต่าย...กระต่าย...‘แมวของนาย’ เออใช่ ผมยังไม่ได้เคลียกันเลย ผมยังไม่ทันจะกลับไปเคลียก็เห็นเธอคนนั้นมายืนอยู่ข้างหลังผมซะแล้ว
            “ธะ เธอ!!”
            “หวัดดีซิก...ไม่สิตอนนี้นายคือซัมเมอร์แล้วสินะ - -”
            “นอนกับเจ้านายใหม่ทั้งคืน สนุกไหม”
            “หึ แล้วนายละ - -”
            “หา!! นี้มึงนอนน้องกับน้องกูหรอ!! ไอ้สารเลวเอ๊ย วันนี้มึงไม่ได้ตายดีแน่!!-*-”
            ผมเข้าไปต่อยมันทันทีแต่เหมือนไม่โดน หนอย!!แน่จริงอย่าหลบสิวะ ไอ้ขี้ขาด หนีไวจริงนะมึง กระโดดไป กระโดดมาอยู่นี้แหละ น่ารำคาญโว๊ย!!
            “หยุดเดี๋ยวนี้น้า!! \>[]</”
           จู่ๆวาก็เข้ามาล็อกแขนผมไว้ ผมดิ้นไปดิ้นมาแต่ก็ดิ้นไม่หลุด ยัยวานี้แรงควายขนาดนี้เลยหรอ ผมมองไอ้ซัมเมอร์อะไรนั้นอย่างแค้นๆ ก็ดูมันสิ!! ผมโกรธมันขนาดนี้มันยังมานั่งกินแครทสบายใจเฉิ่มในบ้านคนอื่นแบบไม่ทุกไม่ร้อนอยู่ได้!!-*-
            โป๊ง!!
           “โอ๊ย!! />0<\”
           “จำไว้ อย่าทำให้นายของฉันต้องรำคาญอีก-*-”
           “เหอะ!! แล้วเธอรู้ได้ยังไงว่าไอ้ผีนี้มันเป็นเจ้านายของเธอน่ะหา!! -*-”
           “...ไม่รู้สิ แต่ฉันเชื่อว่าเขาต้องเป็นเจ้านายที่แท้จริงของฉันแน่นอน เนอะ^^”
           “…”
           ไอ้แอ๊บแบ๊วเงียบไป ส่วนยัยแมวนั้นพอพูดจบก็เดินเข้ามาหาผม เธอสะบัดผมที่ยาวสลวยเป็นลอนของเธอเล็กน้อยแล้วเอื้อมมือมาแตะที่แก้มผมเบาๆ ผมมองดวงตาสีมรกตนั้น ดวงตาที่เหมือนแมวตัวนั้น ดวงตาที่แสดงออกมาถึงการรอคอยมาเนิ่นนาน...
           “ดวงตาไม่เคยโกหกใครหรอกนะ”<- - ซัมเมอร์
           “...เธอ…ฉันเคยเจอเธอมาก่อนรึป่าว...”
           “ไม่เคย...ในร่างนี้”
           “หมายความว่าอะไร??”
           “ก็บอกแล้วไง ว่าฉันเป็นแมวของนาย”
           “ไม่เข้าใจ..เธอเป็นคนนะ จะเป็นแมวของฉันได้ยังไง แล้วอีกอย่างบ้านนี้ไม่เคยมีแมว...”
           ยกเว้นเมื่อวานนี้ที่ผมพาเจ้าปลาทูกับไอ้ซัมเมอร์เข้าบ้าน แต่มันเป็นแมวจริงๆไม่ใช่นางแมว รึว่าเธอจะแปลงร่างได้ บ้าสิ เป็นไปไม่ได้ที่แมวจะกลายเป็นคน
            “ฉันไม่ใช่คน...แล้วก็ไม่ใช่แมว เมื่อวานนายเก็บฉันกับซัมเมอร์จากหน้าระเบียง แถมยังเอาข้าวคลุกปลาทูให้พวกเรากินแถมน้องนายยังเป็นคนคิดชื่อให้ซัมเมอร์ส่วนนายก็เอาชื่อคนป้าข้างบ้านมาตั้งให้ฉันอีก นายชื่อฮาโลวีนส่วนน้องนายชื่อวาเลนไท แล้วก็...”
             “หยุดๆ โอเค ฉันเชื่อแล้ว แต่ฉันยังค้องใจไม่หาย ทำไมพวกเธอถึงมาโผล่ที่บ้านฉันละ แล้วทำไมพวกเธอ เอ่อ...ถึงแปลงร่างได้ด้วย - -;;”
             “...เรื่องมันยาว”
             “ยาวแค่ไหนวาก็อยากฟังนะ เนอะพี่ฮาว^0^”
            “เออ- -”
            พวกผมเดินมานั่งที่โต๊ะอาหาร กินข้าวห่อไข่(ที่ไม่ค่อยอยากกินเท่าไหร่)พร้อมกันฟังพวกนั้นเล่าไปด้วย ขณะที่ฟังผมก็เหลือบมองไปยังน้องสาวของผม ให้ตายสิเรื่องมันออกจะเครียดแต่ยัยวาทำท่ายังกับกำลังดูหนังงั้นแหละ - -
             “พวกเราเป็นเผ่าพันธุ์ใหม่ที่ถูกสร้างขึ้นมาตั้งแต่ร้อยปีก่อน เมื่อก่อนพวกเราใช้ชีวิตปะปนไปกันพวกมนุษย์นั้นแหละ แต่พอมีการก่อตั้งสถานีวิจัยเผ่าพันธุ์ลับขึ้นพวกเราก็ถูกล่าและถูกทดลองอย่างโหดเหี้ยม บ้างก็ตายเพราะทนไม่ไหว บ้างก็หนีออกมาแต่พวกฮันเตอร์นั้นก็ตามจับกลับไปได้ ไม่ก็ฆ่า...”
             “แล้วทำไมพวกนั้นถึงต้องล่าพวกเธอด้วยละ - -”
             “เรื่องนั้นเราก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แต่ว่าถ้าทดลองสำเร็จพวกมันจะโด่งดังไปทั่วโลก”
             …อย่างกับหนังวิทยาศาสตร์เลยแฮะ...- -;; นี้มันชีวิตจริงนะโว๊ย ไม่ใช่นิยายอะไรจะเว่อซะ แต่ถ้านี้เป็นเรื่องจริง เรื่องนี้มันเป็นเรื่องระดับชาติเลยนะเนี้ย!!
             “…แล้วทำไมพวกเธอถึงมาอยู่บ้านฉันละ- -;;”
             “พวกเราหนีไอ้พวกหมาล่าเนื้อนั้นมาไม่มีที่หลบ…”
             “อ๋อ เลยยึดบ้านฉันเป็นฐานทัพลับว่างั้น -*-”
             “อืม...แต่จริงๆแล้วฉันอยากจะเป็น"ของนาย"มากกว่า”
             ของผม!? ผมถึงกับสำลักข้าวออกมาเลยทีเดียวทั้งโต๊ะสะดุ้งกันเล็กน้อย ไอ้ซัมเมอร์นั้นก็ทำหน้าขยะแขยงนิดๆก่อนที่จะหาผ้ามาปักเสื้อผ้าตัวเอง เหอะ!!เกลียดไอ้เวรนี้ชะมัดเลยวะ!!
             “งั้นพี่ซัมเมอร์เป็นขอวาได้ไหม>/ / /<”
             “...ถ้าเสียงเธอสามารถทำให้ใจฉันขานรับได้ละก็นะ”
             “เฮ้ย!! ไม่ได้ๆ ฉันไม่ยอม ยัยวาหัดรักนวลสงวนตัวซะมั้งสิฟะ!!-*-”
             “ยุ่งน่ะพี่!! -*-”
             “นี้ใครเป็นพี่เป็นน้องกันแน่เนี้ย!! -*-”
             “เงียบน่า!!”
             “อะ... เฮ้อ~!!”
             เหนือฟ้ายังมีฟ้า ขนาดปลาร้ายังมีไหแล้วผมมีอะไรบางเนี้ย! ขนาดน้องสาวยังไม่ฟังผมเลยT^T คิดแล้วเศร้า ผมนั่งฟังที่พวกนี้พูด ถึงจะไม่เข้าใจรายละเอียดเท่าไหร่แต่ก็พอตามน้ำได้บ้าง
              “เมื่อกี้แกบอกว่าถ้าเสียงทำให้ใจขานรับได้...หมายความว่ายังไง”
              “ง่ายๆ ถ้านายเป็นเจ้านาย ไม่ว่านายจะอยู่ที่ไหนก็สามารถเรียกพวกเราได้ทันที และคนที่จะได้ยินเสียงของนายก็มีแต่สัตว์เลี้ยงของนายเท่านั้น”
              “...เว่อร์วะ -_-”
              เว่อรฺซะไม่มี ถ้าผมอยู่ดาวอังคารมันจะมานั่งจรวดมาให้ไหม ผมนั่งกินได้ซักพักก็เหลือบมองนาฬิกา...ชิบหาย!! สายแล้วนี้หว่า!!
              “วา!!พี่ไปเรียนก่อนนะ ฝากเก็บจานด้วย ไปละ!!”
              “จ้า!!^0^/”
              “ฉันไปด้วย...”<- - ปลาทู
              ทันทีที่ชายหนุ่มทะยานออกไปพร้อมกับมอเตอร์ไซร์คู่ใจ หญิงสาวนัยน์ตากลมมรกตก็หายลับไปพร้อมกัน
 ขณะนั้นเองวาสาวน้อยน่ารักก็มองพี่ตนที่หายลับไปแล้วเริ่มเก็บจาน
              “เฮ้อ...พี่นะพี่ สายได้ทุกวันเลยจริงๆ- -333”
              “...เดี๋ยวฉันช่วย” 
              “อะ จริงหรอ! ดีใจจัง^^”
              “ว่าแต่ เธอ...ไม่กลัวฉันรึไง”
              “จะกลัวทำไม พี่ซันออกจะหล่อแล้วก็น่ารักจะตาย>/ / / /<”
              “ฉันหมายถึงเรื่องที่ฉันไม่ใช่คนน่ะ - -”
              “อ๋อ 555+ วาว่าไม่เห็นจำเป็นจะต้องกลัวเพราะในโลกนี้การที่เราไม่รู้ไม่ได้หมายความว่าไม่มีจริงไหม^^”
              “...คิดงั้นหรอ”
              “ถ้ายังมาในสภาพคนอะนะ เพราะวากลัวผีน่ะ แหะๆ ^-^;;”
……………………….
 
 ณ สี่แยกใกล้มหาวิทยาลัย
 
               “โถ่เว้ย!! -*-”
               ผมชักจะเดือดเมื่ออยู่ท่ามกลางการจราจรที่ตัดขัดนานหลายนาที ก็พอรู้หรอกนะว่ากรุงเทพรถมันเยอะ แต่นี้มันติดมาครึ่งชม.แล้วนะ!? ผมต้องไปร.ร.สายแน่เลย!!
               “มีอะไรให้ช่วยปะ =*v*= ”
               “หือ...เฮ้ย!? (  0[ ]0)”
               “เมี้ยว♥^^”
               “ธะ เธอ!! มาได้ไง!?”
               “วิ่งมา^^”
               “วิ่ง!!!??? เธอจะบ้าหรอ! CBR 400 ของฉันเร็วกว่าคนวิ่งธรรมดาเป็นล้านเลยนะ เธอจะวิ่งทันรถฉันได้ยังไง!? O[ ]o”
               “ไม่เชื่อหรอ นี้ไงหลักฐาน”
               แล้วเธอก็ยื่นมือทั้งสองข้างออกมา มือที่ดูเปราะบางตอนนี้มันกลับถลอกไปหมด แถมเธอยังไม่ได้ใส่รองเท้ามาอีกด้วย! ให้ตายเหอะ มีคนสติดีที่ไหนไหมเนี้ยออกจากบ้านไม่ใส่รองเท้า!? แต่เดี๋ยวนะ...
               “เธอ...วิ่งมาท่าไหน”
               “ฉันเป็นแมว ฉันก็วิ่งแบบแมวดิ”
               “อย่าบอกนะว่า…”
              “ฉันวิ่งสองขาแบบนายไม่เป็นหรอกนะ วิ่งเป็นแต่แบบเนี้ย”
             พูดจบเธอก็กระโจนออกไปกลางอากาศ ร่างสาวน้อยกลับกลายเป็นแมวขนเทาชวนหลงใหล เธอวิ่งออกไปได้ไม่นานก็วิ่งกลับมาด้วยความเร็วแล้วจึงกลับเป็นสาวน้อยอีกครั้ง...
              (0-0)!  (0o0)!! (0[ ]0)!!?
             “เธอไม่เห็นบอกเลยว่าแปลงร่างได้ 0O0”
             “ก็นายไม่ถามนี่...”
             ปิ๊ดๆๆๆ!!
              “เฮ้ย!! รถจะไปแล้วนะโว๊ย!! จะยืนคุยอีกนานแล้ว!?”
             “ครับๆ ขอโทษครับ!! (><;;  )(_ _;; ) (><;;  )(_ _;; )”
             “เธอ ขึ้นมา”
            “เค้าหยอ~*-*”
            “เออ!! เธอนั้นแหละขึ้นมาเร็ว!!”
           “จ้า~!! ^0^/”
           เธอกระโดดขึ้นรถผมทั้งที แต่น่าแปลกผมคิดว่าเธอจะหนักกว่านี้ซะอีกไฟเขียวปุ๊ป ผมก็บิดคันเร่งเต็มที่ แต่ดูท่าเธอจะไม่กลัวเอาซะเลย กลับทำท่าสนุกด้วยซ้ำ
            “ เกาะดีๆหน่อยเดี๋ยวตกนะ-*-”
            “จ้าๆ^^”
            จากที่เกาะไหล่ เธอก็เปลี่ยนตำแหน่งของมือมาอยู่ที่เอว นิ้วที่เรียวเล็กของเธอประสานกันทำให้ตัวเราติดกัน
            “-/ / / /-”
            “^0^ สนุกจังเนอะ”
            บริ๊น!!!!!!!!...
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
สนุกมากค่ะ
ชอบทู กับ ฮาว >< 
มาอัพต่อไวๆนะค่ะ ^_^
จากคุณ hapless/(hapless) อัพเดตเมื่อ 10/03/2555 20:53:54
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 180 ท่าน

Line PM