Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
The Secret Dragon............
ติ่งฟู
อวสาร...มังกร
7
24/02/2555 18:46:28
455
เนื้อเรื่อง
(มะลิ)
ฉันวิ่งออกไปตามหานายมิกเชลอย่างร้อนรนเหมือนตัวเองจะกลัวว่าจะเสียเขาไป และกลัวว่าเมื่อเสียเขาไปในครั้งนี้ฉันคงต้องขาดใจตายแน่ๆ ฉันได้วิ่งหาเขาจนทั่วเช้าจรดเย็น แต่ก็ไม่เจอเขาเลยแม้แต่เงา จริงด้วย..ฉันลืมไปได้ไงกัน เมื่อรู้คำตอบ ฉันจึงรีบวิ่งไปยังสวนสาธารณะ ซึ่งเป็นที่ๆเราเคยมีรอยยิ้มและมีความสุขด้วยกันในค่ำคืนนั้น ภายในบริเวณสวนสาธารณะนี้ไม่มีใครอยู่เลยเพราะตอนนี้เป็นเวลากลางคืน ซึ่งมีเพียงแสงไฟสลัวจากข้างทางส่องให้ฉันเห็นได้ว่ามีใครบางคนยืนอยู่ในมุมมืดนั้น..............
“มิกเชล.....” ฉันเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา.....
“.....” เขาไม่พูดอะไร ได้แต่เงียบ และด้วยความเงียบและเย็นชานี้มันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนว่ากลัวที่จะศูนย์เสียเขาไป กลัวว่าเขาจะเย็นชากับฉัน และกลัวว่าเราจะไม่ได้กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีก...............
“ฉันรักนายนะ มิกเชล.. ”
“....”
“นายช่วยพูดอะไรหน่อยสิ..ฉันจะขาดใจตายอยู่แล้วนะ!”
“...”
“ฮึก..ฮือ....นะนายอย่าเย็นชากับฉันอย่างนี้สิ..ฮึก..ฮึก..ฮึก..แค่นายไม่พูดกับฉัน..ฮึก..ฉันก็แทบจะอยู่ไม่ได้..ฮึก..ละแล้วนี่...ถ้านายไม่รักฉัน..............” ฉันไม่กล้าที่จะพูดประโยคนี้ออกมาเลย.....
“....”
ทันใดนั้นเทพบนสวรรค์องค์หนึ่งได้ลงมายังโลกมนุษย์เพื่อมาตามให้ฉันขึ้นไปรับโทษบนสวรรค์
“มังกรเหม่ยหลง....เจ้าพร้อมที่จะไปกับข้าหรือยัง” เมื่อได้ยินเทพองค์นั้นพูดกับฉันอย่างนี้ ก็ยิ่งทำให้ฉันกลัวมากยิ่งขึ้น ฉันไม่อยากให้มันเป็นอย่างนี้เลย...
นายมิกเชลหันมาด้วยสีหน้าที่ตกใจ
“นี่มันเรื่องอะไรกัน....” นายมิกเชลถามในขณะที่ฉันและเทพองค์นั้นได้สนทนากัน  
“เจ้าจงไปกะข้าเสียเถอะ” เทพองค์นั้นกำลังจะพาตัวฉันไป แต่ฉันไม่ยอมหรอก ฉันจะอยู่กับเขา...มิกเชล....
“ไม่!ข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น!! ข้าจะอยู่กับเขา...ที่นี่...” ฉันหันไปทางมิกเชลด้วยใบหน้าที่เศร้า
“มนุษย์กับมังกรรักกันไม่ได้ มันฝืนกฎธรรมชาติเรื่องนี้เจ้าก็รู้ไม่ใช่รึ”เมื่อได้ยินอย่างนี้นายมิกเชลจึงตกใจอย่างหนัก
“ไม่ว่ามนุษย์หรือมังกร เพียงแค่...ทั้งสองได้มีความสุข...ความรักก็ไม่มีสิ่งไหนผิด!”
”อย่าให้ข้าต้องใช้กำลังกับเจ้านะ!” เมื่อได้ยินอย่างนี้ฉันก็ไม่ยอมแพ้ต่อความรักของเราทั้งสองแน่!ในขณะที่ฉันได้กลายร่างเป็นมังกรขาว จนนายมิกเชลต้องตกใจที่ได้เห็นภาพฉัน...ที่อยู่ในคราบของมังกรสีขาวนั่น............
และตอนนี้ฉันได้ต่อสู้กับเทพองค์นั้นอย่างไม่มีใครยอมใคร ในขณะที่ฉันปล่อยไฟพุ่งไปยังเทพองค์นั้น แต่กลับถูกเทพองค์นั้นใช้กระจกวิเศษส่องสะท้อนมันเพื่อพุ่งกลับมายังฉัน แต่ด้วยความที่ภายในสวนสาธารณะมีแสงไฟจึงทำให้กระจกนั่นดันสะท้อนส่องไปยังแสงไฟนั้นแล้วสะท้อนไปยังนายมิกเชล ฉันจึงรีบพุ่งไปกันท่าเอาไว้เพื่อไม่ให้นายมิกเชลเป็นอะไร
“โอ๊ย!!!” ฉันกลายเป็นร่างมนุษย์อีกครั้งเมื่อถูกเวทย์ทำร้ายและได้ศูนย์เสียพลังไปอย่างมาก
และในขณะที่เทพองค์นั้นกำลังจะใช้เวทย์มายังฉัน ฉันจึงกอดเพื่อปกป้องนายมิกเชลเอาไว้แน่นเพื่อไม่ให้เขาเป็นอะไร
“หยุด!เถอะ!ท่านเทพ!!!” นายเย่หลงซึ่งมากันท่าเอาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่มีใครทราบ เพื่อไม่ให้ฉันต้องถูกทำร้าย
“ได้โปรด...ปล่อยเธอไปเถอะ...”
“ไม่ได้!!!”
ครึ๊ง!!!!!เสียงฟ้าผ่าก้องกังวานไปทั่ว แล้วทั้งสองก็ได้ต่อสู้กันอย่างดุเดือด แต่ท้ายสุดแล้วเย่หลงก็เสียท่าเกือบตายแต่ฉันรีบหยุดเอาไว้เพราะฉันไม่อยากให้เขา...ต้องมาเจ็บเพราะฉันอีก...........แค่นี้มันก็มากพออยู่แล้ว............
“หยุดเถอะ!ท่านเทพ!ข้าจะไปกับท่าน........” ทั้งสองฝ่ายได้หยุดการต่อสู้ลง ระหว่างที่ฉันจะได้ไปกับเทพองค์นั้น ฉันจึงหยุดฝีเท้าของตัวเองแล้วหันมาทางมิกเชล
“ฉันขอถามนายเป็นครั้งสุดท้าย....นาย..ยังรักฉันอยู่อีกไหม......”ฉันถามออกไปเพื่อที่จะต้องการรู้ว่าคำตอบจะเป็นอย่างไร แม้ว่ามันจะเจ็บปวดยังไง..........
“......” เขาได้แต่เงียบ
“ถ้านายยังรักฉัน...อีกไม่นานฉันจะกลับมาเพื่อที่เราจะได้อยู่ด้วยกันอย่างไม่เกรงกลัวต่ออุปสรรค์ใดๆ......แต่ถ้านายตอบว่าไม่.......ฮึก..เราคงจะไม่ได้เจอกันอีก...........”
“........” ไม่นะ...........
“ฮึก..ฮึก..” ฉันเดินไปทางเทพองค์นั้นพร้อมกับกลั้นเสียงสะอื้นไม่ไหวจนน้ำตาต้องไหลพรากออกมา
“มะลิ!” ฉันรู้สึกดีใจมากที่เขาเรียกชื่อฉันอีกครั้ง ฉันจึงหันไปหาเขา
“ฉันจะรอ.....”
“....”
“ฉันจะรอเธอกลับมา...ฮึก..ไม่ว่าจะนานแค่ไหนก็ตาม......ฉันจะรอ...” เมื่อได้ยินเช่นนี้ฉันจึงรีบเข้าไปสวมกอดเขาไว้แน่น....เราจึงได้ประทับจูบเพื่ออำลากันเป็นครั้งสุดท้าย...
“ฉันรักเธอนะ มะลิ..ฮึก..” เขาสะอื้นออกมา
“ฉันก็จะกลับมาหานายอย่างแน่นอน...ฮึก..ฮึก..” จากนั้นฉันก็ได้ขึ้นไปรับโทษจากเทพบนสวรรค์เพื่อเฝ้าลูกแก้วใสวิเศษนั่นครบ2000ปีเพื่อให้บ้านเมืองสงบสุข แต่เนื่องด้วยฉันต้องการที่จะปลดจากการเป็นมังกร เลยต้องเฝ้าลูกแก้วใสวิเศษจาก2000ปีเพิ่มเป็น5000ปี เพื่อที่จะได้ลงมายังโลกมนุษย์และกลับไปหาคนที่ฉันรักอักครั้ง.............
(มิกเชล)
ผม...นายมิกเชล วันนี้ผมก็ได้มาที่สวนสาธารณะอย่างที่เคยมาทุกวัน นับวันใบไม้บนต้นไม้นี้ก็เริ่มล่วงหล่นลงมาด้วยสายลมที่แผ่วเบาและเริ่มเหี่ยวเฉาลงทุกวันซึ่งเหมือนกับผมที่ตอนนี้เส้นผมของผมก็ได้กลายเป็นสีขาวไปทั้งศีรษะ ผมจะมายืนเล่นไวโอลินที่ใต้ต้นไม้ที่เราเคยมีรอยยิ้มด้วยกันทุกครั้งที่คิดถึงเธอ และเพื่อรอวันที่เธอจะกลับมาหาผมอีกครั้ง........
 
(เย่หลง)
ผม..ซึ่งตอนนี้ได้มองผ่านไปยังข้างในของตำหนักสวรรค์โดยในนั้นมีมังกร ตัวหนึ่งมีนามว่า
”เหม่ยหลง”ซึ่งถูกให้เฝ้าลูกแก้วใสวิเศษเพื่อให้บ้านเมืองอยู่อย่างสุขสงบ และด้วยความรักของผม ที่ต้องจบลงไปด้วย...........ผมบอกกับตัวเองว่า.....ถ้าวันนั้น..... ผมไม่ปล่อยให้เธอไป.... ในวันนี้..........
เธอคงจะได้รักผม.......
ผมคงจะได้รักเธอ.........
และ เรา....คงจะได้รักกัน............  (จบบริบูรณ์)
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
มันอาจจะสั้นไปนะคะ ^^ ต้องขออภัยด้วยค่ะ
จากคุณ classic_ting/(classic_ting) อัพเดตเมื่อ 24/02/2555 18:47:16
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 358 ท่าน