Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
The Secret Dragon............
ติ่งฟู
ความฝันหรือความจริง
2
18/02/2555 19:32:36
452
เนื้อเรื่อง
“O-O!ม่ายยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”
จี๋ จี๋ จี๋(เสียงแมลง)
“แหก!!แหก!!แหก!!นี่ฉันฝันไปหรือนี่ แต่........ทำไมความฝันมันช่างเหมือนจริงอะไรเช่นนี้” ฉันมองไปรอบๆห้องโดยมีความมืดมาปรกคลุมอยู่รอบๆห้อง แต่มีแสงระยิบระยับที่มีแสงจันทร์ส่องผ่านมาถึงสิ่งๆหนึ่ง ซึ่งทำให้ฉันต้องเหลียวไปมอง สิ่งๆนั้นก็คือ.....ลูกแก้วใส..............
ฉันลุกขึ้นไปหยิบลูกแก้วใสที่อยู่บนโต๊ะที่อยู่ติดกับหน้าต่างของห้องขึ้นมาลูบๆคล้ำๆเหมือนมันเป็นสิ่งที่สามารถปลอบฉันได้ดีที่สุด ในยามที่ฉันรู้สึกเหงา หรือหว้าแหว่...............
ฉันมองออกไปนอกหน้าต่าง เพื่อที่จะจ้องมองหมู่ดวงดาวที่อยู่บนท้องฟ้าซึ่งกำลังเปล่งแสงออกมาระยิบระยับอย่างมีความสุข   จนฉันเริ่มอิจฉาพวกมันที่ไม่ต้องเกิดมาทนลำบากทุกข์ทรมาณเหมือนฉันที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ ฉันตั้งคำถามกับตัวเองว่าฉัน....เป็นลูกเต้าเหล่าใคร ใคร..ที่ทอดทิ้งฉันไว้อย่างไม่เคยคิดจะแยแส  แล้วใคร....ที่เป็นคนทิ้งให้ลูกแก้วใสนี้ไว้กับฉัน........................
ตึก!ตึก!ตึก!ตึก!
น้ำหนักของเท้าที่ทุ่มลงไปกระทบกับพื้นด้วยความเร็วของฝีเท้า และมีระยะความห่างที่ฝีเท้าได้เก้าออกไปประมาณ1เมตรพร้อมกับจังหวะการเต้นของหัวใจแรงขึ้นทุกครั้งที่หายใจ
“ขออนุญาตเข้าห้องค่ะ!!!!!!!!!!!!!แฮก!แฮก!แฮก!” มาสายแล้วไหมล่ะยัยมะลิเอ๊ย
“ไปยืนนอกห้อง!”
“แต่หนูมาสายเป็นวันแรกเองนะค๊า อาจารย์” ฉันออดอ้อนอาจารย์ที่อยู่ตรงหน้าซึ่งมีท่าทางที่ใจดีมากกกกก
“ไม่ได้!!”
“o-0!!!” อ่าว!เพิ่งชมไปหยกๆ-_-,
ฉันถูกทำโทษโดยการกางแขนออกทั้งสองข้างแล้วยืนกระต่ายขาเดียวพร้อมกับคาบไม้บรรทัดไว้ที่ปากทั้งคาบ
 โอย เมื่อยจังเลยยยยยยยยยย ฉันบิดแขนไปมาเมื่อหมดคาบเรียนวิชาอาจารย์ใจดี-_-+
ทำไมคาบเช้าวันนี้ฉันต้องมาโดนทำโทษทั้งๆที่ฉันมีความจำเป็นน๊า อธิบายได้มีอยู่2ข้อคือ
1.เมื่อวานฉันฝันร้าย(เกี่ยวเหรอ)
2.ฉันต้องเอาจักรยานไปฝากไว้ในสถานที่“The Secret” (ซึ่งมันไกลมากแต่ก็ต้องขอบใจมันมากที่มันช่วยให้ไอ้พวกนั้นหาจักรยานของฉันไม่เจอ^0^!! และแม้ว่าฉันจะกลัวก็ตาม)
“0-O!!” เฮ๊ย!ฉันมีเพื่อนร่วมโต๊ะตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ตั้งแต่ฉันได้รับทุนการศึกษาเข้ามาเรียนที่นี่ ในโรงเรียนนี้ไม่มีใครเคยอยากจะนับญาติกับฉันเลยสักคน แล้วจู่ๆไอ้กระเป๋าถือสีแดงใบนี้เป็นของใครกัน.....................
เนื่องด้วยตอนนี้เป็นเวลาพักสิบซึ่งไม่มีใครอยู่ในห้องและด้วยความอยากรู้อยากเห็นฉันจึงแอบเปิดดูกระเป๋าข้างในว่าเจ้าของกระเป๋าใบนี้เป็นใคร 
ฉันรูดซิบเปิดกระเป๋าออก แต่......เฮ๊ย!คนอะไรกันไม่เอาหนังสือมาเลยสักเล่ม สงสัยจะเป็นนักเรียนใหม่แหงเลย
“จะขโมยของเหรอ!!”
“0-o!” ฉันตกใจมากเมื่อมีผู้ชาย ท่าทางนิ่งๆตัวสูงราวประมาณ189  หน้าตาคมเข้มมีเสน่ห์ต่อเพศตรงข้ามมากกกกและมีสีผิวเป็นสีแทนแบบเซ็กซี่ จู่ๆก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ไม่เคยเห็นหน้าด้วย แต่หล่อออออออโฮกเลย><!!!
“ปะเปล่า...”ฉันตอบไปอย่างคัดเขินและกล้าๆกลัวๆ ผู้ชายคนนั้นละสายตาจากฉันแล้วเดินตรงมาทางฉัน OO!!
ตึก!ตึก!ตึก!ตึก!
 จากนั้นก็นั่งลงข้างๆโต๊ะเรียนของฉัน -­­_-<
“นายเป็นนักเรียนใหม่เหรอ”
“.............”แหน่ะ ไม่ตอบ แถมยังฟุบหน้าลงนอน ทำเป็นเหมือนไม่ได้ยินที่ฉันพูดอีก ชิ!ไม่อยากรู้จักฉันก็บอกมาตรงๆก็ได้ไม่เห็นต้องทำเป็นเมินเลย
กริ๊ง!!!!!!!!!!!!!!!!!!
“นี่ๆนาย”ฉันใช้นิ้วชี้สะกิด นายหน้าหล่อนี่ เพราะเห็นเขาไม่คุยกับใครเลยตั้งแต่เช้าเอาแต่ฟุบหลับอย่างเดียว(แล้วจะมาเรียนให้เสียเงินเสียเวลาเพื่อ...?)
“..............” ชิ!ไม่ตอบก็อย่าตอบ
ฉันหยิบกล่องข้าวออกมาจากกระเป๋าเอาขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะ และเปิดฝากล่องข้าว  ในนี้มีข้าวเปล่าพร้อมกับไข่ดาวหนึ่งฟองที่หอมมมมมมมมมมาก ทุกวันนี้ฉันแทบจะกินข้าวกับไข่ดาวทุกวัน บางวันก็มาม่า(ผู้มีพระคุณ) และฉันก็จะเตรียมมันมาเพื่อทานที่โรงเรียนด้วย เพราะอาหารที่นี่มันแพงโหด!!!!
“อ่ำ..งำๆๆๆ” ฉันตักข้าวใส่ปากพร้อมกับไข่ดาวที่หอมหุย ฟุตตตตตต หอมมมมมมมมมมม
ครืด..... นายหน้าหล่อลุกออกจากโต๊ะแล้วออกไปจากห้อง ชิ!จะเป็นไปได้เหรอที่นายจะไม่คุยกับใครเลย ขนาดฉันยังอยู่ไม่ได้เลย แม้จะไม่มีเพื่อนแต่ฉันก็ยังต้องคุยกับตัวเอง เฮ๊อ!!!!รันทดซะเหลือเกิน...............เพียงเพราะฉันจนเหรอ...!ฉันจนเหรอ..!
“ฉันจนใช่ไหม!!!!!!!!!!!!!!”
โป๊ก!!!
“โอ๊ย!” อยู่ดีๆก็มีใครก็ไม่รู้เอากระดาษที่ขย่ำแล้วปาใส่หัวฉัน
“ใคร!”
“..............” เงียบ มันเงียบ
“ฉันถามว่าใคร!!!!!!!!!!”
โป๊ก!
“โอ๊ย!” จากนั้นก็.....ตามมาด้วย โป๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!อีกเยอะแยะมากมาย คงเดาได้ไม่ยากเลยว่าฝีมือใคร ลูกน้องของไอ้นายมิกเชลนี่แหล่ะ แถมยังมีการถ่ายวีดีโอไว้ด้วย คงจะเอาไปให้หัวหน้ามันดูล่ะสิท่า โรคจิตจริงๆเลย ไม่รู้ว่านายมิกเชลจะสรรหาอะไรมารังแกผู้หญิงตัวน้อยๆอย่างฉันด้วยทุกวี่ทุกวันนนนนนนนน อยากจะบ้าตาย-_-,
ตอนนี้สภาพผมของฉันยุ่งไปหมดเลย และชี้โด่ชี้เด่ฟูเหมือนสิงโตอย่างแรงงงงง
กริ๊ง!!!!!!!!!!!!!เย้ๆๆๆถึงเวลากลับบ้านแล้วววววววววววว
ฉันเดินไปเอาจักรยานในระยะทาง10!กิโล เพื่อจะกลับบ้าน แต่พอมาถึงฉันเห็นนายหน้าหล่อนอนพักอยู่ที่ใต้ต้นไม้ใหญ่มหึมาซึ่งมีจักรยานของฉันจอดไว้ข้างๆ เขามานอนพักทำอะไรอยู่ตรงนี้ในตอนนี้นะ..........ฉันเดินเข้าไปใกล้เรื่อยๆ อยู่ๆนายหน้าหล่อก็ลืมตาขึ้นมา ซึ่งทำให้ฉันตกใจมาก จนกระโดดออกห่างฉันกะจะถามนายหน้าหล่อนี่ว่ามาทำอะไรที่นี่คนเดียว แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าถามไปก็เท่านั้น เพราะนายหน้าหล่อนี่ไม่ตอบกลับมาแหงๆ แต่พอฉันหันจะเดินกลับก็รู้สึกเหมือนว่ามีแรงสั่นสะเทือนเกิดขึ้นซึ่งแรงสะเทือนนี้มันเหมือนที่ฉันฝันเมื่อคืนเลย พอฉันหันกลับไป ก็ต้องตกใจเมื่อฉันพบกับอะไรยาวๆซึ่งเหมือนหางของมังกรมาก และคิดว่าน่าจะบินเข้าไปในส่วนลึกของโรงเรียน  O-0!!หรือว่า...........สถานที่ที่ฉันฝันเมื่อคืน ก็มีจริงน่ะสิ! สมัยนี้มีเรื่องแปลกประหลาดอย่างนี้ด้วยเหรอ..!!!แต่ที่น่าแปลกใจสุดก็คือ.......นายหน้าหล่อหายไปแล้ว!!!!!!หรือว่าจะถูกเจ้ามังกรนั่นจับตัวไปแล้ว!!!
“อ๊ากกกกกกกกกกกกกก” คร่อก!
“หนู หนู ....”
“......”
“หนูจ๊ะ” เหมือนมีใครสักคนมาเรียกฉันอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล
“O.O!!!มังกร!มังกร!!!” ป้าที่ออยู่ข้างๆเขย่าตัวฉันเพื่อให้ฉันมีสติอยู่นาน เมื่อฉันเริ่มได้สติฉันก็มองไปรอบๆห้อง เพื่อสำรวจให้แน่ชัดว่าที่นี่ที่ไหน
“อ๊ะ นี่จ๊ะ ดื่มน้ำก่อน” ฉันหยิบน้ำที่ป้าคนนี้เอามาให้แล้วดื่มจนหมดเกลี้ยง
“ที่นี่ที่ไหนคะ” ฉันถามคุณป้าที่อยู่ข้างๆฉัน
“ที่โรงเรียนจ๊ะ และนี่ก็เป็นห้องของป้าจ๊ะ” นั่นไงว่าแล้วเชียวมีอย่างที่ไหนล่ะ ที่นางเอกเป็นลมพอฟื้นขึ้นมาก็โผล่มาอยู่ที่บ้านพระเอก -_-,
“ป้าไปเห็นหนูนอนสลบอยู่ตรงหน้าห้องน้ำจ๊ะ เรียกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตื่น ป้าเลยเรียกคนที่อยู่บริเวณนั้นมาช่วยอุ้มหนูมาที่ห้องป้านี่แหล่ะจ๊ะ”
“ขอบคุณมากค่ะ ที่ช่วยหนูเอาไว้”
ฉันเดินออกมาแล้ว...........จักรยานของฉันล่ะ!
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 342 ท่าน