Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
The Magic Of Love อสูรน้อยร้ายนัก...รักซะเลย
พาสเทล~*
บทนำ
3
21/02/2555 20:33:45
447
เนื้อเรื่อง
“อูปรารา โอปาโร บูเย่…จงแปลงร่างเจ้าตุ๊กแกตัวนี้เป็นฮูล่าฮูป” ปิ๊ง…

ตูมมม….ขณะที่อันดามันแสกตุ๊กตาให้กลายเป็นฮูล่าฮูปนั้น ปรากฏเสียงดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับควันลองฟุ้งเต็มภายในห้อง ราวเกือบหนึ่งนาทีนั้นควันก็เริ่มจางหายไป พร้อมกับการปรากฏกายของเจ้า……งูยักษ์สีทองตัวมหึมา
กริ๊ดดด…

“ออกไปนะ ออกไป…ช่วยด้วยค่า” ขณะที่เธอกรีดร้องนั้น เจ้างูยักษ์ตัวนั้นก็ค่อยๆเลื้อยมาทางอันดามัน ค่อยๆรัดจากปลายขาของเธอ เลื้อยขึ้นมา….เลื้อยขึ้น…ขึ้นมา…จนเจ้างูยักษ์นั้นพันมาถึงหน้าอกของเธอ พลางพงกหัวขึ้นมามองดูหน้าหญิงสาวผู้นั้น ยิ่งเธอดิ้นรนมากเท่าไหร่ เจ้างูก็ยิ่งรัดแน่นขึ้นๆ แน่นขึ้นมากเท่านั้น ทันใดนั้น
ฉึก…กวางนิรนามผู้มีเขาเรียวยาวก็ได้เอาเขาของมันทิ่มลงไปบนตัวของเจ้างูยักษ์นั้น เลือดของมันไหลออกมาเป็นสีเงินแวววาว จากการกอดรัดที่แน่นหนา ค่อยๆคลายลง จนมันลงไปนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น

“โอ…ไม่นะ” ถึงแม้เธอจะหวาดกลัวเพียงใดแต่เหตการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ เมื่อก้มลงไปมองหน้าของเจ้างูยักษ์นั้น ก็จะเห็นได้ถึงน้ำตาของมันซึ่งมองดูประกายเหมือนเพชร ในขณะที่เธอมองเจ้างูยักษ์ที่นอนแน่นิ่งอยู่นั้นน้ำตาของเธอเองก็พลางรินไหลออกมาไม่หยุดและหยดลงบนตัวของมัน พลันทันใดนั้นก็มีแสงสว่างจ้าขึ้นมา….
ก๊อกๆ …

“อันดา ตื่นได้แล้วลูก สายแล้วนะเดียวก็ไปโรงเรียนสายหรอก”
“คะ…ค่า ตื่นแล้วค่ะแม่ จะไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้ ตื่นสายได้ไงเนี่ยฉัน”
ปกติฉันไม่เคยสายเลยจริงๆนะเนี่ย เอ…ว่าแต่เราฝันว่าอะไรนะ รู้สึกแปลกๆแหะ จำได้แค่ว่าฝันถึงเวทย์มนต์ สงสัยเมื่อคื่นดูเรื่อง “อสูรในขวดแก้ว” แล้วเก็บเอาไปฝัน เพ้อจริงๆเลยเรา

“เอ๊ะ นี่มัน นี่ฉันร้องไห้ด้วยหรอเนี่ย” ขณะที่สองกระจกในห้องน้ำฉันก็เห็นคราบน้ำตาบวกกับตาที่บวมฉึ่ง
“ไม่นะ….นี่ฉันร้องไห้เรื่องอะไรเนี่ย โอ๊ยจำไม่ได้ ปวดหัวไปหมด” พอฉันพยายามนึกถึงเรื่องราวที่ฝันเมื่อคืน แต่กลับนึกไม่ออก แถมยังปวดหัวไปหมด แต่ช่างมันเหอะสงสัยฉันจะฝันเรื่องเศร้าล่ะมั้ง อย่าคิดเลยปวดหัว -…-
 
“อันดา วันนี้ให้พี่ยอร์คไปส่งที่โรงเรียนนะจ๊ะ พอดีแม่มีธุระต้องไปทำ..”
“อ่อ ค่ะ ไปไหนหรอคะแม่”
“ธุระเล็กน้อย นิดหน่อยอ่ะจ๊ะ ^^”
ฉันพยักหน้า แต่ดูสีหน้าแม่ไม่ค่อยดีเลยแหะ ยิ้มแต่ดวงตากลับเหมือนมีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ แต่ช่างเถอะ ไปดีกว่า นี่สายมากแล้ว

“ไปนะคะแม่ สวัสดีค่ะ” ฉันกล่าวแล้วรีบวิ่งไปที่รถของพี่ยอร์ค อ้อ ลืมบอกไปพี่ยอร์คเป็นญาติของฉันเอง ฉันถามแม่ว่าญาติฝ่ายไหน แต่แม่ก็ไม่เคยจะบอกแฮะ เอาเป็นว่าเขาเป็นพี่ชายของฉันอีกคนหนึ่งก็แล้วกัน พี่ยอร์คเป็นพี่ชายที่แสนดีเอามากๆ และนั้นก็เป็นอีกต้นเหตุหนึ่งที่ทำให้ฉันเป็นคนเอาแต่ใจเพราะเขาจะคอยตามใจฉันทุกอย่าง ไม่รวมพ่อกับแม่ของฉันนะรายนั้นเอาใจฉันทุกอย่างจนฉันเสียนิสัย (รู้ตัวด้วยหรอย่ะ : พาสเทล) จะว่าไปพี่ชายฉันก็หล่อเหมืนกันนะเนี่ย คิคิ แต่ไม่ยอมมีแฟนซะที รูปก็งาม รวยก็รวย นิสัยก็ดี โอ๊ย…เพอเฟคสุดๆ

“อันดา….” เฮ้อ…เคลิ้ม ยิ่งดูพี่ชายฉันนี่หล่อจริงๆนะเนี่ย ถ้าไม่ติดว่าเป็นพี่ชายฉันนะ หึหึ o (>w<) o
“อันดา!.. เหม่ออะไรอยู่น่ะ สายแล้วไม่ใช่หรอ”
“เฮ้ยยย จริงด้วยๆ ฮือ อันดาไม่เคยสายเลยนะพี่ยอร์คขับแบบเร็วติดจรวดเลยนะ ไปสายแย่แน่ๆ”
ฉันรีบวิ่งขึ้นรถอย่างรวดเร็ว ๆไม่น่ามัวแต่เพ้อเลยเรา (>_<)”
“เพื่ออันดา พี่ทำให้ได้อยู่แล้ว” พี่ยอร์ดพูดพร้อมหันมาส่งตาวิ้งๆ เย้ย น่ารักอ่ะ ^ ^
 
เอี๊ยดดด….
“เฮ้ย พี่ยอร์คทำไงอ่ะ ไม่ถึงห้านาที ปกติมากับคุณแม่กว่าจะถึงก็เกือบครึ่งชั่วโมง” ฉันถามพร้อมมองหน้าพี่ยอร์คอย่างงงๆ
“ก็เพราะเป็นพี่นะสิ ไปได้แล้วอีกสองนาทีเขาจะปิดประตูแล้วไม่ใช่หรอ”
“จริงด้วยๆ งั้นไปก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ”
พี่ยอร์คหันมายิ้มให้ฉันแบบแปลกๆ แม้ฉันจะสงสัยแค่ไหนแต่ก็ต้องรีบวิ่งขึ้นห้องเรียน ไม่งั้นประวัติฉันเสียแน่ๆถ้ามาสาย = =

ตึก ๆ ๆ…ห้อง 401 วิชาภาษาอังกฤษทั่วไป
“เฮ้ย นั่นๆ ยัยอันดามาแล้ว ^^” กลุ่มเพื่อนฉันพอเห็นฉันก็ตะโกนทักทาย กลุ่มเราค่อนข้างกลุ่มเล็กไม่ค่อยมีคนมาสุงสิงสักเท่าไหร่ มีกันอยู่แค่สี่คนเท่านั้น บริสตัน เชอร์เบท เลมอน แล้วก็ฉัน แต่ถึงจะมีกันเท่านี้วีรกรรมแซบซ่าก็ไม่เป็นรองใครนะเออ ฮ่าๆ
“ว่าไง…ครูยังไม่เข้าใช่ไหม?”
“ยังหรอก นี่ฉันมีเรื่องอะไรอยากจะบอกแกล่ะ ^^”
ยัยเชอร์เบทเริ่ม ยัยนี้ชอบเพ้อฝันถึงเรื่องเจ้าชายในฝัน เพราะฉะนั้นเดาได้เลยว่าจะต้องเป็นเรื่องของ…ผู้ชายอย่างแน่นอนที่สุด =…=
“มีนักเรียนแลกเปลี่ยนย้ายมาใหม่จากมอร์ดองอ่ะ หล่อมากกกก” ฟังได้จากเสียงยาวๆ คงหล่อมากกกก แต่ฉันไม่สนใจหรอก จริงๆนะ ไม่เชื่อหรอ ฉันพูดจริงๆนะ (เหมือนว่ายังไม่มีใครพูดอะไรนะอันดา- -)
“เหมือนเจ้าชายเลยอ่ะ กริ๊ดดด” ฉันหันไปมองเชอร์เบทอย่าเอื่อมระอา ฉันเลยหันไปถามบริสตัน บริสตันเป็นคนเงียบๆ และเรียบร้อยที่สุดในกลุ่มแล้ว
“จริงหรอบริสตันที่ไอ้เชอร์มันพูดอ่ะ”
“หืมมม…อะ เอ่อ บริสก็ไม่รู้อ่ะอันดา บริสไม่ค่อยสนใจเรื่องนี้”
อ่าห๊ะ ฉันถามได้ถูกคนจริงๆเลยสินะ ถามเลมอนดีกว่า
“แล้วเลมอนคิดว่าไง…” ฉันพยักหน้าให้เลมอน เลมอนเป็นคนห้าวๆ ซึ่งดูแลปกป้องเอนทั้งกลุ่มได้อย่างดีเลยล่ะ เวลาถูกใครรังแก
“ฉันหรอไม่อ่ะธรรมดา ฉันไม่ได้บ้าผู้ชายเหมือนยัยเชอร์เบทหรอก ฮ่าๆ” ฮ่าๆ ก็จริงอ่ะนะ ก็ฉันแค่อยากรู้นี่ ในขณะที่เราหัวเราะกันอยู่นั้น
ตึงๆ เสียงเคาะโต๊ะของอาจารย์

“วันนี้ครูมีเรื่องจะมาบอก เรื่องนักเรียนแลกเปลี่ยนมาจากมอร์ดองจ๊ะ”
“กริ๊ดดด…กริ๊ด เขามาอยู่ห้องพวกเราอ่ะแก นี่มันพรมลิขิตชัดๆเลย”
ยัยเชอร์เบทกริ๊ดใส่หูฉันแทบแตก ยัยนี่ ฉันว่าพรมวิปริตมากนะแกนะ ฮ่าๆ
“เอาละๆ เงียบๆกันหน่อย นายภูมิณท์ เข้ามาแนะนำตัวมา” ทันที่ที่อาจารย์พูดจบคนที่ชื่อภูมิณท์ก็เดินเข้ามา ฉันหันไปมองหน้าทุกคน ซึ่งภาพที่เห็นก็คือ หน้าเอ๋อๆ แบบค้าง น้ำลายไหล เอ้ยไม่ใช่ แหมจะหล่อแค่ไหนกันเชียวตาภูมิณท์อะไรนี่ พอฉันหันกลับไปมองนายนั่น…
“ผมชื่อ…..” ค้างค่ะค้าง ชื่อเช่อไม่ได้ยินเลย เหมือนโลกมันหยุดหมุนทันที เงียบสงัดไม่มีเสียงอะไรเลย เขาเหมือนมีพลังบางอย่างสาดแสงออกมา รูปร่างที่สูงโปร่ง ใบหน้าเรียวเข้ารูปรับกับทรงผมสีออกน้ำตาลเงางาม ดวงตาสองข้างดำแวววาวเหมือนมีอะไรซ่อนอยู่ในนั้น
“เอาล่ะนายภูมิณท์ ไปนั่งตรงที่พัสริณร์ไป” อาจารย์ให้นายนั่นไปนั่งกับยัยเชอร์เบท ซึ่งทำตาปิ๊งๆ หน้าบ๊องแบ้วรอนายนั่นอยู่แล้ว แต่เมื่อกี้ตอนนายนั่นแนะนำตัวฉันไม่ได้ฟังเลยนี่หว่า มัวแต่…. (ไหนบอกไม่สนใจไง : พาสเทล)
“ไอริส เราชื่อเชอร์เบทนะ แล้วนี่ก็ เลมอน บริสตัน แล้วก็อันดาจ๊ะ” ยัยเชอร์เบทแนะนำพวกเราให้เขารู้จักซึ่งตานั่นก็ทำหน้านิ่งๆเชยเมยไร้ความรู้สึกมากจน สายตาเขามองมาที่ฉัน เขาก็จ้องแบบเหมือนกับฉันเป็นตัวอะไรอย่างนั้นแหละ
“นี่เธอเป็น…” เขาพูดพร้อมกับชี้นิ้วมาทางฉัน
“ฉัน ฉันหรอ ฉันเป็นอะไร”
“เธอเป็นเหมือนกับ…พวกเรา”
“เป็น เป็นอะไร นี่นายพูดเรื่องบ้าอะไรห๊ะ= =”
ประสาทดีอยู่หรือเปล่านะตานี่
“เอิ่ม ไม่มีอะไร” ไอริส เอ่อใช่เขาน่าจะชื่อไอริสฉันเห็นเชอร์เบทเรียก ไอริสพูดตัดบทซึ่งทำให้ฉันค้างคาใจ ใช่ เหมือนพี่ยอร์คเมื่อเช้าเลย แปลกๆ ขับรถไม่ถึงห้านาทีซึ่งปรกติจะเป็นครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ ซื่งฉันก็งงมาก โอ๊ย เวียนหัว
“นักเรียนทำความรู้จักกันไปก่อนนะวันนี้ครูมีธุระ อ้อแล้วก็ครูมีงานให้ทำให้นักเรียนหาบทกลอนภาษาอังกฤษมาคนละบทกลอนนะแล้วให้อธิบาย อันดามันเธอช่วยคุมเพื่อนในห้องด้วยให้อยู่ในห้องอย่าออกจากห้องเรียนก่อนเวลาเลิกล่ะ” เอ่อ คือ ทำไมต้องเป็นฉันด้วยเนี่ย
“ได้ค่ะ ครู” อืม แต่ก็ดีไม่ค่อยมีใครกล้ากับฉันเพราะอะไรพวกนั่นรู้ดีที่สุด แต่ฉันก็ไม่เคยทำใครก่อนนะ และฉันก็ไม่ชอบแสแสร้งด้วย = =เอ๊ะนั่นนายไอริสจะไปไหนของเขานะ
“นี่นาย จะไปไหนครูบอกให้อยู่ในห้อง นายออกไปไม่ได้ กฏคือกฏนะ” ฉันมองเขาด้วยสายตาปรามๆ
“มันเรื่องของฉันไม่เกี่ยวกับเธอ เอาเวลาไปหลอกคนอื่นเถอะ”
ละ หลอก หมายความว่ายังไงห๊ะ ฉันไปหลอกใครตอนไหน เมื่อไหร่ฮะ ตานั่นพูดจบก็เดินออกไปหน้าตาเฉย แบบนี้มันยอมไม่ได้ครูให้ฉันเป็นคนคุมเพราะฉะนั้น นายต้องฟังฉัน
 
น้ำพุศักดิ์ศิทธ์ชาร์มินอลไฮสคูล
“ไอริส ที่นายพูดว่าฉันหลอกเนี่ย ฉันไปหลอกใครฮะ”
ฉันกระชากเสื้อเขามาถาม
“หึ เธอไม่รู้ตัวเลยหรือไง ฉันไม่ได้โง่นะ”
“รู้ตัว รู้ตัวอะไร รู้ตัวว่าฉันโกหกน่ะหรอ นี่นายพูดเรื่องอะไร ฉันงงไปหมดแล้ว”
“เหอะ ไอรอบตัวเธอมันบ่งบอกซะอย่างนี้ เธอปิดฉันไม่ได้หรอกยัยต๊องเอ้ย”
ไอริสพูดจบก็เดินหนีไปแบบซะดื้อๆ นี่มันอะไรกัน ไอริสพูดอะไรแปลกๆ เรื่องที่ฉันโกหกอะไร แล้วไอบ้าบออะไรอีก ไหนจะเรื่องฝันที่ตื่นมาแล้วมีคราบน้ำตา นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกแหะ โอ๊ย…นี่มันอะไรกันห๊ะ
“ไอ…ไอบ้ออะไรของนายกัน นี่นายน่าจะไปเช็คประสาทบ้างนะ ฉันว่านายจะต้องมีปัญหาเกี่ยวกับสมองแน่ๆ”

“หึหึ เธอนี่มันอ่อนจริงๆเลย เห็นสีของฉันไหม รู้ไหมว่ามันหมายถึงอะไร ฉันนะเจ้าชายแห่งบาริสตันเลยนะ ส่วนเธอถ้าดูไม่ผิด ลักษณะของเธอ เธอต้องเป็น…คนที่ท่านพ่อให้ฉันแต่งงานด้วยแน่ๆ...”


พาสเทล~*,,, 17/02/55
Talk ::: สวัสดีค่ะท่านผู้อ่านทุกท่าน สำหรับตอนนี้ก็คงเป็นครั้งที่สองที่เราเจอกัน หลังจากผู้เขียนห่างหายไปนาน 55 แต่ก็เอาเป็นว่าอย่าลืมกันนะคะ แม้ว่าจะไม่มีคนเข้ามาอ่าน TT แต่พาสเทลก็จะสู้ๆต่อไปให้เรื่องนี้จบสมบูรณ์อย่างที่หวังไว้ ตอนนี้อาจจะยาวนิดนึง ก็อ่านให้จบนะคะ พาสเทลเขียนมันด้วยใจรักจริงๆ ติได้เยอะๆ จะได้นำไปปรับปรุงทำมันให้ดีที่สุด ฝากไปถึงผู้เขียนท่านอื่นที่อาจจะท้อๆ ก็สู้ๆต่อไป มันเป็นความฝันของเราทำให้ดีที่สุดแล้วกันนะคะ เป็นกำลังใจให้ต่อไป ^6^ แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ สวัสดีค่ะ : D


งงอ่ะ ทำไมไม่ขึ้นTT,,,,
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

ติชมได้เต็มที่นะคะ
จะได้นำไปปรับปรุงแก้ไข
สำหรับผู้อ่านอยากคุยกันแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันก็
MSN หรือ แมว กันมาที่ : [email protected]
เข้ามาคุยกันเล่นๆหรอแลกเปลี่ยนความรู้ข้อมูลก็ @ กันมาคุยกันได้นะคะ

จากคุณ llook-kate/(llook-kate) อัพเดตเมื่อ 17/02/2555 17:11:57
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 234 ท่าน