Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
ซุปเปอร์สตาร์ลัดฟ้ามาหารัก
Sindy_C
วันสุดท้าย Y_Y
1
12/02/2555 17:36:44
322
เนื้อเรื่อง
วันสุดท้าย Y_Y

เขาว่ากันว่าอะไรที่เป็นสิ่งสุดท้ายมักจะน่าจดจำเสมอ แต่ทำไมวันสุดท้ายของฉันไม่น่าจดจำเอาซะเลย

       ถึงเวลาเธอจะฟังฉันได้หรือยัง~ (เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น)

       “โอ๊ยยยยยยยยย ใครโทรมาทำไมแต่เช้าง่วงจะตายอยู่แล้ว”(ซังอาโวยวายเมื่อเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น)

       “ฮัลโหล ใครค่ะ?”(น้ำเสียงอู้อี้ พร้อมคำถามอันสุภาพของซังอา)

       “จะใครซะอีกล่ะ ก็คนที่ให้เงินแกใช้ไง !”

       “ม..........ม..........แม่ o_o” (ซังอารีบลุกจากที่นอนเมื่อได้ยินเสียงแม่ของเธอ)

       “แกจะมาเกาหลีกี่โมง ?”

       “หนูเคลียงานก่อนนะค่ะแม่”

       “รักแม่นะค่ะ”(ซังอาโยนโทรศัพท์ลงข้างตัว ล้มตัวลงไปนอนต่อ)
 
วันสุดท้ายที่ฉันจะได้อยู่เมืองไทยทำไมไม่มีอะไรพิเศษบ้างเนี่ย พรุ่งนี้แล้วสินะฉันต้องไปทำงานที่ฉันไม่ถนัดเอาซะเลย สู้ สู้ คิมซังอา TOT
 
       “วันสุดท้ายที่น่าจดจำ ฮึย!! ไม่ใช่สำหรับฉันแน่”(ซังอาบ่นไปแต่งตัวไป)

       กริ่ง     กริ่ง     กริ่งงงงงงงงงงง

       “มาแล้วค่ะ มาแล้ว รอหน่อยก็ไม่ได้” (ซังอาหอบหิ้วกระโปรงยาวละพื้นไปเปิดประตู)

       “ซังอาวันนี้มีแถลงข่าวนะ” (ผู้จัดการส่วนตัวเอ่ยคำแรกเมื่อเจอหน้าเธอ)

       “ทราบแล้วค่ะ คุณผู้จัดการ”

       “เธอต้องไปจริง ๆ หรอ ? ฉันเหงาตายแน่เลย T^T” (ผู้จัดการส่วนตัวผู้ไปร้องไห้ไป)

       “ฉันไม่ได้ไปตายนะ ฉันทำงานไม่นานก็กลับมาเป็นลีซังอาซุปเปอสตาร์สาวสวยคนเดิม ไม่เห็นมีอะไรต้องเศร้าเลย เลิกร้องได้แล้ว”

       “ไปหาอะไรกินดีกว่า ร้องไห้เสียพลังงานเยอะ หิวแล้วด้วย”

ซังอาหยิบของใช้ส่วนตัวก่อนออกไปทานอาหาร หนึ่งในนั้นคือ กุญแจรถ BMW ป้ายแดงของเธอที่พึ่งถอยมาได้แค่อาทิตย์เดียว

       “กินอะไรดี......” (ซังอาพูดพลางกดโทรศัพท์ไปด้วย)

       “วางโทรศัพท์ไว้ก่อนก็ได้ เดี๋ยว ก..........ก..........ก็”

       “ซังอาระวัง !!”(ผู้จัดการส่วนตัวของเธอโวยวายลั่นรถ)

โครมมมมมมมมมมมม !!!

       “โอ๊ย ! เจ็บเป็นบ้าเลย” (เสียงครวญครางของผู้รอดชีวิตจากการขับรถของซังอา)

       “รถฉัน ป้ายแดงฉัน -_-”

       “คุณขับรถยังไงของคุณ ห๊า” (คู่กรณีโวยวายทั้งที่ไม่รู้ว่าคนที่ขับรถชนรถเธอเป็นคิมซังอา)

       “ขอโทษนะค่ะ ฉันจะเรียกประกันมาเคลียให้นะค่ะ”

       “อุ๊ย !! กรี๊ดดดด คิมซังอา” (ผู้หญิงคนนั้นลงมาจากรถด้วยท่าทางตกใจสุดขีดเมื่อเห็นคิมซังอา)

       “ไม่เป็นไรค่ะ พี่ไม่เอาเรื่อง ขอโทษนะค่ะพี่ขับรถไม่ดีเอง”

       “ต..........ต..........แต่”

       “ไม่เป็นไรจริง ๆ ค่ะ” (คู่กรณีพูดพลางเอื้อมมือมาจับมือของซังอาไว้แน่น)

       “ตัวจริง สวย น่ารัก แถมยังใจดีอีกต่างหาก” (เสียงซุปซิบดังมาจากรถที่จอดติดไฟแดงอยู่)
 
นี่สินะเป็นสิ่งที่น่าจดจำของเธอคิมซังอา ที่เขาบอกกันว่าวันสุดท้ายมักมีสิ่งที่น่าจดจำนี่คงเป็นเรื่องที่ฉันต้องจดจำไปตลอดชีวิตแน่ ๆ ไม่ใช่เพราะเป็นวันสุดท้าย

แต่เป็นวันที่ฉันโดนพ่อกับแม่ด่าแน่เลย

แชะ     แชะ     แชะ

       “คิมซังอา มาแล้ว” (นักข่าวที่เฝ้ารอการแถลงข่าวของซังอาตะโกนบอกเพื่อนร่วมอาชีพ)

       “สวยจังเลย”

       “น่ารักมากด้วย”

       “ทุกคนอยู่ในความสงบก่อนนะค่ะ” (ผู้จัดการส่วนตัวเริ่มการแถลงข่าว)

       “ก่อนอื่น ฉัน คิมซังอา ขอบคุณสื่อมวลชนและแฟนคลับทุกคนที่มางานแถลงข่าววันนี้นะค่ะ”

       “อย่างที่เราทราบกันตามข่าวนะค่ะว่าฉันมีเหตุผลที่ต้องกลับเกาหลี”

       “อย่ากลับเลยนะค่ะ พี่ซังอา” (แฟนคลับตะโกนด้วนน้ำเสียงสั่นเครือ)

       “ฉันอยากจะอยู่เมืองไทยต่อ แต่กิจการของครอบครัวก็สำคัญ”

       “ฉันจัดงานแถลง เพราะอยากบอกกับทุกคนว่าสักวัน คิมซังอา คนเดิมจะกลับมาค่ะ”

       “ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ” (ซังอากล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ น้ำตาเริ่มเอ่อที่ดวงตาคู่สวยคู่นั้น)

คิมซังอา   คิมซังอา   คิมซังอา (แฟนคลับตะโกนชื่อเธอดังลั่นงานแถลงข่าว)
      
หลังจากจบงานแถลงข่าว คิมซังอาให้สัมภาษณ์กับนักข่าวเรื่องการบินกลับไปเกาหลีเพื่อไปทำงานในค่ายเพลงของครอบครัว พร้อมยืนยันกับนักข่าวว่า

       “คิมซังอาคนเดิมจะกลับมา”
 
       “เหนื่อยจัง” (ซังอาล้มตัวลงบนโซฟาตัวโปรด พลางเงยหน้ามองนาฬิกา)

       “สองทุ่ม ตายแล้ว OoO ยังไม่ได้เก็บของเลย”

       “อีกสองชั่วโมงฉันต้องไปจริง ๆ แล้วสินะ”

       “ฉันจะช่วยเก็บ” (ผู้จัดการส่วนตัวเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเศร้าสุด ๆ T T)

ฮือ     ฮือ     ฮือ

       “ต่อไปฉันจะทะเลาะกับใคร”

       “ใครจะเลี้ยงข้าวฉัน”

ฮือ   ฮือ   ฮือ

       “บอกแล้วไงฉันไม่ได้ไปตาย”

       “ไปกันเถอะเดี๋ยวเธอจะตกเครื่อง เดี๋ยวฉันขับรถให้”
 
ทั้งสองคนช่วยกันเก็บข้าวของ ผู้จัดการส่วนตัวของเธออาสาขับรถไปส่งซังอาที่สนามบิน ตลอดทางทั้งสองคนต่างไม่พูดจากันแม้แต่คำเดียว เพราะกลัวทำใจไม่

ได้ที่จะไม่ได้เจอกันอีกตั้งนาน
 
ฟิ้วววววว  ฟรึ่บบบบบ

       “ซังอาลงจากรถ BMW ป้ายแดงของเธอ”

กรี๊ดดดดดดดดดดดดด

       “พี่ซังอามาแล้ว คิมซังอามาแล้ว”

ตึ่ง   ตึง   ตึ่ง

       “ผู้โดยสารเที่ยวบินกรุงเทพฯ –เกาหลีใต้ เตรียมขึ้นเครื่องค่ะ เครื่องบินจะออกอีก 30 นาทีค่ะ”

       “ไปก่อนนะ”

       “โชคดีนะซังอา โทรมาหาฉันบ้างนะ T_T” (ผู้จัดการส่วนตัววิ่งเข้าไปกอดซังอา)

       “ไปก่อนนะค่ะทุกคน ดูและสุขภาพด้วยนะค่ะ”(ซังอาลาแฟนคลับ ก่อนหันหลังกลับไป)
 
1 วัน มี 24 ชั่วโมง แต่ทำไม 24 ชั่วโมงของวันนี้สั้นจัง ยังไม่ได้ทำอะไรอีกตั้งหลายอย่าง เฮ้อออออ ไปไหนไกล ๆ คนเดียวก็เหงาเหมือนกันนะเนี่ย แต่ก็ดีเหมือน

กันไม่ต้องมีคนคอยตาม ไม่ต้องมีคนคอยคุ้มกันอย่างกับฉันเป็นนักโทษยังไงยังงั้น จากซุปเปอสตาร์ต้องกลายเป็นครีเอทีฟจำเป็นจะรอดไหมเนี่ย คิมซังอา !!
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 173 ท่าน