Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
school of the dead (สู่เส้นทางนรกเดินดิน)
เทพเเห่งการเปลี่ยนเเปลง
นรกบทที่สอง ชีวิตในโรงเรียนหลังความตาย
2
08/02/2555 20:43:28
403
เนื้อเรื่อง
คิมได้พานักเรียนหญิงคนนั้นมากับเขาเเละได้มาสมทบกับเพื่อนๆที่เดิม ซึ่งทำให้เพื่อนๆทั้งหลายประหลาดใจมากและสงสัย  คำถามเเรกของเพื่อนๆ เริ่มจากโจ
"ไปไหนมาอะคิม พวกเราคิดว่านายเเย่เลยนะ วันหลังไปไหนหัดบอกกันก่อนซิ"
"โทษทีอะ พอดีมีเรื่องนิดหน่อย เราไม่ตายง่ายๆหรอกน่า"
"เหอะๆ ว่าเเต่ผู้หญิงที่พามาด้วยอะใครหรอใช่เเฟนไหม่ของคิม ปะ"พี่เเอนถาม
"ไม่ใช่หรอกพี่ พอดีเขาพึ่งเสียเเฟนไปผม .. ไปช่วย..เขาไว้ ..นอกกกนั้น เราไม่ได้เป็น...อะไรกันนะพี่" คิมตอบเเบบสำเนียงติดอ่าง
"เอานาพี่เเค่ล้อเล่น ไม่มีไรหรอก ถ้าเป็นจริงพี่ก็ไม่ว่าไรนะ เพราะคิมก็ยังเป็นคนในดวงใจของพี่เสมอเลย ละรุ้ไหม "
"เอ่อพี่คับพูดไรไม่ฟังความเห็นผมบ้างเลยนะ "
ทีมตัดบทพูด"เเล้วพวกเราจะเอาอย่างไรกันต่อดีละ ออกไปข้างนอกเห็นจะยาก"
"งั้นเอางี้พวกเราเอาอาหารขึ้นไปข้งบนห้องประชุมเดิมดีกว่าไหม"โจบอก
ทุกคนตอบรับเเล้วทำการอพยกกันขึ้นไปอย่างเงียบๆ    ซึ่งก็เป้นเรื่องที่ยากเย็นมากกว่าจะขึ้นมาได้หัวใจของทุกคนเเทบวาย เเต่ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดีเมื่อทุกคนขึ้นมาถึง เเล้วก็จัดการห้องให้พออยู่กันได้ โจยกเก้าอี้มาวางล้อมเป้นวงส่วนพี่เเอนก็ไปทำความสะอาดห้องน้ำ ทีมดูเรื่องไฟฟ้าเเละเเอร์ ส่วนเเม๊คกำลังเล่นคอม ส่วน คิมก็นั่งปรอบใจเเละคุยกับเธอคนที่เขาช่วยมาได้ความว่าเธอชื่อ มิ้น เธอพึ่งคบกับเเฟนไม่ได้นาน วันนี้เธอกับเเฟนนัดกันไปเที่ยวเเต่กลับมาเกิดเรื่องเเบบนี้ขึ้นเธอเสียใจมาก ไม่มีคำบรรยายใดๆที่จะอธิบายออกมาได้มากกว่าน้ำตาที่ซึมออกมาจากตาของเธอ เเละ ตอนนี้ คิมก็พูดขึ้นว่า
"มิ้น เราปรอบใครไม่ค่อยเก่งนะ เเต่เราขอพูดอะไรซักอย่างนะ เเฟนเธออะเขาเป้นคนดีมากเลยนะ เเม้จะถึงวาระสุดท้าย เขาก็ยังปกป้องเธอ เพื่อให้เธอมีชีวิตต่อไป ถ้าเธออยากตายพร้อมเขา เราก็ไม่ว่าอะไรหรอกเเต่เเฟนเธอที่ตายไปเเล้วเขาจะดีใจหรอก่อนที่เขาจะสิ้นใจความหวังของเขาคืออะไรเธอรองคิดดูเเล้วกันนะ"
 
"เธอก็พูดถูกนะ แต่เราก็คงจะเสียใจอยู่ดีละ ขอบคุญสำหรับคำปรอบใจของเธอนะ"
“อ๋อไม่เป็นไรหรอก เรื่องแค่นี้เอง”
“เราขออยู่คนเดียวซักพักได้ไหม”
“อืม ก็ได้ตามใจเธอแล้วกันนะ หวังว่าเธอคงจะไม่คิดสั้นนะ เพราะคนที่เสียใจที่สุดไม่ได้มีเพียงเธอแค่คนเดียว”
 
หลังจากนั้นเธอก็เริ่มยิ้มให้กับคิม เเล้วโจก็เเอบย่องมาข้างหลังตบไหล่ คิมอย่างจัง
"เฮ่ นายจะหวานไปกันถึงไหนเนี่ยฟังจนเลี่ยนไปหมดเเล้ว"
"เย้ยมาเเอบฟังตั้งเเต่เมื่อไรเนี่ย" คิมเริ่มพูด
"ไม่ใช่โจคนเดียวนะยังมีพี่ที่ได้ยินอีก" พี่เเอนก็พูดเเละมายืนข้างหลังโจตั้งเเต่เมื่อไรไม่รู้
“ไม่จริงนะ พวกพี่ๆแกล้งผมกันอีกแล้วหรอผมไม่ยอมจริงๆด้วย”
"ไปเถอะพวกเราไปนั่งคุยกัน เเม๊คคงเล่นเกมคนเพลินเเล้ว" โจบอก
ทุกคนตอบรับเเล้วเดินไปหาเเม๊ค
"ไงเเม๊คเล่นเกมอะไรของนายอะ เขาจะบ้าตายกันอยุ่เเล้วยังมีอารมเล่นเกมอีกหรือ" โจพูด
"เราไม่ได้เล่นเกมซักหน่อยกำลังทำงานอยู่ อย่างพึ่งรบกวนได้ปะ"
"งานอะไรอะให้พี่ดูได้ไม"
"เดียวก็เสร็จเเล้ว อีกเเปบนึง"
"เเล้วนายทำอะไรกันละ" โจถาม
"กำลังเเฮกเน็ต"
"ฮะว่าไงนะ เพื่ออะไรหรอ"
"ตอนนี้เราไม่มีทีวี เราเลยหาเครือข่ายไวเลดเเเถวนี้เเล้วทำการเเฮกเข้าไปเอาระหัสเเล้วต่อตรง เพื่อที่จะดูทีวีติดตามข่าวสารไง เพื่อมีอะไรเปลี่ยนเเปลงจะได้บอกพวกนาย เห้ย"
 
"เคๆ ไม่กวนนายละ" คิมบอก
ผ่านไปซักพักทีมก็มารวมกลุ่ม เเล้วก็บกว่า
"ไฟฟ้าเราปิดหมดเเล้ว เพราะอาจจะเป้นตัวล่อให้มันมาที่นี้ คงต้องอยู่กันอย่างไม่มีไฟไปก่อนนะ"
ทุกคนก็บอกโอเค จากนั้นเเม๊คก็บอกกว่า
 "เสร็จเเล้วทุกคนมาดูนี่ "
ทุกคนรีบมาดูที่คอมของเเม๊ค ภาพที่เห็นมีการรายงานข่าว ว่าขนะนี้ทั่วทั้งเมืองเต็มไปด้วยพวกผีกันเป็นส่วนใหญ่ เเล้วก็ทางตำรวจเเละทหารก็ควบคุมสถานะการอยุ่เเต่ยังไม่สามารถทำได้ดีเท่าที่ควร แม๊คเปลี่ยนช่องไปเลื่อยพบช่องหนึ่งกำลังเสนอข่าวมีทหารจำนวนมากตั้งแถวถือปืม m16กำลังกราดยิงพวกมันที่พยายามเข้ามา พวกมันก็ล้มไปเป้นทางแต่จำนวนของพวกมันมากมายไปหมดไม่นานพวกมันก็ฝ่าเข้ามาถึงตรงที่พวกทหารยืนอยุ่ นักข่าวเริ่มวิ่งหนีกันทิ้งกล้องและไมโคโฟนเพื่อเอาชีวิตรอดทหารส่วนใหญ่ยิงพวกมันไม่ทันก็โดนลุมกันอย่างน่าเวดธนา ทุกคนพอดูจบก็ถอนใจกัน
"มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย "โจบอก
"ไม่รุ้สิ มันไม่ใช่ในหนังหรือแม้เเต่ในนิยาย ตอนนี้มันคือเรื่องจริงที่เกิดขึ้น เห้ย" เเม๊คบอก
"น่ากลัวจัง พี่กลัวมากเลยอะตอนนี้ ไม่กล้าอยุ่คนเดียวอีกเเล้ว"พี่แอนพูด
"เอาเถอะพวกเรามาหาอะไรคุยกันดีกว่า"ทีมบอก
“ใครชอบดูหนังแนวบ้าง”  แม๊คถาม
“รักๆใคร่ๆจ้า” พี่แอนบอก
“แนวสยอง ขวัญดิ น่ากลัวสุดๆ แถมได้ดูกับผู้หญิงนะสุดยอด ได้กำไรมหาสาร ”
“ไอ้โจบ้าพูดอะไรเนี่ย ทลึ่งสุดๆเลยนะ”
“อะไรของพี่อะ คิดอะไรไปไกลเลย ไม่เห็นมีอะไรเลยพี่ แค่ผู้หญิงกลัวแล้วกระโดดกอดผมเอง ผมว่าพี่อาการหนักแล้วนะ”
“นายซิอาการหนัก”
“เห้ย  เรามอบเวธีนี้ให้ โจกับพี่แอนดีกว่าไหม คับ จะได้คุยกันให้จบ”ทีมบอก
“ไม่จำเป็น”ทั้งพี่แอนและโจ ตอบแทบๆจะพร้อมกัน
การสนธนาเริ่มวนมาไหม่อีกครั้ง โจถามคิมว่า
“คิม แล้วนายละ ชอบแนวไหน ใช่แนวซอมบี้หรือเปล่า”
“ไม่รู้ซิเราไม่ค่อยดูหนังอะ”
“อะไรกัน เสียชาติเกิดหมด น่าอย่างน้อยต้องมีซักเรื่องซิที่นายชอบ”
“อืม…………………เราชอบดูอนิเมะนะ หนังไม่ค่อยได้ดูหรอก”
“เอาหรอ งั้นนายก็เป็นพวก โอตาคุ ดิ เหอะๆ”
“ปะมานนั้นละเราไม่ค่อยบอกใครหรอกรวมทั้งนายด้วย นามมาถามเราแบบนี้เลยต้องตอบเพราะความจำใจ เห้ย”
“เอาน่าขำๆไม่ต้องคิดอะไรมากเราเพื่อนกัน แค่นายชอบอะไรแตกต่างไปก็เท่านั้นเองละ”
“ซะงั้น”
“แม๊คละนายชอบแนวไหน”โจถาม
“เราอุส่าแนะนำดันมาถามเราซะงั้นเหอะๆ  เราชอบแนวหวานๆ อะ แต่ไม่ค่อยได้ดูหรอกส่วนใหญ่อยุ่กับเกมกับโปรแกมคอมอะ”
“เห้ยพวกบ้าเกม” ทีมพูด
“ไม่ใช่ซักหน่อย เรื่องโปรแกรมคอมเราก็เก่งไม่ใช่ย่อยนะขอบอก”
“เอาละ แล้วนายละเก่งอะไรบ้างไหนแนะนำซิ ทีม”
“เรื่องอุปกรไฟฟ้าไม่มีใครเทียบเราได้อยุ่แล้ว”
“เหอะๆ จิงอะ ”
“อยุ่แล้ว พอพอกับการบ้าเกมของนายละ”
“ไม่ใช่บ้าเกม ก็บอกแล้วไง นักแก้โปรแกมรต่างหาก”
“เหอะๆ สองคนนี้ดูสนิดสนมกันจังเลยนะคับ  จีบกันตรงนี้ไม่อายฟ้าดินบ้างหรอคับพวกท่าน”โจพูด
“ไม่ใช่อย่างงั้น  มันช่วนเราทะเลอะนิ  ”แม๊คบอก
“เห้ยขี้เกียจเถียงกับนายละ”ทีมบอก
 
 
 
เวลาเริ่มมืดลงเรื่อยๆ คิมเปิดม่านออกไปปดูข้างนอกก็เห็นฟ้ามืดนิดๆ พระอาทิตกกำลังลับขอบฟ้าสีเเดงฉาน คิมจิงมาถามเพื่อนๆ 
"ฟ้าเริ่มมืดเเล้วเราจะอยู่กันยังไง ใครมีไฟฉายบ้างไหม"
"เรามี " ทีมบอก
"เอามาจากไหนละ"
"ตอนที่สำรวจห้องนี้ เราบังเอินไปเจอกล่องเครื่องมือเเล้วก็เจอมันละ"
"อ๋อ"
เเล้วทุกคนก็ผลัดกันเล่าเรื่องของตัวเองให้คนในกลุ่มฟังกัน จนเวลาต่อมาทุกคนเริ่มง่วง ซึ่งเเน่นอนต้องมีคนเฝ้ายาม วันนี้โจขอาสาเฝ้าเเล้วก็ชวนพี่เเอน อยู่ด้วยทุกคนเป็นอันตกลง  เเละก็เข้านอนกันหมดเหลือพี่เเอนกับโจเฝ้าซึ่งพี่เเอนก็ง่วงเเต่ก็กลัวไม่กล้าหลับเเละมานั่งไกล้ๆโจตลอด ซึ่งโจก็เขินใหญ่เเละก็เเซวพี่เเอนว่า
"เป็นไร ไม่ง่วงหรือ"
"ง่วงซิ เเต่ไม่กล้าหลับพี่กลัว"
"มานอนบนตักเราไหมละ จะได้หลับ"
"ไม่เป็นไรหรอกมานอนเถอะ "
"เเต่โจต้องเฝ้าคนเดียวนะ ไม่กลัวหรอ"
"ไม่หรอกพี่ พี่มานอนมา"
 
พี่ออนไม่มีทางเลือกจึงเข้าไปนอนที่ตักโจเเล้วก็หลับไปโดยลืมตัว
"เห้ยเหงาอีกเเบ้วเราต้องเฝ้าคนเดียว หลับให้สะบายนะทุกคน"
 
เเละเเล้วก็หมดไปอีกวัน....
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 303 ท่าน