Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
school of the dead (สู่เส้นทางนรกเดินดิน)
เทพเเห่งการเปลี่ยนเเปลง
นรกบทเเรก โรงเรียนหลังความตาย
1
08/02/2555 20:40:39
383
เนื้อเรื่อง
"ชีวิตในไวเรียนของผมนั้นก็เหมือนเด็กทั่วไป มีเรียนก็ต้องมีสอบคับ ผมชื่อ คิมคับตอนนี้ กำลังเรียนอยู่ชั้น ม. 6  ผมไม่มีเป้าหมายในชีวิตคับเรียนให้จบไปวันๆ และ เปิดเทอม ปีนี้ก็เช่นกันคับ ชีวิตของผมยังเหมือนเดิมทุกอย่างผมจะตื่นเช้ามาทำกิจวัตรประจำวันแล้วก็ออกเดินไปตามถนนผ่านร้านค้ามากมาย สุดท้ายก็เข้ามาในโรงเรียนคับ บางวันผมเข้ามาสายก็จะเจอกับอาจารฝ่ายปกครองที่อยู่ตรงป้อมยามปะตูหลังคับซึ่งท่านก็จะเรียกผม แล้วให้ผมลงชื่อจากนั้นเขาก็จะเอาชื่อไปหักคะแนนพฤติกรรมของผมซึ่งตอนนี้มีอยุ่น้อยนิดมากคับ  เเต่วันนั้นกลับเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นที่นี่คับ ทุกที่มีเเต่เสียงกรีด ร้องขอความช่วยเหลือ เเละ ความหวาดกลัวเรียกได้ว่าเป็นนรกก็ไม่เชิง สิ่งสุดท้ายที่คนจำได้คือ รอยเลือด คลาบเลือด เเละ เสียงกรีดร้องของบรรดานักเรียนและครูที่อยู่ในโรงเรียน เท่านั้น ท้องฟ้าที่เคยสว่างสดใสกลับแดงฉานเป็นสีเลือดเมื่อยามเย็น "
 
 
ชีวิตที่เเสนสงบของโรงเรียนเเห่งหนึ่งเป็นไปตามปกติในช่วงเปิดเทอม นักเรียนหลายคนกำลังคุยกัน บ้างก็ถกเถียงกันตามประสาเด็ก เเละ เวลาของที่นี่ยังคงเดินต่อไปตามปกติ และแล้ว ชั่วโมงเรียนมาถึง      กรี๊งๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!!   เสียงออดเข้าโรงเรียนดังขึ้น นักเรียนทุกคนก็กำลังเริ่มเข้าห้องเรียนกันเเต่มีนักเรียนคนหนึ่งอยู่ ม. 6 เขากำลังยืนที่หน้าระเบียงพร้อมกับใจลอยไปเรื่อยเปื่อย ซึ่งทุกวันเขาก็เป็นเเบบนี้ตั้งเเต่เรียน ป 4  บางคนว่าเขาเป็นบ้า บ้างก็คิดว่าเขาปัญญาอ่อน ซึ่งก็จะมีเพื่อนของเขามาตามเสมอ เเละเขาคนนั้นก็มา ปัก!!!!!!!!!!!!!!!!เสียงตบไหล่ดังขึ้นพร้อมกับคำทักทาย ของเพื่อนเขา
 
"ไงคิม วันนี้ไม่เข้าเรียนหรอ"
"ไม่รู้ซิก็ขี้เกียดอยู่นะ วิชาเเรกภาษาอังกฤษด้วยซิ ใช่ไหม"
"เอาน่าเข้าๆไปเถอะ นายโดดมาหลายรอบเเล้วนะ เดียวนายก็สอบไม่ผ่านหรอก"
 
"เหอะๆ เราไม่ชอบเรียนนิ น่าเบื่อจะตาย "
"อ่าๆ ตามใจนายละกัน เราเข้าเรียนก่อนละ แล้วเจอกัน"
"เค มีไรจดให้เราด้วยนะเพื่อตอนสอบจะได้ใช้ เคไหมโจ"
"โอ"
 
 หลังจากนั้นโจก็เข้าห้องเรียนไปส่วน คิมก็ขึ้นไปบนดาดฟ้าของตึกโรงเรียนเพื่อมาพักผ่อนหวังว่าจะหลับซักตื่นพอให้สบาย เเต่เขาก็หลับไม่ลงเพราะท้องเขาร้องขึ้นมา  "หิวจังเลย ไปหาไรกินดีกว่า"  เขาพูดกับตัวเองเเล้วก็ลงจากดาดฟ้าไปชั้นล่างสุดซึ่งเป็นโรงอาหารซึ่งเป็นระยะทางไม่ไกลนัก เมื่อเขามาถึงโรงอาหาร เขาสั่งข้าวมาจานนึงเเล้วมานั่งกินบนโต๊ะด้วยความสบายใจ ในโรงอาหารตอนนั้นยังไม่ถึงเวลาพักคนในโรงอาหารจึงไม่ค่อยมี คิมจึงกินข้าวอย่างสบายใจและแล้วในเวลาต่อมา กรี๊งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!!!!! เสียงออดโรงเรียนดังหมดคาบเรียน เป็นช่วงเวลาพักของนักเรียนทุกคนก็รีบลงมาเพื่อรับประทานอาหารตอนช่วงเวลานั้นทั้งนักเรียนและครู ในโรงอาหารจะเเน่นไปด้วยคนเป็นภาพที่เเออัดมาก โรงอาหารจะเชื่อมต่อกับปะตูหลังของโรงเรียน เเละจะเป้นที่เข้าออกของโรงเรียนนี้ตลอดในช่วงเช้าถึงเย็น เเละจะมีป้อมยามตั้งไว้ไกล้ๆประตู ช่วงเช้าๆถึงปะมานสายๆ จะมีอาจารผู้ชายฝ่ายปกครองไปนั่งรอ จับนักเรียนสายเพื่อหักคะเเนน อยู่บ่อยๆและแล้ว เรื่องไม่คาดฝันก็ได้เกิดขึ้นเเล้ว มีนักเรียนกลุ่มหนึ่งเดินเข้าประตูโรงเรียนมาซึ่งก็ถูกอาจานเรียกไปคุยซึ่งอาจารก็ไม่ได้ดูหน้าตาอะไรมากเเค่เห็นมีนักเรียนมาสายก็คิดว่าให้ลงชื่อตัดคะเเนนจึงเปิดสมุดเเล้วเอาปากกาจากลิ้นชักออกมา
"เอ้า พวกเธอลงชื่อซะ เเล้วไปห้องพักอาจารรายงานตัวด้วย"
 เสียงตอบกลับไม่มีมาจากนักเรียน อาจารจึงเอาปากกายื่นให้เด็กคนนึง ซึ่งก็ทำให้เกิดเรื่องขึ้น เด็กคนนั้นกลับคว้ามืออาจารไปเเล้วกัดจดเลือดออกมาเเล้วเสียงร้องของอาจารก็ดังขึ้นทั้งโรงอาหารทุกคน ได้ยินเเละรีบไปยังจุดนั้นพอทุกคนไปถึงก็เห็นสภาพอาจารนอนจมกองเลือด เเละ ดวงตาที่น่ากลัวอาจารนอนนิ่งมีอาจารผู้ชายคนหนึ่งเข้าไปดูเเล้วซึ่งตอนนั้นพวกมันเรียนที่เข้ามาหายไปไหนไม่รู้แล้ว ครูคนนั้นจับชีพจรที่ข้อมือปรากฏสีหน้าตกใจเเล้วบอกทุกคนว่าอาจารคนนี้ได้ตายเเล้วทุกคนเเตกตืื่นขึ้น เเต่อาจารกลับลุกขึ้นมา ทุกคนคิดว่าอาจารยังไม่ตายดีใจกันใหญ่ครูคนนั้นก็เลยถามอาจารคนนั้นว่า
“เป็นอะไรไหม อาจาร”
 ไม่มีเสียงตอบ อาจารคนนั้นกลับกัดที่คอของอาจานที่เข้าไปดูอาการเเละเเล้ว อาการนี้ก็เเพร่กระจายเด็กกลุ่มที่ยืนอยู่เมื่อกี้ก็เข้าไปกัดนักเรียนเเละคนที่มาดูเหตุการกันใหญ่ ทุกคนวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต ทุกเหตุการ คิมได้เห็นอย่างถนัดตา เขารู้สึก    ช๊อก ไปชั่วขณะหนึ่ง เขากลับมาตั้งสติใหม่ เเล้วรีบวิ่งไปถึงห้องเรียนให้ไวที่สุด เข้าวิ่งขึ้นจากตึกที่เขาลงมาแล้วข้ามตึกไปที่ตึกห้องเรียนของเขา  เมื่อเขามาถึง ก็พบกับ โจ เพื่อนของเขาอยู่กับ      พี่เเอน  ทีม  เอ  เเละ  เเม๊ค กำลังนั่งกินข้าวกันอย่างสบายใจ บนห้องเรียน
 
"ทุกคนไม่มีเวลาเเล้ว รีบหนีเถอะ" คิมพูดขึ้น
"อะไรกันคิมฝันร้ายอะไรมาอีกละ"โจพูด
"นั่นสิๆ คงไม่ได้ฝันถึงพี่หรอกนะ"พี่เเอนกล่าวเสริม
"ไม่ใช่ฝัน เเต่มันเป็นเรื่องจริง เมื่อกี้เรากินข้าวอยู่โรงอาหารมีนักเรียนกลุ่มหนึ่ง ฆ่าอาจารฝ่ายปกครอง เเล้วอาจารก็มีอาการ      เเปลกๆ เเล้วก็ฆ่าคนอื่นอีก มะกี้ได้ยินเสียงร้องไหม ออกจะดัง นะ "
"ไม่นิเราไม่ได้ยินอะไรเลย กำลังกินข้าวกันเพลินๆ มาพวกเรามาต่อกันให้จบเถอะ"ทีม พูดขึ้น
"คิม นายมาคุยกับพวกเราซิ มาๆร่วมวงกัน"
"ไม่อะ ขอผ่านดีกว่าเราขอออกไปดูข้างนอกเเปบนะ"
เเล้ว คิมก็ออกไปนอกห้อง เล้วสิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น มีนักเรียนคนหนึ่งกำลังวิ่งขึ้นมาเเล้วสดุดล้มสิ่งที่ตามมาคือนักเรียนที่คิดว่าน่าจะโดนกัดมาเดินตามขึ้นมา เเล้วภาพที่เห้นคือนักเรียนคนนั้นส่งเสียงร้อง เเล้วก็โดนกัดเข้าอย่างจัง ทุกคนในห้องออกมาเเล้วก็เห็นสภาพเดียวกัน เอ รีบเข้าไปช่วยเเต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ซ้ำยังโดนกัดเข้าที่เเขนอีก โจตัดสินใจวิ่งเข้าไปถีบใส่นักเรียนที่โดนกัดเเล้วดึงตัวเอออกมาเเต่เอก่อนจะสิ้นใจได้พลัก โจให้ห่างออกมา ซึ่งเขาก็กลายเป้นผีร้ายไปด้วย ทุกคนตลึงอยุ่กับที่ เเต่ไม่มีเวลาให้มึนงงอีกต่อไป คิมตัดสินใจวิ่งเข้าไปในห้องเรียนคว้าไม้เบสบอนกับไม่ถูพื้นเเล้วก็ไม้หน้าสามอันออกมา เขาส่งไม่หน้าสามให้โจ ไม่ถูพื้นให้พี่เเอน เเล้วบอกทุกคนว่า
“เราต้องหนีเเล้วไปที่ห้องปะชุมชั้น3”
 ทุกคนตกลงรับคำเเล้วรีบวิ่งไปกันอย่างรวดเร็ว ตลอดรายทางพบเเต่พวกผี ไม่มีใครรอดซักคนคิมเเละเพื่อนๆวิ่งมาถึงชั้น2ตรงบันใดระหว่างชั้นได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือจึงวิ่งไปเเต่ก็พบเห็นภาพเช่นเดิมนักเรียนถูกลุมกัดอย่างน่าสยดสยอง เเละข้างหลังก็มีมันโผล่มาอีกมีตัวหนึ่งกระโดดมากอดคอพี่เเอน โจฝาดเข้าใส่มันอย่างจัง พี่เเอนตกใจสุดขีด เเต่โจก็ปลอบโยน ทุกคนวิ่งขึ้นไปถึงห้องประชุมพบว่าปรอดภัยจึงเข้าไปในห้องเเล้วสำรวจดูอีกครั้งเเล้วจึงหาโต๊ะเเละเก้าอี้ในห้องมาขึ้นประตุไว้อย่างเเน่นหนา เวลาผ่านไปอย่างเงียบๆ ทุกคนรู้สึกเสียใจกับการจากไปของเอมาก มันเป็นเรื่องที่กระทันหันมากเพราะเมื่อกี้พวกเขาทุกคนยังนั่งกินข้าวกันยอกล้อกันอยู่เลย แม๊คเป็นคนแรกที่พูดขึ้น
“มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นเนี่ย”
“ไม่รู้เหมือนกัน คิมที่นายพูดมาเมื่อกี้เรื่องจริงใช่ไหม” โจพูด
“อืมใช่”
“เห้ย เอ หนอ เอ นายนี่อายุสั้นจริงๆ ขอให้นายไปสู่สุขติเถิด”ทีมพูด
ทุกคนยืนสงบนิ่งในห้องประชุมเป็นเวลาได้พักนึงเพื่อเป็นการไว้อาลัย ให้เพื่อน ของเขาและทุกคนในโรงเรียน เหตุการที่เกิดขึ้นเกิดเร็วและทุกคนไม่อาจจะต้านรับความเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ได้ จึงได้ไว้อาลัยและรำลึก เหตุการเหล่านี้พร้อมทั้งคิดทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้น จนในที่สุด ทุกคนก็เริ่มหิวกันเเล้ว เเม๊คเเสดงความเห็นขึ้น
"พวกเราใครหิวกันบ้าง"
" เรา เรา  เรา ..."
ทุกคนตอบออกมาพร้อมๆกัน
"เเล้วเราจะทำอย่างไรกันดีละ ออกไปก็เจอเเต่พวกนั้น ปะตูเราก็ปิดตายไปเเล้วด้วย" โจพูดขึ้น
ทุกคนกลับเงียบไปซักพัก คิมคิดอะไรออกจึงบอกขึ้นว่า
"ทุกคนตามเรามา" เเล้วเขาก็พาเพื่อนๆไปที่ส่วนหลังของห้องเเล้วก็พบประตูบานหนึ่ง
"คิมนายรู้ได้ไงว่ามีประตูละ" เเม๊คถาม
"ตอนเราเข้าค่ายเเอบมาเล่นในห้องนี้อะก็เลยเจอ โดยบังเอิน"
"สุดยอดเลยอะน้องเรา" พี่แอนบอก
"ไปเร็วพวกเรา ไปหาไรที่โรงอาหารกินกัน"โจบอก
 
จากนั้นทุกคนก็ออกมาจากห้องเเล้วย่องไปตามชั้นซึ่งเมื่อพวกเขาลงมาที่ชั้น2เหตุการณ์ยังคงปกติดีอยุ่พวกมันยังไม่ขึ้นมากันเเล้วทุกคนก็ลงไปถึงโรงอาหารพวกมันมีทุกที่เเต่พอไม่มีเสียงพวกมันกลับ ไม่ทำร้ายพวกเขา การที่จะผ่านไปง่ายมากเเค่ไม่ส่งเสียงก็สามารถไปได้เเล้ว คิมเเละเพื่อนๆย่องไปถึงร้านข้าวพบว่ามีอาหารส่วนหนึ่งในร้าน จึงให้ทุกคนช่วยกันขน เเต่ คิมกลับได้ยินเสียงร้องขึ้นมา “ช่วยด้วยๆๆๆๆๆ”  ผีที่อยู่เเถวนั้นก็ตามเสียงไป ตัวเขาก็ย่องตามไปอย่างเงียบๆ เมื่อเขามาถึงปลายทางก็พบนักเรียนชายหญิงคู่หนึ่งดูเหมือนเป็นเเฟนกันกำลังจนมุม เเละโดนพวกมันล้อมเอาไว้ ซึ่งเขาก็พยายามหาวิธีที่จะช่วยเเต่ว่าพวกมันมีมากมายเหลือเกินส่วนเข้าก็มีอาวุตเพียงชิ้นเดียวซ้ำ พวกมันยังหันไปเล่นงานนักเรียนทั่งคู่อีกช่วยคนเดียวพอไหวแต่2คนไม่อาจช่วยได้หนึ่งในนั้นต้องเป็นคนที่เสียสละ และแล้ว  นักเรียนชายคนนั้นเอาตัวเองเข้าไปขวางไม่ให้พวกมันทำร้ายนักเรียนหญิงคนนั้นซึ่งตอนนั้นมีผวกมันหนึ่งตัวกระโจนเข้าใส่นักเรียนทั้งสองคนนักเรียนชายคนนั้นถูกมันกัดลงที่ไหล่ แล้วส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดพวกมันตัวอื่นๆก็ได้ยินเสียงนี้จึงเข้ามาลุมกันนักเรียนชายคนนั้นเป็นภาพที่น่าสยดสยองมากก่อนที่นักเรียนชายคนนั้นจะสิ้นลมได้ตะโกนบอกกับนักเรียนหญิงซึ่งเป็นแฟนของตัวเองให้เธอรีบหนีไป ซึ่งตอนนี้พวกมันกำลังลุมกัดนักเรียนชายคนนั้นอยู่ ทำให้นักเรียนหญิงปรอดภัย คิมจึงคว้าขวดเเถวนั้นเเล้วปาไปอีกทางเพื่อเบียงเบนความสนใจเเล้ววิ่งเข้าไปช่วยผู้หญิงคนนั้น
"เป็นอะไรไหม โดนกัดหรืเปล่า"
เธอร้องไห้ออกมาตลอด พร้อมกลับถามว่า “เเฟนเราเป็นไงบ้าง จะตายไหมถ้าขาตายเธอขอตายไปด้วย”  เเฟนของเธอบอกกับเธอว่า "คงไม่รอดเเล้วละ "
 
เเล้วก็ขอให้เธอโชคดีมีชีวิตต่อไป จากนั้นเขาก็สิ้นลม นักเรียนหญิงคนนั้นก็เข้าไปกอดเเฟนพร้อมกลับร้องไห้ออกมาเเละเเล้ว ร่างของเเฟนเขาก็กำลังจะกลายเป้นพวกมัน คิมเห้นท่าไม่ดีจึงชุดเธอออกมาจากเขา เป็นไปตามคาดเขากลายเป้นพวกมันไปเเล้วเเล้วพยายามที่จะทำร้ายเธอ คิมเอาไม้เบสบอนหวดใส่เพื่อป้องกันเธอเเล้วก็ฟาดลงที่หัว หลังจากนั้นนักเรียนหญิงคนนั้นก็เสียใจอย่างมากเเล้วก็ยังคงร้องไห้ต่อไป คิมถามขึ้นว่า
"เธอจะไปกับเราไหม" เธอปฎิเสธอย่างทันทีเเล้วก็จะขอตายพร้อมกับเเฟนอยู่ตรงนี้
"เเต่เเฟนของเธอบอกให้มีชีวิตต่อไปนะ"
เธอไม่ตอบอะไรเเต่ร้องให้ออกมา คิมไม่รู้ทำไงจึงพยุงเธอขึ้นมาเเล้วพาไปรวมกลุ่มกับเพื่อนๆต่อไป........
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 301 ท่าน