Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
little love รักเล็กๆที่แสนยิ่งใหญ่
DarkChocolate
บทนำ,,,*
1
06/02/2555 22:19:16
361
เนื้อเรื่อง
บทนำ ><
“กรี๊ดดดดดดดดดด><”
เสียงหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มกำลังบ้าคลั่งกับวงที่เธอกำลังคลั้งไคล้ เธอคลั้งไคล้กับวงบอยแบนเกาหลีมากโดยเฉพาะวงB1A4 วงบอยแบรดมาน้องไหม่ไฟแรงของค่ายWM Entertainmentเธอเป็น  BANAของวงนี้ เธอไฝ่ฝันว่าอยากอยู่ไกล้ๆ จางจินยองสักครั้ง ขอแค่สำผัสมือก็เพียงพอแล้ว
“ จินยอง จินยอง กรี้ดดดดดดดดดดดดดดด”
เธอเปิดดูเอมวีในอัลบัม Let's fly ทุกวัน วันละไม่ต่ำกว่าสิบรอบ โดยที่เธอไม่เบื่อเลยสักนิด บรรยากาศในห้องนอนของเธอที่เต็มไปด้วยโปสเตอร์ของ บอยแบรดเกาหลี (แต่ส่วนไหญ่เป็นของB1A4 ) เธออยู่กับครอบครัวของเธอที่ประกอบไปด้วย เธอ น้องชายเธอ และ แม่ของเธอ เธอเสียพ่อของเธอไปตั้งแต่อายูสามขวบ แต่เธอก็ก็ยังมีแม่ผู้ที่สามารถเลี้ยงครอบครัวและยังสามารถเป็นได้แม้กระทั้งพ่อ เช่น ช่วงหนึ่งที่ทางโรงเรียนของเธอจัดกิจกรรมวันพ่อ แม่ของเธอก็ไปงานแทนพ่อของเธอ เธอภูมิใจในแม่ของเธอมากๆ ถึงแม้บางครั้งจะรู้สึกเหมือนมีครอบครัวไม่ครบเหมือนกับคนอื่นก็ตามเพราะ เธอไม่เคยขาดความอบอุ่นจากแม่ของเธอเลย
“ต้นข้าวลูก เพื่อนมาหาจ้า”
“จ้าแม่”
‘ต้นข้าว’เธอหยุดเครื่องเล่นวีซีดีของเธอเพื่อลงไปต้อนรับเพื่อนๆของเธอตามที่แม่ของเธอบอก เธอรีบวิ่งลงไปหาเพื่อนของเธอ ภาพที่เธอเห็นคือ เพื่อน สี่คน  นั่งเสวณากับแม่ของเธออยู่ แม่ของเธอเป็นคนน่ารักเข้ากันได้กับทุกเพศทุกวัย แม่เธอจึงไม่เคยเหงาเลย
 “ฮ่าๆๆๆ ลูกนี่น่ารักกันจิงๆน้าเหมือนตอนสมัยแม่ยังเป็นสาวๆเลย นี่ๆๆ แม่จะบอกไห้ แต่ก่อนแม่มีคนมาจีบเยอะน่ะจะบอกให้ แต่พ่อของต้นข้าวขี้หึงจะตาย เลยไม่มีไครกล้าเข้าไกล้แม่เลย คิกคิก”
“โหคุณแม่นี่ก็ไฟแรงเหมือนกันน่ะค่ะเนี้ย”
‘น้ำหวาน’เพื่อนของต้นข้าวคุยกับแม่ของต้นข้าวอย่างสนุกสนาน ก่อนที่จะหันมาเจอต้นข้าวที่ยืนพิงประตูฟังเพื่อนๆเธอเมาส์กับแม่ของเธอออยู่
“แหมพวกแกเมาส์กับแม่ชั้นจนลืมกันเลยน่ะแก”
“ฮ่าๆๆก็คงงั้นแหละแก แม่แกคุยด้วยมีความสุขมากเลยว่ะ”  ‘แตงกวา’เงยหน้าจากอัลบัมรูปตอนเด็กของต้นข้าว
ขณะที่เพื่อนๆของเธอกำลังจะสนุกกับการที่คุยกับแม่ของต้นข้าว แม่ของต้นข้าวก็ได้ลุกขึ้นขอตัวออกมาจากเพื่อนๆของต้นข้าว พร้อมกับหยิบกระเป๋าของเธอเพื่อเตรียมพร้อมออกไปทำงาน
“ต้นข้าวจ๊ะ แม่ฝากบ้านหน่อยน่ะลูกพอดีบอสเรียกประชุมหน่ะกลับเย็นหน่อยน่ะจ๊ะ”
“ค๊าแม่”
ต้นข้าวตอบพร้อมกับเดินเข้าไปหาแม่ของเธอ แล้วกอดแม่ของเธอ ไออุ่นจากแม่ของเธอเป็นสิ่งที่ต้นข้าวชอบที่จะรับทุกวันเธอชอบกอดแม่ของเธอ ก่อนที่แม่เธอจะไปทำงาน ทุกวันๆ
“ระวังตัวด้วยน่ะค๊าแม่(^^)”
“จ้าลูกรัก”
แม่ของต้นข้าวหอมแก้มของต้นข้าวแล้วเดินออกจากบ้านด้วยอาการรีบด่วยโดยไม่ลืมที่จะหันกลับมาบอกตามปกติที่เธอชอบบอกตอนมีแขกเข้าข้าน
“ตามสบายน่ะลูกๆ อยู่บ้านแม่ก็เหมือนอยู่บ้านหนูนั้นแหละ^^”
“ค้า” สี่สาวแปร่งเสียงพร้อมกัน
เมื่อแม่ของต้นข้าว ‘น้ำหว้า’ตรงดิ่งไปที่ตู้เย็น เพื่อจะไปกินน้ำ เธอรู้สึกคอแห้งเพราะเมาส์กับแม่ของต้นข้าวตั้งนานและ แต่ด้วยความสนุกเธอจึงไม่ขออนุญาติออกมากิน
“พวกแกมาคุยกันบนห้องของฉันกันดีกว่ามั้ย?”  ต้นข้าวถามเผื่อว่าจะมีเรื่องคุย
ทุกคนพยักหน้ารับ แล้วต้นข้าวก็เดินขึ้นบันไดพาพวกเพื่อนๆของเธอไปบนห้องของเธอ เมื่อเปิดประตูเข้าไปทุกคนก็...
“กรี้ดดดดดดดดดดด”
เพื่อนของต้นข้าวทุกคนต่างพากันโปรดปรานดาราเกาหลีมากๆโดยเฉพาะวงB1A4 แต่ต่างคนต่างชอบ คนละคนแตกต่างกันไป
“พวกแกอย่ามายุ่งกันจินยองของชั้นน่ะ”  ต้นข้าวร้องก่อนที่ ‘เชอร์รี่’เพื่อนของเธอกำลังมุ่งหน้าไปที่
หุ่นจำลองจางจินยอง(แค่กระดาษแข็งหน่ะ -__-;)
“จะบ้าหรอไครจะไปแย่งสามีแก ชั้นมาหาบาโรของชั้นหยะ” เชอร์รี่ทำหน้าเชิดไส่ต้นข้าวก่อนที่จะลูบๆคลำๆหุ่นจำลองชาซอนวู ที่คลั้งไครของเธอ
“เออ ว่าแต่พวกแกมาเนี้ยมีไรป่าวว่ะ” ต้นข้าวเปิดประเด็น
“พวกชั้นจะมาไม่ได้เลยไช่ไหมว่ะ” น้ำหว้า ย้อน
“เออๆมาหน่ะมาได้ แต่ร้อยวันพันปีไม่เคยมาหนิหว่า”
“ก็จะมาคุยเฉยๆหนิแหละพอดีว่างๆกัน”แตงกวาเปิดประเด็น
“แล้วทำไมพวกแกไม่นัดไปร้านกาแฟว่ะ”
“โห่พวกเราแค่ยากมาบ้านเพื่อนหนะข้าว พอยิ่งมาเจอแม่แกคุยสนุกๆแบบนี้มาอีกแน่นอนเลยจ่ะ”
ต้นข้าวทำเบะหน้าไส่เพื่อนๆของเธอ แล้วเธอก็ไปนั่งบนเตียงของเธอ โดยที่เพื่อนๆของเธอก็ ขึ้นไปนอนกองกันที่เตียงของต้นข้าว
“แล้วน้องชายสุดหล่อแกไปไหนว่ะ” แตงกวาถามหา ‘มะระ’น้องชายของต้นข้าวด้วยตาเป็นประกาย เธอชอบน้องชายของต้นข้าวมาตลอดแต่
“มันคงไม่อยู่ให้แกจับกินหรอไอ้น้ำหว้า มันเล่นบาสอยู่สนามโรงเรียนโน้น เห็นออกไปแต่เช้าแล้ว”
“ว้าว ว่าที่สามีชั้น ต้องมีซิกส์แพคเยอะแน่ๆเลยหว่ะ*0*”
“ฮ่าๆๆๆๆๆ” ทุกคนหัวเราะพร้อมกัน
แล้วพวกเขาก็คุยเรื่องสัพเพเหระไปเรื่อยๆ จนน้ำหว้า เดินเดินไปตรงหน้ากระจกที่มีแต่แป้งเด็กจอห์นสัน และรูปของ ‘แฮ็คตั้น’ หนุ่มหล่อที่ต้นข้าวลงรักมาสามปี เหน็บอยู่ข้างๆกระจก
“ไอ้ข้าว เมื่อไหรแกจะไจกล้าไปสารภาพความในใจกับพี่แฮ็คตั้นสักทีว่ะ” น้ำหว้าหยิบรูปของแฮ็คตั้นขึ้นมาดู ไช่ หนุ่มแฮคตั้น เป็นหนุ่มที่ตลอดเวลาสามปี ต้นข้าวหลงรักและไม่กล้าบอกแฮ็คตั้นเลยสักครั้ง
“ก็หาจังหว่ะอยู่เว้ย-///-“ ต้นข้าวพูดกับน้ำหว้าอย่างเขิณอาย
ใช่ ต้นข้าวเธอเป็นคนขี้อายมาก แต่ก่อนเธออยู่กรุงเทพฯ แม่เธอได้รับมอบหมายให้มาดูงานที่เชียงใหม่เธอต้องย้ายโรงเรียนมาเรียนที่นี่ตั้งแต่สามปีก่อน และทันใดที่เธอพบเจอกับแฮ็คตั้น เธอก็อยู่ในสภาวะตกหลุมรักทันที เพื่อนๆของเธอต่างพากันรู้ว่าต้นข้าวเธอชอบแฮ็คตั้ง เพื่อนๆของเธอก็ต่างพากันเชียร์ ช่วยให้กำลังใจกับต้นข้าวเสมอมา
 
 
พอตกเย็นต้นข้าวชวนเพื่อนๆเธอทำไรกิน และพอกินเสร็จพวกเพื่อนๆเธอก็กำลังแยกย้ายกลับบ้านของตัวเอง
“เออๆพวกชั้นกลับแล้วน่ะเว้ย เจอกันพรุ้งนี้”
น้ำหวานบอกลาตนข้าวพร้อมกับทุกคนพากับโบกมือให้กับต้นข้าว เธอก็ไม่ลืมที่จะโบกเมือกลับ
“เจอกันพรุ้งนี้น่ะต้นข้าอย่านอนดึกหละเดี๋ยวตื่นสาย”
“เออๆไปเหอะเดี๋ยวแม่แกก็ด่าหรอกหวาน”
“เออๆๆ”
ทุกคนต่างพากันแยกย้ากลับบ้านของตัวเอง โดยที่ต้นข้าวกลับเข้าบ้านขึ้นห้องแล้วไปนั่งบนโซฟาเพื่อจะดูรายการทีวีโปรดของเธอ
 
“กลับมาแล้ว คร้าบบบบบ” เสียงของมะระ ที่เปิดประตูเข้ามาพร้อมกับหนุ่มๆเพื่อนของเขา
มะระเดินเข้ามาที่ห้องนั่งเล่น
“รบกวนด้วยน่ะครับ” เพื่อนๆของมะระ เอ่ยขึ้น  ทันทีที่ ต้นข้าวได้ยินเสียง ต้นข้าวตกใจแล้วขี้ตานึกว่าตัวเองหูฝาดหรือฝันไป เพราะเมื่อกี้คือเสียง ของแฮ็คตันและเพื่อนๆของเขา
“พี่เป็นอะไร ทำหน้าตกใจอย่างกะเห็นผี”มะระเอ่ยขึ้นเมื่อเขาเดินมานั่งโซฟาตัวตรงข้ามกับต้นข้าว และเมื่อแฮ็คตั้นและเพื่อนๆของเขาเดินเข้ามา แฮ็คทำท่า(เหมือนจะ)ตกใจเมื่อเห็นต้นข้าว
“ตามสบายน่ะพี่ๆ นี่พี่ต้นข้าว พี่สาวแสนโหดของมะระเอง” มะระผายมือแนะนำพี่สาวของตัวเองให้กับเพื่อนๆของเขาได้รู้จัก
“และนี่พี่แฮ็คตั้น พี่เฮิร์ท พี่แซค พี่ดิว พี่ๆที่ผมเล่นบาสด้วยกันฮ่ะพี่ข้าว” มะระแนะนำเพื่อนๆที่เขาพามาบ้าน ถึงไม่ต้องแนะนำต้นข้าวก็รู้จะเพราะ หนุ่มๆกลุ่มนี้เป็นหนุ่มฮ็อตประจำโรงเรียนของเขาอยู่แล้ว
 “สวัสดีครับน้องต้นข้าว พี่แซค ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ *0*”  ชายผมแดงที่ซอยประบ่า ตาสีเขียวเจ้าเล่ห์ ของเขาทำไห้ต้นข้าวหลงเสน่ห์แต่ไม่เท่าแฮ็คตั้นที่ยืนก้มหน้าอยู่ด้านหลัง
“ค่ะเชิญนั่งโซฟาค่ะๆ^_^ ”ต้นข้าวผายมือไห้เพื่อนๆของแซคมานั่งที่โซฟา
 “ ขอบคุณครับ แล้วนี่ก็เพื่อนๆของพี่น่ะครับ วันนี้พี่ขอยืมสถานที่นิดหน่อยน่ะครับ*0* ”แซคพูด เพื่อขออนุญาติต้นข้าวเพื่อจะมาดูบาสกันช่วงดึก
“คะตามสบายคะพี่ๆ ว่าแต่ทานอะไรมายังค่ะ” ต้นข้าวถามเพื่อนๆของแซคเพื่อจะชวนทานข้าวกันที่บ้าน
“อ๋อพวกพี่เล่นบาสกันเสร็จก็มาที่นี่เลยอาจ่ะ^_^ ”
“อ๋อค่ะพอดี เมื่อกี้ต้นข้าวทำแกงกะหรี่ ถ้าไม่รังเกียจก็เชิญทานด้วยกันน่ะค่ะ^^’ ”
“อ๋อครับ ไม่รังเกียจฝีมือน้องต้นข้าวหรอกครับ  ออกจะน่ารักขนาดนี้*0* ”
“อ๋อ ค่ะ แหะๆ ^^’ ”
“ไอ้แฮ็คที่เต็มว่ะมาเบียดไรเนี้ยโซฟาโน่ก็ว่างตั้งเยอะ ไปนั่งกับน้องต้นข้าวโน่น” แซคไล่แฮคตั่นเพื่อให้มานั่งกับต้นข้าวเมื่อโซฟาเต็ม
“เอ่อ...อืม” แล้วแฮ็คตั้นก็ลุกขึ้นจากโซฟาที่อัดแน่กันไปนั่งกับต้นข้าว
กลิ่น น้ำหอมจากแฮ็คตั้นที่เพิ่งนั่งลงข้างๆต้นข้าว ทำให้ต้นข้าวใจเต้นแรง เพราะเวลา3ปีต้นข้าวไม่เคยเข้าไกล้แฮ็คตั้นถึงขนาดนี้เลย
“เอ่อ...ดะเดี๋ยวต้นข้าวไปตักแกงกะหรี่มาให้พี่ๆน่ะค่ะ” ด้วยความเขิณเธอจะหาทางแยกตัวออกมาจากกลุ่มนั้น เธอเดินเข้าไปในครัว แล้วตักข้าวหน้าแกงกะหรี่ไปเสิร์ฟ พวกแซค
และเมื่อเธอถือถาดเพื่อจะไปเพื่อจะเสิร์ฟแฮ็คตั้นรีบลุกขึ้นมาเพื่อจะช่วยต้นข้าว
“มาพี่ช่วย”
แฮ็คตั้นแย่งถาดมาจากมือของต้นข้าว ทำให้ต้นข้าวหน้าแดงระรื่นขึ้น
“ม่ะ..ไม่เป็นไรค่ะ”
ต้นข้าวเกรงใจเลยจะเสิร์ฟเองแต่แฮ็คตั้นก็แย่งไปจนได้
“ดะ...เดียวข้าว ช่ะ..ช่วยเสิร์ฟน่ะค่ะ”
“อ่ะ..อื่อ”
แล้วต้นข้าวก็เสิร์ฟไห้ครบทุกคนโดยที่มีเสียงแสวมาจากโซฟา เพื่อนๆของแฮ็คผิวปากกันตลอดแต่เมื่อได้แกงกะหรี่ พวกเข้าก็ตั้งหน้าตั้งตากินอาหารข้างหน้าของตัวเอง
“เอ่ม..ต้นข้าวขอขึ้นไปนอนก่อนน่ะค่ะพรุ้งนี้ต้องไปโรงเรียนแต่เช้าเลย”ต้นข้าวพูดอย่างเกอะๆกะๆ
“อ๋อครับขอบคุณสำหรับอาหารน่ะครับ เอ้อ ไอ้แฮ็คไม่ไปส่งน้องเขาขึ้นนอนหรอว่ะ ฮ่าๆๆๆ” พี่ดิวพูด
“(-_-)+++” แฮ็คตั้นมองดิวอย่างไม่พอใจก่อนที่จะก้มหน้าและไห้ความสนในไปกับโทรทัศน์
“เอ่ม...ไม่เป็นไรหรอกค่ะรบกวนปล่าวๆ ต้นข้าวไปน่ะค่ะ”
“อ๋อคร้าบๆๆๆหลับสบายน่ะครับระวังคืนนี้มีไอ้แฮ็คตั้งไปนอนข้างๆน่ะครับ^^’”
“แหะๆๆ^///^’”
 
ตึก ตึก ตึก แกร้ง ปั้ง
เสียงฝีเท้าของต้นข้าว วิ้งขึ้นบันได และปิดประตูสนั่นบ้าน แล้วเธอก็ไปมองตัวเองที่หน้ากระจก ต้นข้าวมีหน้าแดงเพราะเกิดจากการเขินแฮ็คตั้น เธอไม่เคยคิดเลยว่าสักวันจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เธอรีบอาบน้ำและนอน แต่ว่านั้นคือนเธอก็นอนไม่หลับแม่แต่นาทีเดียวเพราะเมื่อเธอพยายามที่จะข่มตาลงดวงตาสีฟ้าครามของแฮ็คตั้นปรากฎในสมองของเธอ...
 
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 376 ท่าน