Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
hold a blind marriage ปีสุดท้ายค้นหัวใจ ฉันรักนาย
Gelato
บทนำ
1
03/02/2555 23:31:07
285
เนื้อเรื่อง
บทนำ
“สรุปสูตรพลังงานยึดเหนี่ยวคืออีเท่ากับเอ็มซีกำลังสอง…”
“ครอกกกกก ZZZzz”
“สูตรโมเมนต์ของแสงคือพีเท่ากับเอชส่วนแลมด้า…”
“ครอกกกกก ฟี้… ZZzzz”
“และสุดท้ายคือสูตรความยาวคลื่นของเดอ…นี่                อริสราเธอหลับในห้องเรียนอีกแล้วหรอ!”
โป๊ก!      
“ครอก...โอ๊ย!”
อะไรลอยมาโดนหัวฉันเนี่ย!เจ็บชะมัดคนจะหลับจะนอน                  =O=
ฉันค่อยๆ                ลืมตาขึ้นมา O.o
“อริสรา!!!”
“ขา! อาจารย์หนูขอโทษค่ะหนูจะไม่หลับในห้องอีกแล้ววววว T^T”
อาจารย์วรรณากำลังจ้องตาฉันเขม็ง  จะให้ทำยังไงได้ล่ะก็วิชาฟิสิกส์มันน่าเบื่อนี่ฉันก็เลยหลับอาจารย์ทำไมต้องขว้างปากกาไวท์บอร์ดมาใส่หัวฉันด้วยล่ะ                =[]=
“หลายครั้งแล้วนะเธอเนี่ย    นี่เป็นครั้งสุดท้ายถ้ามีครั้งต่อไปอีกฉันจะให้เธอออกไปยืนคาบไม้เมตรหน้าเสาธง!”
ไม้เมตรเลยหรอ TT^TT
หลังจากสิ้นเสียงอาจารย์พูดก็มีเสียงหัวเราะจากเพื่อนในห้อง
นอกจากฉันจะเจ็บตัวแล้วยังไงหน้าแตกอีกหรอ T.T        ฉันเกลียดฟิสิกส์ที่สุดในสามร้อยห้าสิบล้านโลกเลย! L
สองชั่วโมงผ่านไป
กริ๊งงงงง
เสียงออดดังเพื่อบอกให้รู้ว่าเลิกเรียนแล้ว
“หาววววว”
“แกนี่มันยัยขี้เซาจริงๆ”  ยัยมะปรางพูดขึ้น
“ก็ฉันเบื่อฟิสิกส์นี่มีแต่สูตรอะไรก็ไม่รู้เยอะแยะไปหมด”
“ฉันล่ะเอือมแกจริงๆ -_-;”
“ก็จะให้ทำยังไงล่ะก็คนมันไม่ชอบบบบบ”  ฉันพูดพลางเปิดล็อกเกอร์เพื่อเก็บของ
อะไรก็ไม่รู้เยอะแยะเต็มล็อกเกอร์ฉันไปหมด  ทั้งหนังสือเตรียมสอบ              หนังสือเรียนพิเศษ  บลาๆๆ  ซึ่งทั้งหมดนี่ฉันก็ต้องแบกกลับบ้านทั้งหมดเลย U_U
แหมะ!
“กรี๊ดดดดด”
“อะไรแก!”  ยัยมะปรางวิ่งจากล็อกเกอร์ของตัวเองมาที่ล็อกเกอร์ฉัน           
“จิ้งจก…แกเอามันออกไปทีฉันเกลียดจิ้งจกกกกก! Y^Y”ฉันโวยวายแล้วเบือนหน้าหนีออกจากมือที่มีจิ้งจกเกาะอยู่
ฉันไม่อยากมองมันฉันเกลียดจิ้งจก T^T
“โธ่ยัยติ๊งต๊องมันก็แค่จิ้งจกปลอม”      ยัยมะปรางพูดพร้อมหยิบจิ้งจกออกไปจากมือฉัน
คนที่เดินผ่านไปแถวนั้นก็หันมามองฉันทุกคน
วันนี้มันวันซวยอะไรของฉันเนี่ย L
“ใครมันแกล้งช้านนนนนน!”ฉันโวยวายเสียงดังแบบไม่อายใคร
ไหนๆ  ฉันหน้าแตกมาขนาดนี้แล้วก็เอาให้มันสุดๆ ไปเลยไม่แคร์แล้ว              !
“ฮ่าๆๆ! เธอนี่มันตลกชะมัด โอ๊ยฉันขำจนท้องจะแข็งตายแล้วกร๊ากกกกก”  สิ้นเสียงฉันโวยวายก็มีเสียงชายคนนึงออกมาจากหลังล็อกเกอร์ตรงข้าม
คนที่ฉันไม่อยากจะเอ่ยถึงที่สุด…โมแซล!
“นี่นายแกล้งฉันอีกแล้วใช่มั้ย!”
“ก็เธอมันน่าแกล้งนี่นา  ฉันรู้สึกฮาทุกทีที่ได้แกล้งเธอจริงๆ ยัยปลาปิ้ง”
“ฉันชื่อปารีส  ไม่ใช่ปลาปิ้งติ๊งต๊องอะไรของนาย ฉันเบื่อที่จะคุยกับนายแล้ว! ไปกันเถอะมะปราง”  ฉันเก็บของเข้ากระเป๋าทั้งหมดแล้วลากยัยมะปรางออกไปจากอีตาโมแซลให้ไกลที่สุด
นี่ถ้าไม่ติดว่าอีตาโมแซลเป็นลูกเพื่อนรักแม่ฉันนะ  ฉันต่อยหน้าแหกไปนานแล้ว! L
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 296 ท่าน