Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Travel love ฉันและเธอเดินทางไปกับรัก
pockerface
INTRODUCE
1
29/01/2555 21:40:16
315
เนื้อเรื่อง
 
 

'cause I see sparks fly whenever you smile
เพราะว่าฉันเห็นประกายไฟไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่คุณยิ้ม .

 
 
 
 

บทนำ

 
          มันเหมือนมุกโหลๆที่โผล่มาในนิยายหลายๆเรื่องที่เคยอ่าน แต่ไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเอง ในเมื่อฉันเป็นลูกรักแสนรักของคุณพ่อ ฉันก็ไม่เคยคิดเลยว่าท่านจะจับฉันแต่งงานกับคนที่ไม่รู้จัก ไม่เคยเห็นหน้า ไม่เคยคุย เพื่อธุรกิจของท่านเอง
          แต่รู้มั้ย เรื่องของฉันมันจะไม่โหล เพราะฉันคงไม่ยอมแต่งทั้งๆที่ฉันยังอยากทำอะไรหลายๆอย่างตามใจตัวเองบ้าง
          “แด็ด ฮาร์พแต่งก็ได้ แต่ฮาร์พเพิ่งเรียนจบเองนะ ขอฮาร์พทำอะไรตามใจตัวเองก่อนได้มั้ย” มือเล็กของฉันกำลังโอบรอบพุงของพ่อบวกกับน้ำเสียงออดอ้อน กับตาปริบๆ จะมีใครทนเรื่องแบบนี้ได้กันล่ะ
          “แล้วฮาร์พอยากทำอะไรล่ะลูก”มือหนาลูบหัวลูกสาวอย่างนึกเอ็นดู
          “ขอฮาร์พเที่ยวก่อน นี่ก็เพิ่งจบ นะคะนะคะ”
          “ก็ได้ แล้วอยากไปไหนล่ะ?”
          “ฮาร์พอยากขับรถไปเรื่อยๆ สักสามเดือนค่อยกลับ นะคะนะคะ”
          “เฮ้อ แด็ดเคยขัดใจลูกได้หรอ”
          “แต่คราวนี้ต้องไม่มีใครตามฮาร์พแล้วนะ ถ้าเห็นใครตามมาแม้แต่คนเดียวฮาร์พจะไม่แต่งเลยคอยดูเถอะ
          ฉันบ่นอย่างคับแค้นใจ ก็ใครจะไปคิดว่าพ่อจะส่งบอดีการ์ดคอยตามฉัน จนเมื่อฉันกำลังจูบอย่างดูดดื่มกับแฟนหนุ่มที่เพิ่งคบตอนเจอกันในผับ คนชุดดำพวกนั้นก็ซ้อมเขาซะน่วมเลยทีเดียวเชียวล่ะ !
          “แล้วถ้าลูกเป็นอะไรไปใครจะรับผิดชอบ แด็ดจะทนได้ยังไง แด็ดเสียแม่ของลูกไปคนนึงแล้ว แด็ดจะไม่ยอมเสียลูกไป”
          พ่อฉันพูดพลางทำหน้ากังวล แม่ของฉันเสียตั้งแต่ฉันอายุห้าขวบ ความทรงจำของฉันเกี่ยวกับแม่มีไม่มากนัก แต่ฉันยังจำได้ มือแสนอบอุ่นคู่นั้นน่ะ ..
          “ไม่หรอกค่ะ ฮาร์พโตแล้วนะคะ ฮาร์พสัญญาว่าจะดูแลตัวเอง”
          “ก็ได้ แต่ต้องติดต่อแด็ดเรื่อยๆนะ”
          “ไม่พลาดหรอกค่ะ
 
          3 วันหลังจากนั้น
 
          “ไปนะคะแด็ด”
          ฉันโบกมือให้คุณพ่อ ก่อนเคลื่อนฟอร์จูนเนอร์คู่ใจออกจากคฤหาสน์หลังใหญ่ มีหลายคนบ่นฉันเรื่องรถว่ามันใหญ่และค่อนข้างไม่เหมาะกับผู้หญิง แต่สำหรับฉันแล้วฉันว่ามันสะดวกถึงจะขับยากนิดหน่อยจอดยากมาก แต่มันสะดวกเวลาไปไหนมาไหนกับคนเยอะๆ
          ฉันยังไม่มีที่หมายที่แน่นอน กะจะขับไปเรื่อยๆ เบื่อเมืองไทยก็บินไปที่อื่นซะเลย แด็ดไม่ด่าหรอกมั้ง
          ฉันจอดข้างทางเพื่อเปิดดูหนังสือท่องเที่ยวที่ฉันซื้อมา ที่ไม่อยากเปิดในบ้านเพราะกลัวแด็ดเห็นแล้วจะสั่งคนตามค่อยประกบฉัน รู้หรอกนะว่าเป็นห่วงแต่น้อยๆหน่อยก็ได้นี่นะ
          “เอ ไปกระบี่ดีมั้ย แต่ขับรถไกลจังเลย
          ฉันพึมพำกับตัวเองอย่างลังเล ฉันอยากไปทะเล ไปกระบี่ดีมั้ยน้า อ่าไปดีกว่า ไหนๆก็ได้ใช้ชีวิตอิสระทั้งที ไปให้ไกลๆหูไกลๆตาแด็ดเลย !
          และยังไม่ทันจะปิดหนังสือนำเที่ยว ก็มีชายหนุ่มคนนึงเคาะกระจกรถฉัน
          “มีอะไรคะ?” ฉันลดกระจกรถลงแล้วถาม
          ฮ่า..เมืองไทยมีคนหล่อแบบนี้ด้วยหรอเนี่ย ผมสีควันบุหรี่นั่นยาวระต้นคอได้เลยล่ะ แต่เขาก็มัดมันแบบเก๋ๆให้ดูสบายตา ตาคมจมูกโด่งเป็นสันปากสีชมพูอย่างกับผู้หญิงแน่ะ เสื้อแขนยาวสีขาวผ้าบางๆกับกางเกงยีนส์สีซีดนั่น ถึงมันจะดูไม่ค่อยเข้าท่าแต่ก็ถือว่าผ่านเพราะหน้าตาล่ะนะ
          “คือรถผมเสีย ผมมีธุระต้องไปขึ้นรถที่หมอชิตให้ทันน่ะครับ คุณผ่านทางนั้นรึป่าว?”
          คนอะไรเนี่ย ขนาดเสียงยังหล่อ คู่หมั่นฉันจะหล่อแบบนี้มั้ยนะ
          “อ่า ไม่ผ่านค่ะ แต่ไม่รีบฉันไปส่งได้นะคะ”
          ไม่ได้จะอะไรนะ แต่ฉันว่างจริงๆนี่
          “อ่า มีสัมภาระด้วยน่ะ”
          เขาชูกระเป๋าเป้ขึ้น ใบเดียว ฉันสงสัยจริงๆว่าผู้ชายไปไหนมาไหนไกลๆได้ไงด้วยเสื้อผ้าแค่นั้นน่ะ !
          “ขึ้นมาเลยค่ะ” ฉันยิ้มให้
 
          ไม่นานหลังจากที่เขาขึ้นรถมาเราก็คุยเรื่องสัพเพเหระกันไปเรื่อย เขาชื่อว่า ออสโล เป็นเพราะว่าพ่อกับแม่เขาพบรักกันที่นั่นล่ะ ! โรแมนติคจริงๆ
          ความจริงแล้วเขาเป็นคนพูดน้อย อันที่จริงน้อยมากถึงมากที่สุด ฉันหาเรื่องคุยจนหมดมุกแล้วเนี่ย
          “ฮาร์พีชื่อแปลก -_- ” ทำไมต้องทำหน้าแบบนั้นเล่า
          “เรียกฮาร์พก็ได้”
          “เธอกำลังจะไปไหน”
          “กระบี่น่ะ”
          “..ฉันก็กำลังจะไปที่นั่น”
          กรี๊ดดดด พหรมลิขิตรึป่าวเนี่ย ดีเลยไม่อยากขับรถไปคนเดียว
          “ไปด้วยกันมั้ย ฉันไม่อยากขับรถคนเดียวน่ะ”
          “ฉันจองรถไว้แล้ว”
          เหอะ !
 
          3 ชม ผ่านไป
 
          ใครจะเชื่อ ในที่สุดเขาก็มากับฉัน ตอนนี้เราขับออกมาจากกรุงเทพฯแล้วล่ะ เนื่องจากรถมันติดมากถึงมากที่สุดอย่างเป็นใจ เลยทำให้ออสตกรถ !
          เอาล่ะสุดหล่อเส้นทางยังอีกยาวไกล นั่งนิ่งๆนะฮาร์พจะซิ่งแล้วววววววววววว




----------------------------------------

สวัสดีค่ะทุกคน
เราชื่อ หมิ่น น้า เป็นเรื่องที่สองแล้ว ถึงเรื่องแรกจะไม่จบก็เถอะ _ _
อายุก็สิบสี่ปีแล้ว หวังจริงจริงว่าทุกคนจะชอบเรื่องนี้ .
ติชมเต็มที่รับฟังอยู่นะคะ

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 256 ท่าน