Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Deathly of The Death คำสั่งร้าย...ให้หัวใจเจอรัก
Jerney
บทที่ 7 สืบหาความจริง
8
28/01/2555 13:41:46
347
เนื้อเรื่อง

บทที่ 7
สืบหาความจริง
 
 

            ฉันเริ่มทำมันแล้วนะ...


            ไม่ใช่สิ...ฉันเริ่มทำมันมาสักพักแล้วล่ะ


            ตอนนี้ฉันกำลัง..สะกดรอยน้องสาวตัวเองอยู่ ใช่แล้ว อ่านไม่ผิดหรอก

สะกดรอยแน่ๆ แล้วนี่ก็เป็นอีกครั้งที่...


            “จะตามไปถึงเมื่อไหร่กันน่ะพี่อาร์ท”


            ...ถูกจับได้อีกแล้ว


            “แหะๆ พี่แค่เดินมาทางเดียวกันเองนะ”


            “เหรอ”


            “อือ เดี๋ยวพี่ต้องเลี้ยวตรงนี้แล้วล่ะ แหะๆ บายนะ”


            เฮ้อ...หลังจากวันที่ฉันไปย่านเครซี่ทาวน์ฉันก็เริ่มสงสัยแล้วล่ะว่าน้อง

ฉันรู้จักกับคิล แต่คิลนะเป็นสามปีศาจอะไรนั่นไม่ใช่หรือไง แล้วรู้จักกับน้องฉัน

ได้ไง ฉันก็เลยเริ่มสืบหาความจริงโดยการสะกดรอยตามและเป้าหมายแรกก็

คือ...ยัยธีน ฉันเริ่มสะกดรอยยัยธีนมาสองวันแล้ว สรุปผลทั้งหมดฉันสะกดรอย

มาแล้ว51ครั้ง โดนจับได้ 51ครั้ง แต่คนอย่างอาร์ทีมิสหรือจะยอม เมื่อกี้ถูกจับ

ได้แล้ว เพราะงั้น...ไปตามต่อเถอะ


            ฉันเลี้ยวกลับไปตรงซอยที่เพิ่งแยกจากธีนเมื่อกี้ แล้วเดินตามทางไป

เรื่อยๆ แหม...คุณคนเขียนคงอยากให้ฉันรู้เรื่องใช่มั้ย ถึงได้สร้างทางเดินที่ไม่มี

แยกให้ฉันเลย ฉันเดินไปตามทางเรื่อยๆและแน่ใจว่าฉันจะต้องเจอธีนแน่ๆ และ

ฉันเจอจริงๆ ฉันรีบหลบไปอยู่หลังลังจำนวนมากที่วางขวางทางเข้าอยู่ซึ่งมัน

วางสูงพอที่จะบังฉันได้(ก็ฉันว่าแล้วว่าคนเขียนนี่อยากให้ฉันรู้ความจริงแน่ๆ

แหม สถานการณ์เป็นใจซะ)


ธีนกำลังยืนคุยอยู่กับผู้ชายคนหนึ่งที่ดูท่าทางอ่อนแอเอามากๆ และท่าทางเธอ

ดูเหมือนกำลังบังคับขู่เข็ญให้เขาทำอะไรสักอย่างที่ฉันไม่ค่อยได้ยินเท่าไหร่

แต่ถ้าขืนเข้าไปใกล้กว่านี้ฉันว่าธีนจะต้องรู้แน่ๆ ธีนทำหน้าเครียดขึ้นเรื่อยๆใน

ขณะที่ผู้ชายคนนั้นทำท่าเหมือนจะร้องไห้อยู่รอมร่อ ทำไมน้องสาวฉันมันทำตัว

แบบนี่เนี่ยไปข่มขู่เขาแบบนั้นได้ไงเนี่ย อ่า...ก็ไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่เพราะคุณ

หล่อนข่มขู่พี่สาวอย่างฉันเป็นประจำ ธีนเริ่มมีสีหน้าเคร่งเครียดจนฉันอยากจะ

เขยิบเข้าไปฟังใจจะขาด แต่ฉันทำไม่ด้ายยย แต่แล้วก็เหมือนเทพเจ้ามา

โปรด(คนเขียนต่างหากย่ะ) เพราะอยู่ๆธีนก็ตะโกนขึ้นมาให้ได้ยินโดยทั่วกัน


“ถ้าวันนี้แกกับพวกทำให้ไอ้คิลมันมาอยู่ตรงหน้าให้ฉันเคลียร์ไม่ได้ล่ะก็ ฉันจะ

เคลียร์กับพวกแกเองเข้าใจมั้ย!!!”


ธีนตะโกนเสียงดังจนผู้ชายตรงหน้าถึงกับสะดุ้งน้ำตาคลอก่อนจะผงกหัวจน

แทบหลุดแล้ววิ่งออกไป(คนละทางกับที่ฉันอยู่)


เมื่อได้ฟังสิ่งที่อยากรู้แล้ว ฉันก็ค่อยๆย่องออกจากหลังลังพวกนั้น กลับไปยัง

ทางที่ฉันเดินมา ฉันค่อยๆย่องเพราะกลัวจะเดินไปสะดุดลังแล้วเกิดเสียงทำให้

ธีนรู้ตัวเหมือนพวกในหนังในนิยายน่ะสิ แล้วเมื่อฉันออกจากซอยมาได้อย่างสวัส

ดิภาพฉันก็เริ่มคิดถึงสิ่งที่ได้ยินมาทั้งหมด ตกลงนี่ธีนจ้องจะหาเรื่องคิลอยู่เหรอ

เนี่ย ยัยนั่นไม่รู้หรือไงว่าคิลเป็นนึ่งในสามปีศาจของโรงเรียนเรา ถึงฉันจะคิดว่า

ยัยนั่นไม่น่าจะแคร์เรื่องแบบนี้ก็เถอะ ฉันชักจะอยากรู้แล้วสิว่าทั้งสองคนมี

ปัญหาอะไรกัน แล้วถ้าธีนมีเรื่องกับคิลแล้วจะไปมีเรื่องกับพวกสามปีศาจอะไร

นั่นด้วยหรือเปล่าล่ะ ฉันเริ่มหนักใจแล้วนะเนี่ย ถึงฉันจะไม่ค่อยชอบถ้าน้อง

สาวจะไปมีเรื่องกับใคร แต่ถ้าน้องฉันมีเรื่องกับใครมีหรือฉันจะไม่ช่วย ยัยธีนก็

น้องฉันนี่นะ แถมยัยนั่นยิ่งซุ่มซ่ามอยู่ด้วยขนาดร่องกระเบื้องช่องเล็กยิ่งกว่ามด

ยัยนั่นยังสะดุดล้มเลือดกำเดาไหลมาแล้วเลย แล้วถ้าไปมีเรื่องกับใครเขาจะ

เผลอสะดุดล้มเอาไม้หหน้าสามฟาดหัวตัวเองไหมเนี่ย ฉันคิดไปตลอดทางจน

กระทั่งถึงบ้านของตัวเอง


ฉันอยากรู้เรื่องทั้งหมดจริงๆนะ แต่ธีนน่าจะรู้แล้วว่าฉันจ้องสะกดรอยเธออยู่ ถ้า

อย่างนั้นฉันคงต้องเปลี่ยนเป้าหมายใหม่แล้วสินะ อืม...เอายังไงดี จริงสิ!!!ยังมี

อีกคนนี่นะ


ฉันคิดว่าฉันได้ข้อสรุปแล้วล่ะ เอาล่ะ!เป้าหมายต่อไป...เริ่มต้นการสะกดรอยคิล

ได้


 


สถิติการสะกดรอยของอาร์ทีมิส


สะกดรอยทั้งหมด 52ครั้ง


ถูกจับได้ทั้งหมด 51 ครั้ง


สะกดรอยสำเร็จ 1 ครั้ง



            วันนี้ฉันเริ่มทำตามเป้าหมายใหม่ของฉัน หรือก็คือ ฉันกำลังตามสะกด

รอยคิลอยู่นั่นเอง และฉันก็ได้รู้ว่า หมอนี่...


โดดชมรม


ช่ายยย หมอนี่พอเลิกเรียนก็เก็บกระเป๋าออกจากห้องในทันที โชคดีที่ฉันเก็บ

กระเป๋าเตรียมไว้ก่อนแล้วถึงได้ตามหมอนี่มาทัน ตอนแรกฉันคิดไว้ว่าเขาจะเดิน

ไปเข้าชมรม แต่ไม่ใช่ หมอนี่เก็บกระเป๋าเดินออกโรงเรียนหน้าตาเฉย แม้ฉันจะ

รู้สึกไม่ดีที่โดดชมรม แต่นะ บัดดี้ฉันอยู่นี่นี่นา ฉันไปแล้วฉันจะซ้อมกับใคร


ฉันเดินตามคิลมาแบบลับๆมาจนถึง...เครซี่ทาวน์


อ่า...ที่นี่อีกแล้ว ถึงแม้ธีนจะบอกเอาไว้ว่าไม่ให้มาที่นี่อีก แต่ตอนนี้เธอไม่อยู่นี่

นาเนอะ ฉันเดินตามเขาเข้ามาในเครซี่ทาวน์และเขา...หยุดแล้วหันมามอง ฉัน

รีบหาที่หลบทันที


“ตามมาทำไม”


แต่ฉันหลบไม่ทัน...


“แหะๆๆ อยากมาเที่ยวบ้างหรอก ไม่ได้ตามมานะ”ฉันปั้นยิ้มใสซื่อใส่เขา แต่ดู

เหมือนเขา...ไม่เชื่อฉัน


“กลับไป”


“โอเคๆ กลับก็ได้”


ฉันรีบหันหลังกลับแล้วเดินออกมา พอพ้นประตูทางเข้าย่านเครซี่ทาวน์ฉันก็

หยุดแล้วหันกลับไปมองคิล และเมื่อเห็นเขาเดินเข้าไปต่อโดยไม่ได้สนใจฉัน

อีก ฉันก็ค่อยๆเดินตามเขาไปต่อโดยคราวนี้ฉันเว้นระยะห่างจากเขามากกว่า

ครั้งที่แล้ว ฉันเดินตามเขาไปเรื่อยๆจนในที่สุดเขาก็หยุด แต่คราวนี้ฉันรีบหยุด

ตามแล้วพุ่งเข้าไปหลบในซอกตึกข้างๆ คิลไม่ได้หันกลับมามองฉันแต่เขากลับ

เดินเข้าไปใน...ร้านเหล้า


ให้ตายเถอะโรบิ้น อายุ17นี่เข้าร้านเหล้าได้แล้วงั้นเหรอ


ฉันค่อยๆเดินออกจากซอกตึกที่เข้าไปหลบแล้วเดินไปหยุดที่หน้าร้านเหล้าซึ่ง

เป็นกระจกสีดำทึบแสง ฉันลังเลใจว่าจะเข้าไปดีหรือเปล่า แหม...ถึงฉันจะ

อยากรู้เกี่ยวกับน้องฉัน แต่เข้าร้านเหล้ามันก็ยังไงๆอยู่นะ ฉันเดินวนเวียนอยู่

หน้าร้านสักพักก่อนจะตัดสินใจเข้าไป ฉันสูดหายใจเข้า-ออกลึกๆ ก่อนจะจับ

ประตูเตรียมผลักเข้าไป


“เฮ้!!! เดี๋ยวก่อนสิ”


ฉันตกใจจนแทบจะกรี๊ดออกมา ใครใช้ให้เอามีมาแตะไหล่ตอนคนเขากำลัง

ตื่นเต้นเนี่ย ฉันรีบหันไปอ้าปากต่อว่าคนที่แตะไหล่ฉัน ก่อนจะ...อ้าปากค้าง


“ไง ใช่เธอจริงๆด้วยอาร์ท ไม่คิดเลยว่าจะเจอเธอที่นี่ เธอมาได้ไงน่ะ”


“ดีวาย”ฉันเอ่ยชื่อคนที่จับไหล่ของฉันอยู่ออกมาอย่างแผ่วเบา เหมือนคนกำลัง

จะหยุดหายใจ


เขา...มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง


แฟนคนแรกของฉัน ที่หายไป...ในวันเกิดของฉันโดยไม่มีข่าวคราว


เขา...มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน



ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
อยากอ่านเรื่องราวว่าเป็นไงต่อไป มาอัพอีกนะคะ
จากคุณ kratai_ka/(kratai_ka) อัพเดตเมื่อ 23/03/2555 12:10:56
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 104 ท่าน