Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Am Be Casnova อย่าตกหลุมรัก สาวเฉิ่มอย่างฉันก็แล้วกัน
Kis_Min Min
ตอนที่ 2 ~ New ^^!!!
4
17/01/2555 18:42:06
459
เนื้อเรื่อง

2

 
พักกลางวัน
 
                ตึก ฉันเดินมานั่งที่โต๊ะกินข้าวโต๊ะหนึ่ง ที่ว่างอยู่ตรงมุมหนึ่งของโรงอาหาร อารมณ์เสียโว้ยยยยยยยยย อารมณ์เสีย นี่ขนาดฉันมานั่งกินข้าวตรงมุมสุดของโรงอาหารแล้วน่ะ ทำไม พวกนักเรียนโรงเรียนนี้ยังไม่เลิกจิกสายตามาทางฉันอีกเนี่ย >_< ฉันจะกินข้าวไม่ลงก็ตอนนี้แหละ ฉันทำผิดอะไรกันนักหนาเนี่ย ตั้งแต่ตอนเช้าแล้วน่ะ ยังไม่เลิกอีก ง่า พอนึกถึงตอนเช้าแล้วมัน…และไม่ว่าฉันจะเดินไปไหนก็มีแต่คนซุบซิบนินทา เต็มไปหมด แถมหัวข้อของการนินทายังเป็นฉันอีก -_____-^^  มันน่าภูมิใจซะไม่มี และตอนนี้ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่ ฉันชักไม่อยากหารักแท้แล้วอ่ะ ทำไมแค่หารักแท้แค่นี้มันถึงได้ยุ่งยากชะมัด แต่ยังไงฉันก็ไม่ยอมแพ้หรอกคอยดูสิ ฉันต้องสยบคำพูดของอีตา ปากปีจอ นั้นให้ได้ คอยดูสิ -____- คนอะไรไม่รู้ ปากเสียที่สุด เท่าที่ฉันเคยเจอมาเลยล่ะ
 
                “ ดูยัยป้านั้นสิ หน้าด้านจังเลยน่ะ ตัวเองเป็นแค่คนรับใช้ทำตัวอย่างกับเป็น แฟนพี่ยู ยังไงยังงั้น ทุเรศที่สุดเลย >o<  ”บังเอิญว่าฉันเป็นมากกว่านั้นน่ะสิ ฉันคลานตามกันมาน่ะ -__________-^^
 
                “ ดูนั่งสิ ทำท่าอย่างกับคุณหนูไฮโซ สงสัยอยากยกระดับตัวเอง เพื่อจับรุ่นพี่ยูล่ะมั่ง เหอะหน้าตาอย่างนี้คิดว่าพี่ยูจะมองรึไง มันต้องอย่างฉันนี้ ^O^ ”
 
                (  - -) ฉันหันไปมอง ยัยชะนีตัวหนึ่งที่กำลังอ้าปากร้อง หาตัวผู้อยู่ เหอะ หน้าอย่างเธอน่ะหรอที่พี่ยูจะมอง เหอะๆ อย่าว่าแต่พี่ยูเลย สายตาฉันยังไม่ผ่านเลย อย่าหวัง ( เธอจะเถียงไปเพื่ออะไรเนี่ย -__-^^ )
 
                เฮ้อ >o< กินข้าวดีกว่าจะได้ขึ้นไปงีบซักนิด ฉันว่าน่ะ
 
                “ -)o(- หม่ำๆๆ ”
 
                “ กึก… ” ใครกันเนี่ยเอาจานข้าวมาตั้งบนโต๊ะที่ฉันกำลังกินข้าวอยู่ไม่เห็นรึไงว่าฉันนั่งอยู่เนี่ย เอาเถอฉันขี้เกียจเงยหน้ามองขอกินข้าวต่อดีกว่า ใครจะนั่งก็นั่ง เพราะยังไงฉันก็นั่งคนเดียวอยู่แล้ว ถือว่าอย่างน้อยก็ยังมีคนที่จะมานั่งกับฉัน เผื่อฉันอาจจะได้เพื่อน ในโรงเรียนนี้ก็ตอนนี้แหละ
 
                “ -)o(- หม่ำๆๆ ”กับข้าวที่นี้ก็อร่อยไม่เบาน่ะเนี่ย
 
                “ -_______-^^ ” เออ ทำไมฉันถึงได้รู้สึกแปลกๆ ยังงี้เนี่ย เหมือนๆ มีคนกำลังจ้องฉันยังไงยังงั้น อีกอย่างไอ้คนที่เอาข้าวมาตั้งที่โต๊ะบฉันเนี่ยเมื่อไรจะนั่ง หรือเริ่มจะรังเกียจฉันเนื่องจากเห็นลักษณะการกินข้าวของฉันตะกี้ -__- !!!เอาเถอะ ถ้ารังเกียจก้ไปซะ รบกวนคนกินข้าว -)o(-
 
                “ ทำไม ไม่นั่งล่ะไอแอม ยืนรออะไรอยู่ ^o^ ” เอ๊ะ ทำไมเสียงคุ้นๆจังแฮะ
 
                “ =[]= น…นะ…นาย นายปากปีจอ ”
 
                “ ไง ^^p ยัย เฉิ่ม ”
 
                “ -___-^^ หยุดๆๆๆ พวกแกห้ามทะเลาะกันอีกน่ะค่อยกัดกันหลังจากที่ฉันกินข้าวเสร็จก่อน ”พี่ยู ไวท์ไม่ใช่หมาน่ะถึงจะต้องกัดกันน่ะ แค่ต่อปากต่อคำแค่นั้นเอง ( มันต่างกันตรงไหน-___-^^ )
 
                “ ไอยู -___- ”
 
                “เอาเถอะ นั่งๆๆๆ หิวข้าวๆๆๆ เฮ้ย ไอไนท์  ไอคีย์ เร็วๆ หน่อยดิว่ะ หิวข้าวแล้ว ” พี่ยู พูดอย่างไม่ใส่ใจ แล้วเรียกเพื่อนตัวเองอีกสองคนที่กำลังเดินมาทางด้านหลัง อ่า ทำไมทั้งสองคนนั้นถึงได้หล่ออะไรเยี่ยงนี้   >////////<
 
                “ เหอะ แล้วยัยนี้มันเกี่ยวอะไรด้วยเนี่ย ถึงได้มานั่งโต๊ะนี้ ฉันไม่ยอมนั่งชัวร์  ถ้ายัยนี้ยังนั่งกินข้าวที่โต๊ะนี้ กินข้าวไม่ลง  - -^^ ”
 
                “ แล้วฉันเชิญนายนั่งรึไง ขอโทษน่ะ บังเอิญว่าฉันไม่ได้เชิญ ถ้ารังเกียจ โน้น ไปนั่งกับพวก ชะนีโน้น พวกนั้นคงจะเนื้อเต้นกันน่าดู ถ้าได้นายไปนั่งด้วยน่ะ ”ฉันชี้ไปทางชะนี ทั้งหลายที่ตอนนี้กำลังมองมาทางนี้อย่างเคลิ้มที่สุด เท่าที่สุด แต่มองฉันอย่างกับจะกินเลือด กินเนื้อยังไงยังงั้น -___-
 
                “ ฉันพอใจที่จะนั่งตรงนี้เธอต่างหาก ที่ต้องลุกแล้วเดินไปซะ อยู่ตรงนี้รกสายตาพวกฉัน ”
 
                “ ฉันมาก่อนมีสิทธ์ นั่งก่อนส่วนนาย มาทีหลังโน้น ไปซะ แล้วอย่าลืมเก็บข้าวนายไปด้วย ถ้าไม่มีที่นั่งจริงๆ บนพื้นก็มีให้นั่ง เชิญตามสบาย ” ฉันเถียงฉอดๆๆๆ
 
                “คนอย่างฉันมีเกียรติพอ ก่อนที่จะเชิญฉันนั่ง ดูสารรูปตัวเองก่อนดีกว่าน่ะ ว่าใครกันแน่ที่เหมาะสมจะนั่งกินบนพื้นโรงอาหารนี่ ” นายปากปีจอพูด พลางมองสภาพ ตัวฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า
 
                “ มะ…มะ…มองอะไรน่ะ ”
 
                “ นี่ อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย อย่างเธอน่ะอย่าหวังว่าฉันจะมอง ลุกออกไปซะ ก่อนที่ฉันจะอารมณ์เสีย ”
 
                “ =[]= ”<< ( สามคนที่เหลือที่ตอนนี้นั่งลงเรียบร้อยแล้ว )
 
                “ เรื่องของนายสิ และรู้ไว้ด้วยว่า ถ้าฉันหลงตัวเอง คนอย่างนายก็ไม่รู้จะเรียกอะไรแล้วล่ะ ”
 
                “ นี่ เมื่อไรพวกนายจะเลิกทะเลาะกันเสียทีเนี่ย ฉันหิวข้าวแล้วโว้ย ” พี่ยู โวยวายยกใหญ่
 
                “ ไม่โว้ยยยย~จนกว่ายัยนี่ จะลุกออกจากโต๊ะนี้ -O- ”
 
                “ เรื่องของนายซิ ถ้าไม่อยากนั่งก็เรื่องของนาย ขอบอกไว้ว่าฉันไม่ลุก -___-^ ” พูดจบฉันก็จัดการกินข้าวของฉันต่อ อีตาแอมบี นายนั้นน่ะหรอก็ยังคงยืนกอดอกต่อไป และก็มองฉันอย่างโกรธๆ
 
                “ ^_^ ” ฉันเลยยิ้มให้แล้วก็กินข้าวต่อ ช่างอีตานี้ซิ ถ้าไม่อยากนั่งก็ไม่ต้องนั่งไม่ง้อโว้ยยยยยยยย~คนอะไรเรื่องมากชะมัด -____-
 
                “ =[]= ”<<< ที่เหลือ ( ยกเว้นพี่ยู )
 
                “ -)o(- อ้าว ทำไมพวกนายไม่กินอ่ะ ดูดิ แมลงวันตอมหมดแล้ว อีตานี้ช่างมันซิ ถ้ายังอยากยืนกินข้าว ไม่มีใครว่าอะไรนี่ อ่ะ กินๆๆ ซิ รออะไรอยู่ล่ะ นี่ก็จะหมดเวลาพักแล้ว -)o(- ” ฉันหันไปพูดกับเพื่อนๆของพี่ยู ที่กำลังอ้าปากน้ำลายยืดอยู่ ส่วนพี่ยู ไม่ต้องพูดถึง กินข้าวอย่างเดียวไม่แคร์ใครที่ไหนแล้วล่ะ -___-^^
 
                “ -)o(- ”
 
                “ -____-^^ ”
 
                “ เป็นไร -__- ”  ฉันเงยหน้าถาม อีตาแอมบี ที่กำลังฮึดฮัดอย่างขัดใจ ฮิฮิ สมน้ำหน้า
 
                “ มันเรื่องอะไรของเธอ !!! ”
 
                “ ป๊าว แค่สงสัยว่า นายจะไม่กินข้าวใช่มั้ย ถ้านายจะไม่กินฉันจะได้เอาข้าวที่ตอนนี้แมลงวันได้ตอมไปแล้ว เอาไปเทให้แมวแถวๆนี้มันกินน่ะ ดูแล้วมันเสียดาย -____- ”ฉันพูดจบก็เตรียมจะเอาจานข้าวของอีตาแอมบีเพื่อไปเท
 
                “ เฮ้ย =[]=  เดี๋ยวๆๆๆ หยุดเลยน่ะ ยัยแว่นหนา เอามานี่ =__=^”แอมบีแย่งข้าวไปจากมือฉัน แล้วนั่งลง กินอย่างจนปัญญา
 
                “ ฮ่าๆๆๆ ^O^~ ”
 
                “หัวเราะ ไร -____-^^ ”
 
                “ เปล่าๆ ว่าแต่สาวน้อยชื่อไรอ่ะคร้าบบบ ^^ ”  คนที่นั่งติดกับ อีตาแอมบีถามขึ้นหลังจากวางมือไปจากข้าวของตนเองแล้ว ( ซึ่งปัจจุบันได้หมดแล้วด้วย ) -___-^^ แต่เค้าท่าทางจะน่าคบน่ะแถมยังหล่อน่ารักอีกด้วย ^^!!
 
                “ ชื่อไวท์ค่ะ ^^ แล้วรุ่นพี่ชื่ออะไรหรอค่ะ ”ฉันยิ้มให้กับคนหล่อน่ารัก
 
                “ ไนท์ ครับ ส่วนที่นั่งติดกับไวท์นั้น ยูคิส แล้วนั้น แอมบี ส่วนคนสุดท้าย คีย์ ครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ น้องไวท์ ^^”
 
                “ เช่นกันค่ะ ^^ ”ฉันหันไปยิ้มกับ พี่คีย์ที่นั่งติดกับตาแอมบี แล้วแยกเขี้ยวใส่อีตาขี้เก๊กนั้น ชิ คนอะไรเนี่ยปากเสียที่สุด
 
                “ แล้วน้องไวท์ เพิ่งมาเรียนหรอครับ พี่ไม่เคยเห็นหน้าเลยเนี่ย ” พี่ไนท์ถามต่อ
 
                “ ค่ะเพิ่งมาวันแรก เลยยังไม่พื่อนค่ะ แต่รู้สึกว่าจะหาเพื่อนยากแล้วมั่งค่ะ ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ -___-^”  ฉันพูดพลางมองไปทั้งโรงอาหารที่ตอนนี้ข้าวของแต่ละคนเหมือนจะถูก แมลงวันตอมแล้วล่ะ T^T
 
                “ หึๆๆ อย่างเธอเนี่ยน่ะหรือจะมีคนคบ ถ้าจะมีคนเกลียดก็ว่าไปอย่างน่ะ -__-^ ”
 
                “ แล้วไง ถ้าไม่มีคนคบฉันไม่เห็นจะเดือดร้อนสักหน่อย อีกอย่างมันโกงการอะไรของนายไม่ทราบ ”
 
                “ พอเหะ แอมบีนายก็ แกล้งน้องเค้าอยู่ได้ นายกินข้าวต่อไปซะ ฉันจะคุยกับน้องเค้า ”ไนท์ พูดปรามๆเพื่อนตัวเองแล้วหันมายิ้มใส่ฉันต่อ แหม ยิ้มแบบนี้ ฉันเขินน่ะ ^////////^
 
                “ เหอะ เดี๋ยวฉันฟ้องยัยน้ำแข็งของแกเลย ดูสิคราวนี้จะหาข้อแก้ตัวอะไรไปง้อ !!! ”
 
                “ใครพูดถึงฉันจร้า ^^ ”
 
                =[]= ….=O= ….
               
         ********************************************************************************
               เป็นไงกันบ้างค่ะเพื่อนๆ สำหรับ ตอนที่ 2 คิสต้องขอโทษเพื่อนๆนักอ่านทุกคนด้วยน่ะค่ะ ที่ลงช้าไป แต่ตอนหน้าจะพยายามลงให้เร็วน่ะค่ะ ขอให้เพื่อนๆติดตามกันต่อไปน่ะค่ะ ^^ เรามาดูกันว่า เหตุอะไรจึงทำให้ ไวท์นางเอกของเราถึงกับอาปากค้าง แล้ว ผู้หญิงปริศนาคนนั้นเป็นใคร ??
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 406 ท่าน