Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
It Dream สาวหน้าใส เจอหัวใจที่เกาหลี
jb.sodood
บทนำ....
2
16/01/2555 21:49:26
402
เนื้อเรื่อง
        ฮื้อๆๆๆ  ชีวิตสาวน้อยที่เรียนอย่างหนัก เมื่อมาเจอเพื่อนๆในห้องต่างคลั่งไคล้ในเกาหลีเอามากๆ แล้วฉันน่ะภูมิต้านทานน้อยซะด้วยสิ มีหรือที่จะไม่คลั่งตามพวกหล่อนน่ะ แต่ฉันก็ไม่ถึงขั้นพวกหล่อนหลอกนะ ก็แค่เปิดรายการช่อง Korea ทั้งวันทั้งคืนเท่านั้นเอง
“นี่ ราเรีย ปิดเทอมเนี้ย พ่อกับแม่จะพาฉันไปเกาหลีด้วยหละ” ยายซาซ่าเพื่อนในห้องของฉันคุยอวดทั้งวัน จนเพื่อนในห้องทุกคนต่างพากันอิจฉา รวมทั้งฉันด้วย
“อืม อย่าลืมเก็บภาพมาฝากด้วยหละ”จริงๆฉันก็อยากไปนะ เพียงแต่ปิดเทอมนี้ฉันต้องเรียนคอร์สเสริมน่ะ พ่อกับแม่เลยไม่อนุมัติให้ฉันเดินทางไปไหนทั้งสินนอกจากนอนอยู่ที่บ้านรออาจารย์มาสอนวิชาต่างๆ ฉันล่ะเบื่อมากเลยหละ
                เรามาเล่าถึงบ้านของฉันดีกว่า หลังจากเลิกเรียนน้องชายตัวแสบของฉันก็จะมารับประจำ เพราะว่าเราน่ะห่างกันแค่ปีเดียวเอง น้องของฉันมีรูปร่างหน้าตาสะดุดใจสาวๆมาก แต่ว่าน้องฉันนะเป็นพวกทำนองว่าหยิ่งอ่ะนะ ถ้าดูจากภายนอก น้องฉันหยิ่งมากๆ แต่จริงๆแล้วเค้าแค่ต้องการคนที่ใช่ที่สุดอะไรนี่แหละ ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอกนะ เพราะตานี่บอกไว้แค่เนี้ย แต่แปลกนะ ฉันกับน้องกลับรักกันมากมีอะไรปรึกษากันเสมอ เรียกได้ว่าเป็นที่พึ่งเลยหละ เพราะว่าฉันน่ะ นับวันยิ่งเหมือนน้องสาวของตานี่เข้าแล้วสิ แต่ชั่งมันเถอะ เข้าเรื่องดีกว่า พ่อของฉัน ท่านเป็นนายกองค์การค้าระหว่างประเทศน่ะ ส่วนแม่ก็เป็นหัวหน้าสมาคมคุณหญิงคุณนายน่ะ อันนี้ฉันไม่ค่อยเข้าใจหรอกนะ พวกท่านไม่ค่อยได้อยู่ที่บ้านเท่าไหร่ แต่เชื่อมั๊ย ท่านรู้ทุกอย่างว่าฉันกับน้องทำอะไร อยู่ที่ไหน พวกท่านจะส่งครูมาสอนที่บ้านทุกเย็น และเช็คว่าฉันกับน้องเรียนครบหรือเปล่า ถ้าพวกท่านจับได้ว่าฉันกับน้องโดนเรียนไม่ว่าที่บ้านหรือที่โรงเรียนพวกเราจะโดนตัดเงินค่าขนมทั้งเดือน กลุ้มไหมล่ะ
“ได้จ๊ะ อืม แต่ราเรียแน่ใจหรอว่าจะไม่ไปกับพวกเราน่ะ”จริงๆฉันก็อยากไปน่ะ อยากมากด้วยเพราะนี่หละความฝันของฉัน ฉันอยากไปแดนกิมจิที่มีแต่คนหน้าตาดีๆน่ะ ฉันเคยวางแผนกับน้องที่จะหนีไปเที่ยวกัน แต่พอโดนจับได้ เชื่อม่ะ แม่ฉันกัก บริเวรทั้งเดือนเลยอ่ะ
“อืม เธอก็รู้นี่ว่าพ่อกับแม่ฉันพูดคำไหนคำนั้น”ฉันทำหน้าเสียใจสุดซึ้งที่ไม่ได้ร่วมเดินทางไปกับพวกซาซ่า จริงๆแล้วก็ไปกันเกือบทั้งห้องนั่นแหละ เพียงแต่ว่ามีฉันกับพวกผู้ชายบางส่วนที่ไม่ได้ไป
“จ๊ะ งั้นเอาไว้คราวหน้าเธอห้ามเบี้ยวนะ”ซาซ่ายิ้มร่าแล้วเดินออกไปร่วมวงสนทนากับเพื่อนดังเดิม ฉันนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างก็เห็นเด็กผู้หญิงทุกคนนั่งจับกลุ่มคุยกันทั้งวัน พวกเราว่างไม่ตรงกันอ่ะนะ พอกลุ่มนี้ออก กลุ่มอื่นก็มาแทนอย่างนี้ทั้งวัน จนไม่มีคาบไหนเลยที่ใต้ต้นไม้ต้นนั้นจะว่างจากผู้คนน่ะ
“เฮ้! ราเรีย น้องชายเธอมารอน่ะ”ชาเลลเพื่อร่วมห้องอีกคนเดินมาบอกฉัน ทำเอาพวกที่นั่งจับกลุ่มกันอยู่ต่างมองไปทางน้องชายฉันที่จอดอยู่ ก็ออร่าของหมอนี่เปล่งประกายมาแต่ไกลเลยนี่หน่า น้องฉันมันหล่อนี่ แล้วไม่นานนักพวกสาวๆที่นั่งคุยกันก็เดินกึ่งวิ่งกรู่เข้าไปหาไอ้ตัวแสบทันที
“เฮ้! เร็วๆหน่อยสิราเรีย ฉันมารอนานแล้วนะ”ราเชวเบียดคนกลุ่มนั้นออกมาหาฉันบนห้องเรียนทันที
“อะไรย่ะ วันนี้พ่อกับแม่กลับเปล่า”ราเชวยิ้มหน้าบานทันที สงสัยไม่กลับชัว
“ไม่อ่ะ พ่อจะเดินทางไปฮ่องกงกลับอาทิตย์หน้า ส่วนแม่มีงานเลี้ยงที่แคนนาดา อีกสามวันกลับ ราเรียวันนี้เราไปดิ้นกัน”ไอ้น้องตัวแสบเดินผ่านเพื่อนฉันมานั่งข้างๆแล้วชี้แจงรายละเอียดทั้งหมดให้ฟัง
“พี่เหนื่อยน่ะราเชว ไว้พรุ่งนี้ดีกว่านะ”ราเชวทำหน้างอเล็กน้อง แต่เชื่อเถอะถึงหมอนี่จะดูแก่นและเหมือนเอาแต่ใจ ถ้าฉันบอกอะไรไปหมอนี่ทำตามเกือบทุกอย่าง(แค่เกือบนะ)
“ก็ได้ งั้นวันนี้ราเรียต้องเลี้ยงนะ”ราเชวหันมายิ้มอย่างมีเลศใน เลี้ยงหมอนี่น่ะพอไหว แต่ต้องเลี้ยงเพื่อนของหมอนี่อีกนะสิ เพื่อเป็นสิบไม่รู้จะคบไว้ทำไมนักหนา เฮ้อ แต่ก็คงต้องทำสินะ
“ได้ แต่ไม่ต้องชวนเพื่อนมามากนักนะ เงินเก็บของพี่จะหมดแล้วเนี่ย”ฉันหันไปหาราเชวที่นั่งมองฉันเงียบๆ แต่พวกชะนีที่ไหนไม่รู้วีดว๊ายกันซะดังลั่นเลย
“อืม เรากลับกันเถอะ หูจะแตกแล้วเนี่ย”ราเชวเดินออกไปทันที ฉันเดินตามน้องชายตัวแสบออกไป พวกเพื่อนฉันทุกคนมองมาที่ราเชว อย่าบอกนะพวกเธอจะกินน้องฉันน่ะ ฝันไปเถอะ ราเชวยิ้มให้ยายซาซ่าเล็กน้อย แล้วเดินมาดึงมือฉันให้เดินตามเค้าไป ยายซาซ่าถึงกับยิ้มจนแก้มปริ ฉันว่ายายนี่บ้าไปแล้ว แค่เด็กยิ้มให้ คิดอะไรเลยเถิดไปแล้วมั้งน่ะ
                ฉันเดินมานั่งรถที่ราเชวจอดไว้ข้างๆฟุตบาทของโรงเรียน จริงๆแล้วราเชวเรียนอีกโรงเรียนหนึ่งซึ่งมันคือโรงเรียนชายล้วน ราเชวอ้างเหตุผลกับพ่อว่ารำคาญพวกผู้หญิงที่เอาแต่กรี๊ดๆๆ เค้าตอนเดินผ่านเลยย้ายไปเรียนโรงเรียนชายล้วนแทน แต่หมอนี่ก็ต้องมารับฉันทุกวันเหมือนเดิม
“ราเรีย พี่เป็นไรไป เหมือนพี่มีเรื่องกลุ้มอยู่เลย บอกฉันได้ม่ะ” ราเชวถามขึ้นมาทันที หลังจากที่นั่งจ้องฉันมานานแล้ว จริงๆแล้วฉันเก็บความลับไม่ค่อยเก่งด้วยน่ะสิ ไม่เหมือนตัวแสบหรอก แต่หมอนี่ไม่ปิดบังฉันเลยซักเรื่อง
“อืม พี่อยากไปเทียวกับเพื่อนบ้างจังเลย”ฉันพูดด้วยสีหน้าเศร้าๆ ก็มันอยากไปจริงๆนี่หน่า เพียงแต่ว่าฉันไม่สามารถไปได้หากพ่อกับแม่ยังไม่อนุญาติ ราเชวทำหน้าเครียดตามทันที
“ผมรู้นะว่าพี่อยากไปอ่ะ แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง แม่ยื่นคำขาดขนาดนั้นนี่” จริงๆก่อนหน้านี้ฉันกับราเชวพยายามหลายร้อยรอบแล้วที่จะขอแม่ไปเที่ยวกับเพื่อน ราเชวถึงขั้นบอกว่าจะไปด้วย ทั้งที่หมอนี่ไม่ค่อยชอบออกไปไหนซักเท่าไหร่ แต่แม่ก็บอกว่าใกล้จบแล้วต้องเอาเวลาส่วนใหญ่ให้กับการเรียน
“อืม พี่ว่าไว้เราเรียนจบ เราไปเที่ยวกันไหมราเชว”ฉันหันไปยิ้มให้ราเชว เพราะตอนนี้ไอ้ตัวแสบกำลังกังวนเรื่องของฉันอยู่ เรื่องแบบนี้ให้ฉันกังวนคนเดียวก็พอแล้วหละ
“ได้สิ ถึงผมจะไม่ได้ชอบมากนัก แต่ก็นะ ถ้าพี่อยากไป ผมจะไปด้วย”ราเชวยิ้มกลับมาให้ฉัน ตอนนี้รถมาจอดอยู่ที่ในตัวบ้านของฉันแล้ว ราเชวเดินลงรถไปแล้วมาเปิดประตูให้ฉัน
“ขอบใจนะราเชว งั้นวันนี้พี่เลี้ยงไม่อั้น”ราเชวยิ้มก่อนที่จะกระโดดกอดฉันทันที หมอนี่เป็นแบบนี้แหละ เวลาดีใจนี่ หมดหล่อเลย แต่ในสายตาคนอื่นหมอนี่ก็ดูดีหมดทุกอิริยาบถอยู่ดี
“จริงนะ ราเรียบอกเองนะ งั้นไปแต่งตัวกัน ราเรียเร็วๆด้วยล่ะ ผมขี้เกียจรอนาน”ราเชววิ่งเข้าบ้านไปทันที ป้าที่ยืนมองอยู่ยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะเดินมาทางฉัน
“วันนี้คุณหนูกลับเร็วจังนะค่ะ”คุณป้าเดินมาทักฉันก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าของตัวแสบออกมาจากรถ ฉันเดินไปหยิบของตัวเองก่อนที่ป้าจะหยิบออกมา ฉันทำเองได้นี่หน่า ป้าแกหันมามองด้วยความสงสัย
“ทำไมวันนี้คุณหนูดูไม่ค่อยร่าเริงเลยล่ะค่ะ มีอะไรกลุ้มใจหรือเปล่า”ไม่ว่าเปล่าป้าแกเดินเอามือมาทาบหน้าผากฉัน จริงๆแล้วป้าเค้าเลี้ยงฉันกับน้องมาตั้งแต่เด็กๆแล้วหละ ก็เพราะว่าพ่อกับแม่น่ะไม่ค่อยมีเวลาอย่างที่เห็นนี่แหละ
“เปล่าค่ะป้า หนูขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะค่ะ เดี๋ยวต้องพาเจ้าตัวแสบออกไปหาอะไรทานข้างนอกอีก”ฉันยิ้มกลบเกลื่อนความจริงนิดหน่อยก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านทันที
“30นาที่ต่อมา”
“ราเรีย พี่เสร็จหรือยังเนี่ย ผมชักหิวแล้วนะ”ราเชวเดินมาเคาะประตูห้องฉันอยู่ซักพักแล้วหละ จนตอนนี้ฉันก็แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงเดินออกมาเปิดประตูให้ราเชว
“จ้า เสร็จแล้ว พร้อมไปกันหรือยังจ๊ะ หนุ่มน้อย”ราเชวยิ้มออกมาทันทีแล้วเดินออกไปก่อนฉัน
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 297 ท่าน