Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Bad Superstar★
PinKBerrYCheesecake
BS 7 : Midnight Again !
9
16/01/2555 20:48:34
480
เนื้อเรื่อง
Bad Superstar 7 : Midnight Again !


 
                “ไปกันเถอะ เดี๋ยวจะไม่ทัน”
 
                “เอ๊ะ !? เดี๋ยวสิ”
 
                “?”
 
                “นายจะไปชุดนี้หรอ” ฉันชี้ไปที่ช็อคโก้ตั้งแต่หัวจรดเท้า
 
                “ทำไมล่ะ ไม่เห็นเป็นไรเลย อีกอย่างผมไม่อยากรบกวนคุณด้วย คุณเก็บเงินไว้ซื้ออย่างอื่นเถอะ”
 
                “ไม่ได้ !เจ๊คะ จัดการ เอาให้หล่อที่สุดเลยนะ”
 
                “ได้ค่ะ น้องโรส ^ ^” ว่าแล้ว ไดอาน่าก็ลากเฟอร์เรโร่ไปที่แผนก Masculins (ผู้ชาย)
 
                “เหวอ O_o”
 
                “เร็วๆนะคะ เจ๊”
 
                “ไม่ต้องห่วงจ้า” เจ้าของร้านส่งเสียงพร้อมกับ ยื่นชุดให้ช็อคโก้พร้อมกันรวด 3 ชุด = =
 
                “เอ่อ =..=”
 
                “เอานี่ไปลองซิ”
 
                “ครับๆ = =”
 
20 นาทีต่อมา...
 
                “เจ๊ !!เสร็จยังคะ ? นี่งานเริ่มแล้วนะคะเนี้ย”
 
                “มาแล้วจ้าๆๆ”
 
                -ชิ้ง-
 
นายผมทองออกมาพร้อมกับชุดสูท สีขาว กับหูกระต่ายสีดำทะมึนตัดกับสีเสื้อ แถมยังมีหมวกและรองเท้าสีขาวเข้ากับชุด ทำให้รู้สึกว่า เขาขาวมาก > <
 
                “O.O”
 
                “เป็นไงจ้ะ หล่อมั้ย ?”
 
                “ก็.......ดี(หล่อมากกกกกก >///<)”
 
                “หรอ...งั้นเอาชุดนี้เลยละกัน”
 
                “ค่ะๆ ด่วนค่ะ”
 
                “อะนี่จ้ะ”
 
                “เท่าไหร่คะ”
 
                “2 แสนพอดีเป๊ะ !”
 
                “หา O[]O!!!!!สองแสน !!!!~”
 
                “ทำไมล่ะ นายลืมอะไรไปรึเปล่า ว่าฉันเป็นใคร” ฉันพูดพร้อมกับยื่นเงินจำนวนน้อย(สำหรับฉัน)ให้กับแม่ค้าคนสนิท
 
                “ครับๆ ไม่ลืมครับ =[]=”
 
                “ไปกันเถอะ ไม่มีเวลาแล้ว” ว่าแล้วฉันกับช็อคโก้ต่างก็วิ่งออกจากร้านอย่างรวดเร็ว
 

- - -

  
                “เท่าไหร่ !”
 
                “2 ยูโรครับ”
 
                “เอ้านี่ ไม่ต้องทอน”
 
ฉันออกจากรถแท็กซี่ตามช็อคโก้ที่เปิดประตูออกไปก่อนแล้ว ตอนนี้ฉันกับเขาอยู่ที่หน้าบาร์มิดไนท์แล้วค่ะ ลักษณะของงานก็ถือว่าอยู่ในระดับพอใช้นะ แต่ขาดสีสันไปหน่อย แล้วหน้างานก็ไม่มีคนต้อนรับซะด้วยสิ เอ...จะมีบริการเครื่องดื่มฟรีมั้ยน้า ไม่สิ !เราต้องห้ามบ่นห้ามวิจารณ์ ไม่งั้นความอาจจะแตกได้ แล้วอีกอย่างงานนี่จัดโดยบาร์ธรรมดาเท่านั้น ไม่ใช่งานฉลองแบบก่อนๆ ต้องเข้าใจนิดนึง =..=
 
                “อ้าว !ช็อคโก้ นายมาช้าไปว่ะเพื่อน” เอ็ดเวิร์ดออกมาต้อนรับแขก ในชุดสูทสีขาวสไตล์เดียวกับช็อคโก้
 
                “เออ...ก็ดูนี่ซะก่อน” ช็อคโก้ส่งสายตามาที่ฉัน ในขณะที่เอ็ดเวิร์ดก็หลิวตาตาม
 
                “โห !เจ้าหญิงที่ไหนครับเนี่ย” เอ็ดเวิร์ดเข้ามาจับมือฉัน แล้วโน้มลงจูบ
 
                “ปล่อยมือได้แล้ว เอาล่ะ ไหนซุ้มแบรนด์เนม” ฉันสะบัดมือออกอย่างรังเกียจ ขอโทษที ฉันก็นายมันคนละชั้น
 
                “นี่เธอ อย่าหยิ่งไปหน่อยเลย ทำไมไม่อยู่เปิดงานด้วยกันก่อน” ฟลินต์ ในชุดออกงานสีดำสนิท โผล่มาจากข้างหลังเอ็ดเวิร์ด
 
                “ไม่ !ฉันไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับงานนี่ แล้วอีกอย่างฉันมานี่มาเพื่อสินค้าแบรนด์เนมโดยเฉพาะ” พอกันที ฉันขี้เกียจต่อปากต่อคำกับพวกนาย ลาก่อน
 
                “อะไรกันเนี่ย ผู้หญิงคนนี้ = =”
 
ฉันเดินหลีกออกมาจากกลุ่มโฮสต์คลับ แล้วตระเวนหาซุ้มแบรนด์เนม ในงาน แต่ดูเหมือนมีอะไรบางอย่างทำให้ฉันต้องหันไปมอง นั่นคือ ฝูงชนไม่น้อยหน้ากำลังมุงดูผู้หญิงผมสีน้ำตาล ในชุดเดรสสีแดงแปร๊ด แถมยังมีตากล้อง กับนักข่าวด้วย นี่มันอะไรกันน่ะ มีอะไรโดดเด่นกว่าฉันงั้นรึ ?
 
                -ตุบ- เสียงใครบางคนกระตือรือร้นวิ่งชนไหล่ฉันจะแทบจะล้ม ใครกันยะ !บังอาจมาเสียมารยาท
 
                “โอ้ย !ขอโทษค่ะ”
 
                “เดินไม่ดูตาม้าตาเรือ แล้วนี่จะรีบไปไหนเนี่ย ตรงนั้นมันมีอะไรน่าสนใจนักหรอ”
 
                “อ๋อ คุณเชอรี่ไงคะ คุณไม่รู้จักหรอ เชอรี่ที่ตอนนี้ดังมากเลยค่ะ”
 
                “อะไรนะ เชอรี่ !?”
 
                “ค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ” ไม่ถามก็รู้ว่า นี่คือแฟนคลับตัวยงของเชอรี่ เหอะ !ตอนนี้ดังมากงั้นหรอ ดังเท่าฉันรึเปล่าเถอะ ฮึ่ม !ต้องขอดูหน้าซักหน่อยสิ
 
ฉันเดินแทรกกลางเข้าไปในวงแฟนคลับ ภาพที่ปรากฏก็ไม่ได้ต่างกับที่แฟนคลับคนเมื่อกี้พูดเท่าไหร่ เชอรี่ !เชอรี่จริงๆด้วย มาทำอะไรในที่แบบนี้เนี่ย ระ...หรือว่า จะมาตามจับฉัน ไม่มีทาง !
 
                “คิดยังไงคะ ถึงได้มาออกงานธรรมดาๆ ในที่ที่ธรรมดาๆแบบนี้คะ”
 
                “ก็งานทุกงานในปารีสก็สำคัญหมดสำหรับเชอรี่ค่ะ” แหม...เล่นละครชัดๆ ทำเป็นใจดี ตอแหลจริง !
 
                “โห ใจดีจังเลย สมกับเป็นน้องเชอรี่มากเลยค่ะ”
 
                 “แล้วก็นะคะ น้องเชอรี่ยังเป็นคนส่งเสริมค่าใช้จ่ายของซุ้มแบรนด์เนมด้วยค่ะ” ผู้จัดการส่วนตัวสีม่วงของหล่อนโปรโมทเชอรี่อย่างเมามันส์
 
                “ว้าว ~ ใจดีไม่พอ ยังใจบุญอีกนะครับเนี้ย” นักข่าวพูดเสริม
 
หน็อย...พอฉันไม่อยู่นี่ รีบถีบตัวเองขึ้นเลยนะ เดี๋ยวเจอฉันสกัดดาวรุ่ง เดี๋ยวก่อน เดี๋ยววววว ~
 
                “เชอะ !คางคกขึ้นวอ” ฉันพูดเบาๆ แล้วปลีกตัวออกมา ด้วยคำถามร้อยแปด เธอมาทำอะไรที่นี่ มาหาใคร ปกติงานแบบนี้ ยัยนี่ก็ไม่เคยสนใจอยู่แล้ว เอ...หรือว่ามาตามหาฉันนะ
 
                “นี่ !คุณ มายืนทำอะไรตรงนี้เนี่ย” อ้ะ !นายผมทอง
 
                “ไม่ไปดูซุ้มแล้วหรอ”
 
                “อะ..อ้อ ก็กำลังจะไปนี่แหละ” ฉันพูดสลับกับหันไปทางเชอรี่
 
                “แล้ว...ตรงนั้นมีอะไรน่ะ ดูน่าสนใจดีนิ” เขาเหล่ไปทางกลุ่มคนข้างหลังฉัน
 
                “น่าสนใจ !มีอะไรน่าสนใจกว่าฉันหรอ ไม่ต้องดูอะไรทั้งนั้น นายยืนรออยู่ตรงนี้แหละ เดี๋ยวฉันไปซุ้มแปบเดียวก็กลับกันได้แล้ว”
 
                “เอ๋ ? นี่มันงานของอาชีพผมนะ คุณจะกลับก่อนก็ได้ แต่ผมต้องอยู่เป็นหน้าเป็นตาให้บาร์ เผลอๆอาจจะโดนไล่ออกก็ได้นะ”
 
                “โอ้ยยยย ~ รู้งี้ฉันอยู่บ้านดีกว่า งั้นเดี๋ยวมาแล้วกัน” ฉันหลบหน้าเขา แล้วเดินสวนไปอีกทาง
 
                “เดี๋ยว...” เขาคว้าข้อมือฉันไว้
 
                “อะไรอีกล่ะ !”
 
                “คุณเป็นอะไรน่ะ ทำไมลอกแลกแบบนี้ ตรงนั้นมันมีอะไรกันแน่”
 
                “ก็บอกว่าไม่ต้องสนใจไงเล่า” ฉันสะบัดมือออกแล้วรีบเร่งฝีเท้าไปที่ซุ้มทันที
 
                “อะไรของเขา ตกลงตรงนั้นมีอะไรกันแน่” ช็อคโก้ชะเง้อไปดูกลุ่มคนมากมาย ที่มีจุดดึงดูดความสนใจอยู่ตรงกลาง
  
                “เชอรี่ !? (มาทำอะไรเนี่ย เพราะอย่างนี้นี่เอง โรสถึงได้เป็นแบบนั้น ไม่ได้การละต้องรีบพากลับ)”
 
เฟอร์เรโร่ออกมาจากฝูงชน แล้วตรงเข้าหาฉัน
 
                “คุณ !”
 
                “กรี๊ดดดดด” ตกใจหมด = = มาไม่ให้ซุ่มให้เสียง
 
                “ผมเอง”
 
                “มีอะไรอีกล่ะ !”
 
                “ผมว่าเรากลับกันดีกว่านะ”
 
                “อ่าว - - เมื่อกี้ยังห้ามไม่ให้กลับ แล้วนี่มาไม้ไหนเนี่ย”
 
                “เชอรี่ คุณก็รู้ คุณยังจะอยู่ต่ออีกหรอ”
 
                “ฉันก็ปลอมตัวอยู่นิ หรือถ้ากลัวจับได้ก็อยู่ให้ห่างๆ แค่นั้นเอง รอฉันซื้อของแปบเดียวแล้วกลับกันเลยแล้วกัน”
 
                “แต่ดูชุดคุณสิ ถ้าเชอรี่เห็น เธอคงสงสัยว่าในงานมีใครที่แต่งตัวสวยกว่าเธอได้อีก”
  
                “สวย =///=นายนี่พูดดีนะ”
 
                “ผมบอกแล้วใช่มั้ย ว่าจะปลอมตัวก็แต่งตัวให้มันเบาๆกว่านี้นิดนึง”
 
                “ก็นานๆที...”
 
                -ผลัก- ใครบางคนชนฉันจนล้มลงแทบพื้น
 
                “อะไรกัน !เมื่อกี้ก็ทีนึงแล้วนะ....”
 
                “คุณ !” ช็อคโก้พยุงตัวฉันขึ้น
 
                “โรสสสสส !!!!!” เสียงเรียกชื่อของเชอรี่ดังออกมาจากทางวงแฟนคลับ
 
                “หา ?” อะไรกัน ทำไมถึงรู้ล่ะ
 
ฉันเหลือบไปเห็น แว่นตาดำบนพื้น ทำให้รู้เลยว่า ตอนที่ถูกชนแว่นฉันกระเด็นตกพื้น
 
                “จับตัวมันไว้ !”
 
                “หา ? โอ้ยยย ปล่อยนะ ฉันเจ็บนะ” ชายชุดดำใส่แว่นดำที่ชนฉันเมิ่อกี้ คว้าแขนทั้งสองข้างของฉันไว้ แต่จะบอกว่าชนก็ไม่เชิง อย่างนี้เค้าเรียกผลักชัดๆ 
 
                “เฮ้ย แก !จะทำอะไรน่ะ ปล่อยนะ” ช็อคโก้ดึงแขนชายชุดดำออกแล้ว คว้าตัวฉันไปโอบ =///=
 
                “นั่นไงคะ พี่นักข่าว นังโรสมันมีชู้ จับมันไว้ !” เชอรี่แหกปากลั่น พลางชี้มาทางฉันกับช็อคโก้
 
                “อุ้ยตายว้ายกรี๊ด นั่นมันโรสนี่นา”
 
                “โรส !”
 
                “ตัวจริงเสียงจริง !~”
 
                “อ๋อ คนนี้น่ะหรือ ที่เป็นชู้ของโรส มิน่าล่ะ....”
 
                “@#!#!$%@!$%”
 
                “^&*@%^&(!#[email protected]#”
 
มันเป็นแผนของเชอรี่จริงๆด้วย เอะใจอยู่แล้วเชียว ชายชุดดำนั่นคงเป็นคนที่เชอรี่จ้างมาสินะ ซวยแล้วทำไงดีเนี้ยยยยย >[]<
 
                “หนีเร็วคุณ” ช็อคโก้ดึงแขนฉัน วิ่งฝ่าผู้คนมากมาย ที่กำลังเบี่ยงความสนใจมาที่ฉัน ฮ็อตจริงๆด้วย =[]=
 
                “เฮ้ย ช็อคโก้ ไปไหนวะ ?” เอ็ดเวิร์ดโผล่มาจากไหนไม่รู้ พร้อมกับแก้วไวน์ คล้ายจะเอามาให้เพื่อนซี้ของเขาดื่ม 
 
                “อย่าเพิ่งถาม นายช่วยกันผู้คนไว้ให้หน่อย” ช็อคโก้พูดพลางฝ่าไฟแดง โดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น
 
                “นี่มันเรื่องอะไรกันเนี้ย = =”
 
                “เดี๋ยวค่ะ น้องโรส ขอสัมภาษณ์นิดหน่อยนะค้า ~”
 
                “ใช่ครับ เดี๋ยวขอถามข้อสองข้อ”
 
                “อ้ะ เดี๋ยวๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ผมว่าเรามาร่วมเปิดงานกันดีกว่านะครับ แหะๆ ^ ^” เอ็ดเวิร์ดเอาตัวเข้าขวางเหล่านักข่าว,แฟนคลับทั้งหลาย
 
                “ไม่ต้องไปฟังมัน งานบ้าบออะไรเนี่ย เดี๋ยวค่อยเปิดทีหลัง ตามมันไปพวกเรา !” เชอรี่ ผลักเอ็ดเวิร์ดออก แล้ววิ่งนำไป โดยมีผู้คนมากมายวิ่งตาม แย่ล่ะสิ > <
 
                “ก่อเรื่องอีกแล้วสิ ยัยนี่” ฟลินต์พูดขึ้น แล้วกุมหัวตัวเอง
 
                “แล้วเอาไงต่อวะเนี่ย”
 
                “ก็ตามดิวะ” ทั้งสองวิ่งตามหลังขบวนแฟนคลับที่วิ่งนำไปก่อนเป็นกิโลฯ
 
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ทำไมเริ่องร้ายๆถึงเกิดขึ้นอีกเรื่องแล้วเนี้ยยยยย ไม่ได้พักไม่ได้ผ่อนบ้างเล้ยยยย ของแบรนด์เนมก็ยังไม่ได้แตะเลยซักชิ้น แล้วนายผมทองจะลากฉันไปถึงไหนเนี้ย 

 
 
บาร์มิดไนท์อีกแล้ว = =          
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

เฮ้ย คือแบบ!! สนุกมากอ่ะ  ปรบมือให้เลยจร้า  แต่งต่อเร็วๆน้ะรออ่านอยู่

จากคุณ wrp.pinza/(wrp.pinza) อัพเดตเมื่อ 18/01/2555 18:43:39
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 165 ท่าน