Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Love Spy แบดบอยตัวร้ายกับยัยหน้าใสสุดโก๊ะ!
SuNTaN+
INTRO 100%
1
26/02/2555 20:56:59
535
เนื้อเรื่อง

 บทนำ
 

ณ ตลาดชื่อดัง ตลาดแหล่งใหญ่ที่สุดในประเทศไทย
         
          ตึก  ตึก  ตึก ๆๆๆ
         
          เสียงฝีเท้าอันน้อยนิด(?)กำลังวิ่งหนีอาแป๊ะที่ดูยังไงก็ไม่น่าจะวิ่งตามเธอทัน แต่กลับวิ่งเร็วดั่งนักมาราธอนโด๊ปยาม้ากระทืบโรง
         
          “แฮ่กๆ ลื้อหยุดเดี๋ยวนี้นะ จ่ายเงินมาเซ่ ! แฮ่กๆ “
         
           “จะให้ฉันหยุดได้ไงล่ะแป๊ะ ฉันก็บอกไปแล้วไงว่าฉันไม่มีเงิน ปล่อยฉันไปเถอะ พลีส แฮ่กๆT^T“
         
           หญิงสาวหน้าตาดี (ที่ดูยังไงก็ไม่น่าจะใช่คน //แล้วมันตัวอะไร : ไรเตอร์ ) ตะโกนตอบอาแป๊ะที่กำลังวิ่งไล่ตามมาติดๆชนิดไฟจี้ตูด  ถามว่าใครที่ตะโกนไปเมื่อกี้น่ะหรอ ?  แถ่นแถ่แด๊น! นางสาวสปายสุดสวยเองเจ้าค่ะ >O<! อายุสิบเก้า โสด สวย ซิง สดใจติดต่อหลังไมค์นะคะ >_O ( มันใช่เวลาแนะนำตัวหรอ - -‘) เรื่องของเรื่องที่ฉันต้องมาวิ่งเล่นตำรวจจับโจรกับาแป๊ะนี่ก็ไม่มีอะไรมากหรอก นิดหน่อยเอง...
         
          ความเดิมก่อนซวย...                                                                                                    
         
          (Spy’s Part )
         
          [email protected]#$%^&*()_+
         
          เสียงอึกทึกครึกโครมดังอยู่ทั่วบริเวณตลาด  ฉันมาหาซื้อเสื้อผ้าไว้ประทังชีวิต (นี่เธอกินเสื้อผ้าเป็นอาหารหรอ? - - ‘) เอ้ย! มาซื้อเสื้อผ้าไว้ใส่น่ะ พอดีเสื้อผ้าชุดเก่าขาด ไอ้ฉันก็ไม่มีปัญญาจะซ่อม T_T เดินไปเดินมาก็ดันไปเห้นบรรดาแม่ๆ ป้าๆ กำลังก่อสงครามแย่งเสื้อผ้าก็มิปาน แล้วสายตาอันโฉบเฉี่ยว(?) ของฉันก็ดันไปสะดุดกับไอ้นี่เข้า!
         
          SALES!  SALES!  SALES!
          ($_$)!     ($_$)!    ($_$)!
         
          มันคือ!!  ป้ายเซลล์ลดราคากางเกงในนั่นเอง มัวชักช้าอยู่ไย  ของเซลล์ช่วงนี้ยิ่งหายากๆอยู่ –w-เหลือเวลาอีกไม่มากแล้วในการลดแหลกแหกโค้ง ถึงแม้มันจะเป็นแค่กางเกงในก็เถอะ ฉันต้องซื้อมันมาให้ด้ายยย -^-b !
         
          ระหว่างที่กำลังสู้รบ(?)แย่งชิงกางเกงในกับป้าคนหนึ่งนั้น  ขาเจ้ากรรมก็ดันไปสะดุดกับเสาร้าน ตัวฉันก็เลยล้มทับร้าน ผลก็เลย....
        
          ปั้ก! ตุ้บ ! โครมมมม!
        
          ‘กรี้ดดดดดด!’  เสียงป้าๆอาๆที่กำลังเลือกเกางเกงในอยู่ต่างก็กรี้ดแล้วถอยห่างออกจากร้านกันไปคนล่ะทิศละทาง
         
          ‘ควั่บ!!! ‘ ทุกสาตาจ้องมองมาที่ฉันซึ่งเป็นตัวต้นเหตุอย่างมิได้นัดหมาย (-(-(-(- -)-)-)-)!
         
          มองมาทำม้ายยยยT^T ฉันก็อายเป็นเหมือนกันนะ!  แค่ขาของฉันมันดันทำร้านพังแค่นั้นเอง-.-
         
          ‘ลื้อทำร้านอั๊วพัง  จ่ายค่าเสียหายมาเดี๋ยวนี้!!!!‘
         
          เสียงอาแป๊ะเจ้าของร้านดังมาแต่ไกล พลางมองไปที่ร้านตัวเองแล้วแทบทำให้แป๊ะแกลมใส่ แล้วส่งรังสีพิฆาตมาให้ฉันเสมือนไปทำญาตแป๊ะแกเสียก็ไม่เชิง - -++ ทำให้ฉันรู้ทันทีว่าความวิบัติครั้งใหญ่กำลังจะเกิดขึ้นกับชีวิตของฉันแล้ว
         
          ‘ แต่มันเป็นอุบัติเหตุนะแป๊ะ  แป๊ะก็รู้นี่ว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ‘
         
          ‘จะตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจ ลิ้อก็ทำร้านอั๊วพังแล้ว จ่ายค่าเสียหายมาซะดีๆ ‘
         
          โถถถ..   มันนี่ลูกแม่ ต้องออกมาเผชิญโลกภายนอกแล้วหรอลูกรัก  แม่ยังไม่ทันได้ใช้ก็มาด่วนจากแม่ไปซะแล้ว T^T ( มันนี่ =เงินในกระเป๋า)  ระหว่างที่ฉันกำลังค้นกระเป๋าที่ตัวอยู่นั้น ก็ได้ตรัสรู้ความจริงว่า.. กระเป๋าตังค์ฉันหาย!!!กรี้ดดดดดด! หายังไงก็ไม่เจอ สงสัยทำร่วงหายแน่ๆเลย โทรศัทพ์ฉันก็ไม่มี ( รันทดเนอะ - -‘) ทำไงดี TOT!
         
          ‘ ลื้อจะยืนค้นตัวเองอีกนานไหม รีบจ่ายตังค์มาซะทีสิ  จะได้จบๆ - -‘
         
          ‘ คือ...ว่า ‘กระเป๋าฉันหายค่ะแป๊ะ กระเป๋าฉันหายยยยยยย T^T
        
          ‘ จะคงจะคืออีกนานไหม  เร็วๆสิ ลื้อนี่ชักช้าจริง -*- ‘
         
          ‘  แป๊ะขา~  แป๊ะสุดหล่อ และใจดีมีเมตตา ฉันขอหาเงินมาคืนแป๊ะที่หลังได้ไหมอ่า แป๊ะใจดี คงได้อยู่แล้วใช่ไหมคะ ^O^ ‘สาบานได้ที่ฉันพูดออกไปความจริงล้วนๆ (_ _)/
         
          ‘ไม่ได้! คนอย่างแป๊ะไม่เคยผ่อนให้ใคร ‘
         
          ไอ้นู่นก็ไม่ได้ ไอ้นี่ก็ไม่เอา ทำไมแป๊ะแกเรื่องมากจังฟ่ะ ( ไปว่าแป๊ะอีก - -‘)ฉันจะทำไงดีล่ะทีนี้ แล้วสมองอันชาญฉลาดของฉันก็ประมวลออกมา นั่นคือ หนี!  เสี่ยงหน่อยแต่ก็เอา เพื่อความอยู่รอด -^-!
       
          ‘ แป๊ะ ยูเอฟโอ!! ‘ ว่าแล้วก็ใส่เกียร์หมามุ่งหน้าโกยสิพี่น้องงงง>O<!
        
          ‘ อ๊ะ! ลื้อหลอกอั๊วหรอ แล้วนั่นจะวิ่งไปไหน กลับมาเดี๋ยวนี้นะ!! ‘
        
          ‘ กลับก็โง่สิแป๊ะ ได้ยินม้ายว่าฉันไม่มีเงินน T^T! ‘
         
          กลับเข้าสู่ปัจจุบัน..
        
          ทันใดนั้น ! …ปั้ก!!!
         
          กรี้ดดดดดดดด!  ไอ้ก้อนหินเวร ไปตายซะ!! ฮือออ ดันสะดุดก้อนหินตอนวิ่งหนีอาแป๊ะขี้งกนั่นอีก เวรกรรมจริงๆ TOT  เป็นเหตุให้ใบหน้าอันสวยงาม(?)ของฉันลงจูบพื้นอย่างดูดดื่ม(หรอ) ยัง! ความซวยยังมีไม่พอ! ก็แป๊ะดันวิ่งจับฉันทันแล้วอ่ะสิ แถมจับแน่นไม่ยอมปล่อยเลยด้วย T^T
         
          “ อั๊วจับลื้อได้แล้ว แฮ่กๆ จ่ายตังค์มาซะทีสิ! แฮ่กๆ “นี่ฉันแกล้งคนแก่หรือเปล่านะ ก็แป๊ะแกเล่นพูดไปหอบไป TwT
         
          “ โถ่ แป๊ะ ฉันก็บอกไปแล้วนี่ว่าฉันไม่มีเงิน กระเป๋าตังฉนหายจริงๆนะ TOT  “
         
          “ถ้าลื้อไม่มีเงินมาจ่ายอั๊ว อั๊วจะจับลื้อเข้าคุก! “
         
          “ อย่านะแป๊ะ !  ฉันยังเรียนไม่จบเลย อีกอย่างฉันยังต้องทำงานส่งตัวเองเรียนด้วย ปล่อยฉันไปเถอะนะแป๊ะ ให้ฉันทำไรก็ได้ ฉันทำได้ทุกอย่าง อย่าจับฉันเข้าคุกเลยนะT^T “
         
          “ทุกอย่างงั้นหรอ  งั้นอั๊วมีทางเลือกอยู่สองทาง ลื้อจะทำงานให้อั๊วหรือว่าจะเข้าคุก ^^+ “
         
           “แน่นอนว่าฉันเลือกทำงาน! แล้วแป๊ะจะให้ฉันทำไรหรอ? “ มันก็มีอยู่ทางเดียวนี่แป๊ะ ฉันไม่มีทางให้ประวัติอันแสนบริสุทธ์ผุดผ่อง(?)ของฉันต้องมาแปดเปื้อนเพราะเข้าคุกหรอก -3-
         
           “ ไม่ยากหรอก ตามอั๊วมาสิ แล้วลื้อจะรู้เอง หึๆ “
         
          แป๊ะยิ้มสยองมากอ่ะ =[ ]=! ว่าแต่แป๊ะจะให้ฉันทำไรหว่า ฆ่าคนหรอ ไม่นะ! ฉันยิงปืนไม่เป็น >< หรือว่าจะให้ฉันไปขโมยของ ม่ายยย~  ฉันไม่อยากเป็นโจร (แล้วที่ทำร้านเขาพังแล้วหนีเขาเรียกว่าอะไรยะ - -‘ )
         
          “ เอ้า! ลื้อจะยืนเซ่ออีกนานไหม รีบตามอั๊วมาสิ “ วาจาแป๊ะช่างรุนแรงยิ่งนัก
         
          “ ค่า ! ไปแล้วๆๆ “ ฮืออ ทำไมชีวิตฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยนะ T^T
          

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
สนุกมากเลยค่ะ >0<!  รีบๆอัพไวๆน้า
แต่งตลกมากเลย สนุกๆจ้า 

จากคุณ jungjang/(jungjang) อัพเดตเมื่อ 16/01/2555 17:02:22
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 184 ท่าน