Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
secret Miracle เมืองแห่งความ(ไม่)ลับจับรักยัยแม่มดฝึกหัด 2
Cytherea
สัญญาณการบอกเวลา
5
08/01/2555 08:07:42
240
เนื้อเรื่อง
4
สัญญาณการบอกเวลา
{Special: Thinking of Janten}
ในตอนนี้เหมือนทุกอย่างกำลังจะศูนย์สลาย......
เช้าของเมื่อวานนี้ผมได้รับจดหมายฉบับหนึ่งที่ไม่ได้จ่าหน้าซองผู้ส่งเอาไง้ มีแต่ตราประทับที่อยู่ตรงมุมด้านขวาสุดของซอง
‘Heaven’
เมื่อผมเห็นตราประทับนั้น ใจของผมแทบจะหล่นลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ผมไม่ต้องเปิดซองนั้นออกมาดูก็รู้ว่านี่คือจดหมายเกี่ยวกับอะไร
มันหมดเวลาแล้ว.....
ผมนั่งมองมันอยู่ที่โต๊ะริมหน้าต่างของร้านกาแฟที่อยู่ในเมืองร้านหนึ่ง ผมนั่งดูมันอยู่ประมาณยี่สิบนาทีมาแล้ว ผมไม่รู้ว่าจะเปิดมันตอนนี้ดีหรือเปล่า ผมยังไม่อยากจะรับรู้เลยว่ามันเหลือเวลาอีกเท่าไหร่
แต่ถึงยังไงสักวันก็ต้องรู้อยู่ดีแหละน่า.....
ผมตัดสินใจหยิบมันขึ้นมาเปิดกับหัวใจที่เต้นตุบๆ ปากซองค่อยๆเปิดออกมา จนเห็นกระดาษสีขาวที่ถูกพับสองทบอยู่ข้างในซอง ผมค่อยๆหยิบกระดาษที่อยู่ในซองขึ้นมาและกางมันออกทันที ประโยคเพียงไม่กี่คำที่มันอยู่ในกระดาษนั้นทำให้ผมแทบอยากจะทรุด
‘You have time: 3 month’
สามเดือน..... มันจะไปทำอะไรได้
โธ่พระเจ้า ทำไมท่านถึงได้กลั่นแกล้งผมอย่างนี้ อุตส่าห์ได้อยู่ใกล้เธออย่างที่ผมปรารถนาแล้ว แต่ทำไมคุณต้องกลั่นแกล้งผมอย่างนี้
ผมหันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง ในใจพลางคิดถึงเรื่องในอดีต....
 
‘ผมขอเวลาอยู่ต่อสักนิดได้ไหมครับ’
‘ข้าขอเหตุผลของเจ้า’
‘เอ่อ....’
‘…’
‘ความรัก’
‘ความรัก? ความรักเป็นแค่สิ่งที่ทำให้มนุษย์หลงมัวเมา เจ้าคิดที่จะขอเวลาอยู่ต่อเพราะเรื่องแค่นี้อย่างนั้นเหรอ’
‘…’
‘และที่สำคัญ สาเหตุที่เจ้าตายเพราะกระสุนยิงผ่านทะลุหัวใจ ทำให้หัวใจหยุดเต้น ถ้าข้ายอมให้ต่อชีวิตให้เจ้าต่อ มันก็มีโอกาสเป็นไปได้น้อยมากที่มันจะทำสำเร็จ’
‘ผมขอร้องเถอะครับ’
‘….’
‘ขอร้องเถอะครับท่าน ผมสามารถมีชีวิตอยู่บนโลกได้แค่ครั้งเดียวครั้งนี้เท่านั้น ให้ผมได้จัดการกับสิ่งที่มันกำลังค้างค้าอยู่เถอะนะครับ’
‘...’
‘ให้ผมได้ตามหาเธอเป็นครั้งสุดท้ายเถอะนะครับ ผมขอร้อง.....’
‘เอาเถอะ ข้าจะรับปากก็ได้ แต่เมื่อถึงเวลาที่เจ้าจะต้องกลับมาที่นี้อีกครั้ง ข้าจะส่งจดหมายไปให้เจ้าฉบับหนึ่ง และนั้นหมายความว่าเจ้าจะต้องเตรียมตัวเตรียมใจที่จะละทิ้งทุกอย่างและมาฟังคำตัดสินของข้า’
 
“ขอบคุณมากนะคะที่พาวีมาเที่ยวในเมืองบ้าง ไม่ค่อยมีโอกาสเลย ^^”
“!!!” เสียงเล็กๆที่แสนจะคุ้นเคยเสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับการที่ภาพของเด็กผู้หญิงร่างเล็กคนหนึ่งเดินมากับร่างสูงอีกคนหนึ่งเดินผ่านสายตาผมไป
.....วีนัส!
เธอมากับการ์เฟีย! ให้ตายเหอะ ทำไมต้องเป็นหมอนั้นด้วย ไปรับไปส่งที่โรงเรียนยังไม่พอหรือไง
ผมดึงแว่นกันแดสีดำที่สวมอยู่ออกและหันไปมองที่สองคนนั้นอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ใช่จริงๆด้วย!แค่ผมเผลอแป็ปเดียว ความสัมพันธ์ก็คงไปถึงไหนต่อไหนแล้วสิ
“…”
แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมหยุดชะงักก็คือ......รอยยิ้มของเธอคนนั้น ยิ้มแบบนั้นผมสาบานได้ว่าไม่เห็นเธอยิ้มแบบนั้นมาก่อนเลย มันเป็นยิ้มที่ดูมีความสุขมากๆ สุขแบบที่ผมไม่สามารถมอบให้เธอได้
ตอนที่ผมอยู่กับเธอนั้นเธอไม่เคยยิ้มให้ผมเลยสักครั้ง ในตอนนี้ทำให้ผมรู้แล้วว่าเธอคงจะเลือกได้แล้วสินะ ว่าจะเลือกอยู่กับคนที่มีความสุขที่สุด
“อย่ารีบวิ่งสิครับ ดูสิเหงื่อออกหมดแล้ว”
“555 ก็ฉันไม่เคยมาในเมืองนี่”
“ถ้างั้น เดี๋ยวผมจะพามาทุกวันเลยนะ ^^”
“จริงอ่ะ สัญญาแล้วนะ ><”
ยิ่งผมเห็นแบบนั้นผมก็ยิ่งเจ็บปวด ผมตัดความเจ็บปวดที่มากมายมหาศาลเพราะเหตุการณ์ตรงหน้าลงด้วยการหยิบแว่นกันแดดออกมาสวมและเดินออกไปจากร้านในทันที
เห็นแบบนี้ผมก็โล่งใจ ที่จะได้ไม่ต้องเห็นวีนัสเจ็บปวดเวลาผมจากไป...
.....หรือเปล่า
{The end special :  Thinking of Janten}
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 210 ท่าน

Line PM