Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Bad Superstar★
PinKBerrYCheesecake
BS 6 : Brandname Girl
8
27/05/2555 19:09:18
547
เนื้อเรื่อง
Bad Superstar 6 : Brandname Girl


 
                ตอนนี้ฉันอยู่ที่อพาร์ทเม้นท์นี้มาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว...เรื่องข่าวก็กระจัดกระจายมั่วซั่วไปหมด ฉันก็ได้แต่ใช้ชีวิตเซ็งๆ ไร้น้ำยา เหมือนเป็นเพชรราคาตก ที่ไม่มีใครเห็นคุณค่าของมัน ฉันรู้สึกว่าชีวิตซุปเปอร์สตาร์สุดหรูคงไม่มีอีกแล้ว...ฉันก็ได้แต่คิดหาทาง แต่เหมือนทางออกจะถูกปิดทุกทาง จะออกทางไหนก็ต้องเจอผลลัพธ์ข้อเดียวกัน คำถามนักข่าว แต่ละสำนักก็ไม่ได้ต่างกันไปเท่าไหร่ แค่สลับคำไปมา มันก็คำถามเดิมๆทั้งนั้นแหละ วนไปวนมาอยู่อย่างนั้น เมื่อไหร่มันจะจบซักทีนะ
              
                วันนี้ที่บาร์ Midnight มีอีเว้นท์พิเศษค่ะ ทางบาร์จัดงานฉลองครบ 20 ปี ถึงจะเป็นเรื่องที่ดูยิ่งใหญ่ แต่มันก็เป็นมุมเล็กๆของฝรั่งเศส ฉันเลยกะว่าจะไปร่วมงานด้วย แต่ก็คงจะหลบๆซ่อนๆ อยู่แถวนั้นแหละ ไปหาอะไรทำ เพราะอยู่แต่ในห้องแคบๆมันก็น่าเบื่อ เผลอๆอาจจะไปหาซื้อเสื้อผ้าแบรนด์เนม ที่จะมาขายรวมกับเครื่องใช้ เคริ่องประดับมากมาย มาขายในงาน ก็ดีเหมือนกันแฮะ ใส่ชุดเดิมๆมาหลายอาทิตย์แล้วเนี้ยยย !>[]<
 
                “นี่ เฟอร์เรโร่ !”
 
                “เรียกผมว่า ช็อคโก้ ดีกว่านะครับ มันยาวไป”
 
                “ก็ได้ ช็อคโก้”
 
                “ครับ ?”
 
                “ที่นายบอกว่า จะมีงานที่ Midnight น่ะ”
 
                “ครับ ? ทำไมหรอ”
 
                “ฉันไปด้วยได้มั้ย ?”
 
                “ได้อยู่แล้วครับ แต่...คุณไม่กลัวคนรู้หรอ”
 
                “ก็...”
 
                “ผมว่าคุณอยู่ที่นี่ดีกว่านะ”
 
                “ไม่ๆๆๆๆๆๆ ม่ายยยยย >O<ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่ คนเดียว เผลอๆอาจจะมีเจ้าหนี้นายมาอีก ฉันจะทำไงละ”
 
                “= = งั้นหรอ”
 
                “ใช่ !จะให้ฉันอยู่อย่างนี้ไปจนแก่จนเฒ่าก็ไม่ไหวเหมือนกันนะ”
 
                “แหมคุณ..”
 
                “ช่วยเข้าใจหน่อยสิ เมื่อก่อนฉันใช้ชีวิตแบบไหน แล้วตอนนี้ฉันใช้ชีวิตยังไง มันต่างกันราวฟ้ากับเหว ไม่เอาด้วยหรอก ให้ฉันออกไปข้างนอกบ้างก็ยังดี”
 
                “ถ้าเกิดพวกค่ายเพลงรู้ คุณจะทำไง ?”
 
                “ฉัน....”
 
                “เห็นมั้ยครับ ผมว่าคุณอยู่ที่นี่แหละ”
 
                “เอ๊ะ !นี่นายฟังภาษาคนออกรึเปล่า ฉันบอกว่าจะไปก็ไปไง”
 
                “ครับๆ = =”
 
                “ปลอมตัวไป คงไม่มีปัญหาหรอก ฉันเคยเล่นละครมาตั้งหลายเรื่อง ไม่เห็นจะยากตรงไหน”
 
                “ครับๆ = =”
 
                “แล้วนี่งานจะเริ่มเมื่อไหร่ ?”
 
                “6 โมงครับ”
 
                “ตายแล้ว !นี่ 5 โมงแล้วนี่ ยังหาชุดใส่ไม่ได้เลย แล้วทรงผมยุ่งๆนี่จะไปได้หรอ กรี๊ดดดดด เครื่องเพชร ไม่มีสักอย่างเลยหรอ ไม่ได้แน่ๆๆๆจะไปในสภาพแบบนี้ไม่ได้”
 
                “นี่ๆๆๆ ไหนคุณบอกจะปลอมตัวไง คุณจะแต่งให้มันเริ่ดๆหรูหราเพื่อ ?”
 
                “ก็มันชินอะ แต่ก็ไม่เห็นเป็นไรนิ”
 
                “ตามใจคุณละกัน”
 
                “แต่นายไม่มีเสื้อผ้าผู้หญิงเลยนี่นา งั้น...เหลือเวลาอีกชั่วโมงนึง ไปกันเถอะ” ฉันจูงมือนายผมทองออกจากห้อง
 
                “คุณจะบ้าหรอ ผมไม่มีเงินหรอกนะ”
 
                “ฉันก็พกไว้เหมือนกันย่ะ !แค่ไม่ได้บอกนายเฉยๆ กลัวว่าจะขโมยน่ะ” ฉันพูดพลางกดปุ่มเปิดของลิฟต์ แล้วเดินเข้าไป
 
                “แล้วตอนนี้ ทำไมบอกล่ะ”
 
                “ก็นายเป็น ‘เพื่อน’ ฉันแล้วนี่ ^ ^” ว่าแล้วก็หยิบแว่นดำมาใส่ ตามสเต็ปเดิมๆ > <
 
                “ว้าว ♥ผมได้เป็น เพื่อน กับซุปเปอร์สตาร์ระดับโลกเลยนะเนี้ย”
 
                “แต่อย่าทำตัวสนิทสนมให้มันมากนักนะ รู้ไว้ซะด้วย ฉันกับนายมันคนละระดับ”
 
                “คร้าบบบบ ~ =w=”
 
                -ติ๊ง- ลิฟต์เปิดออกช้าๆ ฉันกระชากแขนช็อคโก้ วิ่งออกจากประตูอพาร์ทเม้นท์อย่างรีบร้อน ไม่ไหวแล้วๆๆ ต้องซื้อชุดใหม่สัก 5-6 ชุดให้ได้
 
                “นี่คุณช้าๆหน่อยสิ ผมจะล้มอยู่แล้วนะ”
 
                “เดี๋ยวนั่งแท็กซี่แล้วไง อ้ะๆ นั่น” เมื่อแท็กซี่คันหนึ่งตรงเข้ามาที่ป้ายรถเมล์ข้างหน้าอพาร์ทเม้นท์ ฉันรีบโบกมือ ก่อนที่แท็กซี่คันนั้นจะจอดสนิท
 
                “ไปไหนครับ” แท็กซี่หันมาถาม คำถามสุดแสนจะเบสิก ของเหล่าบรรดารถรับจ้างขับรับ-ส่ง
 
                “ไป La mode (ลา มัวเดอ)” La mode เป็นห้างที่โด่งดังมากในฝรั่งเศสค่ะ ติดอันดับห้างที่แพงที่สุดในโลก ตอนสมัยเพิ่งเข้าวงการ แอนนาก็จะพาไปซื้อชุดขึ้นแสดงคอนเสิร์ตที่นั่นค่ะ
 
                “โห.....รวยเกินไปแล้ว”
 
                “แน่นอน !”
 
ฉันไม่ได้ออกมาทัวร์รอบเมืองมานานแล้วนะเนี่ย ดูเปลี่ยนไปเหมือนกันนะ โรงแรมเก่าๆก็ถูกรื้อแล้วทำเป็นสวนสาธารณะแทน ตรงสนามกอล์ฟที่เพิ่งสร้างเสร็จก็มีร้านกาแฟใหม่เปิดด้วย และที่สำคัญตอนนี้รอบเมืองเต็มไปด้วย รูป,ชื่อ,ข่าว เกี่ยวกับตัวฉันล้วนๆ โอ้ว มาย ก็อต =[]=’ ฮ็อตจริงอะไรจริง (> < )( > <) (> < )ฮ็อตในทางลบนะสิไม่ว่า =.,=

10 นาทีต่อมา...
 
                “ถึงแล้วครับ”
 
                “เท่าไหร่”
 
                “3 ยูโรครับ”
 
                “เอานี่...ไม่ต้องทอน ไปกันช็อคโก้”
 
                “เฮ้ย รอด้วย”
 
ตอนนี้ฉันยืนอยู่ตรงหน้าห้าง ลา โมด แล้ว ทำไมมันรู้สึกแปลกๆ รู้สึกมันดูดี หรูหราแปลกๆ สงสัยจะไม่ได้มานาน
 
                “เข้าไปข้างในกัน เหลือเวลาอีก 50 นาทีแล้วนะ !” ไม่รอช้า ฉันวิ่งเข้าผ่านประตูสแกนอัตโนมัติ
 
                “โห....................O[]O”
 
                “ยืนอึ้งอะไรอยู่เล่า เข้ามาซักทีสิ” ฉันเดินกลับออกมา ลากนายผมทองที่ยืนอ้าปากเหวออยู่หน้าทางเข้า
 
                “ยอดไปเลยแฮะ” ใช่สิยะ ก็คนระดับฉันก็ต้องเหมาะกับที่แบบนี้อยู่แล้ว

ฉันกับช็อคโก้วิ่งผ่านสารพัดร้านขายของต่างๆ รวมทั้งร้านอาหารนานาประเทศ อืม...จะว่าไปแล้ว ฉันไม่ได้กินอาหารอิตาเลี่ยน ญี่ปุ้น ฯลฯ มานานแล้วเหมือนกัน

และในที่สุด เราก็วิ่งมาจนถึงบันไดเลื่อน ฉันแอบงงนิดๆว่า ทำไมบันไดเลื่อนมันช้าแปลกๆ หรือว่า ฉันรีบก็ไม่รู้
 
                “บันไดเลื่อนบ้านี่ช้าจริง วิ่งยังเร็วกว่าอีก” ไม่ได้ดั่งใจ ฉันตีเท้าวิ่งขึ้นไปตามขั้นบนไดอย่างเร็วที่สุด
 
                “รอผมด้วยคุณ !” ก็มัวแต่ ชมนู้นชมนี้อยู่นั่นแหละ หลงไม่รู้ด้วยนะยะ = =
 
                “เอ...ทางไหนนา” สงสัยไม่ได้มานาน เลยลืมว่าร้านเสื้อผ้าที่เคยซื้ออยู่เป็นประจำอยู่ที่ไหนชั้นไหน ต้องดูแผนที่ที่ตั้งอยู่ข้างๆ บันไดเลื่อน
 
                “ชั้น...G2 อะ จำได้แล้ว”
 
                “ไปไหนอีกอะ”
 
                “ตามมาเหอะน่า”
 
ฉันวิ่งขึ้นบันไดอีกครั้ง จนถึงชั้นแฟชั่น สำหรับเปิดร้านเสื้อผ้าโดยเฉพาะ และฉันก็จำได้แม่นยำว่าร้านที่เคยซื้อต้องอยู่ใกล้ๆนี่แน่นอน
 
                “เฮ้ๆ คุณ เดินช้าๆ หน่อยไม่ได้หรือไง ผมเหนื่อยนะ ขอพักหน่อยเหอะ” เขานั่งลงตรงเก้าอี้รอบๆน้ำพุ
 
                “ทนอีกหน่อยสิ ข้างหน้านี่เอง”
 
                “โอยยยย....” ช็อคโก้ลุกเดินตามฉันที่ล่วงหน้าไปก่อนแล้ว 20 เมตร = =
 
                “อ้ะ นั่น...” ฉันชะงักหยุดอยู่ตรงร้านเดิม ที่เคยมาได้กว่า ร้อยครั้ง ฉันไม่รอช้าก้าวเข้าไปในร้าน พร้อมกล่าวทักทายเจ้าของร้านที่คุ้นเคยกันมาก
 
                “ยินดีต้อนรับค่ะ ^ ^เชิญตามสบายนะคะ” เจ้าของร้านพูดทักทายขึ้น ตามระเบียบของแม่ค้า
 
                “เจ๊ไดอาน่า สวัสดีค่ะ” ‘ไดอาน่า’ หรือชื่อของเจ้าของร้านแบรนด์เนมที่ดังในฝรั่งเศส
 
                “เอ๋ รู้จักด้วยหรอคะ”
 
                “(กระซิบ)ฉันเอง โรส”
 
                “หา !!!!!!!!! O[]O”
 
                “ชุ่วส์ ! อย่าให้ใครรู้สิคะ”
 
                “นะ...น้องโรส !?”
 
                “ใช่ค่ะ คือฉันอยากให้เจ๊ช่วยปิดบังเรื่องนี้ไว้เป็นความลับก่อนนะคะ”
 
                “จ้ะๆ เจ๊ไม่บอกใครอยู่แล้ว”
               
                “ดีค่ะ พอดีวันนี้ฉันจะไปงานสังสรรค์น่ะ ก็เลยมาหาชุดเดรสออกงานสักหน่อย”
 
                “หรอ...แล้วเรื่องโอเวน เป็นไงบ้าง”
 
                “ฉันว่า เราคงไม่มีอะไรต่อกันอีกแล้วล่ะค่ะ”
 
                “อืม...เจ๊ก็ว่าอยู่นะว่า โรสไม่ตั้งใจหรอก โรสของเจ๊น่ะดีเลิศจะตายไป”
 
                “ค่า > <” เราสองคนกอดกันอย่างคุ้นเคย ขณะที่ช็อคโก้ยืนมองอยู่เฉยๆ
  
                “เออ...แล้วนี่ใครอะ เพื่อนใหม่หรือว่า.....~”
 
                “ใช่ค่ะ นี่ ‘เฟอร์เรโร่ คาปริชชิโอ’เป็น.....”
 
                “ผมเป็นโฮสต์คลับธรรมดาที่บาร์ Midnight ครับ” เฮ้ย != = อุตส่าห์จะเติมยศให้ดูเท่ห์ซะหน่อย เดี๋ยวเสียชื่อโรสหมดหรอก
 
                “อ่อจ้า...”
 
                “อย่าบอกใครนะคะ”
 
                “โอ้ยยยย ไม่ต้องห่วงหรอกน่า เจ๊เข้าข้างน้องอยู่แล้วล่ะ”
 
                “ค่า ดีค่ะ เรามาเลือกชุดกันเลยดีกว่านะ”
 
                “อืมดีเหมือนกัน เชิญทางนี้เลยจ้า” จบประโยค ไดอาน่าก็เดินไปที่ราวเสื้อผ้า ที่เรียงยาวไปจนสุดท้ายร้าน
 
                “ผมทำอะไรดีล่ะเนี่ย...”
 
                “นายก็มาช่วยฉันเลือกสิ”
 
                “จะบ้าหรอ...ผมเลือกไม่เป็นหรอก =///=”
 
                “ถ้างั้นนายช่วยบอกนะว่าสวยรึเปล่า”
 
                “กะ...ก็ได้”

ฉันกับเจ๊ไดอาน่า ช่วยกันเลือกเสื้อผ้าที่จัดโชว์อยู่ทั่วร้าน จนกระทั่งเข้าไปลองในห้องลองเสื้อ
 
                -ชิ้ง-
 
ฉันออกมาพร้อมกับชุดทรงกระโปรงบานสีม่วง และรองเท้าส้นตึกสีม่วง กับหมวกมาดามสีม่วง
 
                “สวยมั้ย ?”
 
                “เอ่อ...” เขาโบกมือ เป็นสัญลักษณ์ปฏิเสธ
 
                “เชอะ !”
 
                -ชิ้ง-
 
คราวนี้เป็นชุดกระโปรงยาวคลุมเท้า สีขาว ติดเพชรแท้รอบๆ ตั้งแต่หัวจรดเท้า ใส่รองเท้าแก้วสีเงินแวววับ รวมทั้งชุดต้มหูยาวจนถึงหัวไหล่
 
                “เป็นไง ?”
 
                “ไม่อะ - -“
 
                “โอ้ยยย !”
 
                -ชิ้ง-
 
ครั้งนี้ก็เป็นชุดยาวถึงสะโพกลายม้าลาย ใส่หมวกสีฟ้า และรองเท้าสีเหลืองอร่าม ใส่สร้อยลูกปัดหลากสี
 
                “ก็....ยังไม่อยู่ดี”
 
                “ฮึ !”
 
                -ชิ้ง-
 
ฉันออกมาด้วยลุคคาเลอร์ฟูล สีแสบตา ด้วยชุดกระโปรงสีฟ้า แดง เหลือง ในเนื้อผ้าเดียวกัน และไหล่ซ้ายก็เป็นฟู่สีชมพู และกางเกงขาเดฟหนังสีชมพูแปร๊ด สวมรองเท้าบูทที่สูงถึงหัวเข่า สีแดงสด ใส่หมวกตุ๊กตาบลายธ์ และประดับสร้อย กับ กำไลหลากสี
 
                “ไม่...”
 
                “โฮ้ย พอกันที”
 
                -ชิ้ง-
 
ฉันกะว่ารอบนี้จะเป็นรอบสุดท้าย ด้วยไม้ตาย ชุดเดรสคลุมเท้า สีบลอนด์ทองแวววับ เป็นประกาย พาดผ้าไหมสีฟ้าคราม และที่คาดผมเพชร รวมรองเท้าเพชร และเครื่องประดับเพชร ออกมาอย่างสง่า เอาล่ะ !คราวนี้ ถ้าหมอนั่นยังตอบว่าไม่อีกล่ะก็ ฉันจะกระโดดสกายคิกซะเลย =w=
 
                “O.O”
 
                “ฮิ ฮิ ♥“
 
                “☺” เขายิ้ม และชูนิ้วโป้งขึ้น แสดงว่าสวยเช้งแล้วสินะ
 
                “ชุดนี้นะ”
 
                “อืม ^ ^”
 
                “โอเค !งั้นขอเซ็ทนี้ทั้งเซ็ทเลยค่ะ รวมเครื่องประดับด้วยนะ”
 
                “ได้เลยจ้ะ เจ๊จัดให้ สำหรับน้องโรสต้อง แบรนด์เนมเท่านั้น”
 
                “คะ ^ ^”
 
                “นี่คุณ ผมว่าเรารีบไปกันดีกว่านะ งานจะเริ่มในอีก 5 นาทีแล้วนะคุณ !~” 
 
                “เออจริงสิ งั้นขอด่วนเลยค่ะ”
 
                “ได้คะ น้องแบรนด์เนมเกิร์ล”
 
                “ของอย่างนี้มันแน่อยู่แล้วค่ะ”
 
                “จ้าๆ”
 
                “โห..ขนาดกำลังหนีตำรวจอยู่นะเนี่ย ยังไฮคลาสได้ขนาดนี้”
 
                “แน่นอน !ก็ฉันยังขึ้นชื่อว่าเป็นซุปเปอร์สตาร์อยู่นิ !”
 
                “ครับๆ”

 
 
 
สำหรับฉันต้อง ‘แบรนด์เนม’เท่านั้น
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 191 ท่าน