Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Magic Arin คาถารักร้าย จับหัวใจนายจอมหยิ่ง
Musiciiz
บทนำ
1
06/01/2555 18:37:35
528
เนื้อเรื่อง
ณ เมืองอันใกลโพ้นในดินแดนเวทมนตร์ที่แสนสงบ
                                      ตำนานเมืองเวทมนตร์..
เมืองที่อยู่ไกลแสนไกลในมิติลึกลับ เต็มไปด้วยเหล่าพ่อมดแม่มดผู้วิเศษ ที่มนุษย์โลกเห็นเรื่องราวเหล่านั้นเป็นเพียงแค่ ตำนาน นิทาน หรือเรื่องหลอกเด็กเท่านั้น
“กาลครั้งหนึ่ง..หลังกำเนิดมนุษย์ได้ไม่นานนัก เวลาล่วงจนสรรพสิ่งบนโลกได้เกิดขึ้นมากมาย ชายผู้หนึ่ง ผู้ซึ่งผิดหวังในความรัก โชคชะตาได้นำพาชายผู้นั้นไปพบกับป่าแห่งหนึ่ง เขาได้ตั้งชื่อป่าแห่งนั้นนามว่า ”ไซรีน่า” ชายผู้ผิดหวังได้เดินเข้าไปในป่าลึกลับอย่างไม่เกรงกลัวอันตราย เขาพบถ้ำแห่งหนึ่ง ยิ่งเดินเข้าไปข้างในถ้ำก็ยิ่งเห็นแต่ความมืดมิด จนเขาต้องผงะเมื่อสะดุดกับบางสิ่งบางอย่างนั้นก็คือ”ตะเกียง” ชายผู้นั้นดีใจเป็นอย่างมาก เขารีบถูตะเกียงเพื่อให้เกิดเปลวไฟในการนำทางในถ้ำมืดๆแห่งนี้ แต่..เขากลับได้พบ ยักษ์สีขาวตัวโตๆที่ลอยออกมาจากตะเกียงนั้น และบอกเขาว่า “เจ้าสามารถขอพรวิเศษได้ 3ข้อ”ชายหนุ่มแปลกใจและตกใจมาก แต่ด้วยเลือดนักสู้ จึงตอบอย่างกล้าหาญ “ฉันขอให้ฉันมีเวทมน และอนาจักรเป็นของตน” ยักษ์แปลกใจกับคำตอบมาก เพราะ เขาไม่ได้ต้องการเงินทอง ทรัพย์สินอะไรเลย “ข้อสุดท้ายล่ะ เจ้าขออะไร”...”
“นี่ นักเรียนแม่มดฝึกหัดแถวหลังสุดน่ะ ไม่ฟังครูสอนเลยนะ”
ฉันเงยหน้าขึ้นจากงีบในห้องเรียนอย่างงัวเงีย “มีอะไรหรือคะ คุณครู”
“ยังจะมาถามอีกนะ ออกมาหน้าห้องเดี๋ยวนี้ เอรีน่า เรอวอยส์” คุณครูจอมขี้บ่นทำหน้าอย่างไม่พอใจใส่ฉัน ชิพอกับพ่อมดแถวหน้าล่ะ หน้ายิ้มระรื่นเชียวนะ
“เอ่อ” จะแก้ตัวยังไงดีเนี่ย ไม่ให้รู้ว่าเราแอบงีบ (>,.<)
.”เอ่อ อ่าอะไร ไม่ต้องมาแก้ตัวนะ เมื่อกี้ฉันกำลังสอนเรื่องอะไร” ยัยคุณครูปากจัดเอ้ย ก็เห็นว่าเมื่อกี้ฉันหลับ จะถามทำไมเนี่ย -..-
“เรื่อง  เอ่อ คือ เรื่อง ” เรื่องอะไรวะเนี่ย ซวยแล้วๆๆ T_Tรู้แค่ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อสร้างจินตนาการแก่เด็กเท่านั้น ทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้
“เรื่องพรข้อที่สาม” ไม่ใช่เสียงฉัน มันเป็นเสียงกระซิบของ แบร์  พ่อมดหน้าห้องนี่นา
“เธอ !” ครูปลานกแก้วสะกิดฉัน แล้วหันหน้าไปยิ้มให้แบร์ และหันกลับมาค้อนใส่ฉัน ยัยครูปลากระดี่นี่ ชอบนายแบร์จริงๆด้วย
“เรื่องพรข้อ ทะ ที่สามค่ะ  ค่ะ” นายนั้นคงไม่บอกคำตอบผิดหรอกนะ
“หมดเวลา ที่ฉันจะให้เธอตอบแล้ว เธอต้องโดนทำโทษ เอริน่า - -+”
“O.o ห๋าา..” ไหงเป็นงั้นไป ก็ฉันตอบแล้วนี่ T_T
“มาพบ ฉันหลังเลิกเรียน - -+” คุณครูปากจัดส่งสายตาพิฆาตมาทางฉัน แงๆ ..เจ็บแค้นเคืองโกรธ โทษฉันไย ฉันทำ อะไรให้ She เคืองโกรธ -*- (ยังมีหน้ามาร้องเพลงอารมณ์ดีอยู่ได้)
พักเที่ยงเวลา 12:00 น.
แง~~~ ทำไมชีวิตฉันช่างโชคร้ายอย่างนี้ ฮือๆ T_Tมีแต่คนรังแกคนสวยยย ฉันรับไม่ได้ ฉันมีกรรมอะไรกับคุณครูปากห้อยนั้นนักหนา ถึงได้หาเรื่องแกล้งฉันได้ทุกวี่ทุกวัน ชิให้ถึงทีฉันบ้างเหอะ จะแกล้งซะให้เข็ดเลย
“นี่เธอๆ รู้มั้ยว่าทำไม คุณครูชัญญ่าชอบแกล้ง ยัยหอังห้องจังเลย”
เอ๊ะ !!เสียงนินทาเรื่องฉันลอยมาจากไหนกันนะ ( --) (-- ) ( --)  ขวับ !!
“แหมก็ยัยครูนั้นคงอิจฉายัยสมองปลานั้นสิย่ะ” -0- สมองปลา ฉันไม่ได้เป็นอย่างนั้นสักหน่อยยัยหน้านกฮูก เดี๋ยวเสกให้เป็นต้นไม้พูดไม่ได้ซะเลย
“อิจฉา เรื่องอะไรเหรอ ยัยนั้นมีดีตรงไหนมิทราบ”-0-กรี๊ด ฉันไม่ดีตรงไหนหะ !!
“แหม ก็ได้ยินข่าวลือมาว่า พี่แบร์ชอบยัยนั้นน่ะสิ ฉันล่ะไม่อยากจะเชื่อ” -0-(รอบที่เท่าไหร่ไม่รู้) นายหยิ่งเนี่ยนะ ชอบฉัน เป็นไปไม่ได้ ><~
“พวกเธอ พูดอะไรกันห๊ะ ฉันเสียหายนะยะ ชิ !!” ฉันต้องสั่งสอนยัยฝูงนกเงือกพวกนี้ซะให้เข็ด รู้จักฉันน้อยไปซะแล้ว ฮึๆ
“อี๋ ยัยเอร่วง ฉันว่าคนที่เสียหายน่ะเป็นพี่แบร์มากกว่านะ” อร๊ายย ~ มากไปแล้วนะ
‘~โอม มะละก๊องแก๊ง ข้าวแกงจ๋า จงดิ้นได้ เพี้ยงง !!’ฉันร่ายมนตร์ไปใสยัยแม่มดปลาหอยปูปลาที่กำลังถือแกงกระหรี่ น่ากิ๊น น่ากิน
“กรี๊ดดดดดดดดด” ไม่ใช่เสียงร้องขอส่วนบุญของเปรตวัดไหนหรอก แต่มันเป็นเสียงของยัยแว๊ดๆนั้นต่างหาก (เคยจำชื่อใครบ้างเนี่ย) วะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า สะใจ๊ สะใจ !!!
~หลังเลิกเรียน~
ณ ห้องพักครู ..Sunya Folon..
“คุณครูมีอะไรจะลงโทษ หนูหรือคะ” เฮ้อ ทำไมฉันต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยนะ เพราะข่าวลือบ้าๆนั้นฉันถึงต้องเป็นแบบนี้ นายแบร์ ฉันจะเอาคืนให้หนักเลยคอยดู ฉันจะทำให้ทุกคนรู้ว่า นายไม่ได้ชอบฉัน
“ฉันจะลงโทษเธอโดยการ ไปศึกษาประศาสตร์ของเมืองไซรีน่าที่ป่าไซรีน และฉันให้เธอไปหาคำตอบของพรวิเศษข้อสุดท้ายของตำนาน”
“ป่าไซรีน คำตอบของพรวิเศษ ไม่โหดไม่หน่อยหรือคะ คุณครูก็รู้ป่านั้นเป็นอุโมงค์มิติเชื่อมต่อกับโลกมนุษย์ แล้ว”
“แล้วไง นี่คือบทลงโทษของเธอ ถ้าไม่ทำ เตรียมตัวติดF-ได้เลย”-0-มันมีที่ไหนล่ะF-แล้วฉันต้องเข้าป่าไซรีน ถ้าเกิดฉันหลุดเข้าไปในโลกมนุษย์และหาทางกลับโลกเวทมนตร์ไม่ได้ ใครจะรับผิดชอบฉันเนี่ย T_Tแงๆ~ฉันนี่ไงแม่มดน้อยผู้น่าสงสาร...
“แล้วฉันจะส่งผู้ช่วยตามไปสักคน”- -+
อ๊ากกก ฉันจะบ้าตาย ฉันคงต้องเขียนใบลา(ตาย)ไปให้ญาติโขโหติกาทั้งเครือก่อนนะ ถ้าเกิดฉันไม่ได้กลับมาที่นี้อีกล่ะ โอ้ย เครียดๆๆๆ....
“ต้องไปวันไหนเหรอคะ ครู”ยัยครูปริรันย่า โหดเข้าไป ชิ ถ้าเกิดว่าแบร์หลงรักฉันจริงๆละก็ น้ำตาจะเช็ดหัวเข่า คอยดู
เอ๊ะ แล้วทำไมฉันถึงอยากให้นายนั้นหลงรักฉันด้วย ไม่ๆๆ ไม่มีทาง No way ย่ะ
“สามวันข้างหน้า ฉันบอก ผ.อ.โรงเรียนเวทมนตร์ไว้แล้ว ว่าฉันจะลาตัวเธอไปทัศนศึกษาเพื่อโรงเรียน” แหม มีหน้ามาพูดนะ เพื่อโรงเรียนหรือเพื่อตัวเองกันแน่ย่ะ ยัยครูปิรันย่า เป็นแค่นักศึกษาครูเวทมนตร์ฝึกหัด สั่งนู้น สั่งนี้ อย่างกับ ผ.อ.โรงเรียนซะเองน่ะ
“(-.-)แค่นี้ใช่มั้ย” ฉันเอือมระอากับหล่อนจริงๆ
“(- -)(__)(--)เชิญ” ยัยครูรีบผงกหัว แล้วชี้นิ้วไล่ไปทางประตู
        เฮ้อ กว่าจะถึงบ้านก็เกือบค่ำ คิดมากไปไหนนะ แง ~ ฉันไม่อยากให้ถึงสามวันข้างหน้าเล้ยย !!
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

อัพเร็วๆเน่อจะค่อยอยู่

จากคุณ Tuewnon/(Tuewnon) อัพเดตเมื่อ 28/01/2555 18:50:03
ความคิดเห็นที่ 2
หนุกดีน๊ อัพไวๆเน้อ ติดตามอยู่จ๊า:D
จากคุณ MEWRUK/(MEWRUK) อัพเดตเมื่อ 24/01/2555 17:22:24
ความคิดเห็นที่ 3
อัพเร็วๆเน่อจะค่อยอ่านต่อ
จากคุณ Maneress/(chatawoot) อัพเดตเมื่อ 07/01/2555 12:27:24
ความคิดเห็นที่ 4

อัพเร่วๆนร๊า เรารอเทออยู่จร๊า ((สนุกมาก))

จากคุณ ployrugjrink/(ployrugjrink) อัพเดตเมื่อ 06/01/2555 19:21:14
ความคิดเห็นที่ 5
ตอนแต่งอ่ะ ลบไปเยอะมาก และกว่าจะได้แต่ละวรรคตอน เหนื่อยนะ แต่ทำไม มีความสุขที่จะนั่งพิมพ์เรื่องๆนี้ อยากให้เพื่อนพี่ๆได้ลองอ่าน ติชมกันได้ น๊าา
จากคุณ Plengpopiiz/(Plengpopiiz) อัพเดตเมื่อ 06/01/2555 18:42:01
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 246 ท่าน