Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
secret Miracle เมืองแห่งความ(ไม่)ลับจับรักยัยแม่มดฝึกหัด 2
Cytherea
มิคาเอลจอมป่วน
4
03/01/2555 09:08:39
288
เนื้อเรื่อง
3
มิคาเอลจอมป่วน
            ฉันต้องมาโรงเรียนอีกครั้ง....
            เพราะคนส่วนใหญ่ลงความเห็นว่า ถ้าฉันยังอยู่ในเมืองแห่งนี้ก็ต้องไปโรงเรียน ในเช้าวันนี้ฉันก็เลยต้องมาโรงเรียน =_= ยังง่วงอยู่เลยอ่ะ ต้องแหกขี้ตาแต่เช้ามาล้างหน้า แปรงฟัน และในจะต้องรบกวนให้การ์เฟียคอยมาส่งที่โรงเรียนอีก
            “แน่ใจนะว่าจะไม่ให้ผมไปเฝ้านะ” การเฟียพุดขึ้นขณะขับรถเดินทางมาโรงเรียน ทำอาฉันที่กำลังหลับๆตื่นๆจากการที่ตื่นแต่เช้าสะดุ้งนิดนึง
            “ไม่เป็นไรจริงๆคะ วีเอาตัวรอดได้น่า” ฉันตอบกลับไปด้วยสีหน้างัวเงียสุดๆ ทุกคนคงสงสัยยว่าทำไมถึงไม่ใหห้เจนเทินมาส่ง เพราะพูดง่ายว่า ฉันยังโกรธเขาอยู่นะสิ =_=แล้ววันนี้เขายังบอกอีกว่า....
            ‘วันนี้ฉันไม่ว่างนะ.......ให้การ์เฟียไปส่งละกัน’
            หลังจากนั้นเขาก็เดินออกไปเลย มันน่าโมโหนัก ฮึ่ย! =_=^^^
            “วันนี้เป็นอะไรเหรอครับ หน้าตาดูไม่ค่อยดีเลย =_=” การ์เฟียถามขึ้นมาอีกครั้ง ทำเอาอารมณ์ที่เดือดขึ้นเป็นอันต้องกลืนลงไปในสมองส่วนล่าง
            “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่รู้สึกไม่ค่อยสบายสักเท่าไหร่นะคะ ^^;;;” วันนี้ยิ่งเป็นวันแดงเดือดซะด้วยสิ =_=;;;
            “จริงเหรอครับ ไปเรียนไหวหรือเปล่าครับ ให้ผมโทรบอกเจนเทินให้ไหมว่าคุณไม่สบายไปปเรียนไม่ไหว” การ์เฟียถามอย่างเป็นห่วง
            “ไม่ต้องหรอกคะ วีไหว =_=^^” การ์เฟีย ขอร้องละอย่าพูดถึงชื่อเจนเทินได้ไหม
            “จะดีเหรอครับ ว่าแต่เป็นอย่างนี้มาตั้งแต่เมื่อวานหรือเปล่าครับ”
            “ค่ะ ตั้งแต่เมื่อวาน =_=^^^”
            “โอเคแน่น่ะครับ”
            “ค่ะ =_=^^^”
            “จะให้ผมไปส่งโรงพยาบาลไหมครับ”
            “ไม่ต้องหรอกค่ะ!! ถ้าการ์เฟียยังถามอยู่อย่างนี้วีจะเป็นหนักขึ้นกว่าเดิมนะคะ”
            “อะ....โอเคก็ได้ครับ =_=” หลังจากนั้นการ์เฟียก็เงียบไป ฉันจะเป็รลมกับคนพวกนี้เสียจริงๆ
 
            “วีนัส นั้นแฟนเธอเหรอ ทำไมหล่อจังอ่ะ >O<” เมื่อฉันย่างเข้ามาในรั้วโรงเรียนปุบ จูเนียร์เพื่อนคนแรกของฉัน ขี่ไม้กวาดมาหาฉันถามขึ้น
            “เปล่าอ่ะ เพื่อนนะ แล้วนี่จะขี่ไม้กวาดออกไปไหนเหรอ” ฉันถามขึ้นเมื่อเห็นว่าเธอยังขี่ไม้กวาดไม่ยอมไปจอด
            “อ๋อ พอดีว่าฉันลืมที่คั่นนะ กะว่าจะรีบไปรีบกลับนะ เพราะเดี๋ยวขึ้นชั้นบนไม่ได้ งั้นฉันไปก่อนนะ ><” พูดจบเธอก็ขี่ออกไปอย่างเร่งรีบ
            ให้ตายเหอะ เธอเป็นคนขี้ลืมอย่างนี้เสมอเลยนะ คิดอย่างนั้นฉันก็รีบเดินไปต่อ แต่เมื่อเดินไปได้ไม่ถึงก้าวก็ต้องรีบหลบสิ่งที่กำลังจะมาทางฉัน มันเป็นจรวดขนาดใหญ่ที่พุ่งมาด้วยความเร็วสูง เฮ้ย! O_O
            ฉันรีบวิ่งหลบไปอยู่หลังต้นไม้ทันที เมื่อจรวดนั้นหยุด มันก็กลายเป็นคี่ไม้กวาดธรรมดาๆเท่านั้นเอง สักพักหนึ่งก็มีผู้ชายคนหนึ่งวิ่งมาเก็บ หล่อมากกกก ><
            “เฮ้อ สงสัยต้องฝึกอีกสักหน่อยแล้ว อย่างนี้สงสัยคงไปบอกรักเธอไม่ได้แน่เลย” เขาพูดไปลูบไม้กวาดนั้นไปอย่างอ่อนโยน อ่าวมีแฟนแล้วหรอกเหรอ =_= แล้วเขาจะเอาจรวดไปง้อแฟนยังไงเนี่ย แปลกๆแหะ=_= เดี๋ยวนี้ผู้ชายหน้าตาดีๆแต่สมองไม่มี มีเยอะนะ
            อ๊ะ! สายแล้วๆ ต้องรีบขึ้นไปบนตึกแล้วสิ มัวแต่มองหนุมหล่อไร้สติอยู่นั้นแหละ เป็นเรื่องเลยเห็นไหมล่ะ
            ‘โป๊ก!’
            โอ๊ย! คราวนี้ชนเอาใครอีกละเนี่ย ทำไมวันนี้เจอแต่เรื่องซวยๆได้ละเนี่ย @[email protected]
            “เป็นอะไรไหมครับ คนสวย” เสียงนี้คุ้นๆนะ =_=?
            เมื่อฉันเงยหน้าขึ้นไปมอง ก็พบกับ ผู้ชายคนหนึ่งที่ฉันคุ้นหน้าเอามากๆแถมยังมีปลอกคอสีฟ้าที่ฉันยังเคยใส่ให้มันตอนที่มีร่าง......เป็นเมว -*-
            “มิคาเอล!”
            “อ่าว วีนัสเองเหรอ มาทำอะไรที่นี้เนี่ย”
            “ฉันควรถามนายมากกว่า ว่าทำไมนายถึงมาอยู่นี้ได้ ฉันหานายแทบตาย นึกว่าจะไปโดนหมาที่ไหนกัดตายแล้วซะอีก”
            “โธ่ แช่งกันนี่หว่า T[]T”
            “ไปกันได้แล้ว มานี่เลย!! -*-“
            “อย่าดึงหูแมวของผมน้า มันเจ็บอ่าTOT”
            “วันนี้เราจะมาฝึกสัตว์เลี้ยงของเราให้เชื่องนะคะ โดยวิธีการ.....”
            “อาจารย์ครับ ทำไมคุณช่างงดงามอะไรเช่นนี้ ผมขอเบอร์ได้ป่าว ><”
            ในขณะที่อาจารย์น้ำทิพย์ ซึ่งเป็นอาจารย์ที่เพิ่งจบมาและย้ายมาสอนไหม หน้าตาน่ารักแบบเด็กๆกำลังสอนอยู่นั้นก็มีคนๆหนึ่งที่มีใบหูเหมือนแมวสองข้างเข้าไปถามอาจารย์อย่างไม่ทันตั้งตัว.....เฮ้ย! มิคาเอลนี่ O_O
            “เอ่อ....คือว่า...”
            “ถ้าขอเบอร์ไม่ได้ ผมขอใจนะคร๊าบ ><”
            “หยุดนะมิคาเอล!!!” ฉันลุกขึ้นและตะโกนออกไปลั่นห้อง ทำให้สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่ฉันเป็นตาเดียว ฉันเดินมาที่มิคาเอลอย่างอารมณ์เสีย จริงๆเลย เผลอเป็นไม่ได้เลยนะ =_=^^
            “โห~ แล้วเจ๊มายุ่งไรเนี่ย กลับไปนั่งที่ไป =_=”
            “=_=^” ดูมันพูด
            “แหม ทีผมขอทำไมไม่ให้ พอผมทำกับคนอื่นก็หึงอ่ะดิ ><”
            “O_O” พูดเหี้ยไรออกมาฟะ =_=
            จากประโยคเมื่อกี้ทำให้เกิดเสียงฮือฮาขึ้นมาในห้อง ทุกคนต่างชุบชิบนินทาฉันกันยกใหญ่ บางคนถึงกับพูโพร้อมกับมองมาที่ฉันด้วยสายตาสมเพช อ๊าย! อยากจะเอาปีบคลุมหัวจริงๆ T_T
            “ถ้ายอมผมตั้งแต่ตอนนั้น ผมก็ให้แล้ว ><”
            “O[]O” ดูแต่ละคำที่มันพูด
            “มาเป็นของผมชะเถอะ วีนัสจ้า~”
            “กรี๊ดดดดด!!!” ฉันแทบจะกรี๊ดแตกเมื่ออยู่มิคาเอลกระโจนเข้ามากอดตัวฉันซะแน่นเลย กรี๊ดด! ออกไปนะ TOT
            “มามะ หอมแก้มที ><”
            “กรี๊ดดดดด!!!! ไอ้มิคาเอล ไอ้ชั่ว  เลว $%$$&^(U*&%^$%$%^$” สารพัดคำด่าที่นอกจากสองคำด่านั้นก็ไม่สามารถซนเซอร์ออกมาเป็นคำพูดได้ มิคาเอล ถึงนายจะหล่อแค่ไหน แต่ฉันก็รับความลามกและเจ้าชู้ของนายไม่ได้จริงๆ (_ _)
 
            ‘กริ๊งงง!!~’
            เฮ้อ~ เสียงออดพักเที่ยงดังขึ้นมาสักที จากการที่นั่งพยายามหลบสายตาทีทมองมาอย่างประหลาด (โดยมีตัวที่ทำให้เรื่องเป็นแบบนี้นั่งอยู่ข้างๆ =_=) ถ้าถามว่าทำไมมิคาเอลถึงไม่ยอมกลับร่างเป็นแมวสักที คำตอบที่ได้มาก็คือ
            ‘ผมผิดใช่ไหมที่ผมอยากมีส่วนร่วมในชีวิตเจ๊สักวันนะ T_T’
            ใช่ มันผิดมากเลยละ =_=
            “วีนัส ฉันไม่เคยคิดเลยว่าพอมิคาเอลกลายเป็นมนุษย์จะหล่อขนาดนี่อ่ะ ><”
            “จูเนียร์ ฉันว่าเธอดูนิสัยของมันก่อนนะ =_=”
            “แต่น่าเสียดายที่เธอกับมิคาเอล.....อ๊ายย! ><”
            “ไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ =[]=”
            “เอาน่าๆ ฉันรับได้นะ เพราะเธอกับเขาเหมาะสมกันนะ ><”
            “ไม่ใช่น้า =[]=”
            “เจ๊วีนาสสสส ><”
            นั้นไง ยังไม่ทันขาดคำ =_=
            “ผมหิวแล้ว พาผมไปกินข้าวเร็วเร้ววว ><”
            “อ๊าย! ฉันอิจฉาแกจังวีนัส ><” จูเนียร์กระซิบที่ข้างหูฉัน
            “ลองมาเป็นฉันดูไหมละจูเนียร์ =_=”
            “ไม่เอาหรอก แต่ฉันขอแค่ดูเขาอย่างห่างๆก็พอ ><”
            “เจ๊วีนาสสสสหิวแล้วววววว ><” มิคาเอลพูดเสียงดังมากกกก =[]= แต่ฉันกับเขาอยู่ใกล้กันแค่มิลเดียว =_= หูฉันเกือบแตก แล้วยังถือวิสาสะมาเกาะแขนฉันอีก โอ๊ย! จะบ้าตาย @[email protected]
            “โอเคๆ จะกินอะไรล่ะ =_=”
            “วิสกัส ><”
            “=[]=”<<<ฉัน
            “=[]=”<<<จูเนียร์
            มิคาเอลเธอลืมไปหรือเปล่าว่าเธอกลายเป็นคนแล้วนะตอนนี้
            “น้าเจ๊ ผมไม่ได้กินมาหลายวันแล้วอ่ะ ผมกินแต่ปลาซาบะ น่าเบื่อจะตาย จนน่าจะกลายเป็นคนญี่ปุ่นแล้วเนี่ย โอไฮโย้~ ^O^”
            “งั้นก็กินปลาทู =_=”
            “ผมเป็นแมวลูกครึ่งฝรั่งเศสนะครับ จะกินอาหารบ้านๆแบบนั้นไม่ได้ ><”
            “งั้นก็ปลาซ่อน =_=”
            “แล้วมันต่างจากปลาทูตรงไหนอ่ะ =_= จะเอาวิสกัส ><”
            “=_=;;;”
            “วิสกัสๆๆๆ ><”
            “=_=;;;”
            “วิสกาสสส!!! >O<”
            “โอเคๆ ยอมแล้วๆ =_=”
            “เย้ๆๆๆ ><”
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 177 ท่าน