Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Buddy game!
SecretG.
22# อุบัติเหตุ
27
01/01/2555 01:08:13
534
เนื้อเรื่อง
@ทะเล 11.03 PM.                                  

“นายพาฉันมาทะเลอีกแล้ววว”
“ทำไมล่ะ”
“สี่ครั้งแล้วที่ฉันมาที่นี่ในเวลาใกล้ๆกันเนี่ย”
“ฉันจำได้ว่าฉันพาเธอมาสามครั้ง-*-”
“ก็…ฉันจะมาเองบ้างไม่ได้หรือไง”
“เธอจะมาทำไมบ่อยๆ”
“นายนั่นแหล่ะพาฉันมาทำไมบ่อยๆ”
“มากับใครน่ะ”
“เปล่า คนเดียว”
“ไม่เชื่อ”
“โปสเตอร์”
“-_-!”
“…”
“มาที่นี่?”
“อืม ชอบที่นี่กันหรือไงทำไมถึงมากันจัง คนก็ไม่ได้เยอะซักหน่อย”
“มันเงียบดี ที่นี่เราสองคนมีความทรงจำดีๆด้วยกันนะ ฮิๆ ถ้าไม่นับเหตุการณ์หลังจากนั้น”

ใช่ วันที่ซีเคร็ทพาฉันมาที่นี่ จู่ๆหมอนี่ก็ทำดีกับฉันแบบว่าไม่บอกไม่กล่าวแต่หลังจากนั้นไม่นานตอนที่ไปทานข้าวกลางวันเป้ก็โทรมาบอกว่าโปสเตอร์เข้าโรงพยาบาลทำเอาเสียบรรยากาศไปหมด เฮ้อออ คิดแล้วมันก็หดหู่อย่าไปพูดถึงมั                          นเลยT^T

“แล้วนายไม่กลับไปเกาหลีอีกหรือไง
“ที่นั่นหนาวเกินไปน่า หรือเธอชอบ อยากกอดฉันล่ะสิ^^”
“ไอ้บ้า หลงตัวเองชะมัด”ฉันตีเขาเบาๆอย่างหมั่นไส้ หมอนี่จึงลากฉันไปนั่งใต้ต้นไม้เหมือนที่เขาเคยทำเมื่อครั้งที่แล้ว
“เธอว่าแฟนตัวเองว่าบ้าเหรอTT^TT”
“ก็มันจริงมั้ยล่ะ”
“ยัยโหดเอ๊ย!”แล้วขยี้หัวฉันเบาๆ
“ไอ้ปลาหมึกขี้เก๊ก!”

สรรพนามที่เราสองคนเคยใช้เรียกกันเมื่อก่อนถูกซีเคร็ทขุดคุ้ยมันขึ้นมาอีกครั้ง เอาสิ ฉันจะยอมได้ไงล่ะหมอนี่มืปลาหมึกไม่เปลี่ยนแปลงหรอกถ้าขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ชาย! แต่สำหรับฉัน ฉันไม่โหดแล้วนะ

“ยัยโหดบ้า”
“ฉันไม่โหดแล้วนะ นายกลัวฉันหรือไง”
“ไม่ล่ะ”
“งั้นฉันจะมีกิ๊ก นายไม่กลัวฉันจะไปมีกิ๊กใช่มะๆ”
“อย่าเชียวนะ! ถ้าเธอทำฉันเอาเธอตายแน่!”
“นายก็เหมือนกันล่ะน่า ถ้านายมีคนอื่นฉันเลิกกับนายแน่!”

เขาไม่พูดอะไรแต่ดึงฉันเข้าไปกอดจนแน่น ฉันชอบเขาก็จริงแต่เอาจริงๆฉันก็อยากจะแค่ลองคบไปก่อนเท่านั้นบอ
ตรงๆว่าฉันกลัว กลัวเขาจะไม่จริงใจกับฉัน

“นี่นาย…”
“หือ”
“ตอนนี้เราคบกัน…ใช่มั้ย”
“ใช่”
“แค่ลองคบใช่มั้ย”
เขามองหน้าฉันแล้วถามอย่างงงๆ
“หมายความว่าไงน่ะ?”
“แค่ดูใจกัน ยังไม่จริงจังงั้นน่ะเหรอ”
“เธอคิดแบบนั้นเหรอ”
“เปล่า คือว่า ฉันไม่แน่ใจ…”
“เชื่อฉันสิ ฉันจริงจังกับเธอ”
“มันไม่แน่นอนหรอกนะซีเคร็ท ฉันกับนายก็เพิ่งจะรู้จักกันได้ไม่กี่เดือนฉันชอบนายก็จริงแต่ถ้านายทิ้งฉันไปหรือไปมีคนอื่น ฉัน…”
“นี่ คิดมากไปแล้วน่ะ มันยังไม่ถึงแล้วก็จะไม่มีวันนั้นด้วย”
“หืม?”
“สัญญาเลยJ”
“…”
“ว่าไงครับJ”
“…นายแน่ใจนะ”
“อืม”

เขาชูนิ้วก้อยขึ้นมาระหว่างหน้าฉันกับเขา ฉันลังเลใจแต่สุดท้ายฉันก็ยกนิ้วก้อยฉันไปเกี่ยวก้อยเขาเหมือนกันฉันจะเชื่อ นายนะซีเคร็ท !
 
ก่อนวันเปิดเทอมของโรงเรียนเก่าสองอาทิตย์
ฉันกลับมาที่โรงเรียนเดิมเพราะรู้สึกวันนี้โรงเรียนจะจัดบู๊ทโปรโมทกิจกรรมต่างๆในการเรียนการสอนและให้ผู้ปกครองหรือเด็กนักเรียนที่สมัครเข้ามาปีนี้และเด็กเก่าๆได้รู้ไลน์การสอนในปีนี้
ฉันและเพื่อนๆซึ่งเป็นศิษย์เก่าที่เพิ่งจบออกจากที่นี่ไปกลับมาเยี่ยมโรงเรียนอีกครั้งและช่วยกันโปรโมตกิจกรรมต่างๆให้รุ่นน้องๆด้วย ว้าว! รู้สึกดีตงิดๆ เท่ากับว่าพวกฉันเป็นรุ่นพี่ ฉันเป็นรุ่นพี่ที่จบออกจากโรงเรียนไปแล้ว>O< เอาล่ะ นอกจากการโปรโมตกิจกรรมแล้วยังมีการโปรโมตถึงชมรมที่เราจะเลือกอยู่ถ้าใครสนใจด้านไหนก็สามารถไปสมัครแล้วจะได้รับคำแนะนำกลับคืนมาแต่ละชมรมจะมีแข่งประกวดงานต่างๆที่ตัวเองได้สร้างสรรค์ขึ้นจากการเรียนรู้ในสิ่งที่ชอบแล้วนำมาสร้างสรรค์เป็นงานประดิษฐ์ จะมีเทอมละหนึ่งครั้ง

“รู้สึกดีแฮะที่ได้กลับมาอยู่ที่เก่า”ซีเคร็ทที่เดินคู่มากับฉันพูดขึ้น ส่วนเป้และโปสเตอร์ก็เดินตามหลังอยู่ห่างๆ
“นายก็กลับมาเรียนม.6ใหม่สิ”
“เอางั้นเหรอ เธอจะให้ฉันมาหาพวกรุ่นน้องหรือไง”
“ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นนะ! แต่จะว่าไปถ้านายอยู่ที่นี่นายก็เจอพวกรุ่นน้องแต่ถ้าอยู่มหาวิทลัยนายเป็นเฟรชชี่ปีหนึ่งมันก็ต้องไปเจอใครหลายๆคน สรุปแล้วมันไม่ดีทั้งสองอย่าง นายไม่ต้องเรียนไปเลย!”
“เธอจะให้แฟนเธอโง่เหรอ”
“แฟนฉันไม่โง่ แฟนฉันฉลาด”
“ถ้าเธอไม่ให้แฟนเธอเรียน แฟนเธอก็โง่”
“-_-”

เขาหยุดเดินแล้วเอื้อมมือมาจับมือฉันไว้ ฉันหันซ้ายหันขวาเผื่อว่าจะมีอาจารย์อยู่แถวนี้หรือเปล่า เมื่อไม่มีใครอยู่ฉันจึง หันหน้ากลับไปหาเขา

“ฉันไม่นอกใจเธอไปไหนหรอกน่ะ”
“...”
“เชื่อฉันสิ”เขายิ้มแล้วเอามือมาขยี้หัวฉัน
“...อืม”
“ยัยขี้ระแวง ฉันเพิ่งรู้นะว่าเธอขี้ระแวง”
“ก็ฉันไม่รู้ว่านายจะเปลี่ยนไปเมื่อไหร่นี่นา”
“มันไม่มีวันนั้นหรอก”
“ใครจะไปรู้ล่ะ”
“อย่างน้อยตอนนี้ก็ไม่ใช่”
“^^”

เมื่อเคลียร์กันเรียบร้อยฉันก็เดินไปที่ซุ้มที่เป็นชมรมเก่าของฉัน ชมรมการวาดภาพจากตัวหนังสือ ชมรมของฉันจะอยู่ติดกับชมรมหุ่นยนต์ของซีเคร็ทฉะนั้นเราสองคนก็แทบจะไม่แยกจากไปไหนก็ด้วยซ้ำ เมื่อฉันประจำที่ชมรมแล้วฉันก็คิดอะไรอย่างหนึ่งออก

“ทุกคนคะ!!!! ใครที่สนใจด้านการเขียน การวาด ชมรมนี้จะเหมาะมากๆนะคะ ทั้งช่วยฝึกทักษะการวาด การเขียนและ
ความคิดด้วยนะคะ ใครสนใจก็มาถามได้ตามสบายเลยนะค้าาา”

ฉันตะโกนเสียงดังโฆษณาชมรมของตัวเองจนคนที่เดินๆอยู่หันมามอง ก็ฉันใช้ไมค์โครโฟนตะโกนไปซะขนาดนั้นเล่นเอาชมรมข้างๆที่ใช้แต่โทรโข่งแหกปากแบบนั้นไม่มีเสียงแม้ซักนิด>o< ประกอบกับชมรมฉันและชมรมของซีเคร็ทก็ไม่ถูกกันซักเท่าไหร่ซะด้วยสิ ว้าวๆๆ แบบนี้ก็สนุกน่ะสิ!

“รุ่นพี่เสียงดีจังนะคะ”รุ่นน้องที่น่าจะเป็นม.6 เดินเข้ามาหาฉันแล้วพูดยิ้มๆแต่ก็ยิ้มแบบเจ้าเล่ห์
“แหะๆ” 
“หนูชอบนะคะ พี่เป็นแรงบันดาลใจของหนู”
“หา?”
“ตะโกนอีกสิคะ”
“หือ?”
“พี่ก็น่าจะรู้นะว่าชมรมของเรากับชมรมหุ่นยนต์น่ะไม่ค่อยจะลงรอยซักเท่าไหร่และถ้ามีการแข่งอะไรชมรมนั้นก็จะได้รางวัลมากกว่าเราทั้งนั้นแต่ว่าถ้า...”

เธอหรี่ตามองฉันแบบใช้ความคิด อย่าบอกนะว่าจะให้ฉันทำอะไรแปลกๆน่ะ ไม่เอานะ!!

“ถ้าเราจะข่มซักหน่อยก็คงดี”
“ยังไงอ่ะ”
“ก็แบบที่พี่ตะโกนเมื่อกี้ไง”
“ว่าไงนะ”
“ก็ว่าตามนั้นล่ะค่ะ”
“พี่ขอไม่ออกเสียงแล้วนะ”
“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ... ดาว จัดไปเลย”น้องคนนั้นพูดกับฉันจบก็หันไปส่งสัญญาณให้เพื่อนที่ชื่อดาว เธอรับคำยิ้มๆแล้วยกไมค์ขึ้นจ่อมากเตรียมพูด
“สวัสดีค่า ทุกคน ณ ที่โรงเรียนมุสาวิทยา วันนี้ที่ทุกท่านมาก็คงทราบดีใช่มั้ยคะว่าโรงเรียนของพวกเราจัดงานนิทรรศการเพื่อแนะนำกิจกรรมต่างๆที่เป็นประโยชน์แก่ทุกๆคนในโรงเรียน ใครที่มีความคิด ความถนัดด้านไหนทุกคนก็สามารถเลือกชมรมที่ตัวเองชอบได้ แถมวันนี้พวกเรายังมีรุ่นพี่ของเราจากรุ่นที่แล้วมาโรงเรียนเพื่อให้คำแนะนำสำหรับพวกเราอีกนะคะ ใครที่สนใจก็สามารถติดต่อได้ที่ชมรมการวาดรูปจากตัวหนังสือที่โรงอาคารหลังอาคาร 2 นะคะJ”
เมื่อน้องดาวคนนั้นพูดจบ ฉันก็อึ้งๆนะ พูดได้ดีกว่าฉันอีกง่ะเรียบเรียงประโยคได้ดีมาก

“พี่สาวชื่ออะไรเหรอคะ”น้องคนแรกเดินมาถามฉัน
“ชื่อพิมเสนจ้ะ”
“หนูชื่อเมจิค่ะ กำลังจะขึ้นม.6”
“อ่อ…”
ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดอะไรต่อ เสียงข้างๆฉันก็ดังขึ้น
“สวัสดีครับ พวกเราชมรมหุ่นยนต์ครับ ชมรมของพวกเราชิวๆแต่เรียนเก่งครับ ฮ่าๆๆ …”ไอ้พวกนี้-_- มันจะเอาฮาให้ได้เชียว เสียหมดให้พวกผู้ชายพูดเนี่ย                     
“พิม…”
“หืม”
“กลับหรือยัง”
“เอ่อ”ฉันหันไปมองพวกน้องๆที่ยืนฟังเราสองคนคุยกันแล้วยิ้มๆ อ่า ดูเหมือนเขาจะไม่พอใจอะไรซักอย่าง
“ว่าไง”
“นายเป็นอะไรหรือเปล่าน่ะ”

“เปล่า ฉันอยากกลับแล้ว”
“ก็ได้ๆ แปปนึงนะ”

แล้วก็หันไปพูดกับน้องๆต่อ

“พี่ขอตัวกลับก่อนนะ ขอโทษทีที่อยู่ได้แป๊ปเดียว”
“แฟนพี่คงไม่พอใจที่พวกเราไปข่มแบบนั้น”
“พี่ก็ว่าอย่างนั้น แต่ไม่เป็นไรหรอก พี่ไปก่อนนะไว้โอกาสหน้าเจอกันJ”

เมื่อล่ำลากับพวกน้องๆเสร็จเรียบร้อยซีเคร็ทก็พาฉันเดินออกไปจากโรงอาหารแต่ฉัน… ปวดฉี่!

“นายรอตรงนี้ก่อนได้มั้ย ขอไปห้องน้ำก่อน”
“เดี๋ยวฉันไปด้วย”
“ไม่ต้องก็ได้”
”เอาเถอะน่า เดี๋ยวเป็นอะไรขึ้นมาแล้วจะทำยังไง”ฉันมองหน้าเขาอย่างชั่งใจก่อนจะพยักหน้าให้ ฉันวิ่งไปบนอาคารเรียนแล้วเข้าห้องน้ำที่อยู่ใกล้ที่สุด แต่ว่า…
ห้องน้ำเต็มค่าาาา ทำไมคนเยอะชะมัด! ไปชั้นสองก็ได้ฟระ!!
“เฮ้ ไปไหนน่ะ”

ซีเคร็ทตะโกนถามหลังจากี่วิ่งตามฉันมา

“ชั้นสอง ชั้นแรกมันเต็มง่ะ”

เมื่อถึงห้องน้ำปั๊ป ฉันรีบเข้าไปห้องที่ว่างอยู่ทันที ฟู่ววว! โล่ง >o< โชคดีที่ห้องน้ำอยู่ใกล้ๆกับบันได ไม่ได้อยู่กลางตึกหรืออะไรแบบนี้
เมื่อทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อย ซีเคร็ทยืนรออยู่หน้าประตูห้องน้ำ โจ่งแจ้งไปมั้ยเนี่ย-..- พอดีกับที่ฉันเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาทางห้องน้ำ ฉันว่ายัยนี่หน้าคุ้นๆว่ะ เหมือนเคยเห็นที่ไหนซักที่เมื่อเธอเห็นเราสองคนก็อึ้งๆไปแล้วยิ้มเยาะใส่ฉัน ฉันหันไปมองซีเคร็ท?
นึกออกแล้ว! ยัยแมลงหวี่! ที่เคยเป็นสาวในสต็อกของเขาน่ะ!! จำได้มั้ยที่เจอกันในห้าง

“จะอยู่คุยกันก่อนก็ไม่ว่านะ”ฉันสะบัดหน้าแล้วกำลังจะเดินไปทางบันไดแต่ซีเคร็ทจับแขนฉันไว้ก่อน
“เธอเป็นอะไรน่ะ”
“เปล่า คนรู้จักนายไม่ใช่เหรอไง”
 “ไม่ใช่นะ!”
“ขอตัวก่อนล่ะ”

ฉันดึงแขนออกจากมือเขาแล้วเดินมาแต่กลับรู้สึกถึงแรงกระแทกที่หลังแรงๆจนฉันตั้งหลักไม่อยู่แล้วกลิ้งตกบันไดไป! ฉันรู้สึกเจ็บหลังมาก มันเจ็บมาก 

“พิม…!”
……!!!........
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 222 ท่าน