Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Help me, please ช่วยทีดันหลงรักนาย เจ้าชายน้ำแข็ง
Hazelnut
บทนำ
2
30/12/2554 21:56:54
475
เนื้อเรื่อง

บทนำ

ยินดีต้อนรับสู่...เกรตเทอเรสซ่า

         “ยัยซอว์ ตื่นได้แล้ว จะไปสายวันแรกของเทอมเลยรึไง”
         เสียงแม่บ่นจนฉันหูชา  แต่มันก้ไม่สะทกสะท้านหูยัยจิ๊กซอว์คนนี้หรอก  สงสัยมันจะชินชา เพราะกิจวัติประจำของฉันคือการตื่นสายนี่แหละ
         “ขออีก 5 นาทีนะแม่”
         “ไม่ได้! นี่มันกี่โมงแล้วอีกสิบนาทีจะ 8 โมงแล้ว”
         “หา! อีกสิบนาที แปดโมง  o_O!!”
         ฉันจำได้ว่าฉันนอนไปนิดเดียวเองนะ อีกสิบนาที 8 โมง แล้วฉันจะไปโรงเรียนทันไหมเนี่ย!!  ลืมแนะนำตัวไป ฉันชื่อ จิ๊กซอว์  อายุ  17 ปี เรียนอยู่ โรงเรียนมัธยมเกรตเทอเรสซ่า เป็นโรงเรียนที่พวกคุณหนูชอบอยู่อ่ะนะ แต่ฉันเป็นเด็กทุนรัฐบาล ก็แบบว่าคนมันเก่งอ่ะนะ ฮิฮิ 
          “ยัยซอว์ มัวแต่เหม่ออะไรเดี๋ยวก็ไปสายกันพอดี”
          “เฮ้ยจริงด้วย งั้นซอว์ไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนนะ แม่!!”
          “= =;; เหนื่อยใจจริงๆ เจ้าลูกคนนี้”
          ฉันอาบน้ำแต่งตัวอย่างรวดเร็ว  ก็อย่างว่าล่ะนะ มันเป็นกิจวัติประจำวันของฉันนี้น่า ฉันรีบวิ่งลงมาพร้อมปากคาบขนมปังหนึ่งแผ่น เตรียมตัวจะไปโรงเรียน แล้ววิ่งออกจากบ้านอย่างรวดเร็ว คือว่า แม่ฉันให้ย้ายมาใกล้โรงเรียนเพราะเหตุนี้แหละ
           “ยัยซอว์ เดี๋ยวก่อน!!!”
           “อะไยอีกอ่ะแอ่ อนอิ่งอีบอีบอยู่”(อะไรอีกล่ะแม่  คนยิ่งรีบรีบอยู่)
           “แกลืมใส่รองเท้า” 
           เออ  จริงด้วยฉัยรีบจนลืมใส่รองเท้าเลยหรอเนี่ย   = =##
           “ขอบคุณนะแม่”
           พอฉันพูดเสร็จก็วิ่งกลับไปใส่รองเท้า แล้วรีบตรงไปโรงเรียนอย่างรวดเร็ว  พอถึงโรงเรียนภารโรงกำลังจะปิดประตู ฉันก็ทำเหมือนที่เคยทำทุกวัน คือ การเอาเท้าก้าวเข้าไปในโรงเรียน ก่อนที่ออดจะดังขึ้น
           ติ่ง ต่อง  ติ่ง ต่อง ~ ~
           น่าน! พูดยังไม่ทันขาดคำออดก็ดังขึ้นแล้ว  ดีนะที่เท้าข้างหนึ่งของฉันอยู่ในโรงเรียนแล้ว ฮิฮิ
           “อ่าว หนูมาวิธีนี้อีกแล้วหรอ” ขนาดลุงยามยังทักเลย คิดเอาเองแล้วกันว่าเคยทำบ่อยแค่ไหน
           “ค่า ลุงยาม ^^;”
           พอฉันสนทนาพาทีกับลุงยามเสร็จ ฉันก็รีบวิ่งไปดูที่บอร์ดของโรงเรียนทันที ว่าจะได้เรียนห้องอะไรกัน บอร์ดมีนักเรียนเยอะจังแฮะ 
           ไม่เป็นไร! สู้โว้ยจิ๊กซอว์  ฉันคิดในใจแล้วก็ก็จัดการแทรกตัว จนเข้าไปถึงบอร์ดจนได้ ฮู่เล่  \(^o^)/ แล้วฉันก็ไล่สายตาหาชื่อของฉัน  อ่ะ เจอแล้ว นางสาวเรล์ฬาห์วรรณ   ศรีสิงขร  อยู่ห้อง  ม.5/1  มันแน่อยู่แล้วเด็กทุนอย่างฉันต้องอยู่ห้องคิงอยู่แล้ว ข้างล่างฉันก็เป็นชื่อของยัยข้าวปั้น เพื่อนสนิทของฉันเองนี่หน่า  แล้วต่อจากยัยข้าวปั้นก็เป็น  นาย โตมรห์เทพ  มานหภาพ  เฮ้ย!! นั่นมันชื่อของนายแฮมตัน คนดังนี่น่า  แล้วต่อจากนายแฮมตันก็ยังเป็นนายมาม่อนเพื่อนสนิทของเขาอีก อ้ากกกก!!  ฉันอยู่ห้องเดียวกับเจ้าชายน้ำแข็งไส และเจ้าชายซาตาย  ทำไมต้องทำหน้าอย่างนั้น  ก็ได้ นั้นไม่ใช่ฉายาจริงๆของเขาหรอฉันแต่งมันขึ้นมาเองแหละ ฉายาจริงๆของเขาคือ เจ้าชายน้ำแข็ง กับเจ้าชายซาตาน ต่างหาก  ที่เขาได้ฉายานี่นะก็นิสัยทั้งสองต่างกันสุดขั้วเลยนะซิ  นายแฮมตันเป็นคนเงียบขรึม ส่วนนายมาม่อนเป็นคนโผ่งผ่าง ขี้โมโห แต่ดันมาเป็นเพื่อนสนิทกัน ตัวติดกันเป็นตังเม  บางคนอาจคิดว่าเขาเป็นเกย์ละซิ  ไม่หรอกนายมาม่อนนะ ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น  ได้แล้วก็ทิ้ง นี่แหละน่า  นิสัยของผู้ชาย แต่ก็อย่างว่าแหละก็เขาทั้งหล่อ ทั้งรวย นี่หน่าใครจะไม่อยากควงด้วยขอให้ฉันอย่าได้นั่งใกล้สองคนนั้นเลย สาธุ (-/\-)  ว่าแต่ฉันเข้าห้องดีกว่า
          ม. 5/1  เกรตเทอเรสซ่า ~
          ฉันก็เดินเข้ามาหาหมายเลขที่นั่ง อ่ะ นายสองคนนั้นมาแล้วนี่หน่า  แต่ว่านั่งเว้นไว้ 1 ที่นั่งนี้หน่า  ใครจะซวยได้นั่งตรงนั้นกันนะ 555  หมายเลขของฉัน  023456  หมายเลขของยัยข้าวปั้น(ยังไม่ขึ้นมา) 023453  แล้วฉันก็ไล่สายตาไปยังอีกที่นั่งหนึ่ง และอีกที่หนึ่ง o[]O  นายแฮมตัน
         “นายนั่งหมายเลขอะไร”
         ฉันตัดสินใจเดินเข้าไปถามนายแฮมตันที่มองกลับมาราวกับฉันเป็นธาตุอากาศ ขอให้อย่าเป็นที่ฉันคิดเลยยยย
         “023455  - -^^” o[]O ช๊อกกกก  อ้ากกกก!! ไม่จริงงงงง  นี่เทอมใหม่นี่ฉันต้องนั่งอยู่ระหว่างนายแฮมตัน ฉายา เจ้าชายน้ำแข็ง กับนายมาม่อน  ฉายา เจ้าชายซาตาน หรอเนี่ยยยยย  TT^TT

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 569 ท่าน