Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
secret Miracle เมืองแห่งความ(ไม่)ลับจับรักยัยแม่มดฝึกหัด 2
Cytherea
สายตาที่เย็นชา
3
30/12/2554 17:53:47
249
เนื้อเรื่อง
2
สายตาที่เย็นชา
ฉันงงกับเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมา.......
ฉันจึงย้ายที่สิงสถิตมาอยู่ตรงห้องรับแขกชั้นสอง =_=พี่เซโฟเน่ก็ไม่รู้ว่าตอนนี้จะเป็นตายร้ายดียังไงบ้าง จู่ๆพี่เขาก็วิ่งออกไปข้างนอก โดยที่ฉันยังไม่ทันตั้งตัวเลย ตอนนี้แบชฟูลกับสลีปปี้ออกไปช่วยตามหาแล้วแหละ พอฉันจะไปตามหาด้วย เขาก็จับฉับมาขังอยู่ที่ห้องรับแขกชั้นสองนี่แหละ =_=
‘แกรกๆๆ’
ดูมัน =_= จับฉันมาขังไว้ยังไม่พอ ยังล็อกประตูอีกด้วยแล้วฉันจะออกไปยังไงเนี่ย =_=;;; ฉันละออกจากประตูและเดินกกลับไปยังโซฟาตัวใหญ่อีกครั้ง
ฉันนอนลงบนโซฟาตัวยาว อากาศดีแบบนี้ทำให้น่านอนชะมัด =.,= ฉันนอนไปก็มองดูบรรยากาศรอบห้องไปพลาง
( =_=)<<<ดูบรรยากาศรอบห้อง
(-_-)<<<เริ่มงัวเงีย
(-_-)<<<เริ่มเบลอๆ
(_ _)<<<เริ่มหลับตา
(_ _)Zzzz<<<ในที่สุดก็หลับ
 
หนึ่งชั่วโมงต่อมา.......
อืม....... นี่เราเผลอหลับไปเหรอเนี่ย เฮ้อ จริงๆเลยวีนัส เห็นเบาะนุ่มๆก็ไม่ได้เชียว หลับทุกที ลุกขึ้นไปเปิดประตูอีกครั้งดีกว่า เผื่อพวกนั้นจะเปิดให้แล้ว
ฮึบ..... ทำไมลุกไม่ขึ้น
หนักจังแหะ เหมือนมีใครมารนั่งทับเราเลย
ฉันจึงลองลืมตาขึ้นมาดู ปรากฏว่าสิ่งที่ทำให้เราหนักก็คือ.......
“ฆ่ารอคอยมานานแล้ว หวังว่าจะได้ฆ่าเจ้าสักวัน หึหึ”
“กรี๊ดดดดดด!!!!!!!!” เมื่อเห็นหญิงสาวที่น่าตาน่าเกลียดน่ากลัว ฉันก็แทบจะสติแตก อยากจะลุกหนีไปจากตรงนั้นก็ทำไม่ได้ ราวร่างของฉันชาไม่หมดทั้งตัว ไม่สามารถที่จะเคลื่อนไหวได้เลย
“ฆ่ารอเจ้ามานานแล้ว ตระกูลเกรลตระกูลที่เต็มไปด้วยมลทิน สิ่งอัปมงคล และทำให้ฆ่าต้องทนทุกทรมานมาหลายชั่วโคตร!!!”
เธอค่อยเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนทำให้ผมที่ยาวอย่างหน้าสยดสยองของเธอคลอเคลียที่แก้มของฉันอย่างน่าหวาดเสียว ส่วนฉันเหมือนอยากจะตายซะตรงนี้เพราะยิ่งเธอยื่นหน้าใกล้เข้ามาเท่าไหร่ ฉันยิ่งเห็นโครงหน้าเธอมากขึ้นเท่านั้น และที่ฉันเห็นในตอนนี้ ปากของเธอมี่เลือดไหลออกมาจากปากย่างช้าๆ เลือดที่ออกมาจากปากของเธอหยดลงบนหน้าฉันอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
“เจ้าต้องทำให้ฆ่ากักขังไว้ที่หอคอยนักโทษ ฉันต้องทุกข์ทรมานอยู่ในนั้นเป็นเวลาหนึ่งร้อยสีสิบห้าปี!เป็นเพราะเจ้า! เป็นเพราะเจ้า!!!!
เลือดที่ไหลออกมาจากปากยังไม่พอ ลิ้นของเธอยังยื่นของมาเลียไรผมของฉันอีกด้วย ในตอนนี้ฉันแทบจะทนไม่ไหวเพราะกลิ่นคาวเลือดที่อยู่เต็มใบหน้าของฉัน ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย!!
น้ำตาของฉันเอ่อล้นเต็มสองเบ้าตาของฉัน ในตอนนี้ตัวของฉันสั่นไปหมดทั้งตัว ความหวาดกลัวค่อยๆทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ เมื่อฉันเพิ่งสังเกตที่ตาของเธอ.......ไม่มีลูกกะตา! แถมยังมีแมงมุมจำนวนเยอะแยะออกมาจากเบ้าตาของเธอทั้งสองข้าง!
“กรี๊ดดดดดด!!!! ฮือๆๆๆ” ฉันทั้งกรีดร้องและร้องไห้ไปในเวลาเดียวกัน ในตอนนี้ฉันอยากให้ใครสักคนมาช่วย
‘ปังๆๆ!!!’
“วีนัส! เธออยู่ในนี้หรือเปล่า!!! ตอบฉันด้วย! วีนัส!!!”
เสียงของการ์เฟียดังมาจากประตู แล้วเจนเทินอยู่ไหนล่ะ ในเวลาแบบนี้ ทำไมเขาไม่อยู่ข้างฉัน
ในเวลาแบบนี้ไม่ใช่มาเลือกอยู่นะ ฉันต้องเอาชีวิตให้รอดจากสถานการณ์แบบนี้ก่อน
“ฉันอยู่นี้! การ์ฟิว! ช่วยฉันด้วย ฉันอยู่ในนี้!”
ฉันตะโกนออกไปสุดเสียง
“วีนัส! ทำใจดีๆเอาไว้นะ! เดี๋ยวฉันจะเปิดประตูไปเดี๋ยวนี้แหละ!!!”
สักพักหนึ่ง ก็มีแสงวาบขึ้นที่ประตู และแสงนั้นทำให้ผู้หญิงที่นอนคร่อมฉันอยู่กรีดร้องอย่างจะเป็นจะตาย และเพียงไม่นานเธอก็มลายหายไป
“กรี๊ดดดดด!!!!!!”
            “วีนัส! เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม! ทำไมหน้าเธอเต็มไปด้วยเลือดอย่างนี้ละ เกิดอะไรขึ้นกับเธอ!!”
            “!!!” ประตูถูกเปิดออกอย่างง่ายดาย หลังจากที่ประตูเปิดการ์เฟียก็รีบวิ่งเข้ามาถามฉันอย่างเป็นห่วง แต่สิ่งที่ทำให้ฉันตกใจก็คือ
            ......เจนเทิน ทะ....ทำไมล่ะ
            เจนเทินยืนก้มหน้าอยู่ที่หน้าประตู ไม่แม้แต่เปิดปากถามฉันเลยว่าฉันเป็นยังไงบ้าง มีแต่การ์เฟียที่ถามฉัน แล้วเขาล่ะ ไม่เข้ามาถามความเป็นห่วงฉันเลยเหรอ ไม่แม้แต่มองฉันด้วยสายตาที่เป็นห่วงเลยด้วยซ้ำ ทำไมถึง.....
            “ฉันไม่เป็นอะไรแล้ว ไม่ได้รับอันตรายตรงไหนเลยด้วย ขอบใจมากนะ ที่เป็นห่วง การ์เฟีย และ.....เจนเทิน” เมื่อฉันพูดจบเจนเทินจึงเงยหน้าขึ้นมามองฉัน แต่สายตาที่ฉันเห็นกลับเป็นสายตาที่.....เย็นชาอย่างมาก ทำไมเจนเทินถึงเป็นแบบนี้ล่ะ!
            “เหรอ......ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว งั้นฉันขอตัวนะ การ์เฟียดูแลวีนัสต่อเหอะ”
            “!!!!”
            เขาพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไงกัน ไม่เข้าใจถึงอกคนที่รักเขาอย่างฉันเลย ทำไมถึงเมินกัน ไม่คิดช่วยกันก็ไม่เป็นไร แต่สายตาเย็นชาที่มองมาอย่างนั้นมันหมายความว่ายังไง!
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 162 ท่าน

Line PM