Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Lucky Change เปลี่ยนร้ายสลับรัก ให้ได้ดั่งใจ
A-holic
ชายผู้โชคร้าย
1
25/12/2554 21:22:53
328
เนื้อเรื่อง
   ผลัก!


              " เฮ้ย..อะไรวะ ไอ้หัวชี้ " คุณลุงหัวล้านๆ ท่าทางนักเลงไม่น้อยถามผมที่บังเอิญสะดุดก้อนหินแล้วดันไปเหยียบเท้าลุงเขาซะได้ 

              " เอ่อ...โทษทีครับลุง ผมไม่ได้ตั้งใจ " ผมตอบกลับไปด้วยใจหวั่นๆ เอาเถอะน่า ก็คนมันไม่ได้ตั้งใจนี่ ^^;;

              " ลุง!! " อ๊ากก! ผมพูดอะไรผิดไปเนี่ย ลุงถึงต้องทำตาขวางใส่ผมอะ TOT

              " คะ...ครับ T^T "

              " แกรู้มั้ยว่าฉันเรียนอยู่มหาลัยอะไร..." ลุงล้านพูดพลางแยกเขี้ยว แล้วเอาฝ่ามือใหญ่ๆมาถึงคอเสื้อผมขึ้น

              " ระ...เรียน?"

              จะว่าไป ลุงคนนี้ก็ใส่ชุดนักศึกษาอยู่นี่นา โห หน้าอย่างลุงเนี่ยนะเรียนมหาลัย ปริญญาอะไร หรือว่าซ้ำชั้นมากี่ปีแล้วล่ะเนี่ย

              " ใช่! หน้าอย่างแกมันเด็กปีหนึ่งชัดๆ อย่ามาเรียกรุ่นพี่ปีเจ็ดว่าลุงนะเฟ้ย! " พ้มไม่รู้กั๊บว่ารุ่นพี่อยู่ปีเจ็ด T^T

              " ผมยังไม่จบม.ปลายเลยนะครับ " ผมแก้ให้

              " นี่แกหาว่าฉันมั่วรึวะ!" ปะ...ป่าวกั๊บ T^T

              " งั้นผมขอโทษพี่แล้วกันนะ ที่ผมเองก็มั่วคิดว่าพี่เป็น 'ลุง' แล้วก็บังเอิญไปเหยียบเท้าพี่ "

              " หน็อย...แก วอนตายซะแล้ว -_-*" 

              จากนั้นรุ่นพี่ปีเจ็ดก็ปล่อยหมัดใส่ผมทีนึงจนผมลงไปนอนกองกับพื้น

               ความอดทนคนเรา บางที...มันก็ไม่ได้สูงนี่ครับ ว่ามั้ย?

               ผั่วะ!

               " เฮ้ย! แกกล้าต่อยหน้าฉันหรอวะ! " ใช่... ผมยันตัวเองขึ้น แล้วปล่อยหมัดใส่รุ่นพี่ล้านเข้าไปหนึ่งทีเบาะๆ จนเขาเซไปสองสามก้าว

               " หึ! " ผมยิ้มแล้วยกมือขึ้นปาดเลือดที่ไหลออกมามุมปากตัวเอง

               " แก!!! " รุ่นพี่คนนั้นพุ่งมาทางผม แล้วปล่อยหมัดใส่ผมอีกหลายที ซึ่ง...มันก็โดนผมทุกหมัด =_=!

               " ซี้ด... มันเจ็บนะไอ้ล้าน " หวาย...เผลอพูดคำไม่สุภาพไปซะแล้ว -0-

               " ไอ้...ล้าน...-*- "

               " เยสเซ่อ ^^ "

               " ขอเวลานอกสักครู่นะน้อง -_- " 

               " หืม? "

               ว่าแล้วรุ่นพี่ล้านก็ควักโทรศัพท์แบล็กเบอร์รี่ขึ้นมา(หน้าไม่ให้เลยอ่ะ!) แล้วกดอะไรสักอย่างที่ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน

               ติ๊ด ติ๊ด..... 

               "เอ่อ..." ผมถึงกับพูดไม่ออก=_=

               " ชู่ว..." รุ่นพี่ทำเสียงห้ามไม่ให้รบกวนการเล่น BB

               ตึ้ง! ตึ้ง!

               ติ้ดๆๆๆ..จึกๆๆๆๆ..!

               " ฮะฮ่า! "

               " เฮือก! O_O "  อยู่ๆก็ตะโกนออกมา เล่นซะอกอีแป้นจะแตก(=_=)

               " เอาล่ะ เรามาสู้กันต่อเลยไอ้หัวชี้! "

               "... ได้เลยครับพี่ ^^ "

               ผมตั้งท่าเตรียมพุ่งไปปล่อยหมัด แต่ท่าทางคุณพี่จะรีแร็กซ์เหลือเกินนะครับนั่น ควักลูกอมมาอมเฉยเลย -_-''

               " อ้าว! อยู่นี่เองลูกพี่!!! " เสียงใคร?

               ผมหันไปมองตามเสียงที่มาจากด้านหลังพี่ล้าน เจอผู้ชายหน้าเกเรสี่คน คนนึงหัวเขียว อีกคนหัวแดง หน้าตาคล้ายๆกัน คนผมทองตั้งๆ รูปร่างเล็กและอ้วนท้วม และอีกคนหน้าตาดีที่สุดในกลุ่ม แต่รสนิยมกลับเชยสะบัด! ได้ข่าวว่าวันนี้ฝนไม่ตก แดดไม่ร้อน ฝ้าไม่ครึ้ม ไหงมีสายรุ้งอยู่บนหัวพี่เขาได้ล่ะเนี่ย!!

               " มาแล้วเรอะไอ้แดง ไอ้เขียว ไอ้เหลือง ไอ้เทา  ^^+" โห ครอบครัวเดียวกันหมดเลยป่ะเนี่ย -0-''

               " คนนี้หรอที่บังอาจมาว่าพี่ดำ ^^+" ไอ้หัวแดงพูดพลางแสยะยิ้ม

               " แถมยังต่อยพี่อีกหลายที" ไอ้หัวเขียวพูดขึ้น ...ได้ข่าวว่าผมต่อยไปทีเดียวเองไม่ใช่เรอะ!

               " ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง" ได้ข่าวว่าพี่เตี้ยกว่าผมนะพี่หัวเหลือง=_=

               "โชคร้ายแล้วล่ะ ^___^+" ก็ยังดีที่ผมไม่ไว้สีผมแบบพี่ -_-

               " พวกเรา รุม!!! "

               " แย้กกกกกก!!!! "

               ว่าแล้วก็โกยเถอะโยม

               ใครมันจะไปสู้ไหวล่ะคร้าบบ!! คนนะไม่ใช่สไปเดอร์แมน!

               ผมวิ่งแบบสุดชีวิตมาหลบตรงซอกตึกแคบๆ หวังว่าพวกพี่น้องสีรุ้งนั่นคงคิดไม่ถึงนะว่าผมจะหลบตรงนนี้ เพราะตรงนี้ไม่ใช่ที่สังเกตเห็นง่ายเนื่องจากไม่ค่อยมีคนเดินผ่านทางไปมาอยู่แล้ว แถมยังมืดอีก

                แกร๊ก! ....

                ตึก...ตึก...ตึก...!

                เหมือนผมจะได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาเรื่อยๆ แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง ซอยนี้ทั้งลึกทั้งแคบแถมยังสกปรกอีกต่างหาก

                "..."

                "..." เสียงเงียบไปแล้ว แต่ยังรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างอยู่ใกล้ๆ

                "..."

                "ออกไปซะ.."

                "จะแว้กกกกก!!!"

                เสียงผู้ชายแก่ๆดังขึ้นเบาๆ ใกล้ๆ หูผม นั่นทำให้ผมขนลุกซู่ แล้วรับวิ่งออกมาจากซอบนั้นทันที  แต่ที่โชคร้ายกว่านั้นเมื่อผมวิ่งออกมาจากซอกนี้แล้ว กลับไปชนบางอย่างเข้าอย่างไม่ได้ตั้งใจ

                " อ้าว..ไม่ได้เจอกันซะนานนะ ^^"

                "อะ.." 

                ซวยสิครับ ดันเจอพี่น้องสีรุ้งซะได้ T^T

                " อ้าว พี่เองหรอ พอดีผมไม่ว่าง ขอตัวนะครับ สวัสดี" แถไปเรื่อย T_T

                ว่าแล้วก็โกยแนบ เป็นครั้งที่สองในรอบวัน

                "เฮ้ย! อีกแล้วหรอวะ!"

               คราวนี้ผมตั้งใจว่่าจะไม่วิ่งไปซ่อนที่ไหนแล้ว เอาเป็นว่าวิ่งกลับบ้านเลยแล้วกัน!

               ปัง!

               ผมถึงบ้านโดยปลอดภัย พี่น้องสีรุ้งที่วิ่งช้าเป็นบ้าคงไม่ทันเห็นเลยด้วยซ้ำว่าผมคลาดสายตาไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ถึงการเรียนไม่เอาไหน แต่การวิ่งนี่ผมสุดยอดไปเลยนะจะบอกให้ เพราะวันๆ ชีวิตผมมีแต่เรื่องที่ทำให้ต้องวิ่งหนีเสมอจนชินไปแล้วล่ะ ฮะๆ ^^ (น่าภูมิใจตรงไหน)

               "แม่คร้าบบบ..." ผมเดินเข้าไปในครัวเพื่อไปหาของกิน แต่เห็นแม่นั่งทำหน้าไม่รับแขกอยู่ที่โต๊ะกินข้าว

               "บลู! รู้มั้ยนี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว ทำตัวเหลวไหลไม่เลิกนะ แม่นั่งรอตั้งหลายชั่วโมงแล้วเนี่ย!" แม่ลุกขึ้นทุบโต๊ะเสียงดัง

               "ขอโทษครับแม่ พอดีเจอเรื่องนิดหน่อย T_T "

               " ไม่ต้องมาแก้ตัว วันนี้โรงเรียนเลิกตอนสามโมง ลูกออกจากโรงเรียนตอนสี่โมง แต่ไหงกลับบ้านมาหนึ่งทุ่มล่ะ!"

               "พอดีโชคร้าย..."

               "หยุด! ทำไมโทรไปไม่รับ รู้มั้ยว่าแม่เป็นห่วง!" แม่เริ่มใช้น้ำเสียงที่อ่อนลง

                ผมเดินเข้าไปกอดแม่ แล้วพูดเสียงหวานใส่ทันที

               "ขะ...ขอโทษครับแม่ คราวหลังผมจะกลับบ้านเร็วๆ นะครับ ^^;;" 

               "เก็บของ" แม่พูดขึ้นเสียงเรียบ

               "หืม?"

               "เก็บเสื้อผ้าซะ สัปดาห์หน้าแม่จะส่งลูกไปอังกฤษ"

               "ว่าไงนะครับ ได้ยินไม่ค่อยชัด"

               "สัปดาห์หน้า แม่จะส่งลูกไปอังกฤษ ลูกต้องไปใช้ชีวิตอยู่ที่อังกฤษ..."

               "หา!!!" ไม่จริงอ่ะ!!! 

               "หนึ่งสัปดาห์เอง จิีบๆ"

               ภาษาอังกฤษผมไม่กระดิกเลยนะ ตั้งแต่จำความได้ผมได้เกรดสี่ภาษาอังกฤษตอนป.สี่ จากนั้นก็ได้สามมาลอดเลย แล้วจะให้ผมไปพจญภัยในโลกกว้างแบบนั้นด้วยตัวคนเดียวได้ยังง้ายยย!=[]=

               "แต่ผมไม่เก่งอังกฤษ..."

               "แต่ลูกก็ยังอุตส่าห์เอ็นติดนี่นะ"

               " นั่นมันคนละเรื่องนะแม่!"

               "เรื่องเดียวกันเลยล่ะลูก ^^ "

               "แล้วทำไมถึงอยากให้ผมไปล่ะ!"

               "พอดีแม่ส่งซองขนมตราปลากะโห้ ไปชิงโชคน่ะ แล้วก็โชคดีจังเลยนะที่ได้พอดี อันที่จริงแม่อยากได้ทองสามบาทมากกว่า -3- แต่ไม่เป็นไร แม่ยกให้ลูกส่วนอีกใบนึงยกให้เพื่อนแม่ไปแล้วน่ะ "

               "แม่อะ!!!!" ผมทำท่างอนเป็นเด็ก แล้วเดินขึ้นบันไดเพื่อไปอาบน้ำนอน(จะว่าไปก็หิวนะ แต่ไม่มีอารมณ์จะกินแล้ว T^T)

               โชคร้ายที่สุด! อยากให้มีโชคดีๆเข้ามาในชีวิตจังเลย หวังว่าแม่จะยกเลิกการไปอังกฤษครั้งนี้นะ!

               "เก็บเสื้อผ้าไว้เลยนะ"แม่ตะโกนขึ้นมาจากชั้นล่าง

               "แม่อ่ะ...TOT"
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
หนุกมากๆคร๊าบ
จากคุณ YoPeet/(YoPeet) อัพเดตเมื่อ 28/12/2554 14:54:22
ความคิดเห็นที่ 2
ฮ่าๆๆๆ สนุกๆอ่าาาา
อัพเร็วๆเลยรออยู่นะคะ 
ยังไงอัพแล้วก็บอกเราด้วยนะคะ
ฝากนิยายเราหน่อย เป็นเรื่องแรกที่แต่งแชร์เพื่อนๆอ่านนะคะ
ไม่สนุกรึสนุกก็บอกกันด้วยนะคะ 
http://www.jamsai.com/story/view/143242-Love-Secrecy-%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%9A---%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%AD

(
ปล.ถ้าไม่แต่งภายในสองนาทีจะไประเบิดบ้านแน่ คิคิ :) ก็สนุกนิน่าาาาาาาาา)
จากคุณ dawn_o_/(dawn_o_) อัพเดตเมื่อ 26/12/2554 21:24:40
ความคิดเห็นที่ 3
จากคุณ sasygirl_phal/(sasygirl_phal) อัพเดตเมื่อ 25/12/2554 22:10:10
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 213 ท่าน