Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
_Yakuza Club_ขอโทษครับ_คลับ(ผับ)นี้มีแต่ยากูซ่า_!
คุณยมทูต
..1..เกาหลีย้ายถิ่น ล้าน%
2
01/02/2555 01:16:38
499
เนื้อเรื่อง

 

----1----

                        แครกกกกก...~~ เสียงประตูเลื่อนสไตร์ญี่ปุ่นถูกเปิดออก โดยสาวเท่ผู้มีในตาอันเฉียจคม ผมสีเทาแต่ไม่ขุ่นมัวในระยะกลางหลังของเธอเป็นสิ่งงอัศจรรย์ที่ใครๆต่างก็ต้องหลงไหล
           "มาช้านะ..." เสียงหญิงสาววัยกลางคนผู้เป็นแม่เอ่ยขึ้นมาด้วยมาทผู้ดี
           "รู้...เครื่องมันเลท" หญิงสาวผมสีเทาพูดแบบไม่สะทกสะท้าน
           "มารุ...บอกกี่ทีแล้วว่าเวลาพูดกับผู้ใหญ่ให้พูดเพราะๆ แสดงความเคารพกันบ้างสิ" ผู้เป็นแม่ยังคงพูดด้วยท่าทางขุ่นเคียงในแบบของผู้ดี้ผู้ดี
           "ก็แล้วมี้น่าเคารพตรงไหน " เธอแอบบ่นแต่ก็ยังคงเสียงกวนๆไว้ให้แม่ได้ยิน
           "ก็...บอกให้ทำตัวดีๆไงเล่า " มาทผู้ดีที่ถักไว้ตอนเริ่มเรื่องขาด..ปุ้บ..ทันที
           "ก็เพราะมี้เป็นงี้ไงถึงได้เคารพไม่ลง" เธอพูดพร้อมแสดงสีหน้าไว้อาลัยแบบสุดๆ  
           "เป็นไงเป็นไรพูดมาดีๆนะ ไอ้ลูกนี่...อุ้ป... OxO" นั่นไง เชือกผู้ดีขาดซะแล้ว
           "เฮ่อ..ช่างเถอะ...อธิบายวีรกรรมมี้ไปก็เสียเวลาเปล่า 
           "แล้วยังไงหละยะ เริ่มเรื่องใครที่ไหนเค้าจะไม่อยากทำตัวดีๆ อิมเมจจะได้เริ่ดๆ ชั้นไม่เหมือนเธอนิ ที่มีไอ้ไรเตอร์มันบรรยายไว้ให้แล้วอะ " (อ่าว...ข้าน้อยผิดหรอ+ยม) 
           "นั่นไง...จุดมุ่งหมายโผล่มาแล้ววววว 555+ ว่าแล้วเชียว ทำไมฝืนตัวเองใส่มาทผู้ดีมาแต่เริ่ม " มารุมิหัวเราะอย่างกับเพิ่งเคยทำเป็นครั้งแรก
                       ปัง..!!
           "โอ้ยยยยยยย จาเลิกทะเลาะกันได้ยังเนี่ยแม่ลูกคู่นี้ ทะเลาะกันได้ตลอดที่เห็นหน้า ถ้าเสียงเบาก็จะไม่ว่าหรอกแต่มันไม่เบานี่ดิ แถมยังรบกวนคนอื่นเค้าอีกต่างหาก ฉอดๆๆๆๆๆๆ"
           "OxO" <---- แม่
           "OxO" <---- มารุมิ
           "(-/l\-) ขอโทษคร้าบ/จร้า" <---- แม่&มารุมิ (แหม๋ทีอย่างนี้สามัคคีกันจริ้ง+ยม)
           "เออ รู้ตัวแล้วก็ดี  แต่... มารุจังไม่ต้องขอโทษพี่หรอกนะ โอ๋ๆๆคนดี พี่รู้จ้าว่าแม่เค้ากวนประสาทหนูก่อน ไม่เป็นไรน้าาาา โอ๋"(แน่ใจ..?+ยม) โชมารุผู้เป็นพี่วิ่งเข้าไปกอดน้องสาวสุดรักสุดหวงไว้ แล้วลูบหัวเธอเบาๆ ทันทีที่ได้โอกาศเธอหันไปแลบลิ้นปริ้นตาใส่แม่แท้ๆ ย้ำ..! แม่แท้ๆของเธอทันที 
           "แบร่..~ ^p^"
           "โชจางงงงง ไม่ยุติธรรมอะ มารุมาหาเรื่องมี้ก่อนน้าาาา ทำไมไม่โอ๋เค้ามั่งอะ *^*" เธอวิ่งเข้าใส่ลูกชายสุดที่รักด้วยท่าทางเหมือนเด็กๆ
           "หยุด..! ! หยุดอยู่ตรงนั้นเลยครับ ผมรู้นะว่าไอ้การทะเลาะกันของแม่กับมารุเป็นวิธีแสดงความรักที่ดีที่สุด แต่น้องเค้าเพิ่งจะกลับมาเหนื่อยๆนะครับ แล้วแม่ก็ชวนเค้าทะเลาะทันทีที่เห็นหน้ากันแบบนี้" โชมารุตวาดแม่เสียงดัง
           "รู้...-3- ก็คนมันคิดถึงหนิ ไปอยู่กับคุณตา 3 เดือน อยู่กับปู่อีก 3 เดือน อยู่กับเราแค่ 6 เดือน โรงเรียนก็ต้องย้ายบ่อยๆ วนไปมาอย่างนี้อยู่ทุกปี" เธอหยุดพูดไปชั่วครู่หนึ่งแล้วน้ำตาก็เริ่มไหลออกมา "โชจังก็คิดดูดิ มารุเค้าไม่เคยได้อยู่กับเราได้ถึงปี แถมยังต้องไปฝึก ไปอยู่ ไปกินแบบมาเฟียกับคุณตา เพื่อสืบทอดแก๊งของเรา แล้วไหนจะกังฟูกับคุณปู่อีก แล้วทั้งคุณตาแล้วก็คุณปู่ยังอยู่ที่ไทย ฮือออ..~~ ก็เพราะโชจังนั่นแหละไม่ยอมสืบทอดตำแหน่ง มารุก็เลยต้องเป็นแบบนี้ไง ฮืออออ.." (ก็ไม่ได้ตั้งใจจะให้ผมสืบทอดตั้งแต่แรกอยู่แล้วหนิ =w= +โชมารุ)   
            "อย่าร้องให้สิครับแม่ ถึงยังไงตามกฎของเราแต่ละรุ่นก็ต้องต่างเพสชาย หญิงอยู่แล้ว อีกอย่างรุ่นที่แล้วก็คุณพ่อ ถึงท่านจะเสียแล้วก็เถอะ แต่ตอนนี้คุณตาก็แค่ดูแลให้เป็นบางส่วน นอกนั้นมารุก็จัดการ รุ่นนี้ก็ต้องเป็นผู้หญิง แล้วผมกับน้องก็มีกันอยู่แค่ 2 คน ยังไงๆมันก็เป็นผมไม่ได้อยู่แล้ว แถมมารุมันยังเต็มใจซะด้วย ประสบการณ์ก็ไม่ใช่น้อย คอยตามตูดคุณพ่อไปไหนมาไหนอยู่ตลอด รู้งานดีอยู่แล้วหละน่า มารุอัฉริยะจะตายแค่นี้หมูๆ" มารุมิถึงกับยิ้มแก้มปริเมื่อได้ยินพี่ชายสุดที่รักพูดถึงเธอแบบนั้น แต่ว่าเอ...เธอลืมอะไรไปนะ
            "เออใช่...แม่เรียกกลับมาด่วนทำไมอะหนูยังอยู่กับคุณปู่ไม่ครบ 3 เดือนเลย" อื้ม...นั่นแหละๆ
            "เออ...ลืมไปเลยแม่มีไรจะบอกทั้งสองคนด้วยแหละ "
            "ไรอะ..???" <---- โชมารุ & มารุมิ 

                   ....100%....

                "แหม๋...ก็แบบว่า แม่คิดว่าจะให้พวกเราทั้งหมดมาอยู่ด้วยกันไง มารุจะได้ไม่ต้องเที่ยวบินไปหาคนโน้น บินกลับมาหาคนนี้ อยู่ด้วยกันให้หมดเลย จะได้อบอุ่นๆไง ไม่เปลืองตังด้วยอะ >///<" (-w-^ มี้ชั้นเป็นเด็กม.ต้นรึไงเนี่ย ดูทำท่าซะ+มารุ) แม่ของมารุพูดด้วยท่าทางเขินอาย
                "เดี๋ยวนะ...!! มี้หมายถึงจะรวมตัวพวกเรา คุณตาแล้วก็คุณปู่มาอยู่ด้วยกันงั้นหรอ  เป็นไปไม่ได้อะ  มี้ก็รู้ว่าแต่ละคนใช้ชีวิตอยู่คนละแบบ ทางหนึ่งก็มาเฟีย อีกทางก็กังฟู เวลาฝึกหรือ..(เซ็นเซอร์)..จะเข้ากันได้ยังไง" โชมารุตัดขึ้นมาแล้วถามคำถามเพียงคำถามเดียวแต่ก็ร่ายซะยาวเหยียด 
                "ไม่เป็นไรหรอกจ้าาา แม่จัดการไว้แล้ว " แม่ของทั้ง 2 ตอบแบบมั่นใจสุดๆว่าแผนของเธอต้องเวิคแน่นอน 
                "จัดการ......จัดงานไงอะมี้" คราวนี้มารุมิเป็นคนถามแม่ด้วยความสงสัย (พี่น้องคู่นี้มันขี้สงสันจริงวุ้ย -3- +ยม)
                "เดี๋ยวไปถึงก็รู้เองหละนะ เอาละๆ คุยกันมานานพอแล้ว ไปเก็บของเตรียมตัวได้แล้วววว" เธอไม่พูดอย่างเดียว แต่ยังดึงคู่พี่น้องให้ลุกขึ้นแล้วดันตัวให้ออกไปจากห้องอีกด้วย(น่าจะผลักมากกว่า)
                "เก็บทำไม..แล้วไอ้ที่ ที่ว่ามันอยู่ไหน//เก็บทำไม..แล้วไอ้ที่ ที่ว่ามันอยู่ไหน" 2 พี่น้องยื้อตัวไว้ไม่ให้ออกจากห้องแล้วก็ถามคำถามเดียวกันแถมยังพูดพร้อมกันอีก 
                "ก็เก็บเตรียมไปอยู่ที่ไทยกับคุณตาแล้วก็คุณปู่ไงเล่า เร็วๆด้วยนะเครื่องออกเย็นนี้ตอน 1 ทุ่มตรง เอาให้เสร็จก่อน 6 โมงเย็นนะ แล้วเดี๋ยวจะบอกรายละเอียดบนเครื่องอีกที" พูดเสร็จเธอก็รีบผลักลูกรักทั้ง 2 ออกจากห้อง
                      ...ปัง...!!!! แล้วก็ปิดประตูเสียง(โคตร)ดังทันที (ง่ายเกิ้น+ยม)

                 --------------- บนเครื่องบิน 7:25 pm ---------------

Marumi Part 
               เฮ่อ....นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย..!! กลับบ้านได้ไม่ถึงครึ่งวันก็ต้องออกมาอีกละ แถมยังออกมาแบบลาก่อนอาจจะไม่ได้กลับมาอีก อีกด้วย ก็พอเข้าใจนะว่าต่อไปนี้ชั้นจะไม่ต้องคอยนั่งเครื่องบินไปหาคนนี้คนโน้นอีกต่อไปเพราะเราทั้งหมดจะมาอยู่ด้วยกัน แต่ว่าแล้วเชียวว่าทำไมปู่ถึงยอมให้ชั้นกลับบ้านทั้งที่ยังอยู่ด้วยกันไม่ครบ 3 เดือนแท้ๆ ก็นะ...ทั้งตาและปู่ต่างก็พากันรักแล้วก็หวงชั้นมาก มากกว่าโชด้วยซ้ำ เห็นบอกว่าเป็นเพราะทั้งตระกูลของมี้แล้วก็ป้าไม่ค่อยจะได้ลูกเป็นผู้หญิงกัน ถ้าที่มีก็คงคงประมาณซัก 1:3 ของจำนวนผู้ชายอะแหละอะแหละ อ้ะ...จิงสิ ลืมแนะนำตัวเองไปเลยชั้นชื่อ "อาซาโฮะ มารุมิ" มีพี่ชายชื่อ "อาซาโฮะ โชมารุ" แม่ชื่อ "อาซาโฮะ นารุ" ส่วนพ่อตายแล้ว ตอนนั้นชั้นอายุได้ซัก 12 ขวบหละมั้ง แต่ชั้นไม่ร้องให้หรอก ก็ป้าบอกว่าถ้าร้องให้จะทำให้คนอื่นมองเห็นความอ่อนแอของเรา แต่ถึงยังไงชั้นก็ไม่ร้องอยู่ดี ก็ชั้นเป็นผู้นำของมาเฟีย "BD" มาเฟียที่มีประวัติยาวนานที่สุดเป็นที่ 1 ใน 3 ของมาเฟียที่มีอิทธิพลในเอเชีย ที่จริงมันก็ย่อมาจาก "Black Devil" อะแหละ แต่ชั้นก็ยังดูแลได้แค่บางส่วนเท่านั้น ส่วนที่เหลือคุณตาเค้าจัดการ ที่จริงชั้นจบหลักสูตรการเป็นมาเฟียแล้วก็กังฟูตั้งแต่ 13 ขวบแล้ว แต่ตาบอกว่าชั้นยังขาดอะไรไปบางอย่าง ก็ไม่รู้หรอกนะว่าไอ้บางอย่างนั่นมันอะไร แต่ซักวันชั้นจะต้องหามันเจอแน่...  ตอนนี้ก็อายุ 16 แล้วหละนะ อยู่ม.ปลายปี 1 แต่ชั้นย้ายโรงเรียนบ่อยก็เลยไม่ค่อยมีเพื่อนจะมีก็แต่....พวกน่ารำคาญที่ตามจีบชั้นทั้ง ญ แล้วก็ชาย ก็แหม๋...ชั้นมันแต่งอะไรก็ขึ้นนี่นา แล้วตอนนี้ชั้นก็เป็นทอมด้วยรู้สึกว่าการเอาใจผู้หญิงมันสนุกดี แต่ก็ยังเป็นผู้หญิงนะ บางครั้งที่ัมันเบื่อๆ เช่นเซ็งมี้ รำคาญโชหรืออาไรประมาณเรี้ยชั้นก็จะแต่งหญิง แปลงโฉมเป็นคาสโนวี่ไปเที่ยวตกผู้ชายเล่น แล้วนี่ก็คือส่วนมาก ส่วน ส่วนน้อยชั้นก็แต่งชาย เป็นคาสโนว่าด้วย เพราะยังไงๆปกติชั้นก็เป็นทอมอยู่แล้ว แต่ชั้นก็มีเพื่อนอยู่เหมือนกันนะ เพื่อนสมัยเด็กอะแหละ ชื่อ "สึคาสะ" เราพบกันตอนที่ชั้นหนีตาไปเที่ยวที่ร้านเกมส์แล้วมีลูกน้องที่บ้านมาเจอเข้า เราก็เลยวิ่งไล่จับกันนิดหน่อย ยังไงชั้นก็เป็นกังฟูแต่ดันวิ่งไม่ดูทางข้างหน้าเกียบโดนรถเฉี่ยวแต่ก็ได้สึจังช่วยไว้พอถามดูก็เลยรู้ว่าเป็นลูกของยากูซ่ากลุ่มหนึ่งที่อยู่ใต้อิทธิพลของบ้านชั้น ตอนนั้นก็อายุได้ 12 ปีก่อนที่ป้าจะตายหนะ แต่สมัยก่อนเวลาที่ชั้นเรียก "สึจัง" ก็จะหน้าแดงยืนแข็งทื่อเลยหละ ตลกสุดๆ แต่...3 ปีต่อมาเราก็ไม่ได้เจอกันอีก เพราะแม่ของสึจังเค้าต้องย้ายไปอยู่ที่อเมริกา แต่พอคิดดูแล้วก็ น่าคิดถึงนะ สึจังหนะ 
                 "นี่ยิ้มอะไรอยู่คนเดียว...?" อยู่ดีๆโชก็โผล่หน้าเข้ามา ตกใจหมดเลยอ่าาา
                 "ปล่าวนี่ ยิ้มอะไรไม่ได้ยิ้มมมม" ชั้นพูดเสียงสูงแต่ก็ควบคุมระดับเอาไว้ เพราะในเครื่องบินตอนนี้คนส่วนมากก็อ่านกนังสือหรือไม่ก็นอนหลับพักผ่อน 
                 "เสียงสูงมีพิรุธนะเนี่ย -*-" จะเซ้าซี้อะไรกันนักกันหนาเนี่ย -^-
                 "บอกว่าไม่อะไรก็ไม่มีอะไรไงเล่าาา " เย็นไว้มารุ เย็นไว้ นี่มันในเรื่องบินนะ ..come...down... -0- 
                 "นี่หรือว่า....กำลังคิดถึงไอ้สึๆอะไรนั่นอยู่ใช่มั้ย x..x " จะจ้องอะไรขนาดนั้นเล่า ตาวาวแล้วมันสยิวอะ  
                 "ป่าว...ก็แค่คิดถึงสาวๆที่ไทยอะ ยิ่งกะเทย ยิ่งน่าร้ากกกก" ถุ้ย...กระดากปากชิป xP
                 "เฮ้ยจิงอะ อยา...อย่าบอกนะว่าแก..แกเป็นทอมเพื่อเอากับกะเทยอะ " โอ้ย คำถามชวนหอหัก อยากฆ่ามันจิ้ง ถ้าไม่ผิดที่เป็นพี่ชายตูนะ  แต่ลองกวนดูหน่อยดีกว่า อิอิ
                 "อา...ถูกต้องนะคัฟ รู้ได้ไงอะ แหม๋ของลับนะเนี่ย " ภายในตอนนี้มารุมิกำลัง --->  
                 "นา..นา..นา..น่า" น่าเกรียดที่สุดพูดมันออกมาเลย ไม่มีใครเค้ายอมรับได้หรอก (แม้แต่ตัวคนพูดเองก็ตาม)
                 "น่าร้ากกกกกก  มารุของโช ถึงจะพิลึกแต่ก็น่ารัก" ไม่พูดอย่างเดียวยังมากอดชั้นซะแน่นอีก จนคนที่อยู่ข้างๆจ้องเรากันใหญ่เลย อายอ่าาา 
                 "นี่..!! พี่น้องคู่นี้เบาๆกันหน่อยสิคนอื่นเค้าจะนอน " โอ้ววว หมามี้ เอ้ย หม่ามี้สุดที่ร้ากกกก แค่ได้ยินคำว่าพี่น้องเท่านั้นแหละ ก็เลิกสนใจพวกเราโดยทันที คนเรานี่แปลกน้าาา ไม่มีฉากเลิฟซีนให้ดูหรอกน่าาาา หุหุ
                 "มี้ๆ มารุบอกว่าที่เป็นทอมเพราะจะได้เอากะเทยที่ไทยแหละ น้องผมน่ารักใช่ม้าาาา " เฮ้ย...บอกงี้เลยหรอ O_o
                 "กรี๊ดดดดด จริงหรอลูก ช่างน่ารักอะไรเยี่ยงนี้... มาขอมี้จุ๊ปหน่อยเร็วววว >x< " อ้ากกกก อย่าทำปากอย่างง้านนนนนน 
                 "นี่พวกคุณ...!!! ช่วยลดเสียงลงหน่อยได้ไหมคะ นักเดินทางคนอื่นเขาต้องการพักผ่อนคะ ถ้าทำไม่ได้เราก็มีที่นั่งพิเศษให้คะ ^-^*" นั่นไงโดนแอร์เค้าดุแร้วววว แต่ ที่นั่งพิเศษงั้นหรอ...คงจะเป็นที่ๆไม่มีคนซื้อตั๋วนั่งสินะ งั้นเอาละ ไปนั่งที่นั่งพิเศษดีกว่า  จะได้เชือดแม่ลูกคู่นี้ได้สะดวก..!
                 "มะ.."
                 "ไม่ได้ครับพี่ พวกผมอยู่แบบเงียบๆไม่เป็นครับ " อ้าวเห้ย...!! ไอ้พี่โชมาแย่งกับตอบเฉยเลย แต่ช่างกล้านะ เข้าใจรึปล่าวไอ้ความของคำว่า อยู่แบบเงียบๆไม่เป็น อะ 
                 "งั้นก็....เชิญทางนี้เลยค่ะ " เอ้าบอกให้ตาม ก็คงไม่นั่งบื้อหรอก ตามดิตาม  (รู้สึกเหมือนช่วงหลังนี้นางเอกมันจะเริ่มกวนต.แล้วนะ -*-+ยม)
                 ................................
                 ............................
                 .....................
                 ................ 
                 ...........
                 .....
                 ..
                 "ถึงแล้วค่ะ " เห้ยยยยย นึกว่าจะเป็นแบบมีแต่หมอนแต่เสื่อให้(มันมีจริงหรอแบบนั้นอะ +ยม) แต่ไหง๋เป็นชั้นเฟร์สคลาสอะ OMG O_o พระเจ้านี่เรื่องจริงหรอ (ไม่อะ มันนิยาย+ยม) 
                 "อ้าว...มาแล้วหรอมารุ" เสียงแบบนี้มัน.....
                 "" <--- 3 แม่ลูกที่กำลังค่อยๆหันไปหาต้นเสียง
                 "คุณปู่//คุณปู่//คุณพ่อ" พร้อมเพรียงดีมาก 
                 "นี่...! ทางนี้ก็อยู่นะโว้ยยยย อย่าลืมกันดิ ปัดโธ่..." ขี้งอนแถมสำเนียงกวนประสาทแบบนี้มัน
                 "ตา//ตา//พ่อ" อ้าว พร้อมกันอีกละ ไปเล่นตลกด้วยกันทั้งบ้านเลยมั้ยเนี่ยแบบเนี้ย 
                 "เสร็จงานแล้ว...งั้นขอตัวก่อนนะคะ " ว่าแล้วก็เดินจากไป ทั้งๆที่เรายังคงอึ้งกันอยู่แบบนี้...
                 "มาได้ไงคะเนี่ย" คราวนี้ชั้นเป็นคนลุยเดี่ยวเปิดปาก อ้ากกกก จุดจบของโลก 3 แม่ลูกไม่พูดพร้อมกัน (เวอร์ละ+ยม)
                 "ก็ไม่มีไรมากหรอก" ++++ ปู่
                 "ก็แค่ข่มขู่นิดๆ"        ++++ ตา
                 "ใช้เงินนิดหน่อย"     ++++ ปู่
                 "ออกกำลังเล็กน้อย" ++++ ตา
                 "ผลลัพท์ก็...."          ++++ปู่
                 "ได้มานั่งเครื่องบินเล่นไปกลับแล้วไปกลับเล่า รอพวกแกมาขึ้นเครื่องมานี่แหละ"
                 "" สุดยอด สงสัยคงซ้อมกันมาตลอดทางเลยนะเนี่ย แปลกจนไม่รู้จะรู้สึกยังไงดี  
                 "มารุจัง" ++++ ตา
                 "ไร" ชั้นตอบแบบเซ็งๆ เพื่อให้รู้ไว้ว่า..ชั้น..เบื่อ..หน่าย..กับ..เวลา..ที่..ตา..&..ปู่..มา..เจอ..กัน..มาก*
                 "แหม๋อย่าทำเสียงงั้นสิจ้ะหลานรัก *^* ปู่กับตาเสียพระทัยนะ" ดูทำ เอาเห้อะ ชินละ กับปฏิกิริยาปัญญาอ่อนของ 2 อะ =A= แต่ก็ทำเป็นอ้อนแค่เวลาแบบนี้เท่านั้นแหละ ถ้าถึงเวลาต้องทำงานหรือฝึกทีไร ต่อให้อ้อนยังไงก็ไม่ยอม -3-
                 "มีอะไรหรือฮะ คุณปู่และคุณตาที่รัก"ชั้นพูดเสียงประชดประชัน
                 "เย้... พวกเรามีของขวัญให้หลานด้วยแหละ" นั่น อะไรอีกละ
                 "จะมีอะไรก็ช่างมันก่อนเถอะครับ แต่ทำไมพวกปู่ถึงเรียกให้พวกเรามาอยู่ที่นี่ได้" โชถามคำถามที่ค้างอยู่ในใจชั้นมานานไปซะแล้ว
                 "โชจังรู้ได้ไงอะว่าเราเรียกมา *0*" เออ ใช่รู้ได้ไง
                 "ทำไมจะไม่รู้หละครับปู่ก็แอร์เค้าบอกว่า เสร็จงานแล้ว นี่ครับ" มันก็จริง
                 "เรื่องนั้นเป็นความลับระหว่าง 3 เราหนะ  หลานรัก" ไอ้ที่ตาว่า 3 เรานี่หมายถึง แอร์+ปู่+ตา ใช่มะ  
                 "นี่ ทั้ง 3 คนนั่งก่อนสิ เดี๋ยวก็ปวดแข้งปวดขากันพอดี "โอ้วววว เสียงสวรรค์ ขอบคุณมากนะคะยาย (อยู่ด้วยหรอ+ยม) (ก็อยู่ทั้งยายแล้วก็ย่าอะแหละแต่ 2 คนนี้ไม่ค่อยมีบทก็เลยไม่ได้บอก+มารุมิ) (โอ้สสส โอเค เข้าใจๆ+ยม) 
                 "นั่งไหนอะฮะยาย" ชั้นถามเพราะไม่รู้ว่าจะนั่งตรงไหนดี มันว่างทั้งช่วงลำเลยอะ มันจิงสินะ ที่เค้าว่ากันว่า ถ้าไม่รวยจิงเค้าไม่นั่งเฟิร์สคลาสกันอะ (ไม่รุ+ยม)
                 "ตรงไหนก็ได้จ๊ะ ตรงไหนก็ที่เราหมดแหละ " เอ๋ออออ เข้าใจละ ย่าพูดงี้เพราะ ปู่+ตา ฟาดหัวด้วย MONEY ไว้แล้วสินะ หึหึ ชั้นนี่มันโง่จริงเพิ่งจะมารู้ตัว ถึงจะเรียนเก่ง กีฬายอด กิจกรรมเยี่ยมยังไง แต่เวลาอยู่บ้านก็ยังเป็นเหมือนคนโง่อยู่ดีสินะ เข้าใจละ  
              แล้วระหว่างที่ชั้นกำลังเดินสำรวจดูว่าจะนั่งตรงไหนดีที่สุดอยู่นั้นก็ดันไปเห็นกล่อง...นั่นมันกล่องของขวัญนี่นาใหญ่เบ้อเลิ่มเลยแฮะ *0* ของใครหว่า อ้ะ...หรือว่าจะเป็นของเรา อู้ยยย ตื่นเต้นลองถามดูดีกว่า  
                 "ปู่...ตา...นี่มันกล่องของขวัญใครอะ"ชั้นตะโกนถามด้วยเสียงแข็ง ต้องทำหน้าตายไว้ก่อน หุหุ
                 "ก็ของมารุไง บอกแล้วนี่ว่ามีของขวัญจะให้ " อ้ายยยย ตาพูดงี้ใช่จริงๆด้วย  
                 "งั้นขอเ

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

อัพไวไวนะรออยูค่าาาาาาาาาาาาาาาาา
 

จากคุณ jeepjib/(jeepjib) อัพเดตเมื่อ 05/01/2555 15:56:19
ความคิดเห็นที่ 2
แต่งตอนต่อไปเร็วๆๆนะ ^^แล้วจะรออ่านต่อ ^^
จากคุณ Pokky12/(Pokky12) อัพเดตเมื่อ 24/12/2554 19:57:57
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 126 ท่าน