Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Bad Superstar★
PinKBerrYCheesecake
When my life is drop down (Intro)
2
22/11/2555 18:42:49
466
เนื้อเรื่อง

  

  บทนำ
 


ณ เวทีแคทวอล์ค...

                -แชะๆ-

เสียงช่างภาพ, นักข่าวปาปารัซซี่ กรูกันเข้ามาถ่ายรูปหญิงสาวในชุดชมพูฟูฟ่อง รวมทั้งเครื่องประดับร้อยล้านของเธอ สปอร์ทไลท์ที่ส่องลงมา บวกกับ แสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูป ทำให้เพชรบนชุดของเธอส่องแสงแวววับเตะตาพวกแฟนคลับ ที่มีทั้งผู้หญิง ผู้ชาย ชะนี อีแอบ ฯลฯ

                “บองชูร์ ~“ หญิงสาวส่งจูบให้พวกผู้ชายแถวหน้า เมื่อเดินถึงสุดปลายเวที เรียกเสียงฮือฮาให้กับเหล่าแฟนคลับมากมายหลายหน้าที่ยืนกระโดดโหวกเหวกชูป้ายไฟส่ายไปมา

                “ว้าวววว โรส  >[]< “

                “กรี๊ดดดด มายไอดอลลล ~ “

                “โรสสสจ๋า ~♥”

ใช่แล้วค่ะ ! ผู้หญิงคนนั้นก็คือฉันเอง ‘โรเซลล่า เลเบล’นักร้องสาวซุปเปอร์สตาร์ ที่ดังที่สุดในวงการบันเทิงค่าย Vociferous ของฝรั่งเศส ทุกๆปี จะมีการจัดงานประกวด ‘Miss Paris Universe’ ซึ่งก็น่าจะรู้ผลกันอยู่ เพราะทุกๆปี ชื่อของฉันไม่มีวันที่จะไม่ติดในอันดับที่ 1 และปีนี้ก็คงจะเป็นอีกเช่นเคย ^ ^

การเดินแคทวอล์คครั้งนี้เป็นครั้งที่ 132 ของฉันแล้ว เพราะตั้งแต่ตอนฉันยังแบเบาะ ก็ถูกเรียกตัวไปถ่ายโฆษณาผลิตภัณท์สำหรับเด็กทารกมากมาย ทั้งนมผมเอย แป้งหอมเอย น้ำยาสระผมเอย พอโตมาหน่อยประมาณ ป.3-ป.4 ก็ได้แสดงละครเป็นลูกของนางเอก ในภาพยนต์สุดแสนจะโด่งดัง แถมยังได้รับรางวัล 'นักแสดงเยาวชนดีเด่น' ด้วยล่ะ > < นอกจากนั้นพอเข้ามหาลัย ก็มีแมวมองมาขอตัวไปเป็น โมเดล แล้วก็ได้สัมผัสแคทวอล์คครั้งแรก จนมาถึงทุกวันนี้ก็นับครั้งไม่ถ้วนซะละ

เมื่อนางแบบทุกคนออกมาโชว์ตัว โพสท่า กวาดคะแนนจากแฟนคลับเรียบร้อยหมดแล้ว ก็พากันกลับหลังม่านไป รอผลประกาศ

                “เอาละครับ ท่านผู้ชมที่รักทุกท่าน ณ บัดนี้ ก็ถึงเวลาที่ทุกคนรอคอย !” พิธีกรออกมาจากข้างเวที “ผมจะประกาศ รางวัล ‘Miss Paris Universe’ แล้วนะครับบบบ”

                “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด” แฟนคลับทุกคนแหกปากเชียร์นางแบบในดวงใจของตัวเอง

                “อันดับรองชนะเลิศอันดับที่ 2 !‘เชอรี่ วอสตัน’ ครับ !!”
เชอรี่ วอสตัน...หรือที่ฉันเรียกว่า ‘สัตว์ประหลาดผู้ดี’ ทำไมถึงได้ฉายานี่นะหรอ ? ก็เพราะหล่อนไม่เคยญาติดีกับใครเลย แถมยังชอบหาเรื่องกับคนอื่น โดยเฉพาะฉัน

                “อันดับรองชนะเลิศอันดีที่ 1 ‘คริสติน่า โซเฟอร์’ ครับ”
ส่วนรายนี้ก็ถือว่าร้ายไม่เบา ถึงภายนอกจะดูใสซื่อบริสุทธิ์ แต่หารู้ไม่ว่า คริสติน่าคอยขัดขวางไม่ให้เหล่านางแบบที่นำหน้าเธอได้รับรางวัล ไม่ว่าจะวิธีใดก็ตาม !

                “อันดับชนะเลิศอันดับที่ 1 ‘โรเซลล่า เลเบล’ ครับผมมมมม !”

                "กรี๊ดดดดดดดด ♥" เมื่อพิธีกรเอ่ยชื่อฉัน เหล่าแฟนคลับกระเด้งออกจากที่นั่ง ลุกขึ้นแหกปากแสดงความดีใจกับฉัน

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ ทุกๆปี ไม่มีครั้งไหนเลย ที่ถ้วยรางวัลของฉันจะเปลี่ยนสีจากสีทองไปเป็นสีอื่น ^ ^

                “ขอบคุณค่ะ ^ ^ ๆ” นางแบบทุกคนต่างโบกมือ, ส่งจูบให้ผู้ชมด้านล่าง อย่างภูมิใจ แต่ในใจกำลังคิดด่าคนที่ชนะรางวัล อยู่ทั้งนั้น

เมื่องานประกวดสิ้นสุดลง ทุกคนก็พากันลงจากเวที ไปเปลี่ยนชุดเตรียมกลับบ้าน แต่ยกเว้นฉัน เพราะคืนนี้ฉันมีเดทสำคัญกับ ‘โอเวน ริสปานเดอร์’หนุ่มนักธุรกิจพันล้าน ที่โด่งดัง และร่ำรวย คิคิ ^ ^เหมาะสมกับฉันจริงๆเล้ยยยย ~

                “เชอะ !ปีนี้นังโรส ได้อีกแล้วหรอเนี่ย ฉันเหมาะกว่าตั้งเยอะ” เสียงของ ‘เชอรี่’ พูดขึ้นท่ามกลางห้องรวมตัว ที่เหล่านางแบบต่างลงมาเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวจะกลับบ้าน

                “นั่นสินะ สวยเท่าฉันรึเปล่านะ ดูดีๆ หน้าหยั่งกะเขียด” นางแบบคนนึงพูดเสริม จนคนอื่นๆต่างพากันหัวเราะ ชอบใจ โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าฉันยืนอยู่ข้างหลัง

                “เฮ้อ ! เบื่อจริ๊ง พวกขี้อิจฉา ไม่มีปัญญาเอง พอแพ้ก็พาล แต่ก็อย่างว่า คนมันเหนือกว่ายังไงมันก็เหนือกว่า ปล่อยให้หมามันมองเครื่องบินต่อไปเถอะ” ฉันกดเสียงพูดให้ได้ยินกันถ้วนหน้า เสียงหัวเราะเงียบลงโดยปริยาย สีหน้ายิ้มแย้มของพวกนางกลับกลายเป็นสลด หงอยกันเป็นแถว สมน้ำหน้า

                “แหม ที่พูดแบบเนี้ย ต้องการจะอวดใช่มั้ยล่ะ !”

                “อวด ? คนอย่างฉันจำเป็นต้องอวดด้วยหรอ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอโง่ ก็คงไม่มีวันรู้หรอกนะว่า เพชรกับกรวด มันเทียบกันไม่ได้ !” ฉันสะบัดหน้าหนี เดินหันหลังกลับ

                “โอหังนักนะ นังกะหรี่ !!”

สิ้นประโยคของ ยัยสัตว์ประหลาดผู้ดี ต่อมเดือดของฉันก็ทำงาน ฮึ่มมม !!! บังอาจนักนะ นี่เธอกล้าดียังไงกัน ต้องการจะทำสงครามใช่มั้ย !? แม่จัดให้ !!!

                -เพี๊ยะ-

ฉันถอดรองเท้าส้นตึกขึ้นมาฟาดลงบนหน้ายัยเชอรี่ อย่างจัง จนหล่อนล้มลงไปกองกับพื้น ฉันแสยะยิ้มให้เป็นการซ้ำเติมสีหน้าสุดบ้าคลั่งของเชอรี่

                “อีนังโรส !(เพี๊ยะ !)” เชอรี่ลุก พร้อมกับหยิบรองเท้าของตัวเองฟาดลงที่หน้าฉันกลับ

                “หน็อย !ยัยเชอรี่” ฉันผลักยัยสัตว์ประหลาดลง ขึ้นคร่อม บรรเลงฝามือตบๆๆๆ ด้วยแรงที่มี

                “อ๊ายยยยยย ปล่อยฉันนะยะ นังบ้า”

เหล่าบรรดานางแบบต่างมองอย่างอนาจ บางคนก็ห้าม บางคนก็เชียร์ บางคนก็หยิบมือถือขึ้นมาถ่าย

                “ตายแล้ววว !น้องโรสขา ทำอะไรอยู่นะค้า หยุดน้า  ” ‘แอนนา’ ผู้จัดการส่วนตัวของฉันวิ่งเข้ามาห้ามฉันเอาไว้

                “อย่ายุ่งน่า !(เพี๊ยะ)” ยัยเชอรี่พลั้งมือตบแอนนาไปด้วย

                “วั๊ยยย >m<” 

                “กรี๊ดดดดด !น้องเชอรี่ >[]< ” ผู้จัดการสองเพศของเชอรี่ โพล่งตามหลังแอนนามาห้ามเชอรี่ไว้อีกคน

                “แอนนา ! ช่วยพาฉันออกไปจากที่นี่ที เบื่อเต็มทนแล้ว กับอีพวกไม่มองเงาหัวตัวเอง ดีแต่อิจฉาตาร้อน ถ้าคนมันดีจริงล่ะก็ ทำไมถึงไม่แซงหน้าฉันให้ได้ละ เก่งนักนี่ ? เก่งนักเก่งหนา เก่งแต่ปากนี่สิไม่ว่า !” จบประโยค ยัยสัตว์ประหลาดผู้ดีก็จ๋อยไปเลย เจอฉันจัดเต็ม 

                "แล้วพวกที่มันชอบส่งเสริม ชอบยุแยงเนี่ย มันก็ไม่ต่างกันซักเท่าไหร่ เลว...เลวกันหมดทุกคน นินทาอยู่ได้ ฉันถามจริงเหอะ ผีที่ไหนมันเจาะปากพวกหล่อนหรอ ? ถึงได้พาดพิงคนอื่นอยู่ได้ตลอดเวลา" ฉันด่าพลางวาดนิ้วชี้หน้าแต่ละคนจนต้องพากันก้มหน้าหลบสายตาพิฆาตของฉัน

                "ไป แอนนา"

                “ค่ะ น้องโรสขา  =[]=” แอนนาเดินตามหลังฉันที่เดินหายไปอย่างหมดอารมณ์

เหตุการณ์อย่างนี้ไม่ใช่ครั้งแรก หรือครั้งเดียวหรอกนะ มันเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนมันเป็นเรื่องปกติไปแล้ว แต่อย่าได้แคร์ค่ะ !ฉันชนะอยู่แล้ว  ^ ^
 

 

 - - -

 
                “คุณน้องโรสขา แอนนาบอกแล้วใช่มั้ยคะ ว่าอย่าไปมีเรื่องกับพวกนั้น”

                “ก็ยัยนั่นเริ่มก่อนนิ”

                “=  = แต่ถ้าพวกนักข่าวรู้ล่ะก็ มันจะไม่เป็นผลดีต่อตัวคุณน้องเองนะคะ น้องโรสขา”

                “ถ้าพวกสื่อมวลชล รู้แล้วไง !? ฉันก็แค่เล่นละครเป็นนางเอกแสนดีผู้น่าสงสาร บ่อน้ำตาตื้น ไม่ใช่ความจริงนะคะ ดิฉันถูกใส่ร้าย ทุกคนแกล้งดิฉัน ~ แค่เนี้ย ก็แก้ข่าวได้แล้ว”

                “คะ.....ว่าแต่...น้องโรสลืมอะไรไปรึป่าวคะ ♥” แหม แอนนา เธอนี่ช่างรู้ใจนะยะ >w<

                “อุ้ย !จริงด้วย >///<  “ ฉันลุกพรวด วิ่งไปที่ห้องลองเสื้อ

                “แอนนา !!ช่วยเอาชุดเดรส Mannequins XIที่พึ่งซื้อวันคริสต์มาสปีที่แล้ว แล้วก็ผ้าพันคอหางกระรอก ที่สั่งซื้อจากจีนมาด้วย เอ้อ ! แล้วก็รองเท้าแก้ว Sorseque ด้วยนะ” ฉันสั่งขณะที่กำลังถอดชุด

                “ค่ะน้องโรสขา... =.,=” แอนนาถอนหายใจ ก่อนจะลงมือรื้อเสื้อผ้านับพัน หลากสีหลากสไตล์ในตู้เสื้อผ้าหลังมหึมา

                “เร็วๆ ซิ !” โฮ้ย ช้าจริง - - ฉันเปิดประตูออกมา

                “ค่าๆ มาแล้วค่า ~กรี๊ดดดด !”

                “หือ ?”

                “ตายแล้ว น้องโรสขา ทำไมออกมาแบบนี้ล่ะคะ เอาเสื้อมาคลุมก่อนสิ >[]< !” แอนนาวิ่งไปหยิบผ้าคลุมขนหนูมาคลุมให้ฉัน ทำไมหรอ ? ฉันอยู่กับเธอแค่สองคนนะ ไม่เห็นเป็นไรเลย

                “ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยนิ ในนี้มีแค่เราสองคนนะยะ”

                “ไม่ได้นะคะ น้องโรสขา ถ้าเกิดมีพวกแอบถ่าย มาซุ่มอยู่แถวนี้จะทำยังไงละค้า น้องโรสขา”

                “แหม...เข้าใจแล้วล่ะน่า”

                “ดีค่ะ แต่รีบหน่อยนะคะ เบี้ยวมิได้นะ ^ ^”

                “แน่นอน ฉันไม่พลาดอยู่แล้วล่ะ =_,=”
 

 

- - -

               
                “อืม...ฝีมือใช้ได้นี่ คอยดูนะนังโรส ฉันจะทำให้แกย่อยยับ !”

                “เป็นไงครับผีมือผม”

                “อะ นี่” หญิงสาวยื่นเงินจำนวนหนึ่งให้ชายคนนั้น

                “เอ๋ ? แต่นี่มันไม่ใช่ที่ตกลงกันไว้นี่”

                “ฮึ !ฉันยังมีงานให้แกทำอีกตั้งเยอะ”

                “ครับ...”
 

 

- - -

                -บรึ้นนน-

รถพอร์ช คาเรร่าสีบลอนด์เงิน ขับตรงไปยังภัตตาคารหลังงาม ตั้งตระหง่าน อยู่ข้างๆริมชายหาด

ฉันลงจากรถ พร้อมกันกับถอดแว่น Gucci แล้วออกคำสั่งกับบอดี้การ์ดที่ต้องทำหน้าที่คอยดูความปลอดภัย และต้องไม่ให้มีสิ่งใดไปรบกวนหรือขัดขวางเดทของฉันแม้แต่นิดเดียว

                “พวกแกรออยู่ข้างนอกเนี่ยแหละ ภายในร้านต้องมีแค่ฉันกับโอเวน แค่ 2 คนเท่านั้น !”

                “ครับ !” บอดี้การ์ดทั้งหมดโค้งให้ผู้เป็นนายอย่างเคารพ

                “แล้วก็บอกพวกแฟนๆด้วยละว่า รอให้ฉันเดทเสร็จก่อนแล้วฉันจะออกมาให้สัมภาษณ์ ไปละ”

                “ครับ !”

ฉันเดินขึ้นบันไดของร้านอาหาร จนถึงขั้นบนสุด ที่มีประตูกระจกส่องให้เห็นถึงข้างใน เห็นบรรยากาศในร้านแล้ว ใจชักจะตุ้มๆต่อมๆ >w<

                -กริ๊ง-      เสียงเปิดประตูกระทบกับกระดิ่งที่แขวนอยู่บนผนัง

ยามที่ก้าวแรกของฉันเหยียบลงไปในพื้นร้าน ขาก็เริ่มสั่นไม่เป็นท่า ใจก็เต้นไม่เป็นจังหวะ จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไง ในเมื่อทั้งร้านมีโต๊ะเดียว ที่มีคนกับอาหารที่มีฝาสแตนเลสครอบอยู่ โอเวนสุดที่รักของฉัน นั่งส่งยิ้มมาให้จนท่าเดินจะไม่เป็นคนอยู่แล้วววว >[]<

                “ยินดีต้อนรับครับ” บ๋อยคนนึงที่ยืนอยู่ข้างโต๊ะ หยิบไฟแช็คขึ้นมาจุดเชิงเทียนที่กั้นอยู่ระหว่างโต๊ะ ข้างๆก็มีกุหลาบสีแดงสดในแจกันแก้ว บ๋อยอีกคนดันเก้าอี้ให้ฉันนั่ง ตามด้วยเทไวน์องุ่นลงในแก้วไวน์ข้างๆจาน
 
                “ขอบคุณค่ะ” แหม...บริการดีพิเศษนะเนี้ยยยยย > < !

                “เรามาเริ่มเดทสุดพิเศษนี่ กันเลยดีกว่า” โอเวน ยกแก้วไวน์ขึ้น คล้ายจะประกาศว่าเรากำลังจะเปิดงานฉลองรางวัลชนะเลิศ ‘Miss Paris Universe’ ของฉัน =///=v

                “คะ > <”

                “เรื่องงาน ‘Miss Paris’ ได้ที่ 1 อีกแล้วนะครับ ที่รัก ยินดีด้วย”

                “ขอบคุณค่ะ แล้วคุณล่ะคะ เรื่องโครงงานใหม่ของบริษัทคุณเป็นยังไงบ้าง @$#!&฿*^%#”

เราคุยกันได้ซักพัก จนลืมไปเลยว่าฉันยังไม่ได้จับช้อนกับส้อมตักอาหารเข้าปากเลยซักคำ

                “โรสยังไม่ได้ทานอะไรเลยนิครับ”

                “อ๋อ...ไม่เป็นไรคะ ฉันยังไม่หิวเลย ^O^”

                “ไม่ได้หรอกครับ ทานซักหน่อยเถอะนะครับ คนดี” อร๊ายยยยย =///= มีการเป็นห่วงดั้วอ้ะ !

                “ก็ได้คะ แล้วคุณไม่ทานหรอ ?”

                “ผมอิ่มแล้วล่ะครับ เดี๋ยวทานเสร็จ ผมมีเรื่องสำคัญจะคุย” เรื่องสำคัญ !!ระ...หรือว่า จะขอแต่งงาน !ตายแล้วววว ฉันยังไม่ได้เตรียมใจมาเลยนะ ทำไงดีทำไงดี >///< ว้ายยยยย เขินอ้ะ

                “คะ ^ ^” ฉันไม่รอช้า ลงมือกินอาหารตรงหน้า ในขณะ ที่โอเวนไม่ได้กินอะไรเลย แม้แต่นิด ได้แต่จ้องมาที่ฉันอย่างไม่ละสายตา หวา ~ ทำไมจ้องขนาดนั้นล่ะ เขินจนไม่มีแรงจะเคี้ยวอาหารในปากแล้วนะ !>///< คืนนี้เป็นคืนที่วิเศษสุดๆไปเลยล่ะ ♥ ยิ่งมีเสียงเพลง Classic ที่มีนักดนตรีมาเล่นให้ฟังบนเวที ของมุมร้าน ยิ่งเพิ่มบรรยากาศให้โรแมนติกเข้าไปอีก ตรงหน้าต่างก็จะมองทะลุออกไปเห็นพระจันทร์เต็มดวง ที่มีดวงดาวแพรว พราว ระยิบ ระยับ รอบๆ แถมเชิงเทียนที่ส่องกระทบกับแจกันแก้ว ทำให้แสงสะท้อนไปรอบๆโต๊ะ ต๊ายยยยย ! อะไรจะหวานแหววขนาดนี้ >[]< ♥

                ฉันกินอาหารจนเกลี้ยง แล้วยกน้ำเปล่าดื่มไปครึ่งแก้ว รอฟังเรื่องสำคัญอะไรนั่นไม่ไหวแล้ววววว >m<

                “ฮ้า ~อิ่มแล้วคะ”

                “งั้นเรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า” บ๋อยคนนึงหยิบรูปถ่าย 4-5 รูปขึ้นมาวางไว้ตรงหน้าฉัน

                “อะไรหรอคะ ?” เขาไม่ตอบ ได้แต่มองไปที่รูป ฉันพลิกรูปดู เพื่อตัดความสงสัย

                รูปที่เห็นก็คือ รูปของฉันในร่างเปลือยเปล่า กับ แอนนาที่กำลังวิ่งเอาผ้าคลุมมาให้ฉัน แต่รู้สึกว่าแอนนาจะวิ่งช้าเกินไป ทำให้เรือนร่างของฉัน ตกเป็นของมือช่างภาพ ที่แอบซุ่มอยู่ข้างนอกหน้าต่าง หน้าระเบียงห้องแต่งตัว รูปพวกนั้นเหมือนเป็นมีดเล่มใหญ่แทงเข้ากลางหน้าอกข้างซ้าย ท่าทางของโอเวน ที่เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ทำให้ฉันแทบกระอักจนพูดไม่ออก

                "คุณมีอะไรจะอธิบายมั้ย ?"

                “เอ่อ...คือ” มือมันสั่นจนทำให้รูปพวกนั้น หล่นลงบนโต๊ะ

                “แล้วนี่มันอะไร ทำไมคุณถึงปล่อยให้มันเกิดขึ้นได้”

บ๋อยหยิบหนังสือพิมพ์ กับ นิตยสาร หลายฉบับที่พึ่งวางแผงเมื่อตอนกลางวัน ขึ้นมาวางทับรูปที่ถูกปล่อยออกจากมือของฉัน

                “ไม่จริง...ไม่”

หัวข้อข่าวที่เขียนไว้ว่า ‘หลุด !‘โรเซลล่า เลเบล’ ในห้องแต่งตัว หลังเวทีงานประกวด ‘Miss Paris Universe’’ กับรูปภาพฉันในนิตยสารหน้า 1 ในหัวข้อคล้ายๆกัน ฉันรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก ก่อนที่โอเวนจะพูดประโยคหนึ่งขึ้นมาเบาๆ

                “เราเลิกกันเถอะ”

                “โอเวนคะ...ฉันอธิบายได้นะคะ คือว่า...”

                “ไม่ ! ผมเป็นนักธุรกิจที่ต้องรักษาชื่อเสียง นี่ก็หลายครั้งแล้วที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ แต่ครั้งก่อนก็ไม่รุนแรงถึงกับมีภาพประกอบยืนยันชัดเจนเกินจะแก้ข่าวได้ ผมรักคุณนะ แต่ถ้ามีคนรักที่ทำให้ชื่อเสียงผมตกต่ำ เราก็สมควรจะเลิกกัน” โอเวนลุกออกจากร้านไป ฉันนั่งตาค้าง อึ้งสุดขีดกับเรื่องไม่คาดฝัน ขณะที่บ๋อยเก็บจาน,เก็บแก้ว เก็บทุกอย่าง เก็บวิญญาณของฉันไปด้วย

                “ไม่นะ โอเวน !” ฉันตะโกนสุดเสียง พร้อมกับน้ำตาที่ไหลพรั่งพรูออกมา แต่เหมือนเสียงของฉันจะส่งไปไม่ถึงชายที่เคยขึ้นชื่อว่าเป็น ‘คนรัก’

                “ฮือๆ....” ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว ทั้งชื่อเสียง คนรัก ทุกอย่าง...เหลือเพียงแต่น้ำตาที่หยดติ๋งๆลงบนจาน...



When my life is drop down…
 
  

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
สนุกมาก *v*
เกลียดโอเวน
บังอาจมาทำร้ายจิตใจโรส
สนุกมากกกกกค่า แต่งต่อเร็วๆนะ
จากคุณ ElizabethAnna/() อัพเดตเมื่อ 24/12/2554 09:47:14
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 215 ท่าน