Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
รักส้มหล่นของยัยไม่ธรรมดา
สงบ
อลัมพบทของยัยไม่ธรรมดา
1
20/12/2554 18:21:43
379
เนื้อเรื่อง
ถึงฉันจะไม่สวยเท่านางฟ้า ไม่ได้รวยเหมือน Warren แต่สิ่งที่ดีไม่แพ้ใครของฉันก็คือ จิตใจ
อย่างที่เขาเคยบอกกันว่ารู้หน้าไม่รู้ใจ และสิ่งที่เห็นก็มักจะไม่ใช่สิ่งที่เป็นเสมอไป รวมถึงฉันด้วย
 
ทำไมชีวิตฉันถึงต้องเจออุปสรรคมากมายนานัปการ ทั้งที่เป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆแท้ๆ
 
มาเล่าถึงประวัติของฉันดีกว่า
 
ฉัน ชื่อ สุทธิกานต์  รัตนดิเรกษ์กุล  ชื่อ เล่นไอ มาจากอักษรตัว I อายุ 20 ปี  ผิวขาวหน้าตาน่ารักน่าหยิก หุ่นยังกะนางแบบ(ชมตัวเองแล้วเขิน) เป็นลูกสาวคนเดียวของตระกูล ตอนนี้ฉันจบปริญญาตรีและโทแล้วจากมหาลัยHARVARDและกำลังจะต่อเอก (ฉันเป็ดเด็กฉลาด แต่แกล้งโง่เพราะฉันอยากเป็นแค่เด็กธรรมดาเหมือนคนอื่นเค้า ตั้งแต่เล็กจนโตฉันถูกปฎิบัตแตกต่างจากเด็กคนอื่นเสมอมา )ฉันเป็นเด็กรักสงบแต่จริงๆชีวิตไม่เคยสงบมีแต่เรื่องอยู่ตลอดเวลา อาจจะมีบ้างที่ชอบเรียกร้องความสนใจ อิอิ แต่ก็น่ารักนะ
 
ครอบครัวของฉันเป็นครอบครัวที่ค่อนข้างมีฐานะถึงขนาดเป็นเศรษฐีเลยทีเดี่ยว ชีวิตของฉันสุขสบายมาเสมออยากได้อะไรก็ได้ ไม่เคยมีใครขัดใจทุกคนจะคอยตามใจเสมอจนทำให้ฉันเป็นเด็กเอาแต่ใจ ไม่ค่อยเชื่อฟังใคร ขี้เกียจ ทำอะไรไม่เป็นซักอย่าง แต่ไม่ใช่ว่าฉันจะเป็นเด็กไม่ดีหรอกนะฉันก็แค่ชอบเรียกร้องความสนใจอยากให้คนอื่นมาสนใจ
 
คนทุกคนก็ต้องมีปมในใจกันทั้งนั้นรวมถึงฉัน ซึ่งเป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดาที่ต้องการได้รับความอบอุ่นเท่านั้นถึงใครจะมองว่าฉันมีทุกอย่างและอิจฉาฉันเสมอแต่ฉันกลับรู้สึกอิจฉาคนพวกนั้นมากกว่า
 
            ใครๆก็บอกว่าเงินคือพระเจ้าแต่สำหรับฉันมันไม่ใช่ มันเป็นแค่เครื่องมือตอบสนองความต้องการของมนุษย์ก็เท่านั้น พ่อกับแม่ของฉันก็รวมอยู่ในนี้ที่คิดว่าเงินคือพระเจ้าทำได้ทุกสิ่งจนลืมนึกถึงลูกของตัวเอง
 
ฉันเป็นลูกสาวคนเดียวของรอบครัว ไม่มีพี่น้องมีแต่ญาติที่คอยชิงดีชิงเด่นสวมหน้ากากใส่กันและคอยปลอกลอกสมบัตรของครอบครัวเรา ตั้งแต่เล็กจนโตฉันก็อยู่กับสภาพนี้มาโดยตลอดและก็คงต้องทนต่อไปถ้ามันไม่เกิดเรื่องราวที่ไม่คาดฝันนี้ขึ้นก่อน…
 
“คุณหนูค่ะ รีบตื่นเร็วค่ะ คุณท่านทั้งสองรออยู่นะค่ะ”  
 
นี่คือเสียงเรียกของนมใหญ่ซึ่งเป็นแม่นมที่เลี้ยงดูฉันมาตั้งแต่เกิด ฉันรู้สึกสนิทกับนมใหญ่มากกว่าแม้แท้ๆของตัวเองด้วยซ้ำ พูดแล้วก็เศร้า TT_TT
“…”  ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก …  
 
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก คุณหนูค่ะตื่นหรือยังถ้าคุณหนูไม่เปิด เดี่ยวนมจะเปิดเข้าไปแล้วนะค่ะ”
 
แอ้ดดดดดด…..
 
สิ่งที่พบข้างในห้องตอนนี้คือความว้างเปล่าเตียงก็ยังเรียบเหมือนไม่มีใครใช้ ห้องน้ำก็ไม่มีคนอยู่
มันทำให้นมรู้สึกใจไม่ดีเพราะคุณหนูของเธอไม่เคยตื่นเช้าขนาดนี้  มันทำให้นมใหญ่คิดถึงคำพูดของคุณหนูเมิ่อวาน


            (ถ้าไอไม่อยู่นมใหญ่ช่วยดูแลพ่อกับแม่ไอให้ด้วยนะค่ะและนมใหญ่ก็ต้องดูแลตัวเองด้วยนะ ไออยากให้รู้ไว้ว่าไอรักนมใหญ่เหมือนญาติของไออีกคนเลยนะค่ะ) นี่คือความรู้สึกจริงๆจากใจของฉันแต่ไม่อาจจะบอกอะไรให้มากกว่านี้ได้
 
            (คุณหนูพูดอะไรค่ะนมใหญ่ไม่เข้าใจ อย่าพูดให้คนแก่ตกใจสิค่ะคุณหนู) นมใหญ่ทำท่าตกใจกับคำพูดของคุณหนูที่เธอแสนรัก
 
( 555 ไอล้อเล่น ดูหน้านมใหญ่สิตลกจังเลย) ฉันเก็บซ้อนความรู้สึกไว้ในใจและทำเหมือนมันจะไม่เกิดอะไรขึ้น
แต่สุดท้ายมันก็เกิดขึ้น ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะหนีออกจากบ้าน (โตเป็นกระบือแต่ก็ยังคิดเหมือนเด็กๆ ฮ่า ฮ่า) แต่ก็ไม่รู้ว่าจะหนีได้นานสักแค่ไหน ฉันได้ทิ้งจดหมายไว้ฉบับนึง เพื่อเป็นการตอกย้ำวาฉันหนีจริงๆนะไม่ได้ขี้จุหรือเรียกร้องความสนใจ ฉันขอเวลาซักระยะนึง เพื่อมีชีวิตแบบที่ไม่เคยเป็นบ้าง ถึงบ้านฉันจะรวยมหาศาลและมีฉันเป็นเพียงทายาทเพียงคนเดียวก็เถอะฉันไม่เคยสนใจอยากจะสืบทอดธุรกิจของครอบครัว เบื่อสังคมจอมปลอม เบื่อคนใส่หน้ากากใสกันเบื่อทุกๆอยางที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ และนี่แหละมันจะคือการเริ่มต้นใหม่ชีวิตของฉัน 555
 
 
…เป็นเด็กมีปัญหาต้องทำใจ
 
มีเงินแต่ไม่มีความสุข
 
ถ้าในบ้านไม่มีความสุขเราก็ต้อง
 
ออกไปหาความสุขข้างนอก…
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 329 ท่าน