Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
เทหมดใจรักนายมาเฟีย
Praew Zaa
Chapter 1 การเริ่มต้น
1
16/12/2554 19:32:50
987
เนื้อเรื่อง

                                                        Chapter1 การเริ่มต้น

 
คุณเชื่อเรื่องพรหมลิขิตไหมคะ ตลอดอายุ 17 ปีมาเนี้ย ฉันยังไม่เห็นจะเจอเลย
ไอพรหมลิขิตที่ว่าเนี้ยมันคืออารายย  จนมาวันนี้ แบบนี้หรือป่าวที่เขาเรียกว่าพมหมลิขิต…
 
‘เร็วหน่อยซิไอข้าวแกจะทำไหมรายงานน่ะ’ ฉันหันไปบ่นไอข้าวเพื่อนสนิทเพียงคนเดียว (ก็คนมันเพื่อนน้อย)  ที่มั่วแต่อืดอาดยืดยาดเดินอ้อยอิ่งอยู่นั่นแหละยะ
‘ฉันก็รีบถึงที่สุดแล้วนะไอไวน์ T^T’ ยัยข้าวตอบขณะวิ่งตามฉันมาจนทันจนได้
‘แกก็รู้นี่ว่ารายงานส่งบ่ายนี้ ร้านคอมแถวนี้หายากจะตาย ’ ฉับบ่นกับยัยข้าว สายตาก็สอดส่องหาร้านคอม
 ‘ไปแกร้านนี้แหละ O za net’ ร้านนี้ดูหรูแบบแปลกๆ กระจกทึบ เหมือนมีแรงดึงดูด (สงสัยพลังลึกลับ) ฉันกำลังจะลากไอข้าวก้าวเข้าไปในร้าน แต่ยัยนี่กลับไม่ขยับซะงั้น
‘เอ้ยย แกเป็นไรฟะ ไปเร็วดิ ’
‘ฉันว่าไปร้านอื่นเถอะไอไวน์นะ ฉันข้อร้อง พลีสส @[email protected]
‘อะไรของแก ทำไมฟะ ร้านนี้มีผีช่องแอร์หรือไงห๊ะ’
‘ยิ่งกว่าผีช่องแอร์อีก T^T’
ฉันไม่สนใจไอข้าวที่มัวแต่ยืนบ่นๆ  ฉันตัดสินใจผลักประตูเข้าไป
 ไม่มีอะไรนี่หว่า -__- ก้อเป็นร้านเกมส์ร้านอินเตอร์เนตธรรมดาๆ ไอข้าวนี่ท่าจะประสาท -_-
แต่เดวก่อน ทำไมประชากรชาวเนตร้านนี้ถึงหน้าตาดีระดับดาราเกาหลีอ่า เครื่อง 4 ก้อหล่อลากไส้ เครื่อง 5 ก้อหล่อกระชากตับ เครื่อง 8 ก็คิมฮยอนจุงชัดๆ แล้วเครือง 9
หล่อมากกก ถึงมากที่สุด ไม่ได้โอเวอร์นะ (เชื่อไหม) นายคนนี้อย่างกับหลุดออกมาจากนิตยสารแฟชั่นเกาหลี หล่อใสไตล์ถูกใจเจ๊มากก  @[email protected]
เอ้ยยย มาทำรายงานนี่หว่า มัวแต่บ้าผู้ชายได้ไง (เพิ่งเรียกสติกลับคืนมาได้ไอไวน์)
ฉันกำลังจะนั่งลงที่เครื่องที่ว่างอยู่แต่นายเบอร์ 9 กลับมาดึงเก้าอี้ออกไปซะยังงั้น
‘นี่เธอ ตรงนี้ฉันจองแล้ว’ไอเบอร์ 9 หน้าหล่อบอกฉันด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
ก็ได้ยะ -_-  ถือว่าหล่อนะ  ฉัน อภัยให้ ฉันเลยขยับไปอีกเครื่องข้างๆแทน
‘ตรงนี้ฉันก็จองแล้วยัยโง่’ นายเบอร์ 9 อีกและ
อ๊ายยย โง่เรอะ! ฉันไม่รู้นิฟะ มาว่าฉันโง่ได้ไง
‘นี่แล้วไม่ทราบตรงไหนที่ฉันจะนั่งได้ ร้านนายหรือไงห๊ะ’
‘ไม่ว่าตรงไหนก็นั่งไม่ได้ ฉันจองหมดแล้ว ออกไปซะยัยเตี้ย!’ไอหล่อเบอร์ 9 ไล่ฉัน
ชักมีน้ำโหแล้วนะเฟ้ยย ไอคำว่าเตี้ยนี่ ฉีกๆๆ! เต็มหน้าฉันเลย ว่าอะไรฉันฉันพอทนนะ ว่าเตี้ยนี่แม่สู้ขาดใจ!
‘ไอโรคจิต นายจองไว้ให้ผีบรรพษุรุษนายมานั่งรึไง ถึงได้จองไปทั่วนะห๊ะ!’
‘นี่เธอว่าไงนะยัยเตี้ย!!’
‘อะไร! นี่เธออะไร ฉันไม่ได้ชื่อเตี้ย ฉันชื่อไวน์รู้ไว้ซะ ไอโรคจิตเบอร์ 9!’ฉันได้ทีรีบสวนกลับเป็นชุด ดูท่าหมอนั่นจะโกรธจัด หน้าหล่อๆนั่นเริ่มเหมือนมีสีเลือดขึ้นหน้า
ก๊ากๆ แค่นี้โกรธเหรอยะตัวเอง
‘นี่! ยัยบ้า เธอกล้าดียังไงมาว่าฉัน!!’ หมอนั่นตะคอกใส่หน้าฉันฉันกำลังจะอ้าปากเถียงกลับ นายเบอร์ 8 คิมฮยอนจุง ก็เดินเข้ามร่วมวงสนามรบระหว่างฉันกับไอหล่อนี่
‘มีอะไรกันน่ะเบียร์?’
อ้อไอเบอร์ 9 นี่ชื่อเบียร์ ชื่ออะไรสิ้นคิดจริง สงสัยจะเมาชื่อตัวเองนะยะ
‘แล้วนี่เธอเป็นใครเหรอ แฟนนายหรือไงไอเบียร์ น่ารักนี่หว่า^??’ นายเบอร์ 8 พูดพร้อมส่งยิ้มหวานบาดจิตมาทางฉัน
‘ยัยนี่เป็นคนบ้าหลุดออกมาจากป่า นายเอายัยนี่ไปทิ้งลงถังขยะที ฉันเหม็นหน้าเต็มทน!’
อ๊ายย ไอเบียร์ขึ้นฟอง นายกล้าว่าฉันบ้าเรอะ!
‘นายสิบ้าไอคนโรคจิต!’
‘นี่!!’
‘ฮ่าๆๆ ^ ’ ระหว่างที่ฉันกับไอเบียร์โรคจิตทะเลาะกันอยู่ นายเบอร์ 8 ก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาซะงั้นอ่ะ
‘ไอคินแกหัวเราะอะไรวะ!’
เออ นั่นดินายหัวเราะหาอะไรน่ะ
 
‘ไอเบียร์ฉันคิดอะไรดีๆออกแล้ว^’
 
 
สถานการณ์เหมือนจะตึงเครียด ถ้านายเบอร์ 8 ไม่เข้ามาซะก่อน
‘อะไรของแกวะ คิน’
‘ฉันว่าฉันรู้จักผู้หญิงคนนี้’
‘นายไปรู้จักยัยขี้เหร่ สติไม่ดีนี่ตอนไหน -_-’
โอ้ สาบานนะว่าปากนายน่ะ ยัยขี้เหร่สติไม่ดีเรอะ!!
‘ฉันมันใจว่าฉันรู้จักเธอแน่น่า^’
‘นี่ไอที่ว่ารู้จักๆๆฉันนะ ไหนช่วยบอกมาทีซินายหล่อเบอร์ 8’ชักโมโหแล้วนะเฟ้ยย!
‘555+ เธอเรียกฉันว่าไงนะ นายหล่อเบอร์ 8 หรออ 555’
และนายนี่ก้อหัวเราะเหมือนคนเสียสติจนฉันแบบสงสัยว่า ไอคนบ้าที่หลุดมาจากป่าน่ะ ไม่ใช่ฉันแต่เป็นเพื่อนนายต่างหากไอเบียร์ขึ้นฟอง -_-
‘ก่อนอื่นฉันต้องบอกก่อนว่าฉันชื่อคิน ไม่ใช่นายหล่อเบอร์ 8 นะ แล้วนี่เพื่อนฉัน ชื่อเบียร์’
‘ก่อนอื่นฉันก็ต้องบอกเหมือนกันว่าฉันชื่อ ไวน์ ไม่ใช่ยัยขี้เหร่ และที่สำคัญฉันไม่ได้บ้านะเว้ย’
‘ฮ่าๆ รุ้น่าว่าเธอไม่ได้บ้าน่ะ เธอเป็นน้องสาวของพี่ฮันใช่หรือเปล่า^’
‘นายรู้จักพี่ชายฉันด้วยหรอ O_O’
‘^_^ ใช่สิ พี่ชายเธอเป็นเพื่อนพวกฉันเอง แล้วนี่เธอมาทำอะไรละ รายงานหรอ’ นายหน้าหล่อคินถามอย่างอารมณ์ดี
‘เฮ!คิน นายจะพูดดีกับยัยนี้ทำไมละ น้องของไอฮันแล้วทำไมฟะ ฉันยังเกลียดไอบ้านั่นไม่หาย’
ไม่ต้องสงสัย นายเบียร์พูดแทรกขึ้นมาแบบหงุดหงิดสุดๆแถมยังมาว่าพี่ฉันบ้าอีกก (ถึงแม้พี่ชายฉันมันจะบ้าจริงๆก็เถอะ-_-) เอ้ยยย ได้ไง มาว่าพี่ฉันได้ไง ด้วยสปิริจน้องสาวผู้แสนดีย่อมต้องออกโรงปกป้องพี่ชายสิ
‘นายสิบ้า มาว่าพี่ฉันทำไมยะ!’
‘เหอะ ยัยบ้า อย่ามาทำปากเก่ง เธอไม่รู้อะไรหุบปากไปซะ !!’
ฮึ่มมมมม !!!
--*
--*
ฉันกับหมอนี่ส่งสายตาอาฆาตกันอย่างไม่ลดละ
‘เอ่ออ คือว่า…. วะ ไวน์ ฉะ ฉันว่ากลับกันเถอะนะ ถึงเวลาเรียนแล้วรายงานไว้ส่งวันอื่นเถอะ’
‘ข้าว แกยังอยู่เรอะ ฉันนึกว่าแกหนีกลับไปแล้วซะอีก ’
‘นะไวน์นะ กลับเถอะ T^T’
‘แก แกไม่ได้ยินหรือไงไอหมอนี่มันกล่าวหาพี่ชายผู้แสนดีของฉันนะ(ดีไปหมด(แล้ว)น่ะคะคุณผู้อ่าน -_-)’
ก็คนมันอยากมีเรื่องนี่หว่า จะยอมได้ไงละ ไอคนไร้มรรยาท ไร้ความเป็นสุภาพบุรุษสิ้นดี
‘น่ะ…น่า แกยอมๆพวกพี่เค้าไปถะ..เถอะ นะ T^T ระ..เราไปกันเถอะ’
พูดซะเสียงสั่นเชียว นี่เธอจะกลัวอะไรพวกนี่นักหนากันยะ ยอมได้ไง!!
ไม่ทันที่ฉันอ้าปากจะพูดต่อ ไอข้าวก็รวบรวมกำลังอันมหาศาล(ซึ่งปกติไม่มีนะ)
ลากฉันอย่างว่องไวกว่าติดเทอร์โบออกจากร้านอินเทอร์เนตนั่นด้วยสปีดเกินร้อยยี่สิบ
 
 
 ฉันกับไอข้าวก็แยกกันกลับบ้านหลังจากออกจากร้านเนตนรกนั่น ไม่ต้องไปเรียนต่อแล้ว ถ้าไม่มีรายงานไปส่ง  อ. มารุจ ตุ๊ดแตก (นามสกุลสมมุติน่ะ) เอาตายแน่ๆเลย
 
ทันที่ที่ถึงบ้าน…
‘อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก !!’ ขอกรี๊ดดระบายอารมณ์หน่อยคะ อารมณ์เสียจริงๆ
‘แกบ้าไปแล้วหรอไอไวน์’ เสียงกึ่งหลับกึ่งหงุดหงิดดังขึ้นจากโซฟา
‘พี่กลับมาตอนไหนน่ะ โรงเรียนยังไม่เลิกนี่’
‘หนักหัวแกหรือไงละ-_-’
เป็นอันหมดข้อสงสัยจะถามต่อคะ ใครน่ะหรอคะ บุคคลที่กล้าตอบแบบสุนัขไม่รับประทานแบบนี้ใส่ท่านไวน์ ก้อไอโหดฮันไงคะ พี่ชายสุดโหดหน้าหล่อ (หรือป่าว)
ก็เห็นสาวติดตรึม ตามมกรี๊ดถึงบ้าน
‘นี่พี่ถามอะไรได้ไหม?’
‘ไม่ได้!!’มันตอบอย่างชัดถ่อยชัดคำ
อะไรยะยังไม่ได้ถามเลยนะเฟ้ยย ไม่รุ ไม่ได้ก็จะถามเฟ้ยย
‘พี่เป็นเพื่อนกับ เอ่ออ ไอหมอนั่นหรอ นายเบียร์อะไรน่ะ’
‘เออ พวกมันเป็นรุ่นน้องที่น่ารักน่ะนะ’
นะ น่ารัก O_O นี่ฉันหูฝาดหรือเปล่าพี่ฉันชมผู้ชายว่าน่ารักน่ะนะ เป็นไปไม่ได้ โอวว แล้ว เอ่อ จากประสบการณ์การเป็นน้องสาวหมอนี่มา 17 ปีน่ะนะ เมื่อกี้ตอนที่ตอบฉัน เสียงหมอนั่นเย็นๆ เหี้ยมๆพิกลแฮะ
‘โดยเฉพาะนายเบียร์ใช่หรือเปล่าที่น่ารักมากกกกกน่ะ’ ฉันลากเสียงแบบประชดประชัดเป็นพิเศษ
‘ แกอย่าจุ้นมากได้ไหม นี่มันเรื่องของผู้ชาย ถ้าไม่อยากตายอย่างทรมานเป็นอับดับสองก็อยู่ห่างๆพวกนั่น’
‘ทำไมต้องตายอย่างทรมานเป็นอันดับสองละ’
‘เป็นตายอย่างทรมานเป็นอับดับหนึ่ง คือการที่แกรบกวนเวลานอนตอนนี้ของฉันยังไงละ’
‘O_O’ เอ่ออ ไปต่อไม่ถูกเลยแฮะพี่ฉันจะหงุดหงิดมากถ้าใครมารบกวนเวลานอนน่ะ
 ‘ขอถามอีกอย่างสิ แล้….
‘ฉันบอกแล้วไงว่าอย่ารบกวน แกอยากตายหรอ หุบปากได้แล้วฉันจะนอน อย่าหาว่าไม่เตือนนะ’
เสียงเย็นๆอันเฉียบขาด
เป็นอันว่าจบข่าวคะ ฉันไม่กล้าปริปากถามอะไรอีกเลยหลังจากนั้น
ฉันเป็นคนที่ไม่เคยจะย่อมใครอยู่แล้ว แต่ขอพูดตรงๆ พี่ฉันมันอัมหิตมาก หล่อแบบสยองๆน่ะ ขอบอกว่าฉันกลัวหมอนี่ยิ่งกว่าแม่ซะอีกอ่ะ
ไม่เห็นจะได้เรื่องอะไรเลยถามหมอนี่  รู้แค่ว่าพวกนั่นกับพี่ฉันรู้จักกัน แล้วไงต่ออ่ะ..
โอ๊ยย อยากรู้ๆๆเฟ้ยย จะหาข้อมูลจากไหนละ  อ๊ะ นึกออกแล้วว ไอข้าวไงละ เมื่อบ่ายยัยนี่ทำท่าอย่างกับเห็นผีตอนเจอพวกหมอนั่น  กลัวจนตัวสั่น   หึหึ ฉันรู้แล้วละว่าจะหาข้อมูลจากไหน หุหุ
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
สนุกอ่ะ :)
จากคุณ somojee/(somojee) อัพเดตเมื่อ 05/01/2555 06:55:32
ความคิดเห็นที่ 2
ขอบคุณทุกโหวตและคอมเม้นคะ T^T ซึ้งงงๆมากเลย หุหุ
จากคุณ sasygirl_phal/(sasygirl_phal) อัพเดตเมื่อ 30/12/2554 16:03:53
ความคิดเห็นที่ 3
สนุกค้ะๆ อัพไวเลย ชอบๆ XD
จากคุณ Piyathida18/(Piyathida18) อัพเดตเมื่อ 28/12/2554 20:32:11
ความคิดเห็นที่ 4
สนุกดีนะ
จากคุณ Violinjung/(Violinjung) อัพเดตเมื่อ 17/12/2554 18:07:45
ความคิดเห็นที่ 5
สนุกดีจ้า น่าติดตามมากๆ อัพต่อไวๆนะ ^^
จากคุณ minipaper/(chocodyminty) อัพเดตเมื่อ 17/12/2554 16:06:24
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 104 ท่าน