Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
secret Miracle เมืองแห่งความ(ไม่)ลับจับรักยัยแม่มดฝึกหัด 1
Cytherea
ความจริงทำลายความเท็จ
21
10/12/2554 07:35:28
448
เนื้อเรื่อง
21
ความเท็จทำลายความจริง
            สคูเปอร์!!!
            ไม่น่าเชื่อเลยว่าคนอย่างสคูเปอร์ จะเป็นคนอย่างนี้ เป็นคนที่คาดไม่ถึงจริงๆ!
            “ผมขอแนะนำตัวอีกครั้งนะครับ สวัสดีครับ ผมสคูเปอร์ สคูเปอร์ วิลเลี่ยม ยินดีที่ได้รู้จักครับ” สคูปเปอร์พูดพร้อมกับยื่นมือมาเพื่อหวังจะทักทาย แต่ฉันกลับปัดมือของเขาอย่างสุดแรง
            “ฉันไม่อยากรู้จักคนอย่างแก......” ฉันพูดกลับด้วยเสียงสั่นๆ ฉันพยายามที่จะไม่ให้เสียงมันสั่นแล้ว แต่มันก็หยุดไม่ได้จริงๆ
            “นี่วีนัส.......กะ....แก!!!!” จู่ๆ ฉันก็ได้ยินเสียงๆหนึ่ง ดังขึ้น เจ้าของเสียงคือการ์เฟียที่ตอนนี้มีสีหน้าโกรธอย่างเห็นได้ชัด
            “อย่าเพิ่งโมโหก่อนจะได้ไหม ฉันจะบอกว่า เริ่มการแข่งขันกันได้แล้วน่ะ”
            “!!”การ์เฟียมีสีหน้าตกใจ
            “เดี๋ยวก่อนสิ เจนเทินโดนยาพิษอย่างนี้ มันจะไม่ขี้โกงเกินไปหน่อยเหรอ”เสียงหนึ่งดังขึ้นจากทางด้านหลัง เมื่อหันไปมองก็พบกับหนุ่มๆทั้งเจ็ดและการ์ฟิวเดินมาพร้อมกับอาวุธครบมือ
            “หึ! ยาพิษเหรอ มันเป็นยาพิษปลอมต่างหากเล่า” สคูเปอร์
            “......ยาพิษปลอม” เจนเทินพูดขึ้นอย่างแผ่วเบา เหงื่อเริ่มไหลออกมาเป็นจำนวนมาก สีหน้าดูซีดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หายใจเข้าออกแรงมาก อาการของเขาเหมือนจะไม่ไหวแล้ว อย่างนี้จะเป็นยาพิษปลอมได้ยังไงกัน!
            “ใช่แล้ว ยาพิษนี้น่ะ เป็นแค่ยาที่ทำให้เส้นประสาทตื่นตัวมากกว่าปกติ ทำให้หัวใจเต้นรัวจนเกินที่มนุษย์ธรรมดาจะทำได้ แต่มันก็เป็นแค่ระยะเวลาอันสั้นเท่านั้น อีกไม่นานก็จะกลับมาเป็นปกติ”
            “ฮ่าๆๆๆ ถือซะว่าเป็นการอำกันเล่นละกันนะ ฮ่าๆๆๆๆ” ชายร่างเล็กที่ถือมีดอยู่พูดขึ้นพร้อมกับยิ้มอย่างเยาะเย้ย
            ฉันรู้สึกโล่งใจขึ้นมาโดยทันที ถ้ายาพิษนี้เป็นยาพาปลอมจริงๆ ก็คงไม่มีอะไรที่จะต้องเป้นห่วงอีกแล้วละนะ
            “แต่ว่า.....” จู่ๆสคูเปอร์ก็พูดขึ้นมา ทำเอาฉันหันไปให้ความสนใจเขาอีกครั้ง สคูเปอร์ยิ้มที่มุมปากอย่างมีเลศนัย ยิ้มนั้นทำเอาคนมองอย่างฉันรู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย
            “แต่ว่าอะไร?”
            “ยาพิษนี้.....คนที่ดื่มมันเข้าไป ถ้าออกแรงมากๆ จะทำให้คนที่ดื่มมันมีอาการช็อค เสียสติ และถึงขั้นเสียชีวิตได้”
            “!!!!”
            “เพราะฉะนั้น พยายามเข้านะครับ คุณผู้หญิง.....”
 
            “เพื่อไม่ให้เป็นการขี้โกงเกินไปหน่อย ฉันจะมีผู้คุมและค่อยดูแลความประพฤติของผู้เล่นเกมส์นี้ นั้นก็คือ.....ปูริปุริ”
            ตอนนี้พวกเรากำลังยืนอยู่กลางป่า และสคูเปอร์กำลังอธิบายรายละเอียดของเกมส์นี้       ปูริปุริ? คือตัวอะไร ฉันไม่เคยรู้จักมาก่อนเลย
            “เดี๋ยวอีกไม่นานปูริปุริก็คงจะมาถึงที่นี่แล้วล่ะ.....”
            “ปูรี้ปุรี้~” ไม่ทันทีสคูเปอร์จะพูดจบก็มีเสียงแหลมใสดังมาจากข้างบน เมื่อหันไปมองก็พบกับ......แมว? หรือ หนู? =_=????
                “โอ๊ะ!พูดถึงก็มาพอดีเลย” สายตาของทุกคนจับจ้องไปยัง แมวก็ไม่ใช่ หนูก็ไม่เชิง มันเป็นตัวกลมๆเล็กๆ มีหูใบใหญ่สีชมพู ขนสีขาวฟูฟ่องน่ารักมากๆ หางยาวมากๆตากลมโตแป๋ว ตกลงว่า.......มันเป็นตัวอะไร =_=???
            “ว้าววว! ปูริปุริตัวจริงเหรอเนี่ย น่ารักจังเลย~ ^^”การ์เฟียพูดขึ้น ตาของเธอเป็นประกายขึ้นทันตา
            “พี่ไม่ชอบมันลงได้ยังไงเนี่ย =_=” การ์เฟียพูด
            “ปูรี้ปูรี้~” เมื่อปูริปุริลงมาถึงพื้น ตัวของมันส่องแสงสว่างขึ้นจนฉันต้องรีบเอามือขึ้นมาปิดตา โอ๊ย! แสบตาชะมัด ภายในแสงสว่างนั้นปรากฏให้เห็นเงาที่ค่อยๆยืดตัวออกจนสูงเกือบเท่าๆกับฉัน ดูจากส่วนเว้าส่วนโค้งของเงา ทำให้ฉันมั่นใจว่าเจ้าของเงานั้นเป็นผู้หญิง ผมของเธองอกยาวขึ้นจนเผยให้เห็นผมที่ยาวสลวยลงมาถึงเอวและเพียงไม่นานก็มีบางสิ่งบางอย่างเล็กๆงอกออกมาจากหัวทั้งของข้างของเธอ
            สักพักแสงที่ส่องสว่างเริ่มหายไปพร้อมกับปรากฏตัวของผู้หญิงน่าตาน่ารักคนหนึ่ง ผมของเขามีสีชมพูอ่อน มีหูทั้งสองข้างงอกออกมา แต่งตัวอย่างกับหลุดมาจากโลกการ์ตูน เครื่องประดับทุกอย่างที่เธอสวมใส่อยู่นั้นเต็มไปด้วยสีชมพูและสีขาว แต่ดวงตาของเธอกลับเป็นสีน้ำเงินอ่อน
            แล้วปูริปุริหายไปไหนล่ะ!!
            “สวัสดีทุกๆคนค่ะ ปูริปูริ~” เธอพูดด้วยเสียงที่สดใสร่าเริง แต่ฉันก็ต้องสะดุดเพราะมีคำว่า ‘ปูริปุริ’ ลงท้าย ทำให้ฉันรู้ขึ้นมาทันทีว่าปูริปุริได้กลายร่างเป็นมนุษย์แล้ว
            “ไหนๆก็มากันแล้ว เริ่มกันสักทีเถอะ ฉันเริ่มจะเบื่อแล้วนะ ห้าวววว~” ร่างสูงที่ดูยังไงก็เหมือนกับนอนไม่พอพูดขึ้นอย่างหัวเสีย
            “ค่ะๆๆๆ งั้นฉันจะขอแจกอุปกรณ์ไปให้กับทุกคนเลยนะคะ ปูริปูริ~” พูดจบปูริปุริก็เริ่มหยิบสิ่งๆหนึ่งออกมาจากกระเป๋ากระโปรงของเธอ มันคือนกหวีดสีชมพูทั่วไป เธอบรรจงเป่ามันโดยเร็ว
            “ปี๊ดดด!!!!!!” เมื่อเธอเป่าจบ ก็มีบางสิ่งบางอย่างตกลงมาจากฟ้าเป็นจำนวนมาก มันเป็นม้วนกระดาษที่ถูกมัดด้วยเชือกฟางสีซีด เมื่อมันตกลงมาฉันรีบรับมันโดยเร็ว เมื่อเปิดออกมันเป็นแผนที่อะไรสักอย่าง มันมีทั้งสัญลักษณ์แปลกๆมายมาก มีสัญลักษณ์ของไพ่แต่ละใบด้วย ทั้งดอกจิก ข้าวหลามตัด คิง ควีน และมีหัวมังกร หัวคนที่มีผมแปลกๆ คนที่มีปีกบ้างล่ะ รูปธนูบ้าง แล้วที่สำคัญแผนที่นี้มันจะเปลี่ยนรูปร่างทุกๆห้านาทีด้วยล่ะ!!!!
            “นี่คือแผนที่ของป่านี้ค่ะ ปูริปูริ~ มันจะเปลี่ยนเองทุกห้านาที และระเบิดที่อยู่ในแผนที่นี้จะเริ่มทำงานเมื่อเราเริ่มการแข่งขันคะ ปูริปูริ~”
            “งั้นก็หมายความว่า......”
            “ใช่แล้วคะ เราต้องหาสิ่งของอย่างหนึ่งก่อนที่แผนที่นี้จะทำการระเบิดตัวเองค่ะ ปูริปูริ~”
            “!!!” ว่าไงนะ! ถ้างั้นแสดงว่า ฉันมีโอกาสตายตั้งแต่ยังไม่เริ่มอย่างนั้นเรอะ!! T^T
            “และสิ่งที่เราจะต้องตามหานั้นก็คือ......” เมื่อปูริปุริพูดจบแผนที่ก็มีแสงสว่างแสงเล็กผุดขึ้น แสงสว่างที่ว่ามันเริ่มเคลื่อนที่ไปเรื่อยๆจนกระทั้งไปหยุดอยู่ตรงที่.......
            ไพ่ดอกจิก!!!
            “เราต้องหาตัวไพ่ดอกจิกให้เจอภายในเวลาหนึ่งชั่วโมงค่ะ ปูริปุริ~” ปูริปุริเริ่มอธิบายต่อ
            “ซึ่งเราจะแบ่งเป็นสองทีมซึ่งแบ่งเป็นทีมเกรลกับทีมวิลเลี่ยมนะคะ และในแต่ละทีมจะถูกแบ่งออกเป็นสามทีม หนึ่งทีมมีสามคน อีกสองทีมมีสี่คนคะ ปูริปูริ~”
            “...”
            “จากนั้นกรุณากินยาคนละหนึ่งเม็ดด้วยค่ะ ปูริปูริ~”
            จากนั้นปูริปูริก็ยื่นยาให้คนละหนึ่งเม็ด มันเป็นแค็ปซูน ทุกคนมีสีหน้าประหม่าเล็กน้อย ก่อนที่จะเริ่มกินเข้าไป และฉันก็เริ่มกินเข้าไปเช่นเดียวกัน
            ตึก! ตึก!
            “อะ....อุ๊บ!” เพียงกินยาเม็ดนั้นได้ไม่นานหัวใจก้เต้นเร็วอย่างไม่เป็นจังหวะ จากนั้นก็รู้สึกคลื่นไส้ทันที นะ....นี่มันยาอะไรเนี่ย!
            ทุกคนก็มีอาการเหมือนๆกันหมด เหงื่อเริ่มแตกพลั่ก บางคนเอามือจับที่คอและมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก
            “ไม่ต้องตกใจไปนะคะ ปูริปูริ~ นั้นแสดงว่าร่างกายของเรามีการตอบสนองว่าร่างกายนั้นรับยาได้อย่างดีคะ ปูริปูริ~”
            “มันคือยาอะไรของเธอกัน!!!!!”
            “มันก็คือยา.....”
            “หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!!!!”
            จู่ๆฉันก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้น ทุกคนหันไปมองเจ้าของเสียงเป็นตาเดียว ความเจ็บปวดจากการที่ได้รับยานั้น ทำให้ดวงตาของฉันเริ่มพร่ามัว แต่ก็พอจะรู้ได้ว่าเป็นผู้หญิงที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน
            “หยุดเถอะ อย่าให้ความเท็จมาทำลายความจริงของพวกเราเลย......”
            หลังจากนั้นสติของฉันก็วูบดับลง......
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 225 ท่าน