Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Popula's Heart ปริศนา(ลับ)ค้นหาหัวใจยัยตัวดี
sweetie mimi
บทนำ
2
14/02/2555 21:10:12
417
เนื้อเรื่อง
 
คนๆนั้น... เขาอยู่ไหนกันนะ...
 
 
บทนำ
กริ๊ง!!!~กริ๊ง!!!~
“อื้อ~” เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นขณะที่ฉันกำลังนอนอย่างมีความสุขอยู่บนเตียง ฉันเอื้อมมือไปจับเจ้านาฬิกาปลุก เจ้าปัญหานั่น และ...
ฟิ้วววว~
เพล้ง!!!  เคร้ง!!!
เสียงกระจกแตกดังขึ้น  และตามด้วยเสียงของบางสิ่งที่ตกลงกระทบกับพื้นจากความสูงพอสมควร... และพบว่าเสียงที่สร้างความน่ารำคาญเมื่อครู่หายไป หลังจากที่ฉันเขวี้ยงเจ้านาฬิกาปลุกหน้าเบื่อนั่นออกนอกหน้าต่างไปเป็นที่เรียบร้อย... ตึก!ตึก!ตึก!
เสียงฝีเท้าเหมือนกำลังมีคนวิ่งขึ้นบันไดด้วยตามรีบร้อนดังขึ้น หลังจากฉันเพิ่งได้นอนอย่างสงบไปไม่ถึงนาที สงสัยฉันคงไปทำกรรมกับใครไว้ในชาติที่แล้วแน่ ชาตินี้เจ้ากรรมนายเวรถึงตามมารังแกฉันแม้กระทั่ง...เวลานอน!
ปึง!!!
เสียงประตูเปิดออก พร้อมกับเสียงแหลมๆของหญิงสาววัยยี่สิบกว่าๆดังขึ้น เสียงของเธอแหลมจนแสบแก้วหูจนฉันไม่สามารถข่มตานอนหลับต่อไปได้
“เกิดอะไรขึ้นกันคะ!คุณหนูลิต้าของพี่จัสมินเป็นอะไรหรือป่าวคะ!” พี่จัสมิน(อันที่จริงพี่แกไม่ได้ชื่อจัสมินหรอกนะ แต่ชื่อมะลิต่างหาก พี่แกบอกให้ฉันเรียกว่าจัสมินดีกว่า เพราะอะไรฉันก็ไม่อาจทราบเหมือนกัน)ตะโกนถามฉันที่นอนอยู่ด้วยความรีบร้อน เพราะกลัวว่าฉันจะเป็นอันตราย ก็คงจะเพราะพี่จัสมินได้ยินเสียงกระจกหน้าต่างแตกเมื่อกี้นี้แน่ๆ เลยคิดว่าจะมีคนมาทำร้ายฉัน
“งืมๆไม่เป็นไรหรอกค่ะ อ้อ แล้วพี่จัสมินคะ ช่วยอะไรลิตหน่อยได้ไหมคะ”
“อะไรหรอคะ?”พี่จัสมินถามด้วยความสงสัย
“พี่ช่วยตามช่างมาซ่อมกระจกหน้าต่างให้ลิตด้วยนะคะ”
“ค่ะๆ”
“ค่ะ งั้นลิตนอนต่อนะคะ”
“ค่ะ...”
“งืมๆ......”
“คุณหนูลิต้าคะ!”
“คะ?”
“เห็นคุณหนูบอกพี่ว่า...วันนี้โรงเรียนเปิดเทอมวันแรกไม่ใช่หรอคะ!”
“อืมมมม...( _  _ )zZZ”
“คุณหนูคะ!! สายแล้วนะคะ”
“หือ!!คะ?ว่าอะไรนะคะ?”
“วันนี้เปิดเทอมวันแรกแล้วค่ะคุณหนู ตื่นเร็ว!”
“หา!!!”
“เร็วเข้าค่ะ!เดี๋ยวพี่ไปเตรียมอาหารเช้าแบบเร่งด่วนให้!”
“อ๊ายยยยยยยย ไม่ทันแล้วๆ ฮื่อๆๆๆ ” แงๆๆๆๆๆฉันไม่อยากไปสายนะ ทำไมไม่มีใครปลุกฉันเลย ไม่มีใครรู้เลยหรือไงว่าวันนี้ฉันมีเรียน(โทษคนอื่นซะแล้ว...)เอ๊ะ!!มีสิคนที่รู้ว่าฉันมีเรียนน่ะ เลโต้!!!~ไอ้พี่ชายบ้า ไม่คิดจะปลุกกันเลยหรือไง หน๋อย~
ตึกๆๆๆๆ
ฉันรีบวิ่งเข้าห้องน้ำและจัดการธุระของตัวเองให้เสร็จภายในเวลาไม่นาน ฉันรีบลงไปข้างล่าง ห้องนอนของฉันอยู่ชั้นสองของบ้าน ฉันจึงต้องวิ่งลงบันไดไปที่ห้องครัว และระหว่างที่วิ่งฉันก็เห็นกระเป๋านักเรียนของคนๆหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะ
เอ๊ะ!เลโต้ยังไม่ไปโรงเรียนหรอ เกิดอะไรขึ้น ถ้าตื่นสาย ป่านนี้พี่จัสมินก็คงต้องไปลุกแล้วสิ หรือว่าจะไม่สบาย
“พี่คะ ทำไมพี่เลโต้ ไม่ลงมาเตรียมตัวไปโรงเรียนอีก”
“อ๋อ พี่เค้าไม่สบายน่ะค่ะ วันนี้คงไม่ไปโรงเรียน คุณลิต้ารีบๆดีกว่าค่ะ”
“ค่ะ”
ตึกๆๆๆ
ปึง!!
ฉันวิ่งขึ้นรถแล้วรีบปิดมันด้วยความเร็ว และรีบบอกให้ลุงจวนคนขับรถออกรถอย่างรวดเร็ว แถมยังสั่งให้ลุงแกเยียบสุดชีวิตอีกด้วย อิอิ
อ่า...มาแนะนำตัวระหว่างรอรถขับไปโรงเรียนดีกว่า ฉันชื่อลิต้า เรียกสั่นๆว่าลิต อาจจะเหมือนผู้ชายไปบ้างแต่ฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอก มันเรียกง่ายดี ^^   ฉันอยู่ไฮสกูลปีสองแล้ว โรงเรียนแพลทตินัม รอยัล ไฮสกูลโรงเรียนที่ถ้าไม่เจ๋งจริงเข้าไม่ได้ เคอะๆ^^หลายคนบอกว่าฉันเป็นคนมือหนัก ปากหนัก แถมยังมีนิสัยห่าวๆในบางครั้ง แต่ก็ใช่ว่าฉันจะร้ายไปซะทั้งหมดนะ อย่างน้อยหน้าตาฉันก็น่ารักละกัน (ชมตัวเองเลยนะ) ฉันมีพี่ชายฝาแฝดหนึ่งคน ชื่อเลโต้ หมอนั่น เป็นคนที่กวนประสาทไปซะทุกเรื่อง หรืออาจจะเรียกว่ากวนเบื้องล่างเลยก็ว่าได้ แต่ถึงยังไงหมอนั่นก็เป็นพี่ชายที่ดีใช่ย่อยเลยล่ะ
ตอนนี้ฉันไม่ได้อาศัยอยู่กับพ่อแม่ที่คฤหาสน์อันสุขสบายหรอก เพราะพวกท่านต้องไปทำงานที่ต่างประเทศเป็นประจำ ฉันและพี่เลย ต้องอยู่ด้วยกันสองคน  และฉันกับพี่ชายฝาแฝดเริ่มเบื่อที่จะต้องอยู่ในบ้านกว้างๆมีคนรับใช้เต็มไปหมด แต่ไม่มีอะไรให้ทำพี่เลโต้เลยขออนุญาตพ่อกับแม่ออกมาอยู่ข้างนอกเอง โดยอ้างว่าใกล้โรงเรียน เวลาไปเรียนจะได้ไปกลับสะดวก(ก็ว่าไปนั่น) ฉันเลยขอออกมาด้วยเพราะเหตุผลเดียวกัน...เบื่อ!พ่อกับแม่เลยให้พี่จัสมินกับลุงจวนมาคอยดูแลพวกเรา
พอออกมาอยู่ข้างนอกก็รู้สึกดีเหมือนกัน เพื่อนบางคนที่เคยกระแนะกระหนฉันว่า’ลูกคุณหนูทำอะไรไปเป็น’ก็เริ่มหายไป แล้วก็ทำให้ฉันได้ไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนได้มากขึ้น เพราะไม่ต้องคอยรีบกลับบ้าน เนื่องจากบ้านอยู่ใกล้โรงเรียนแล้ว^^   ชีวิตฉันก็มีสีสันขึ้นเยอะเลยล่ะ
เอี๊ยด!ตึก!
ลุงจวนรีบเบรกรถอย่างเร็ว และบอกกับฉันว่ามาถึงรงเรียนแล้ว ฉันจึงรีบคว้ากระเป๋านักเรียนแล้วออกจากรถ วิ่งตรงไปยังประตูโรงเรียนอย่างรวดเร็วพร้อมกับมองนาฬิกาข้อมือ บอกเวลาเจ็ดโมงห้าสิบห้านาที
ฮู้ววว~ เกือบสายตั้งแต่วันแรกแล้วไหมล่ะ เฮ้อ~
“พี่ลิต้าคะ สวัสดีค่ะ^^”เด็กผู้หญิงรุ่นน้องหน้าตาน่ารักทักทายฉันด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เธอคงจำฉันได้น่ะ เพราะฉันเคยเป็นดาวโรงเรียนมาก่อน เมื่อปีที่แล้ว คิคิ คงไม่คิดล่ะสิว่าสาวสวยอย่างฉันจะได้เป็นถึงดาวโรงเรียน ^^ แถมฉันยัง
ป๊อปปูล่าสุดๆเลยล่ะ เพราะว่าเป็นดาวของโรงเรียนระดับไฮโซแล้วเลยป๊อปไปถึงโรงเรียนที่อยู่ใกล้เคียงเลยที่เดียว แหมๆๆก็คนมันสวยอ่ะนะ
“อ่อ ค่ะ สวัสดีเช่นกันจ้ะ^^”ยิ้มงามๆแด่น้องคนสวย
“เฮ้ๆ ลิต้าๆ” เอ๊ะ!ใครเรียกฉันน่ะ อ๋อ ยัยตัวเล็กเนี่ยเอง ยัยนีน่านี่ไปโตขึ้นเลยนะเธอสูงแค่ร้อยห้าสิบเสองเอง เมื่อเทียบกับกับฉันซึ่งไม่สูงมาก เธอก็กลายเป็นตุ๊กตาน่ากอดตัวหนึ่งนี่เอง ข้างๆเธอก็มียัยไวน์ พวกเธอคือเพื่อนสนิททั้งสองของฉันนี่เอง^^
“อ่าว ไงๆมาแล้วๆ”ฉันวิ่งไปหาเพื่อนๆที่น่ารัก
“ทำไมมาช้าจัง ตื่นสายหรอ” ยัยไวน์ถาม แต่ดันเดาถูกซะงั้น
“อืม ( _ _ )”
“วันแรกเรี่ยนะ ลิต้า!” ยัยนีน่าว่าเสียงดัง
“ก็ใช่น่ะสิ คิดว่าฉันอยากมาสายนักหรือไง ชิ!งอนแล้ว!”
“เธอนี่น้า~ไปกันเถอะ!”
“ไป!!!!”
 
คาบโฮมรูม
ขณะนี้ฉันกำลังนั่งอยู่ในห้องเรียน เพื่อรออาจารย์ที่ปรึกษาเข้าสอน แต่ดัน...
ตึงๆๆ ปัง!!!
โครม!ๆๆๆ
พลั๊กๆๆ
เฮ้อ~ไอ้พวกเพื่อนนักเรียนชายในห้องดันเล่นไล่จับกันแถมยังพากันปีนขึ้นโต๊ะเรียน กระโดดข้ามไปข้ามมา วิ่งไปวิ่งมา จนตอนนี้โต๊ะภายในห้องล้มถล่มทลายลงกองอยู่กับพื้น ส่วนพวกผู้หญิงก็เอาแต่จับกลุ่มนั่งซุบซิบนินทา บ้างก็เม้าท์ไปต่างๆนานาเสียงภายในห้องเรียนตอนนี้ ดังราวกับมีคอนเสิร์ตของวงโทมาโท มาเล่นอย่างไงอย่างงั้น - -* นี่น่ะหรือคือลูกหลานไฮโซ แต่ก็นะ ปกติฉันก็เป็นแบบพวกนี้แหละ แต่วันนี้ฉันง่วงนิดหน่อยไม่มีอารมณ์...
“นี่ลิต้า!”ฉันหันไปหาต้นเสียงด้วยหน้าเจือนๆนายบิไฮน์มองฉันด้วยใบหน้าเหมือนรู้ว่าฉันรู้สึกยังไง
“หืม” ฉันตอบ
บิไฮน์เพิ่งย้ายมาเรียนที่นี่เมื่อปีที่แล้วเอง แต่เขาเป็นหน้าตาดี น่ารักมากเลยล่ะ หน้าหวานสุดๆ (ฉันยังเคยสงสัยเลยว่า นอนเขานอนเคยมีมดขึ้นหน้าเขาบ้างหรือป่าว(?)แต่ถ้ามีจริงๆ เจ้ามดตัวนั้นมันช่างน่าอิจฉามากเลยทีเดียว)  เป็นสุภาพบุรุษสุดๆ เค้าคอยดูแลฉันมาตลอด บางครั้งฉันยังเคยเขินเพราะเขาเลย แต่บางทีฉันก็แอบเห็นเขา ก้มหน้าแล้วทำหน้าเหมือนกับกังวลอะไรซักอย่าง พอฉันถามก็บอกว่าไม่มีอะไร  เขาทำให้ฉันเป็นห่วงอยู่บ่อยครั้ง
“เธอเป็นอะไรมากหรือป่าว”เขาทำสีหน้าเป็นห่วง
อ๊ายยยยย~ อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ มันน่ารักเกินปายยยยย~
“ป่าวๆ มีอะไรหรอ (o_o)??”
“อ่อ...เมื่อกี้ฉันเห็น อาจารย์เดินมาแล้วล่ะ ก็เลยมาบอกเธอ^^”
“อ่อ จ้ะ ขอบใจนะ^^”
“ครับ^^”
(-///-)~
เขานี่ชอบโปรยเสน่ห์ไปทั่วจริงๆ ฉันอยากให้เขาเป็นเดือนโรงเรียนคู่กับฉันจริงๆเลย เอ่อ...ฉันไม่ได้ชอบเขานะ แค่พูดตามหลักความเป็นจริงน่ะ
“เอ้าๆ เข้าที่กันได้แล้ว พวกเธอนี่มัน!เฮ้อ!แน่ใจนะว่านี่นักเรียนห้องเอน่ะ!รู้ไหมเสียงพวกเธอดังจากตึกห้าไปตึกหนึ่งนู้น!เอ้าๆ จัดโต๊ะเรียนดีๆ” อาจารย์เข้ามาในห้องก็เริ่มวีน แน่ล่ะ ไม่วีนก็ให้มันรู้ไป!
“ครับ/ค่ะ อาจารย์”
ตึกๆๆๆ ตักๆๆๆ
ทุกคนช่วยกันจัดเก้าอี้ให้เข้าที่เข้าทาง พอให้สามารถทำการเรียนการสอนได้ - -*
“เอาล่ะ วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรก และคาบนี้ก็เป็นคาบแรกของปีการศึกษา ตอนนี้พวกเธอก็อยู่ไฮสกูลปีสองกันแล้ว อายุก็เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งปี ทำตัวให้มันโตตามอายุด้วยล่ะ พกเธอไม่ใช่เด็กๆกันแล้ว”
“ทำไมอาจารย์ต้องพูดถึงเรื่องอายุด้วย ครูจะตรอกย้ำตัวเองทำไม” นายนี้มีนามว่าเบทเทอร์ จอมกวน(เกรียน)ประจำห้อง ไม่นึกว่ามันจะกวน...ได้แม้กระทั่งอาจารย์แต่หมอนี่ดีกับผู้หญิงสวยๆนะ เรียกว่าหน้าหม้อก็ว่าได้
“ใช่ครับๆๆๆ”พวกผู้ชายในห้องพากันเห็นด้วย - -*พวกนี้มัน!สงสารอาจารย์จริงๆ
“พวกเธอ!”โอ้วววว ขึ้นซะแล้ว แค่นี้มันยังน้อยไปสำหรับเด็กห้องเอนะคะอาจารย์ อดทนเอาไว้ๆ เพราะอาจารย์จะต้องเจออีกเยอะ อาจะถึงครั้นสติแตกเลยทีเดียว
“ครับอาจารย์^^”ทำหน้าเหยเกย...= =
“หน๋อย~ ช่างเถอะ มาแนะนะตัวกันก่อน ครูชื่อวันเดือนปี หรือเรียกว่า...”พวกตัวก่อกวนพูดขัด
“วันเดือนปี!!!ชื่อครูเท่มากเลยอ่ะครับคิคิ”ยังไม่เลิกๆ
“เฮ้อ~ หรือครูเอเมรี่นะ”เอิ่มมม ฉันว่าชื่อนั้นครูเค้าตั้งเองแน่ๆ มันช่างไม่เข้ากับชื่อจริงเอาซะเลย = =
 !!( o_o)!!<<<(-_-  )(-_-  )(-_-  )(-_-  )!???
ทุกคนต่างมองไปที่อาจารย์อย่างไม่เชื่อว่า ไอ้ชื่อวันเดือนปีของครูจะมีชื่อเล่นที่มันตรงข้ามได้ขนาดนี้ ฮ่าๆๆ
“เอ่อ...อ่า วันนี้เรามีเพื่อนใหม่มาแนะนำด้วย เชิญเลยจ้ะ”อาจารย์เรียกเด็กใหม่ให้เข้ามาในห้องเลยยืนที่หน้ากระดาน และในเสี้ยววินาทีที่เด็กใหม่เข้ามา ทุกคนต่าง...
( O_O )!!!
อึ้ง!!!ค่ะ ท่านผู้ชมมมมม!~
นักเรียนใหม่ของเราเป็นผู้ชายยยยยย ไม่ใช่ผู้ชายธรรมดา ผมสีน้ำตาลเข้ม ใบหน้าที่หวานแถมหล่อสุดยอด นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนชวนให้หลงไหลอผิวขาวใสราวกับน้ำนม “แนะนำตัวเลยจ้ะ” อาจารย์บอก
“เอ่อ...สวัสดีครับ^^ ผมชื่อบีฟอร์นะครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ^^”นายหน้าหวานส่งยิ้มให้พวกเพื่อนๆในห้องอย่างเป็นมิตร เล่นเอาสาวๆในห้องพากันสลบไสลไปเป็นแถบๆ เหอะ!หล่อตรงไหนพี่ฉันหล่อกว่าเยอะ!
“ไปนั่งตรงนั้นสิบีฟอร์”อาจารย์บอก
“ครับอาจารย์”
และที่นั่งที่เขาหมายถึงกัน คือ.... ที่นั่งข้างๆฉัน!!!
“สวัสดีครับ ผมบีฟอร์”
“ฉันรู้แล้ว”
“เอ่อ แล้วคุณชื่ออะไรครับ”เขาทำหน้าสงสัย
“ลิต้า”
“ชื่อน่ารักจัง... ยินดีที่ได้รู้จักนะลิต้า^^”
“อืม เช่นกัน -///-”
หลังจากนั้นเราก็เรียนกันตามปกติ...
 
ตอนนี้ได้เวลาเลิกเรียนแล้ว นักเรียนทุกคนก็เริ่มทยอยกลับบ้านกัน มีบางส่วนที่อยู่เล่นกีฬา และช่วยงานอาจารย์ ส่วนฉัน...เมื่อตอนคาบเก้าฉันดันซุ่มซ่ามทำน้ำหวานหกใส่อาจารย์ เลยถูกลงโทษให้ทำความสะอาดห้องดนตรีหนึ่ง และตอนนี้ก็เสร็จแล้ว ดีนะ ที่มียัยเพื่อนรักทั้งสองคนมาช่วยทำ ไม่งั้นฉันได้กลับสองทุ่มแน่ๆ เพราะฉันทำความสะอาดไม่เป็น T^Tฮื่อๆๆ ซึ้งในน้ำใจของเพื่อนจริงๆ
ฉันเดินไปยังโต๊ะเรียนของตัวเอง เอ๊ะ!นั้นอะไรน่ะ ของขวัญใครมาลืมไว้บนโต๊ะฉันเนี่ย!
“อะไรหรอ ลิต้า”ยัยไวน์ถามเพราะเห็นฉันถือกล่องของขวัญอยู่
“ไม่รู้สิ ใครลืมไว้ก็ไม่รู้”
“ไหนดูซิ!”ยัยนีน่าแย้งกล่องของขวัญไปสำรวจ
“เป็นไง...”
“มันเป็นของแกแหละ ลิต้า นี่ไง’Dear Lita”ยัยนี่น่าอ่านการ์ดที่ติดอยู่ให้ฟัง
“ของฉันหรอแล้วใครให้ล่ะ?เอ๊ะ!มีการ์ดอยู่ด้วยล่ะ”ฉันหยิบการ์ดสีชมพูขึ้นมาแล้วเปิดมันอ่าน นั้นเขียนไว้ว่า.... เอ่อออ...มันมาแค่สามพยางค์เองอ่ะ...
“...”
“...”
“มีอะไร หรือป่าวลิต้า?”ยัยไวน์ถามเพราะเห็นฉันเงียบ
“ป่าวหรอกๆ ฉันแค่สงสัยน่ะว่าใครกันที่ส่งมา... ไม่ลงชื่อด้วย?”ฉันพลิกกระดาษไปมาเพื่อพาชื่อคนส่งจดหมายฉบับนี้ แต่ก็ไม่มี... มีแค่อักษรย่อเขียนไว้ว่า B.
“แล้วมันเขียนว่าอะไรหรอ o.o??”
“I LOVE YOU” ฉันอ่านให้ฟัง
“นี่ลิตๆ ฉันอยากรู้อ่ะว่าของขวัญนั่นคืออะไร...”ไวน์พูดอย่างสนใจ
“อืมๆๆ” ฉันรีบแกะกล่องของขวัญตามที่ไวน์ขอร้อง
ว้าววววว...!สวยช่างสวยจริงๆ มันคือสร้อยทองคำขาว ที่อยู่ในกล่อง มีจี้ลูกหัวใจประดับด้วยเพชรสวยงาม เพชร!!!~มันคือเพชรจริงๆ ฉันดูเป็น ฉันชอบมันจริงๆนะ ><ถึงฉันจะมีเงินมาแค่ไหน แต่ของขวัญทุกชิ้นย่อมสำคัญกับฉันหมด ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร เพราะคนให้เขาตั้งใจให้เรา... เขาให้เรามาจากใจ... เพราะฉะนั้นเราควรรับไว้ด้วยใจ^^แต่ถ้ามันแพงเงินไปฉันก็รับไว้ไม่ได้หรอก...
ฉันต้องเอาไปคืนเขา...
“อ๊ายยยยยยยยยยยย!~ลิต้ามีคนแอบปิ๊งเธอแล้วแหละ ><”
“อืม ฉันชินแล้วแหละ...”
“อิจฉาจัง ได้เป็นถึงดาวโรงเรียนมีคนปลื้มตั้งมากมาย แถมยังมีหนุ่มส่งจดหมายสารภาพรักอีก วู้วๆๆๆ อิจฉาๆๆๆๆ เขาให้เพชรแกด้วยล่ะ ><!”
“อืม แต่ฉันจะเอาไปคืนเขาน่ะ มันแพงเกินไป...”
“ทำไมอ่ะ เขาตั้งใจให้แกเลยนะเว้ย!”
“ฉันไปชอบรับของแพงๆ มันไม่ดีเลยถ้าเขาจะต้องให้อะไรที่มันมีค่ามากขนาดนี้ เพียงเพราะต้องการจะบอกรักฉันเท่านั้น!”ฉันต้องหาเค้าให้เจอแล้วคืนเขาไป
“แล้วแต่แกเถอะ ชิ!ไม่สนแล้ว กลับบ้านดีกว่า!!!”ยัยนีน่าเชิดหน้างอนใส่แล้วก็ออกไปนอกห้อง
“ไปเถอะลิต ถ้าแกอยากคืน เดี๋ยวฉันช่วยแกสืบหาเขาก็ได้^^” ^^ยัยไวน์นี่น่ารักจังจะช่วยฉันด้วย
“จะไปหรือยัง!!!!~”ยัยนีน่าตะโกนเรียก ฉันกับไวน์จึงรีบเดินตามนีน่าให้ทัน ก่อนที่ยัยนั่นจะงอนไปมากกว่านี้
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 184 ท่าน