Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Rebel of the rule ทรยศกฎหัวใจฉีกความตายให้เรารักกัน!!
ployplay_thieflady
[[CHAPTER :: 1]]
1
09/12/2554 00:55:04
505
เนื้อเรื่อง
1
 
ท่ามกลางบรรยากาศในค่ำคืนที่เต็มไปด้วยแสงสีเสียง สถานบันเทิงตามพากันเปิดเพลง เพื่อเรียนกลูกค้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร ผู้คนจำนวนมากต่างก็แต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่ดูหรูหรา และเดินเข้าออกสถานที่นั้นนี้กันอย่างสำราญใจ
ตุ๊บ!! ตั๊บ!! ผลัวะ!!
เสียงหมัดปะทะกับเนื้อดังมาจากซอยเล็กๆ ที่อยู่ด้านข้างของสถานบันเทิงแห่งหนึ่ง ที่เขียนว่า THEARZA Casinoมีกลุ่มชายฉกรรจ์จำนวน 4-5 คน กำลังรุมผู้ชายผอมแห้งอยู่เพียงคนเดียว จากสถาพที่ดูยังไงก็ไม่มีกล้ามเนื้อเหมือนกับพวกที่ซ้อมเขาอยู่เลยแม้แต่น้อยบวกกับใบหน้าที่บิดเบี้ยวแทบจะไม่ได้รูปทรงอยู่แล้ว ยิ่งตอกย้ำว่า เขาคงโดนกลุ่มชายชกรรจ์กลุ่มนี้รุมซัดเขามานานพอสมควร เลือดเป็นลิ่มๆ ทะลักออกมาจากปากของเขาอย่างไม่หยุด ในตอนที่กลุ่มชายพวกนั้นเตะอัดเขาเข้าไปที่ชายโคลง สภาพของเขาบอบช้ำมาก จนดูไม่ออกเลยว่าหน้าตาตอนที่เขายังดีๆ อยู่นั้นเป็นเช่นไร
“หยุด!!” เสียงคมเข้มของชายหนุ่ม ที่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวดังขึ้น จนทำให้ชายกลุ่มนั้นหยุดการกระทำลง ร่างของชายคนที่ถูกรคุมนั้น สะบักสะบอมจนแทบจะดูไม่ออกว่ายังเหลือชีวิตอยู่หรือเปล่า
ชายหนุ่มคนนั้นเดินตรงเข้ามา และใช้เท้าเขี่ยชายที่นอนหมอบอยู่กับพื้น ให้หันกลับมานอนราบ เขาสวมชุดสูทที่ดูดีเข้ากับรูปร่างกำยำได้ส่วน รองเท้าหนังแบรนเนมที่สั่งโดยเฉพาะ ใบหน้าดูเกลี้ยงเกลา ที่ผ่านการดูแลมาอย่างดี ผมซอยระบ่าที่ถูกจัดแต่งด้วยมูทเข้าทรงเป็นอย่างดี ทำให้ใบหน้าของเข้ายิ่งดูเด่นขึ้นมาทันตา ดวงดาสีเทา ที่เต็มไปด้วยอำนาจ มองไปที่ชายคนนั้นอย่างไม่แสดงความรู้สึกอะไรออกมาเลยแม้แต่น้อย เขาหันหน้าไปทางผู้ชายกลุ่มนั้นเป็นเชิงสั่ง ไม่นานพวกคนกลุ่มนั้นที่ดูเหมือนว่าจะเป็นลูกน้องของเขา ก็เดินเข้ามาดึงแขนของผู้ชายที่นอนอยู่กับพื้นขึ้นมา สายตาสีเทาจ้องมองชายคนนั้นอย่างดูแครนพลางเสาะยิ้มที่มุมปาก
“ไม่เคยมีคนบอกแกหรือไง ว่าในเมื่อเข้ามา ‘สอดแนม’ ในที่ของฉันเมื่อไหร่ แม้แต่ชีวิตก็จะไม่เหลือกลับไป” ชายหนุ่มเจ้าของนัยน์ตาสีเทา เอ่ยขึ้นด้วยเสียงเรียบๆ แต่ก็ทำให้คนที่ฟังขวัญผวาได้ไม่ยาก
“อย่า...อย่าทำอะไร...ฉันเลย...อย่าฆ่าฉันเลย...” ชายที่ถูกซ้อม พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงวิงวอน แต่ก็ไม่ทำให้ชายหนุ่มเห็นใจแต่อย่างใดเขาผายมือไปยังลูกน้องที่อยู่ข้างๆ ตัว และในไม่ช้า ปืน .397 ก็มีอยู่ในมือของเขา ชายหนุ่มที่โดนจับอยู่พอเห็นอย่างนั้นก็เริ่มขัดขืนขึ้นมาเล็กน้อย เพราะโดนรุมซ้อมอยู่นาน เขาจึงไม่มีแรงมากพอที่จะขยับหนีออกจากการจับกุมได้ ชายหนุ่มถือมันอย่างคล่องแคล่วและหันปากกะบอกปืนไปจ่อที่หน้าผากของชายคนนั้นโดยไม่ลังเล และ...
เปรี้ยง!!
เสียงกระสุนดังขึ้นหนึ่งนัด แล้วร่างที่ชายฉกรรจ์พวกนั้นได้หิ้วไว้ก็ร่วงลงสู่พื้น และแน่นิ่งไปทันที
“ส่งร่างของมันกลับไปให้นายมันดูต่างหน้า และบอกมันด้วยว่า ถ้าไม่อยากเหลือแต่ศพ ก็อย่าให้ลูกน้องมันมาสาระแนสืบข่าวของเราอีกด” พอสั่งลูกน้องเสร็จ ชายหนุ่มก็ส่งปืนไปให้ลูกน้องของเขารับอย่างสบายๆ และเดินออกไปจากตรอกเล็กๆ นี้อย่างไม่คิดจะแยแสเลยแม้แต่น้อย
“เรียบร้อยแล้วเหรอ?” ชายหนุ่มคนหนึ่งถามขึ้นเมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทของตนเดินกลับมายังห้องพัก ข้างกายของเขามาสาวสวยหุ่นบาง แต่งตัววับๆ วามๆ โชว์เนื้อหนังที่ขาวใสล่อสายตาชายหนุ่มอย่างเขาให้หลงใหลได้ไม่ยาก มือของเขาโอบรัดเอวบางไว้ข้างกายอย่างแนบแน่น
“ใช่...” ชายหนุ่มนัยน์ตาสีเทาเอ่ยออกมาอย่างเรียบๆ โดยที่ไม่หันไปมองเพื่อนหนุ่มของเขาอีกคน จนทำให้คนที่ถามต้องคิ้วขมวด
“ไม่สนใจหน่อยเหรอวะ ขาวๆ ดูมๆ อย่างเนี่ย” เขาพูดออกมา พลางลูบไล้มือไปตามไหล่ที่เรียวบางของหล่อน
“เชิญแกคนเดียวเถอะ ฉันมีธุระต้องไปทำ” พอพูดจบชายหนุ่มก็เดินออกไปทันที
“เหอะ...อย่าไปสนใจมันเลย มันก็อย่างเงี่ย เรามาพูดเรื่องของเรากันดีกว่า...” เขาหน้ามาหาหญิงสาวที่อยู่ข้างกาย พร้อมกับมอบจุมพิตที่แสนเร้าร้อนให้เธอ แล้วก็บรรเลงเพลงรักของเขาให้เธออย่างดุเดือด
 
 
“โธ่เว้ย!!!” ชายสูงวัยคนหนึ่งสบถออกมาอย่างหัวเสีย เมื่อเขาได้รับของขวัญเป็นร่รางไร้วิญญาณของลูกน้องกลับมา หลังจากที่ให้มันไปสืบเรื่องภายในเครือ เทียร์ซา คาสิโน เมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว
เพล้ง!!
เขาบันดาลโทสะด้วยการคว้างแก้วเหล้าในมือทิ้งลงพื้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว คิ้วขมวดเข้าด้วยกันจนเป็นรอยหยัก แล้วรอยยิ้มเล็กๆ ก็ผุดขึ้นที่มุมปากของเขา รอยยิ้มที่เยือกเย็น และสายตาที่คาดแค้นอ
“รู้ตัวเร็วดีนักนะ อยากเล่นสงครามประสาทกับฉันใช่ไหม...ก็ได้ แล้วเราจะได้เห็นดีกัน โมคัส!!!”
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 191 ท่าน